Half jaar!

Vandaag is ze (alweer) een half jaar oud, onze jongste schat!
Ja, alweer, want op zich gaat het best snel natuurlijk.
De eerste helft van zo'n eerste pittige jaar zit er op!
Ze is momenteel erg verkouden, en vannacht heb ik weer ondervonden waarom ik dat eerste jaar altijd zo pittig vind. Ik denk dat ik nog niet de helft van de nacht tegen de binnenkant van m'n oogleden heb aangekeken ;-) maar goed. Dat is dan ook het enige. En ik moet toegeven; als je erin zit valt het toch wel weer mee.
Ik bedoel; vanmorgen om half 7 zat ik gewoon met een kop thee al weer op m'n gastkindje te wachten. En net om een uur of 3 verruilde ik m'n 'huispak' pas voor m'n kleren. Ja, dat dan weer wel. Want we moeten nog naar vioolles vanmiddag. Anders had ik het misschien nog aan gehad ;-)
Maar goed, dat is maar één dag, morgen (vannacht) gaat het vast weer beter.
En dat is ook echt het enige hoor, want de rest is zo genieten.
Wat is ze alweer een heel eigen persoontje, weer anders dan haar broer en zussen.
Best wel eh... pittig en al zo eigenwijs af en toe.

We lazen het zeeuwse nijntjes-boekje, Nijntje an zee, dat sinds kort (weer) is uitgekomen. Nu geef ik niet zo om nijntje hoor, maar zoiets vind ik dan weer heel leuk.
De meisjes probeerden het ook al voor te lezen, en dat is zo hilarisch. Helaas is het me niet gelukt om ze helemaal met de zeeuwse taal op te voeden, en spreken ze het dus op een paar woorden na niet. Ze verstaan het grotendeels wel.
Is gewoon gekomen omdat Lief ABN spreekt en wij dat onderling toch ook wel vaak praten.
Zo, en nu is het tijd voor een koekje bij de thee, en dan naar vioolles, eten... en dan moet ik nog weg. We hebben veel 'druktes' deze week, en zo wel Lief als ik zeiden gisteravond al tegen elkaar dat we daar niet zo van houden.
Maar soms ontkom je er niet aan. Dus dan maar niet denken, maar doen ;-)

Jonathan* - 10 dingen

1. Tja. Ondanks dat we je al 10 jaar missen, kan ik best 10 dingen over je schrijven.

2. Dat 'missen' is onderdeel van ons leven geworden, en dat betekend voor mij, voor ons, dat het niet altijd pijn meer doet om aan je te denken, bij je grafje te komen of je naam te noemen. Het zijn momenten, dat het wel zo is. Bijv. toen we zondag gingen wandelen in het bosje bij Den Inkel, je kleinste zusje in de drager op m'n buik, je andere zusjes waren paardje aan het spelen een stukje verderop. Papa liep naast mij en je tweelingbroer ook. Af en toe liep hij even de bossen in, maar verder liep hij bij ons. Hij zei: 'Ik wou wel dat *naam** hier ook was, dan zou ik samen met hem alle bomen waar je in kan klimmen uit testen. Met jullie kan dat niet'.
*Boem*
Dát is dus zo'n moment. Dan voel ik meteen zo'n niet-te-omschrijven-gevoel-van-gemis in m'n hart. Ik spreek het niet altijd uit, maar nu deed ik dat wel.
Papa wist meteen wat ik bedoelde, en Job had het 2 seconden later door.
We zwegen, en het hele bos ademde even jouw gemis.
Even ja.
Want daarna gaat het leven weer door.
Dat is goed.
Je bent er, even, en toch ook weer niet.
Je was er even, in onze gezamenlijke stilte.
We praatten door over wat Job zei, en wat hij dan zou doen enzo en wat er leuk was aan in de bossen spelen.

(**Met *naam* speelde hij vorig jaar best veel, vaak in de bossen vlakbij ons huis, maar nu ziet hij hem niet veel meer omdat hij al naar het voortgezet onderwijs is gegaan.)

3. Je hebt ongeveer 14 uur geleefd buiten mijn buik; iets meer dan een halve dag.
Ik heb daar heel weinig van mee gekregen; alles bij elkaar nog geen uur.
Zo jammer.
Dat vind ik nog steeds één van de verdrietigste dingen.
Dat, én dat ik je nooit in m'n armen heb gehouden.
Ik troost mezelf dan met dat ik je maanden heb gekoesterd in m'n buik...

