Weekend Limburg

 In februari las ik er een keer over bij 'Lien', de 11 Camini's (wandelroutes) in Limburg. Een camini is een ‘mini camino’, oftewel een heel korte pelgrimservaring. Pelgrimswandelingen kende ik al wel van horen zeggen, en uit de geschiedenisboekjes ;-)
Deze pelgrimswandelingen liggen allemaal langs de originele Jacobsroute, het oudste lange afstandspad van Europa. Loop je als pelgrim over de echte Camino, dan verzamel je stempels in je pelgrimspaspoort, en dat geldt ook voor de korte camini's; voor elke Camini in Zuid-Limburg is één stempel te verkrijgen.
Lees er HIER meer over.

Ik had er nog nooit van gehoord, maar de foto's van Lien waren erg uitnodigend, en toen we bedachten om met Pasen een weekendje weg te gaan, zocht ik dan ook als vanzelf naar een Limburgs' chalet ;-)

 

En ja hoor, bij Camping Mareveld, de stempelplaats van Route 3, was nog een chalet vrij, dus dat was snel beslist. Ik had bedacht dat we 2 friemelpoppetjes mee zouden nemen, om ze samen met Michal van alles te laten beleven onderweg. Dat idee had ik eens bij iemand anders gezien, en vond ik wel grappig.
De route was iets meer dan 11 km lang, en gemarkeerd met deze lichtblauwe paaltjes. Dat aantal kilometers voelde voor de dames onder ons wel als een uitdaging, maar de mannen in ons gezin draaien daar hun hand niet voor om.
De start was al wat rommelig, want we starten niet bij het startpunt, maar vanaf de camping, en liepen hem tegen de richting in, omdat de voorhoede van de groep daartoe besloot ;-)

 

Het was prachtig weer voor een wandeling, met regelmatig een zonnetje en mooie vergezichten. Ik vond het grappig om te zien hoe anders het is in deze provincie vergeleken met Zeeland; het landschap voelt dan bij ons echt heel 'plat'. Maar ook de huizen, de tuinen, de sfeer; echt anders.

De akkers zagen er ook 'zanderig' uit, bij ons is het altijd zware donkere klei ;-)

We passeerden de watertoren van Schimmert, en aten onze klaargemaakte lunch van pannekoeken, wraps en tosti's op een glooiende heuvel met mooi uitzicht.

Inmiddels twijfelden we wel of we nog wel op de goede route zaten, er stonden veel verschillende paaltjes met verschillende kleuren en ook paaltjes met een blauwe bovenkant. De route zou gaan door het Klein Haasdal en daarna door het Groot Haasdal, maar inmiddels liepen we al een stuk onder het Groot Haasdal door, we hadden duidelijk een paar paaltjes gemist of de verkeerde gevolgd. Het kaartje waar de route op uit getekend stond die ik van de site gehaald had, gaf ook niet veel duidelijkheid. Ik baalde, temeer omdat we de kilometers in de benen steeds meer gingen voelen, doordat we kilometers ver om gelopen hadden, en ik wist dat het niet haalbaar meer zou zijn qua energie om de originele route helemaal af te lopen.
Lief zei dat ik niet zo moest mopperen, hij loopt het liefst altijd 'verloren', gewoon daar, waar je schoenen je brengen ;-) en dat kan ook als je zo ruim in je energie zit als hij, maar dat geldt niet voor mij ;-)
Maar natuurlijk heeft hij wel een beetje gelijk; want de omgeving wordt niet opeens minder mooi omdat je van de route afraakt he, en als dat wel zo is, dan zit dat meer tussen je oren natuurlijk en is dat een mooi lesje 'loslaten' ;-) (dus duidelijk niet m'n sterkste kant...;-)

Uiteindelijk kwamen we weer bij Schimmert in de buurt, en hadden we 14 km er op zitten, terwijl we nog zo'n 1/4 deel van de wandeling nog niet hadden gezien. Maar het was echt genoeg geweest, we gingen uitrusten op de camping.

 

 

 

Omdat we het merendeel van de wandeling wel hadden gelopen én we zelfs nog extra kilometers gemaakt hadden, vond ik dat we de stempel toch wel verdiend hadden, en dus gingen we met Pim en Pam naar de stempelplek om de stempel er in te zetten. Bij de stempel lag een zwerfkeitje van VanOoittotNu, die ook de Camini's wandelt, leuk om ook haar ervaringen te lezen. 

 

 

De dag er na was het ook mooi weer, en hebben we tandems gehuurd, dat hebben we vorig jaar een keer gedaan op Schouwen-Duiveland en dat was erg goed bevallen; alle kinderen vonden het leuk en dat terwijl het best een uitdaging is om iets te vinden wat ze allemaal leuk vinden. We kregen een knooppunten-kaart mee, en hebben 35 km gefietst.