Dit jaar groeide er gerst op het akkertje voor ons huis.
Heeste, noemen we dat hier, in goed Zeeuws ;-)
Op een ochtend, om half 7, toen het zonnetje weer zo mooi opkwam voor een warme dag, zo prachtig, pakte ik m'n camera om er eens foto's van te maken. Dat had ik me al vaker voorgenomen, maar kwam er niet van.
Ik was net op tijd.
's Middags kwam de dorsmachine op het land, en binnen een uur was alles geoogst.
Het was heel stoffig,
dat werd 's avonds weggespoeld met wat regen bij een onweersbui ;-)
Momenteel overdenk ik het boek Ruth. Zij ging aren rapen tijdens de gerste-oogst.
'Eer de Heer met al je rijkdom,
met het beste van de oogst'.
Spreuken 3:9
"Het Hebreeuwse woord voor gerst is sehoraw. Strongs Concordantie zegt dat de vrouwelijke vorm 'plant' betekent en de mannelijke vorm 'graan'. Er is ook nog een ander Hebreeuws woord voor graan, en dit woord werpt veel licht op de symbolische betekenis van gerst. Het is het Hebreeuwse woord bar. In Gen 41:35 en 49 lezen we dat Jozef graan verzamelde voor de komende hongersnood.
Het Hebreeuwse woord bar, of graan, is mogelijk de wortel van het moderne Engelse woord voor gerst, 'barley'. Maar bar heeft ook nog andere betekenissen. Het betekent ZOON, in de zin van een erfgenaam. Barabbas (Joh 18:40) betekent bijvoorbeeld 'zoon van de vader' en Barnabas betekent 'zoon der vertroosting' (Act 4:36). Gerst duidt zodoende op de overwinnaars, die ook bekend zijn als de 'zonen van God'. Deze term wordt gebruikt voor Israël in Hos 1:10, want de profeet schildert Israël af als zaad dat in het veld (de wereld) verstrooid wordt, die uiteindelijk een grote oogst van zonen voort zou brengen."
BRON: Bijbelinfo.nl
"Blij oogsten,
begint met zorgvuldig zaaien."
Voor de één na laatste ochtend had 1 van de pubers een 'leuk idee'; we zouden om 6 uur opstaan om naar de zonsopkomst te gaan kijken.
Dat vond niet iedereen een lumineus idee, maar we deden het toch. ;-)
Daar liepen we dan, om 6 uur, op de bergpaadjes.
Tot na een tijdje een andere puber uit riep dat de zon op kwam... áchter de berg.
Dus niks geen zon die uit de horizon ontwaakt ;-)
We hadden wel een plan bedacht; maar niemand had zich daarbij afgevraagd aan welke kant de zon dus op zou komen en welke kant we dus moesten oprijden om dat goed te kunnen zien.
Hilariteit alom ;-)
Maar, we zagen wel hele mooie luchten!!
Toen was het tijd voor het ontbijt!
Op vakantie is dat meestal een gebakken ei, soms met spek.
En deze hele week dus; op stokbrood, want je bent in Frankrijk he ;-)
Lief ging aan de slag, maar dat viel nog niet mee,
want er stond best wat wind, waardoor het ei niet zo opschoot.
Maar naast de bus, uit de wind, kwam het toch nog goed.
Het lieve kleutertje vond dat die gebakken eieren nogal lang op zich lieten wachten,
en ging dus wat struinen.
Ze vond een slak.
Die mocht best een tijdje bij haar zitten en werd aan alle kanten bekeken.
Toen haar eitje klaar was, moest ze eerst handjes spoelen met wat water,
want slakje had hele weggetjes op haar handen gemaakt ;-)
Een sjaal met een verhaal...
Ik kreeg 'em van iemand die me veel voor me betekend. Ze had een nare ziekte gehad, en daarbij behorende behandelingen. Bij die behandelingen had ze van het ziekenhuis de sjaal gekregen. De behandelingen waren nu klaar, en vanwege de herinnering die de sjaal vertegenwoordigde voor haar, wilde ze hem niet houden.
Ik besloot de sjaal mee op vakantie te nemen.
En er positieve herinneringen mee te maken...
Nog een foto van één van de lieve huisjes die we daar zagen.
En toen was de week voorbij...
Dag Frankrijk,
wie weet, tot nog eens!
De gitaar was ook mee gereisd,
en op een mooie avond besloten we nog even naar het strand te gaan.
Sara heeft het afgelopen half jaar gitaarlessen gehad;
ze heeft een leuk aantal akkoorden leren spelen.
