Maar, we moesten snel verder, het was bijna tijd om de kinderen van school te halen. Ik zette dreumes N. (het kindje van onze vrienden) in de auto, en reed in de mist de weg op, naar huis.
En toen voelde ik het.
Ik voelde jaloezie in m'n hart.
M'n gedachten gingen terug naar vorige week, toen ik in een paar dorpen verder op was, en daar tot mijn verrassing een christelijk kinderdag verblijf zag in dat dorp. (Die zijn hier zeldzaam.) Ik keek door de ramen naar binnen, er waren geen kinderen, maar het zag er zo gezellig en kleurig uit. Een prentenboekje over de schepping stond voor het raam. Het ging zo bij me kriebelen toen ik daar naar binnen keek; 'wat lijkt me dat heerlijk om daar te werken', dacht ik.
Maar toen ik het er met Lief over had
Nu nog niet.
'Vader, ik kan me niet eens índenken hoe het is om honderden euro's in de maand te verdienen', zei de jaloezie in m'n hart tegen God.
- 'Oh nee? Wat zou het je brengen, m'n kind'.
'Nou... ik zou kunnen sparen, eindelijk elke maand sparen, ik zou in 2 of 3 maanden m'n reis naar Bolivia bij elkaar gespaard hebben, (kan je je dat ooit indenken...?!?!) en het afmaken van het huis zou geen jaren-plan meer zijn, oh ja, en natuurlijk zou ik er nog een sponsorkindje bijnemen. Of 2. En meer bijdragen aan de verbouwing van de kerk. Het lijkt me fijn om me nooit meer zorgen te hoeven maken over geld, en niet steeds meer elke maand creatief te moeten zijn om alles financieel rond te breien'.
- 'Je zou onafhankelijk worden'.
'Wat zegt U?'
- 'Je zou onafhankelijk worden van Mij,
dat zou het jou kosten'.
Ik staar in de mist voor me uit,
en rijd het spoor over,
terwijl m'n zicht nog mistiger wordt door de tranen in m'n ogen,
voel ik me zooo klein worden....
'Vader, U kent me nog beter dan ik mezelf ken,
als U zegt dat het me trots en onafhankelijk van U zou maken,
dan is het dat niet waard.
Dan blijf ik graag elke maand creatief.
Dan blijf ik niets líéver dan elke maand creatief.
U kent mij door en door,
en daarom vertrouw ik op U.
Vergeef me mijn jaloezie, Vader,
neem het weg uit mijn hart.
U heeft een plan met mijn leven,
dát wil ik lopen.
Help me om mijn ogen op Uw pad gericht te houden.'
'En wilt U alstublieft mijn vriendin
helpen om zich te ontplooien in haar nieuwe baan...'
17 opmerkingen:
Lieve, lieve, lieve, San, tranen hier. Om jouw tranen, om je geloof in Hem en om het ontzettend mooie mens dat je bent. Dankjewel voor het delen, dankjewel voor het kijken door jouw bril. Het tekent je dat je juist deze log ook het label Count your blessings' hebt gegeven. Heel veel liefs.
Wat knap van je!
Wat een open en eerlijk blogje! En het is best moeilijk hoor, om dingen bij anderen te zien wat je eigenlijk zelf ook zou willen. Verkeerd natuurlijk, maar we zijn mens... De dominee hier zei gisteren: geef je roer maar in Gods handen. Hij weet beter de weg dan wij zelf!
Ik heb het ook wel eens hoor, héél eventjes, als ik van een leuke baan hoor, maar ik zou het momenteel écht niet kunnen, met twee kleine kindjes. Gesjees van werk naar school, naar opvang, naar huis en dan nog eten koken enz. Moet er voorlopig niet aan denken, dan maar iets minder geld te besteden!
ps. heb vandaag je kalender-logje van vorig jaar opgezocht en weer een spaanse kalender gemaakt voor ons sponsorkindje!
Weet je dat het best iets is om dankbaar voor te zijn, dat je je jaloezie herkent? Veel mensen zien dit bij zichzelf niet, helaas.
Wat beschrijf je je gevoelens prachtig en herkenbaar. En het is zo waar: God de Vader weet wel wat Hij doet.
O, wat heb je dat mooi beschreven, en wat kan jij goed luisteren zeg!
Dankjewel dat je dit met ons wilt delen.
Wat een mooi bericht!!!! En zo herkenbaar... Alleen op een iets ander vlak dan ;-) Ik heb dat heel erg met diploma's. Ik heb 'alleen maar' m'n havo-diploma en verder niks.... En wel van alles geprobeerd, maar het lukte niet. Inmiddels weten we wel waarom, maar dat helpt mij vaak niks. Want ik baal er zo van dat ik geen papiertje heb, dat ik daar alleen maar in blijf hangen.... Bedankt voor je open berichtje!!! Ook wij hebben veel en lang creatief moeten zijn en hebben nu eindelijk wat meer lucht, maar we zijn er niks minder van geworden om minder te hebben, wel dankbaarder ;-)
Lieve groetjes, Mirjam
Dit is voor mij zo herkenbaar dat de tranen in mijn ogen schieten. Zo eerlijk. God heeft een plan met je. Ook nu ben je zo waardevol. Voor je gezin en man. Wie weet wat er nog voor verrassingen voor je liggen te wachten. Fijne dag vandaag. Hier is de mist opgetrokken en de zon schijnt! Super!
lieve San,... ja wat een mooi berichtje... en weet je, zo heeft natuurlijk alles verschillende kanten. Jij bent een thuiswerkmama... die altijd thuis is voor haar kinderen. Dat vind ik zó mooi van jou!! Daar kan ik dan wel weer eens jaloers op zijn....
