Compassion-give-away

Sinds een tijdje heb ik meer dan 100 'volgers', zoals je rechts op m'n blog kunt zien. Ik had me voorgenomen om bij 100 volgers een Compassion-give-away te doen, maar steeds nog geen tijd genomen om het te 'organiseren'.

Een Compassion-give-away dus!

Als eerste geef ik 6 'Bemoedig je sponsorkind'-pakketjes weg, met materialen die je aan je sponsorkind kunt sturen.

Pakketje 1 voor een (jonger) meisje: sticker-etiketten, een 3D kaart van Winnie de Pooh en het kaartje 'Geborgen in Gods vaderhand'.

Pakketje 2 voor een (jonger) meisje: sticker-etiketten, een vrolijke kaart met engelse Bijbeltekst, een 3D princessenkaart en het kaartje 'Geborgen in Gods vaderhand'.

Pakketje 3 voor een (ouder) jongen of meisje: een kaart met het gedicht/lied 'Voetstappen in het zand', engelstalig, en het kaartje 'Geborgen in Gods vaderhand'.

Pakketje 4 voor een (ouder) jongen of meisje: een kaart met een Bijbeltekst in het engels en het kaartje 'Geborgen in Gods vaderhand'.

Pakketje 5 voor een (jonger) jongetje: sticker-etiketten, een kaart met engelse Bijbeltekst, een 3D kaart en het kaartje 'Geborgen in Gods vaderhand'.

Pakketje 6 voor een (jonger) jongetje: een stickerboek over dieren in het water (nederlands talig, maar het spreekt voor zich) een kaart met een Bijbeltekst in het engels en het kaartje 'Geborgen in Gods vaderhand'.


Dan kan je ook nog kans maken op het boek 'Levende hoop' van Amber Van Schooneveld.
Lees hier meer over het boek.
Het boek is nummer 7.


Ergens vorig jaar heb ik van Pien (die helaas geen blog meer heeft nu) deze mooie, simpele, alleszeggende kaartjes gekregen. Pien had een stempel gemaakt, waarmee ze deze kaartjes heeft gemaakt. Ik vind ze prachtig. Op alle kaartjes staat op de achterkant een tekst uit het boek 'Niemand is zoals jij' van Max Lucado, dat ik heel erg bij de afbeelding vond passen.

'Remember,
you are special
because I made you.
And I don't make mistakes.'

- God

(Vergeet het niet,
jij bent bijzonder
omdat Ik je heb gemaakt.
En ik maak geen fouten.)

Ik geef 10 van deze kaartjes weg.
De kaartjes zijn nummer 8.

Hoe doe je mee?
Reageer op dit bericht,
en vermeld de nummers waar je interesse voor hebt.
Dat mogen dus meerdere nummers zijn!
Je hoeft dus geen sponsorkind te hebben om mee te doen, als je interesse hebt in het boek, of het kaartje van Pien ook zo ontroerend mooi vindt, en misschien iemand kent in je omgeving die je met het kaartje zou willen bemoedigen, laat dan een reactie achter.
Als je wél sponsor bent, en interesse hebt in (één van) de nummers 1-6, zou ik het zó leuk vinden als je in je reactie de na(a)m(en) van je sponsorkind(eren) vertelt, waar ze wonen, hoe lang je hem/haar/hen sponsort, en hoe er tot gekomen bent om sponsor te worden, en of je je kind(eren) (vaak) schrijft.

Op 13 december,
de 11e verjaardag van onze sponsordochter Precious uit Ghana,
maak ik alle winnaars bekend.

Jaloezie en ambities

Vanmorgen, toen ik net alle week-boodschappen in m'n auto had gedaan, zag ik een vriendin van me. Even, want ze had haast, maar ze glunderde. Ze is bezig om van baan te veranderen, en had me dat vorige week verteld, en ik had afgelopen week meegeleefd of ze nu wél of niet zou worden aangenomen. Zo spannend, ik hoopte het zo voor haar. Heel enthousiast had ze me verteld wat ze op het oog had, en waarom ze er zo'n zin in had. Helemaal in voor iets nieuws, iets anders! Ze is inmiddels aangenomen en enthousiast vertelde ze me dat ze zelfs meer gaat verdienen.
Maar, we moesten snel verder, het was bijna tijd om de kinderen van school te halen. Ik zette dreumes N. (het kindje van onze vrienden) in de auto, en reed in de mist de weg op, naar huis.