4. Door jou, zijn we de Compassion sponsors van een Jonathan die in de Dominicaanse Republiek woont. Zo zorgen we toch nog een klein beetje, op afstand, voor een Jonathan.
In 2009 heb ik hem bezocht. Inmiddels is hij al 14 jaar en heeft hij nog een zusje gekregen. (hij had al 3 broertjes en een zusje) Vorige week kreeg ik nog een brief van hem, en daar zat ook een brief bij die geschreven was door zijn moeder. Ze reageerde op de geboorte van je zusje, en als ik de brief las kreeg ik heimwee naar haar. (ze heeft nog maar 1 brief geschreven sinds ik je heb bezocht, het is dus geen gewoonte ofzo)
Ze noemt me nog steeds haar 'zus'.

5. We hebben al jaren niet (meer) in je fotoboek gekeken.
Ergens wil ik het wel weer eens, maar ik wacht een beetje op een goed moment.
Ik denk nl dat het ons (met name je broer en zusjes) best wel wat zal doen om het te zien. Vooral nu ook met de kleine Michal waar ze zo van houden...

6. Een dag na de geboorte van je zusje Michal beseften we opeens dat Jonathan en Michal in de Bijbel, ook broer en zus waren.

7. Lichtblauw, zoals de lucht, is nog steeds 'jouw kleur'.
Je grafsteentje is ook blauw.

8. Jij en je broer zijn/waren een medisch raadsel. De aandoening die jij had wordt altijd al bij de 20 weken echo ontdekt; kindjes met het syndroom van Potter (geen nieren en blaas) hebben dan meestal (bijna) geen vruchtwater meer. Jouw vruchtwater werd pas met 34 weken minder, en bij 36 weken was het op, en werden jullie gehaald. De enige verklaring is dat Job z'n vruchtwater met jou gedeeld en/of uitgewisseld heeft.
Ik ken een verhaal van een andere tweeling, waar bij de 20 weken echo het ene kindje wel minder vruchtwater had dan de andere; dat was een twee-eiige tweeling. Jullie waren een-eiig. Dat geloofden de artsen niet na de geboorte; want hoe kan het dan dat Job geen Potter had? Maar uit een bloedtest bleek dat het echt om een een-eiige tweeling ging. Waarschijnlijk is het na de celdeling, in jouw vroege ontwikkeling misgegaan...

9. Je droeg een wit broekje en truitje in je mandje. En wit met lichtblauwe sokjes. Het tweede paar daarvan, van Job, staan hier nog altijd in de kast, bij je foto.

10. Op je begrafenis sprak de voorganger over de woorden uit Psalm 139:
'U was het die mijn nieren vormde,
die mij weefde in de buik van mijn moeder.
Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan,
wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt.
Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.'
Dat was een keuze van het hart, want wat sprak de werkelijkheid, voor zover ons oog reikte, die tekst tegen.
Toch wist ik, tot in het diepst van mijn ziel, dat het waar was, en dat God goed is.
Het voelde niet altijd zo, maar ik wist het wel.
Maar ik heb me nog nooit zo verscheurd gevoeld, als aan jou graf.
Nu, 10 jaar later, ben ik zo blij met die keus om te blijven vertrouwen.
Omdat ik geloof en heb gemerkt dat als je tot God nadert, Hij tot jou nadert.
Onze trouwtekst van het drie-voudige snoer is de jaren daarop sterk onder spanning komen te staan, door het verschillend rouwen om jou.
Maar nu, 10 jaar later, zie ik dat die tekst van je begrafenis een soort kruispunt was.
Alles is Gods genade.
En jouw korte bestaan, en alles daarom heen, ook.

Naar een idee van Francine en die had het weer van Ali Edwards ;-)

Job - 10 dingen

1. Je leest heel veel. Je kan heerlijk weggedoken zitten in een boek. Je lezen is dan ook goed op peil (gekomen) nu. Het liefst lees je spannende boeken waarin kinderen iets oplossen bijvoorbeeld of over (vroegere) zee-avonturen en -helden.

