Harp spelen

Als tiener viel mijn oog op een harp. Ik vond het alleen al zo mooi om naar te kijken.
Het leek me een geweldig instrument om te bespelen. Maar ja, duur he.
Toen ik als 15 jarige met m'n vriendin bij een tante in Duitsland op vakantie ging, speelde daar iemand harp in het park, en ik heb daar heel lang bij staan kijken. Uiteindelijk zelfs nog durven vragen of ik er even op mocht spelen, en mee op de foto mocht.
Dat mocht allebei ;-)

Ik speelde toen al een aantal jaren panfluit, zat op les en dat ging goed.
En thuis hadden we een citer.
Een soort van 'betaalbare harp'. Met vlagen speelde ik daar veel op. Met van die liedbladen die je onder de snaren kon schuiven, kon bijna iedereen thuis daarop spelen.
Een beetje oefening en handigheid was wel genoeg.

Maar toch...
Na de geboorte van Sara heb ik via marktplaats een keer een harp gekocht. En een lesboek. Een paar keer geoefend, maar ik vond het heel moeilijk. Toen we een keer geld nodig hadden, en hij al maanden onaangeroerd stond, heb ik hem, zij het met wat pijn in m'n hart, toch weer verkocht.

En toen kwam daar vorig jaar het moment, dat ik een advertentie zag van een meisje in de buurt die harplessen aanbood. Het begon weer te kriebelen ;-)
Ik zocht eens op internet wat een harp eigenlijk kost, en kwam toen een redelijk betaalbare tegen.
Ik dacht; ik koop dat kleintje (22 snaren)
en dan ga ik eerst maar eens kijken of ik het wat vind.
Vorige keer was het ook niet echt iets geworden immers...

Maar van het één kwam het ander...
Het kleine harpje stond al na een aantal maanden alleen maar mooi te zijn... omdat ik via m'n lerares een tweedehandse, grotere, 38 snaren, (via huurkoop, anders was het geen optie geweest) in huis heb gehaald. Nog steeds twijfelend... want ik vind het nog steeds moeilijk (vooral de handtechniek) maar ook leuk.
Ik gaf mezelf een half jaar om het mezelf te bewijzen, dat ik dit echt ga doen, ga proberen te kunnen.

Dat half jaar is komende maand om.
Ongeveer 1x in de maand ga ik naar les, en het gaat best goed, al kan het me eigenlijk niet snel genoeg gaan ;-)
Ik kan inmiddels 'Amazing grace' met 2 handen tegelijk spelen.
(Eindelijk, zei ze ongeduldig ;-))
Met de rechterhand speel je dan de melodie, en met de linkerhand wat akkoorden, en dat tegelijkertijd. Dat had ik niet gedacht toen ik vorig jaar weifelend begon.
Ik speel/oefen uit het eerste deel van Pamela Bruner, 'Play the harp beautifully' het oefeningenboek en het liedjes boek.
Daar zijn 3 delen van, en ik ben benieuwd...wie weet, raak ik ooit nog eens in deel 3! ;-)

Backpackend door Noord-Israël

Vorig jaar ging Lief voor het eerst met een groep (ong. 25) mannen naar Israël. Het plan was eerst om met een paar man te gaan, maar de belangstelling bleek groter. Job is toen ook mee geweest. 10 dagen zijn ze geweest en ze verbleven voornamelijk in hostels.
Al snel bleek dat er een aantal waren, die dat nog eens wilden, en dan ietsje anders; backpackend.
Daar moest wel voor geoefend worden, en regelmatig ging hij op een zaterdag (met anderen) wandelen. Soms een route, soms gewoon een rondje in de buurt.
En toen was het zover... met een vriend en familie (vooral broers) gingen ze afgelopen maand naar Israël!

Ze hebben het eerste gedeelte gelopen van de 'Israël National Trail', een wandelpad dat Israël doorkruist van het noorden naar het zuiden. Ze zijn in het noorden begonnen; bij Dan, vlakbij de Libanese grens.

De bewegwijzering

Het was erg nat, en de eerste dagen moesten ze regelmatig
schoenen en kousen uitdoen om door zulke plassen te gaan.

Slapen onder een tarp
*brrr*

Onderweg kwamen ze een imker tegen die hen een pot honing in de hand drukte,
daar hebben ze de hele week van genoten.

Koken!
(zelfs een keer met rivierwater)
En thee zetten van kruiden die ze onderweg plukten.

Amandelbomen in bloei

Zicht op Har Devorah en Har Tabor vanaf Har Jonah.

De uiteindelijke conclusie was:

De tocht was schitterend ondanks het weer van de eerste 2 dagen en de koude nachten. Wel bleek het zwaar te zijn omdat het terrein toch lastiger was dan ze dachten. Uiteindelijk liepen ze van maandagavond 18 februari tot en met maandagavond 25 februari, 172 km waarvan ca. 4.653 m steigen en 4.340 m dalen. Een mooie prestatie met veel herinneringen.