En toen voelde ik het.
Ik voelde jaloezie in m'n hart.
M'n gedachten gingen terug naar vorige week, toen ik in een paar dorpen verder op was, en daar tot mijn verrassing een christelijk kinderdag verblijf zag in dat dorp. (Die zijn hier zeldzaam.) Ik keek door de ramen naar binnen, er waren geen kinderen, maar het zag er zo gezellig en kleurig uit. Een prentenboekje over de schepping stond voor het raam. Het ging zo bij me kriebelen toen ik daar naar binnen keek; 'wat lijkt me dat heerlijk om daar te werken', dacht ik.
Maar toen ik het er met Lief over had om een open sollicitatie te sturen ofzo was die er binnen een halve minuut over uit dat dat nu niet kan, niet goed zou passen in ons gezin.
weg ambities
Nu nog niet.

'Vader, ik kan me niet eens índenken hoe het is om honderden euro's in de maand te verdienen', zei de jaloezie in m'n hart tegen God.
- 'Oh nee? Wat zou het je brengen, m'n kind'.
'Nou... ik zou kunnen sparen, eindelijk elke maand sparen, ik zou in 2 of 3 maanden m'n reis naar Bolivia bij elkaar gespaard hebben, (kan je je dat ooit indenken...?!?!) en het afmaken van het huis zou geen jaren-plan meer zijn, oh ja, en natuurlijk zou ik er nog een sponsorkindje bijnemen. Of 2. En meer bijdragen aan de verbouwing van de kerk. Het lijkt me fijn om me nooit meer zorgen te hoeven maken over geld, en niet steeds meer elke maand creatief te moeten zijn om alles financieel rond te breien'.
- 'Je zou onafhankelijk worden'.
'Wat zegt U?'
- 'Je zou onafhankelijk worden van Mij,
dat zou het jou kosten'.

Ik staar in de mist voor me uit,
en rijd het spoor over,
terwijl m'n zicht nog mistiger wordt door de tranen in m'n ogen,
voel ik me zooo klein worden....

'Vader, U kent me nog beter dan ik mezelf ken,
als U zegt dat het me trots en onafhankelijk van U zou maken,
dan is het dat niet waard.
Dan blijf ik graag elke maand creatief.
Dan blijf ik niets líéver dan elke maand creatief.
U kent mij door en door,
en daarom vertrouw ik op U.
Vergeef me mijn jaloezie, Vader,
neem het weg uit mijn hart.
U heeft een plan met mijn leven,
dát wil ik lopen.
Help me om mijn ogen op Uw pad gericht te houden.'


'En wilt U alstublieft mijn vriendin
helpen om zich te ontplooien in haar nieuwe baan...'

Vandaag gelezen...

“A woman's heart should be so hidden in God
that a man has to seek Him
just to find her.”

― Max Lucado

... en ik dacht: wow...!

"Het hart van een vrouw zou zo geborgen in God moeten zijn,
dat een man Hem zou moeten zoeken,
om haar te (kunnen) vinden."

Zomaar op een mooie middag in de tuin...

Wat een heerlijk zacht en zonnig najaarsweer vandaag.


Mijn fototoestel, Sara en ik hebben vanmiddag genoten
van al het moois in onze tuin.


Ons konijntje Hosanna

Op de plaats waar Sara's konijn Flappie begraven ligt, heb ik onlangs een grote steen gelegd, als markering dat daar geen planten geplant moeten worden voorlopig. Bij de perenboom hadden we dit tuinbeeldje staan, maar Sara heeft dat nu een ander plekje gegeven; op de steen.
Ik moest glimlachen toen ik het zag.
Dit is zo 'Sara' ;-)


Samen woelden we met onze handen
door de zachte, dikke wintervacht van de konijnen,
samen verwonderden we ons over de 3 dappere madeliefjes
die nog in het gras bleken te staan,
samen zochten we naar het mooiste rode blaadje en
samen plukten we wat gras voor de konijnen.
Het is zo'n heerlijk kind,
en zo'n half uurtje zomaar even samen,
is gewoon zo leuk.
We deden niets bijzonders,
maar het zijn de kleine dingen,
waar je Gods grootheid in ziet.


Richt je naar de zon, liefje,
dan vallen de schaduwen achter je.