Ik heb begin dit jaar een ukulele gekocht en wat akkoorden geleerd,
en dat klinkt heel leuk samen met gitaar.
Hier speelden we 'Abba Vader' samen op het strand, zo mooi!
Die ochtend had ik nog een andere foto gemaakt.
Het was weer tijd voor het ritueel, waar ik vorig jaar ook al over schreef.
Ik schreef zijn naam... daar op dat Franse strand...
En wachtte...
tot de golven weer kwamen...
De volgende dag gingen we naar een strandje wat op 5 minuten rijden van de camping lag. Je moest dan wel een stuk klimmen/dalen om daar te kunnen komen.
De groten gingen wat verder op op de rotsen/stenen klimmen. Ons meisje ging in het zand tekenen. Eerst een groot hart, en die ging ze op vullen met allemaal kleine hartjes. Ze is er wel een half uur zoet mee geweest.
Oh...kleuters he ♥
Het water was lekker fris, en ik ging in m'n badkleding in de vloedlijn zitten. Michal kwam bij me zitten, en schepte modder op m'n benen. Het werd uiteindelijk een hele modderrok! Ze maakte er allerlei stippen en strepen op met modder. Af en toe kwam er een golf, en dan was de helft van de rok weer verdwenen ;-)
Na een poosje hield ik het voor gezien, en ging me afspoelen in het water.
Maar Michal was het nog niet zat, Job groef een put voor haar, en toen ging ze daar in zitten en haar eigen modderrok maken ;-)
En Loïs oefende nog eens met haar zeemeerminstaart ;-) ik had net voor we op vakantie gingen zo'n monovin met staart gekocht voor de meiden, en Loïs kon niet wachten om het uit te proberen. Ze had op youtube filmpjes gekeken hoe je moest beginnen, en hoe je de zwem beweging moet maken. Ze heeft vooral veel in het zwembad geoefend bij de camping, en ze had het al vrij snel best goed onder de knie. Elk vrij moment op de camping werd benut om te oefenen.
Sara heeft het ook een paar keer geprobeerd, en kon de handstand best goed!
(dat ziet er hilarisch uit, zo'n zwiepende staart uit het water! ;-)
Hier in de zee mocht ze van mij alleen onder begeleiding (lees: max. op 2 meter afstand van mij zwemmen... ik heb watervrees dus allebei je benen vast in zo'n ding lijkt mij een nachtmerrie...:S) maar in het zwembad was het diepste punt 1.60, dus daar kon ze op haar tenen staan.
Het was overzichtelijk bij het zwembad, dus dat scheelde voor m'n hartslag ;-)
Ik vond het heel leuk om naar te kijken als ze met zoveel plezier aan het oefenen was!
Meestal bedenken we een beetje last minute wat we gaan doen in de zomervakantie. 'Vroeger' deden we ook vaak een klusproject tijdens de zomervakantie, in of om het huis, maar de laatste jaren worden zaken steeds verder vooruit geschoven... aan één kant wel jammer... maar ja, met deze temperaturen wil je ook vooral vakantie vieren natuurlijk ;-)
Van kennissen hadden we gehoord dat die al jaren naar Bretagne gingen, bij de kust, en dat dat zo goed beviel. Ik begon een zoektocht op internet, en boekte uiteindelijk de camping l'Amorique voor een week, vlakbij Crozon.
Caravan en tipitent mee, en daar gingen we. We vertrokken om 2 uur 's nachts, en na een lange reis van 15 uur kwamen we eindelijk aan. De camping bleek een fijne camping, en we kregen op verzoek een plekje in de (half) schaduw toegewezen. De eigenaren spraken best goed engels, en dat vond ik toch wel fijn, want m'n frans is niet meer zo op peil als het 18 jaar geleden was ;-)
Ik zal de komende tijd een kort verslag posten over deze vakantie.
Na aankomst gingen we 's avonds even het strand verkennen, ongeveer een kilometer vanaf de camping. Er was veel kano- en bootjes 'verkeer', en dat vond Lief fantastisch om te zien! Het oude mannetje dat met z'n trekker en trailer (met een electrische lier met zonnepaneel er op, dus nee, hij hoefde geen hulp ;-) had Lief's onverdeelde aandacht!
We hebben Camaret-sur-mer bezocht, en daar gewandeld.
Sara vond de stenen daar beneden, bij dat groen, zo mooi.
'Dat zie je ook altijd op plaatjes'. ;-)
Prachtige heide en geweldig uitzicht!
'De hemelen vertellen Gods eer,
en het uitspansel verkondigt het werk zijner handen'
Psalm 19:2