En daardoor ben je zoveel mensen tot zegen: je eigen kinderen, je oppaskindjes en die 11 compassion-kids!
.. want als je een of meerdere hele dagen buitenshuis zou werken, kom je afgedraaid thuis, moet je nog koken en allerlei dingen meer; ben je 's avonds gewoon heel moe. Dan zouden andere dingen er misschien weer bij in schieten...
Ik weet het het niet, maar voor mijn gevoel heb jij op dit moment een andere heel bijzondere roeping van God!
Veel liefs van Jessica
Mooi om in alles en door alles op Hem te vertrouwen...elke dag weer opnieuw vragen aan God wat Hij wil wat wij doen...Hij heft een plan ook met jouw leven.
Rosalie
Leg maar stil je hand in Zijn handen,
zeg maar stil amen op Zijn woord.
Laat Zijn licht in je hart zo branden
voor Hem, Die je ja heeft gehoord.
Leg maar stil je hand in Zijn handen,
zeg maar stil amen op Zijn woord.
Op de weg naar hemelse stranden,
naar de stad met gouden poort.
Kom maar steeds met moeilijke vragen,
tot de God, die het antwoord weet.
Hij die jouw lasten ook wil dragen,
is het, die je nimmer vergeet.
Leg maar stil je hand in Zijn handen,
zeg maar stil amen op Zijn woord.
Op de weg naar hemelse stranden,
naar de stad met gouden poort.
Geef Hem maar je volste vertrouwen,
weet ook dat je Zijn kind mag zijn.
Je mag Zijn kerk mee helpen bouwen,
zing maar mee, heel zacht het refrein.
Leg maar stil je hand in Zijn handen,
zeg maar stil amen op Zijn woord.
Op de weg naar hemelse stranden,
naar de stad met gouden poort.
Bedankt voor je open en eerlijke blogje.....ik hoop dat er een tijd mag komen dat jij ook je "werkdroom" in vervulling mag zien gaan.....
Liefs Lisette
Lieve Sandra,
dank je wel voor het delen van je gedachten. Ik ben het met mama Jesje eens: ik als buitenshuis-werk-moeder ben soms jaloers op de mensen (vaders ook!) die thuis zijn. Voor de kinderen, voor het fulltime managen van alles!
Het gras bij een ander is altijd groener. Denk je maar eens in: als jij werkt, moet jij ook kinderopvang betalen, voor alle vier je kids! Dat gaat dan weer van je salaris af... En dat is nog maar de financiële kant. Alles heeft z'n voor en z'n tegen.
Leg je hand in de hand van God. Hij leidt je op de juiste weg!
Wat ben je toch een mooi mens!
xxx
Wat een herkenbaar blog! En wat knap dat je het hardop durft te zeggen nadat je het aan God hebt beleden...Prachtig!
Meis, ik waardeer je eerlijkheid enorm!
Wat goed dat je luisterde naar Hem, dat je verder keek dan je eerste gedachten.
Iedereen is wel eens jaloers op elkaar, omdat je vaak maar 1 kant van iemand ziet. Overal zitten meerdere kanten aan, aan elke situatie zitten voor en nadelen.
Ik ben ook een thuisblijfmama maar wij hoeven gelukkig niet echt creatief te zijn aan het einde van de maand. Graag zou ik jou of iemand willen laten delen hierin, maar ik weet niet zo goed hoe?
Fijne dag nog, gr Sannepan
Wat mooi, zo open, zo kwetsbaar. En eerlijk!
Ik was helemaal ontroerd toen ik het las.
Zoals anderen al scheven: Je bent een mooi mens!
Ik herken het wel, hoor. Af en toe een periode waarin ik me gewoon wat onrustig voel. Waarin ik alles wel eens helemaal anders zou willen. Dan heb ik geen zin meer in dat rottige huishouden (dat mag ik natuurlijk niet zo zeggen, maar zo voelt het dan wel) en het altijd maar dienen (ehm.. dit is nog fouter).
Uiteindelijk (en dat duurt bij mij soms langer dan bij jou) breng ik het dan toch bij God. En ga ik me opnieuw verdiepen in 'mijn' priotiteiten. Waar het meest mijn passie, mijn hart, ligt. Wat ik het allerbelangrijkste vindt.
En dan voel ik me weer heerlijk tevreden, want dan zie ik alles weer in een ander perspectief..
Het boek 'Een vrouw naar Gods hart' heeft me daar ook wel eens bij geholpen (hoewel ik het ook wel ehm.. confronterend vond, want soms blijk ik meer beïnvloed door 't denken van nu dan ik zelf wil).
Joh, blijf je weg mèt God gaan.
Die is de beste.
Mooi dat dàt jouw verlangen is!
Wat heb je dit goed kunnen verwoorden en wat eerlijk.
Ik heb al wel een paar keer gelezen, het bemoedigd mij en maakt mij weer helder.
heel veel herkenning!
Wat mooi dat jij het plan zo goed voor ogen hebt wat Hij met jou heeft!
Dankje voor het delen.
Een reactie posten