Ivanna

Ik ben Ivanna.
Ik ben 7 jaar en ik woon in Indonesië.
Ik ga elke week naar het Compassion project.
Daar leer ik veel dingen uit de Bijbel,
verhalen over Jezus, en vandaag over Abraham,
en zingen we liedjes over Hem.
Ik leer er ook (extra) rekenen en taal.
We krijgen er heerlijk eten,
mijn lievelingseten is gebakken kip!
Ik vind het ook heerlijk om met m'n vriendinnetjes te spelen op het project.
Elke maand komen er brieven,
van onze sponsors,
altijd hoop ik, dat er een brief voor mij bij is, en vaak is dat ook zo.
De laatste keer een brief met foto's en een tekening van Sara.
Vandaag heb ik weer een brief aan mama Sandra en papa Micha geschreven,
en verteld dat ik over ben gegaan naar groep 4,
daar ben ik zo blij mee!
Ik heb ook geschreven over mijn broer,
die is blijven zitten dit jaar in groep 6,
daar ben ik verdrietig om.
Ik heb gevraagd of mijn sponsors voor hem willen bidden.
Ik mocht een mooie foto meesturen op m'n brief,
die is gemaakt op het project,
ik mocht het versieren met stickers,
op de foto zie je mij (rechts) met Jesi,
ik hoop dat mijn sponsors blij zijn met mijn brief en de foto...


Ik ben al ruim een jaar de schrijfsponsor van dit lieve meisje,
ze schrijft haar brieven al zelf, en dit is haar 4e brief.
Het is voor het eerst dat ze ons papa en mama noemt,
zó schattig.
Die foto erbij vind ik zo geweldig.
Je zíét die meisjes genieten.
Je ziet ze kind zijn.
De blik van armoede,
is een blik van hoop geworden,
een blik van blijdschap.

Kijk in die mooie bruine ogen,
en zie wat ik zie:
Compassion.
Een levensgrote verandering voor ieder kind in armoede,
in Jezus naam.

Een scout!

Job is graag thuis, net als z'n moeder ;-) en alle clubs in de buurt hadden we al wel eens besproken van; 'zou je dat leuk vinden?' Zo viel voetbal of andere balspelen af, gymen op school is 1x in de week leuk, maar vaker niet, judo lokte hem ook niet, en verder zit er hier niet zoveel....
Nu is Job echt een 'natuurkind' die geinteresseerd is in alles wat met de natuur enzo te maken heeft, en toen er bij Sara onlangs wat veranderde wat betreft haar paardrijles, gingen we nog eens bekijken of er toch echt niet iets voor Job ook was wat ie leuk vond. Als enige kwam toen scouting nog boven drijven.... scouting met water in de buurt vond Lief de beste keus, maar die scouting zit voor ons op 15 a 20 auto-minuten afstand rijden. Maar de deelname-kosten bleken dan weer mee te vallen, en dus stelden we voor om het eens te proberen. Hij mocht 3 of 4 keer meelopen om te kijken of het wat voor hem was. Ergens gedropt worden waar je niemand kent, vindt bijna niemand leuk, maar het ene kind vindt lastiger dan het andere. Job houdt er niet zo van. ;-) Ik verwachte dan ook niet dat ie meteen enthousiast zou zijn na de eerste keer. Maar dat bleek een vergissing. Hij vond het meteen leuk. De 2e keer ook, en na de derde keer besloten we om een scoutingblouse en toebehoren aan te schaffen.


Vandaag is hij 'geinstalleerd', en maakt hij officieel deel uit van de groep Welpen van de Ridder Boudewijngroep.
Ik mocht daar vanmorgen bij zijn, en behalve dat ik het leuk vond om te zien wat ze zoal doen (een leuke mix van natuur, knutselen, spelletjes doen, koken enz) en hoe de leiding is, vond ik het vooral leuk om te zien dat Job hier op z'n plek is, ik zie dat hij dat zo voelt. Zijn vriendjes op school en waarmee hij soms speelt zijn allemaal voetbal en/of sport fanaten, en hij had nooit iets waar hij deel van uit maakte, elke week heen ging om te trainen en dan over kon vertellen op school. Nu is het net of hij ziet dat er heus ook nog wel meer kinderen zijn die 'natuurknap' zijn, zoals ze dat bij hem op school noemen ;-) en hij zich daarin bevestigd voelt.
Ik vind het zo leuk om te zien dat hij daar zo goed 'past' en het naar z'n zin heeft!

Resultaat fotoshoot van baby Naomi

Kijk nou...
wat een snoepje he ;-)


(Foto linksonder en de voetjes hebben ze voor het kaartje gebruikt)

Geleend...

"Jezus werd geboren in een geleende stal.
Hij predikte vanaf een geleende boot.
Hij reed Jeruzalem binnen op een geleende ezel.
Hij gebruikte het laatste avondmaal in een geleende bovenzaal.
Hij werd begraven in een geleend graf.
Nu wil Hij de levens van christenen lenen om de rest van de wereld te bereiken.
Als wij niet spreken, heeft Hij geen stem..."

Door Dr. Leighton Ford