2. Je lust geen melk, ham en kaas. En ook geen boter.
Nou ja, op een dun laagje onder de hagelslag na dan.

3. Je bent al op weg naar schoenmaat 36. Mennn.

4. Je hebt het wel zo'n beetje gezien op scouting, maar je moet van ons het jaar -tot de zomervakantie- af maken. Het komende jaar zou je van groep moeten wisselen (van de welpen naar de zeeverkenners) en die groep trekt je (qua samenstelling en activiteiten) niet; dat wisten we al. Toch heb je het eigenlijk elke keer wel naar je zin gehad als we je ophalen. Het was een goede stap, destijds. We bezinnen op 'wat straks'. We denken aan judo om verschillende redenen, al vraag ik me af of het bij je past. Maar misschien kan iets ook bij je 'gaan passen'. We zullen het zien, we hebben nog de tijd om rond te kijken.

5. Je houdt niet van gezelschapsspelletjes.
Verliezen blijft toch een risico bij zoiets ;-)
Een uitzondering maak je voor Stratego.

6. In je vrije tijd heb je het liefst een trainingspak of joggingsbroek aan.

7. Heel binnenkort wil ik met je starten om regelmatig samen voor je gaat slapen uit een dagboekje te lezen. Ik heb deze tweedehands gekocht. En ik ben nu al vreselijk benieuwd wat je ervan gaat vinden en wat je daarvan denkt.
We kunnen -meestal- (nog?!) zo fijn praten samen, over allerlei onderwerpen.

8. Je zit nu alweer anderhalf jaar op de nieuwe school. Hoewel het goed gaat, heb je nog steeds geen vast vriendje. Je speelt wel regelmatig, en hebt wel een paar jongens waar je regelmatig mee afspreekt. Ik zie dat je er nog steeds naar verlangd, ook al neem je genoegen met de verschillende speelafspraken die je nu hebt.
Ik zie hoe je die koestert en dat je er ook wel in bent gegroeid hoe je er mee om gaat.
Dat maakt me dankbaar, al is het dankbaarheid met een randje van hoop, een wens en verlangen...

9. Je wil graag in de zomervakantie weer gaan zeilen met je vader, net zoals afgelopen zomervakantie. Toen zijn jullie er samen met papa's zeilbootje een paar keer een paar dagen tussen uit geweest, en dat vond je helemaal super.

10. Afgezien van de dingen bij nr. 2 die je niet lust, ben je een ontzéttend goede eter. Brood eet je (standaard) het liefst met pasta en pindakaas en bij het avondeten eet je altijd een flink bord leeg. Bijna net zoveel als papa, al is dat verder niet zo aan je te zien ;-) Behalve je vraag 'zit er kaas in/doorheen??' (ja stel je voor he *gruwel*) ben je niet kritisch en eet je altijd alles op, ook als je het niet (zo) lekker vindt, want ja, met een lege maag gaan slapen, dat is toch ook niks. Je complimenteert me ook regelmatig met het avondeten of iets anders wat ik gebakken of gekookt heb. Dat doet een moeder altijd goed natuurlijk ;-)

Naar een idee van Francine en die had het weer van Ali Edwards ;-)

Sara - 10 dingen

1. Mijn oudste meidje. ♥ Wat wordt je groot; alweer bijna 9...
Vandaag kreeg je na je '9-jaars-prik' van de ballonnen-man die daar stond, een in elkaar geknutselde lieveheersbeestjes-ballon. Toen moest ik er weer aan denken, dat toen ik zwanger van jou was, ik veel dingen met lieveheersbeestjes had voor je. Dat lijkt alweer zo lang geleden.

2. Je zit sinds een tijdje op het plaatselijke kinderkoortje, en dat vind je leuk.

3. Ik leer je blokfluit spelen en dat vind je okee, maar pas zei je dat je hierna dwarsfluit wil leren spelen.

4. Je hebt meerdere vriendinnetjes waar je heerlijk mee kan spelen. Sinds een tijdje schrijf je met verschillende vriendinnetjes briefjes, die worden bewaard op een geheime plek.

5. Het lezen gaat je nog steeds niet makkelijk af. Maar je bikkelt door, en wij en de juffen van school doen er alles aan om je zoveel en zo ver mogelijk te helpen.

6. Als enige van onze kinderen lijk jij het meest op mama, uiterlijk maar ook qua innerlijk herken ik veel in jou. Het is apart en bijzonder om dat terug te zien...

