Jaren hadden we 2 serama kipjes tussen de andere kippen lopen. Prachtige, kleine kipjes, die ook erg lief bleken in de omgang met de kinderen. (als in; niet pikken en zelfs aaibaar) Maar vorig jaar ging de laatste dood.
Een paar maanden geleden besloten we om voor de 2 witte konijntjes een ander tehuis te zoeken, om verschillende redenen die zowel als met onderhoud als met kindvriendelijkheid te maken hadden zeg maar ;-)
Een tijd stond het hokje leeg, en bezonnen we ons op wat we er dan in wilden. We dachten nog even aan cavia's. Maar al gauw dacht ik aan de serama's; een klein toompje van die kipjes zou prima kunnen in dat hokje met ren.
Maar serama is een vrij 'nieuw' kipje in Nederland, en dus lang niet overal te koop. Mijn zoektocht startte natuurlijk op marktplaats.
En zo kochten we drie serama's bij meneer S. in Zevenbergschen Hoek, via een advertentie op marktplaats. Hij kweekt ze zelf, en voor 10 euro per kipje is dat nog betaalbaar, want serama's zijn over het algemeen vrij prijzig.
Dat waren deze 3.
Dat was in december, we hadden het hokje weer netjes gemaakt, december was niet koud, en ze hadden genoeg veren om buiten te verblijven. Maar na een paar dagen misten we helaas 1 kipje. Geen idee waar ze gebleven was, we deden de 2 andere kipjes even in een hokje in de schuur. Na een weekje haalden we er nog een stelletje bij, en ook een haantje, en plaatsten we ze weer buiten. Toen we de andere dag gingen voeren, waren er weer een paar kipjes weg, en helaas vonden we er nu eentje terug; dood, duidelijk gedood door een dier. Er lopen veel muizen rond (dat heb je als je buiten het dorp woont) en helaas hebben we ook met regelmaat last van ratten, meestal in de winter. We wisten dat wel, maar we hadden niet gedacht dat die (jonge) kipjes zouden eten... de meisjes waren die ochtend ontroostbaar ;-(
De overige kipjes gingen weer terug de schuur in; waar ze veilig zaten. Daar hebben ze wekenlang gezeten; tot de ratten uitgeroeid waren, de kipjes wat groter en sterker, geen piepende kuikens meer. Ook veranderden we nog wat aan het hok.
Sindsdien zitten ze buiten, en dat gaat heel goed!
Michal is er helemaal weg van, en ze zou ze het liefst veel vasthouden. Gelukkig voor de kipjes zijn zij meestal sneller met weglopen ;-) ook de oppaskindjes vinden het heel leuk, en ze kunnen nu ook makkelijk het rennetje in en uit lopen. De kipjes pikken niet naar de kinderen. En als de kipjes al die aandacht weer even genoeg vinden, dan gaan ze in het hokje of zoeken een ander plekje.
Daantje het haantje ;-)
En sinds deze week lopen ze ook los in de tuin!