7. Onlangs is Iris, de pony waar je al jaren op reed op ponyrijles, dood gegaan. Je was er heel verdrietig om. Je hebt 1 van de vlechtjes gekregen, die ze afgeknipt hadden van de manen. Als dierbare herinnering.

8. Afgelopen weekend was jouw (mid)dagje-weg met papa gepland. Je koos het zwembad. Jullie namen de fietsen mee in de bus, en fietsten daarna door Goes, en gingen lunchen bij De Vier Linden. Jullie bestelden een tosti en een mok warme chocolademelk 'met een gróte pluim slagroom, mam', daar hou je zo van. Jullie hadden het fijn gehad samen, en de blije gloed op je snoetje toen je er over vertelde, is zo heerlijk en maakt me blij.

9. Samen maken we regelmatig onze favoriete recept; brownies, naar dit recept. Inmiddels hebben we al wel van alles aangepast in het recept, minder suiker, speltmeel, studentenhaver erdoor ipv pistachenoten etc, maar wat hetzelfde blijft is dat jij de boter smelt, want dat is je 'favoriete werkje', en daarna de chocolade er door roert, terwijl je een stukje proeft, en dat ik de rest van het recept maak; dan kiepen we alles bij elkaar en gaat het in de oven. Van de week hadden we hem weer gemaakt, zomaar. En toen je thuis kwam uit koor, bleek dat ik het laatste stukje op had gegeten. Daar was je boos om, want je had nog wel mee geholpen, en ik had al wel 6 stukjes op! (dat rekende je even snel uit)
Je had gelijk; ik zei sorry en beloofde meteen om er dit weekend weer een samen te bakken, en dan mag jij een extra stuk. Dat vond je een goede deal.

10. Jij en je nichtje Rachel zijn meer dan 2 handen op 1 buik. Als we in de kerk komen en ik zie je op eens nergens meer, denk ik: o, dan zal ze Rachel wel gevonden hebben. Als Rachel er niet is, blijf je gewoon bij ons zitten, maar anders zit je voor in de zaal, bij haar. Over het algemeen ben je een rustig meisje, maar samen met Rachel kan je ontzettend keten, druk, ondeugend, boevig en soms brutaal doen. Jullie vinden het jammer dat we niet dichter bij elkaar wonen, (35-40 auto-minuten) en ik kan me dat helemaal voorstellen. Maar zodra er een vakantie in het zicht komt, valt daarbij ook het woord 'logeren', en dat is dan ook een goede uitkomst.

Naar een idee van Francine en die had het weer van Ali Edwards ;-)

Loïs - 10 dingen

1. Nog steeds is W. je beste vriendin, waar je het vaakst mee speelt, ondanks dat jullie niet meer bij elkaar in de klas zitten; jij in groep 3, W. in groep 2.
Meestal spelen jullie met de (paarden) playmobil of met de little pony's ;-)

2. Sinds kort fiets je samen met je zus de 2 km afstand naar school. M'n moederhart vond je eigenlijk nog te jong... maar jij zou het liefst zelfs regelmatig alleen willen fietsen...

3. Je leerde heel snel lezen. Het leek wel een soort spel voor je; er ging een (nieuwe) wereld voor je open.

4. Je wilde ook zo graag huiswerk, maar de juf kon niets bedenken waar je extra voor zou moeten oefenen, en bevestigde mijn idee om 'het' in de muziek te zoeken.
Ik startte met je met blokfluitles en nu zit je ook op vioolles.

5. Het laatste half jaar is pittig voor je; zoveel veranderingen. Je ging als 5 jarige naar groep 3 en werd grote zus; je bent niet langer de jongste meer. Je leek het allemaal heel makkelijk op te pikken, maar de laatste maanden heb je vaker een kort lontje en wordt je met regelmaat 's nachts wakker waarna je soms moeilijk in slaapt.
Ik heb het gevoel dat je in een 'fase/overgangsperiode' zit, en sommige dingen opnieuw moet bepalen/uitvinden/zoeken, zoals dat (meestal) misschien bij veranderingen hoort.
En als jij in zo'n fase zit, zitten wij dat als ouders ook. We proberen de 'basis' hetzelfde te houden, maar verder is het soms zoeken wat het beste is/werkt en dat vind ik soms zo moeilijk. Bij vlagen word ik er soms onzeker van.
Dat is de wondere wereld van het ouderschap ;-)

6. Je bent niet (snel) verlegen, er is altijd wel wat te vertellen.

7. Je lijkt op papa, als jullie hoofden naast elkaar zijn, zie je bijna 4 dezelfde blauwe ogen en je bent linkshandig, net als mama ;-)

8. Ik knip je nagels nooit. Sterker nog, ik kan me niet herinneren dat ik ze ooit geknipt héb, en je vind het idee dat ik zo zou knippen, eng. Je scheurt ze zelf af. Gewoon, zoals iedereen dat vast deed voordat er schaartjes en tangetjes voor waren.

9. Ik mis je fantasie-spelletjes. Uren kon je (alleen) spelen met paardjes, playmobil of iets anders waar wij niks in zagen, maar wat voor jou duidelijk een paardje/poppetjes oid was. Sinds je in groep 3 zit, is dat veel minder. Ik hoop dat dat weer komt, als er weer meer rust is in je hoofdje misschien...?
Het hoort zo bij je en ik kan daar altijd zo van genieten.

10. Eén van de bijnaampjes die je voor je zusje hebt, is 'Koekeloerus'.
Dat roep je al, op zo'n hoog-en-net-iets-te-hard-stemmetje, zodra je thuis komt van school en haar koppie ziet; 'Heeeeeej koekeloerus!!!'. Job en Sara vinden het inmiddels 'zó irritant', maar Michal, die beantwoord je roep altijd met hetzelfde: een stralende tandeloze lach! ;-)

Naar een idee van Francine en die had het weer van Ali Edwards ;-)

Michal - 10 dingen

1. Je bent een meisje, ja echt. Ik ben soms nóg verbaasd. De eerste 20 weken van de zwangerschap wist mama zeker dat je een jongetje was, maar jij trok je niets aan van die intuïtie van je moeder ;-)

2. Je kan verschrikkelijk goed "bossie-drienk'n" zoals we dat hier noemen. Overdag krijg je al wat interesse in ander voedsel behalve mama, maar 's nachts is je bossie je beste vriendin.

3. Je wilt geen speen. Pertinent niet. In de kraamweek is het een paar keer gelukt dat je hem een poosje in je mond hield en er op sabbelde, maar daarna kauwde je er alleen maar op. En daar zijn die dingen niet voor. Die zijn er voor het gemak, maar als je erop kauwt, geeft dat je moeder geen gemak, want dan ben je hem steeds maar kwijt...

4. Je hebt hele licht blauwe ogen, dat komt van papa's kant.
Ik vind ze zo mooi. Ze doen me denken aan Hem die ze met zoveel liefde ingekleurd heeft...

5. Je bent nog niet inge-ent. Net als bij je zussen, beginnen we daar pas na een half jaar mee; als je wat meer spekjes vanbinnen en vanbuiten hebt en wat meer aan het leven gewend bent. Je krijgt ook niet alle inentingen.

6. Je slaapt in een pucka-baby. Een soort slaapzak waar je armpjes in de zak zitten; het helpt je om in de 'slaap-modus' te komen.Overdag slaap je best goed, maar 's nachts is nog een klein drama.Ik weet nog niet goed, wat, en of ik er iets aan moet (kan) doen...
7. Je werd met een dun laagje donkere haartjes geboren, maar werd langzamerhand zo goed als kaal. Sinds een paar weken zie ik je blonde haartjes per week weer groeien ;-)
8. Je hebt (al) maat 68, en we noemen je nog steeds regelmatig Puk ;-)
9. Je bent een sociaal kind; je vind het leuk als er anderen zijn, broer, zussen, vriendjes, oppaskindjes, je vind het geweldig en interessant. Als Sara met haar vriendinnetjes 'vadertje-en-moedertje' speelt, ben jij de baby, de échte baby. Een uur lang vond je dat helemaal prima.
10. Je zit al een tijdje in de periode van 'alles wat ik te pakken krijg, gaat naar/in m'n mond', en dat zal nog wel even duren ;-)

Naar een idee van Francine en die had het weer van Ali Edwards ;-)

Schrijf-zaterdag

Het is alweer bijna schrijf-zaterdag! Heel regelmatig schrijf ik over ons gezin naar onze sponsorkinderen, maar soms stuur ik ook wel eens een heel andere brief. Voor deze maand heb ik ook zoiets in gedachten. Onlangs postte een collega-sponsor onderstaande (engelse) tekst op Our Compassion, om te delen met andere sponsors. De tekst gaat over David, de schaapherder, die door God uitgekozen wordt om koning van Israël te worden. David beleefde hoogte- en diepte punten.  God kijkt niet naar de buitenkant, maar naar het hart.  David wilde God behagen.  Ook al ben je jong, God kent je kwaliteiten en je hart.  Het is belangrijk om ook onze sponsorkinderen aan te sporen om zich uit te strekken naar een leven met God, en dat ook praktisch te maken (laatste alinea). Dat zijn ook dingen die ze op het Compassion-project leren en mee krijgen, en het is mooi om dat ook als sponsor aan te reiken. Als ze het van meerdere kanten/mensen/momenten horen, is de kans dat ze het onthouden en doen des te groter. David's Story. Who was David?
Have you read the story of David in the Bible?
The story of David is located in 1 Samuel chapters 16 and 17.
David was the son of Jesse of Bethlehem. He was a shepherd who looked after his father's sheep. He also played the harp and wrote psalms to God. Early in his life, he was chosen by God to be the future king of Israël.
When Samuel was looking for the chosen son, he thought David's older brother would be the chosen one. But in verse 16:7, God told Samuel, "Do not consider his appearance or his height, for I have rejected him. The Lord does not look at the things man looks at. Man looks at the outward appearance, but the Lord looks at the heart."
God chose David because he knew David's heart. Even though David was a young person, small in height, and lowly of appearance, God knew the man that David would be.  God knew his heart. David wanted to please God.
God has also chosen you for a great purpose. Even though you are a young person, God knows your potential and your heart. Walk with the Lord and you can accomplish great and remarkable goals.
When we continue the story, we see that people knew David by two things: his character and his reputation. When King Saul was looking for someone to play the harp for him, a servant recommended young David.
1 Samuel 16:18 says: One of the servants answered, "I have seen a son of Jesse of Bethlehem who knows how to play the harp.
He is a brave man and a warrior.
He speaks well and is a fine-looking man.
And the Lord is with him."
It is important to be a person who can be known by your character and reputation. In your daily life, you should strive to make good decisions, speak kind words, do acts of service, and be a strong person.
Stand up for what you believe in.  Stand strong for your beliefs, even when you must stand alone.
It is easy to make wrong decisions. But it takes strength of character to make good decisions daily. What will your reputation be? Bij een andere collega-sponsor kwam ik op haar weblog een leuk ideetje tegen om eens mee te sturen: een cootie cather of vouwdobbelsteen. (nooit geweten dat je die dingen zo noemt ;-))  Zo'n dingetje wat hier onder op het plaatje staat (foto is van Julie).

Julie heeft hem zelf gemaakt volgens mij, je kunt hem zo printen en vouwen; de plaatjes zijn gekleurd en vanbinnen staan er Bijbelteksten, in het engels.

Julie heeft er in het engels een uitleg (met foto's!) bij gemaakt, die je uit kan printen en mee kan sturen, om je sponsorkind uit te leggen hoe het 'spelletje' werkt. Ik vind het echt superleuk gedaan!

Klik hier om naar Julie's blog te gaan en de pdf met de uitleg en cootie catcher te downloaden.

Nog een paar dingetjes: 

* lukt het niet met dat pdf-gedoe, je mag me ook mailen dan stuur ik hem naar je toe

Je mag me ook mailen als je de precieze vertaling van de engelse tekst wil.

* de uitleg over hoe je de dobbelsteen moet vouwen, zit er ook bij, bij mij kwam het niet helemaal precies uit en moest nog wat randjes weg knippen. Ook vond ik die 'flappen/punten' die onder de cijfers uit over je vingers uitsteken niet handig, dus die heb ik afgeknipt

* het is wel zo handig om hem even te vouwen voor je sponsorkind, 

ik weet niet of ze er anders uit komen ;-) 

* je kan hem plat mee sturen, schrijf op de achterkant de naam en identiteitsnummer van je sponsorkind, of niet hem aan je brief vast (maar ik weet niet of hij dan heel en mooi aan komt) het losse A4 papier met de uitleg om te spelen kan je wel aan je brief vast nieten

* wist je dat je ook (gratis) stickers bij Compassion kunt bestellen, daarop staan dan alle gegevens van jouw sponsorkind, die kan je dan op de extra dingen plakken die je mee stuurt, zoals bijv. deze cootie catcher.