Toen ik Lief leerde kennen, had hij een huisje, en een lapje grond, net buiten het dorp, aan de zeedijk. Daar werd van alles bewaard, neergezet en opgeslagen. Er stond een schuur op, een verhard gedeelte en een gedeelte gras. Op dat weitje hebben 2 schaapjes gestaan, en een sjagarijnige geit.
Toen we gingen verhuizen, moesten het het lapje grond verkopen, om de hypotheek rond te krijgen. We verkochten het aan zijn broer, zo bleef het toch in de familie.
Lief's vader begon een moestuintje, op het 'lapje', zoals het altijd al genoemd wordt.
Verschillende familieleden stallen er hun caravan of kar, en ook Lief kwam er regelmatig en bewaarde er van alles, 'wat nog wel eens van pas kon komen'.
Een paar jaar geleden kwam het lapje ernaast van de buren te koop,
en broer kocht dat erbij.
Dat bestond vooral uit moestuin, een klein appelboomgaardje en een paar schuurtjes.
Lief had meteen zin om 1 van die schuurtjes op te knappen.
Er werden allerlei plannen bedacht, en vorig jaar is er een begin gemaakt, veelal met hulp van z'n oudste broer.
Inmiddels huurt hij dat stukje van het lapje van z'n broer; het boomgaardje, een schuurtje en wat moestuingrond en vorig jaar plantte hij dat stuk grond vol met aardbeienplanten.
We hebben er vorig jaar véél aardbeien van gegeten, maar ik vergeet nooit meer dat zijn vader gekscherend zei dat het er uit zag als 'de akker van de luiaard', want je moest de aardbeien tussen het onkruid zoeken.
Ik moest er zo om lachen.
Nu is Lief allesbehalve lui natuurlijk, maar onkruid wieden daar was duidelijk geen aandacht aan besteed.
Dit jaar werden de aardbeienplanten omgeploegd, en gras ingezaaid.
Helaas, door de droogte tot nu toe, is de heermoes (door ons kattenstaart genoemd) degene die welig tiert, en komt het gras maar matig op. Maar dat komt vast nog wel.
Hier zie je op de achtergrond het opgeknapte schuurtje. Lief recycle-de zoveel mogelijk materialen, zoals de stalen golfplaten. Er is een zonnepaneel voor wat stroom, en inmiddels ook een buiten-wc ;-)
Op de voorgrond zie je nog wat geredde aardbeienplanten; die staan uitgeplant in plantenbakken.
Aan de zijkant van het veld maakte hij een afrastering, en daar bij heeft hij frambozenplanten geplant, die hij kreeg van z'n broer, die hovenier is.
Lief is dol op vijgen, en hij vond het dan ook leuk toen hij ook nog 2 vijgenplanten kreeg. Eéntje doet het niet zo goed, maar deze begint al mooi uit te lopen.
Op de achtergrond het 'grasveld' ;-) met daarin een vuurplaats, om een keer een kampvuur in te maken.
Helemaal achteraan de bakken met daarin de aardbeienplanten.
En dit is binnen, in het schuurtje.
Er staat een houtkachel in.
Het is een heerlijk plekje om
even koffie of thee te drinken als je er bezig bent. ♥
Tja...
dat 'moestuin' zou er wel af kunnen.
Het moestuintje wat we achterin de tuin hadden, heeft plaats moeten maken voor een schuurtje met afdak.
Maar, we hebben nog wel de kas.
De eerste jaren werden daar vooral tomatenplanten ingezet. Aardbeienplanten in een opgehangen goot, dat zag er prachtig uit en ze waren heerlijk.
Maar de tomatenplanten zorgden voor een woestenij, en de aardbeienplanten hadden na een paar jaar hun beste tijd gehad.
Nu zetten we elk jaar 2 snack-komkommerplanten, en daar oogsten we goed van.
En sinds vorig jaar ook sla planten. Dat gaat ook goed.
Die hoef je alleen maar water te geven. Niet op te binden of te dieven. ;-)
Lief had 'verschillende sla plantjes' mee genomen een tijd geleden. We dachten dat het botersla en ijsbergsla was, en we wachten totdat de ijsbergsla in elkaar ging krullen, zoals ijsbergsla dat behoort te doen. Hij deed het niet, en groeide maar...
We hebben 'es geproefd, en bij nader inzien blijkt het andijvie te zijn. ;-)
Dus dat wordt stamppot eten ;-)
Er gebeurt nog meer in de tuin.
We hebben 1 hen, die steeds uit de ren vliegt.
En dat is echt moeilijk, maar ze krijgt het steeds voor elkaar.
In een border had ze een nestje gemaakt, en het lag al vol eitjes toen ik het ontdekte...ik dacht; laat ze maar zitten, het zal zo'n vaart niet lopen. Maar dat deed het wel, en veel eerder dan ik verwachtte had ze kuikens.
2 grijze, 2 zwarte en een gele.
Er wordt hier heel wat afgeknuffeld met die lieve pluisbolletjes. ♥
Ook met mijn oppaskids geniet ik van de tuin. N. is 16 maanden, en na veel binnen zitten de laatste tijd, moest hij weer wennen aan meer buiten zijn. Hij vond binnen spelen wel prima. Maar het was mooi weer, dus we gingen toch naar buiten. Met duidelijke tegenzin liep hij aan de hand mee, de tuin in. Kijken bij de kippen, vindt hij meestal wel leuk, maar toen de haan kraaide trok hij een pruillip ;-)
Ik ging met hem op schoot in het zonnetje zitten, en gaf hem de tijd. Het duurde even. Maar toen ging hij van m'n schoot af, om een eendje te pakken. En kwam weer bij me zitten. Zoon kwam de tuin in, en speelde met een bal, dat wilde hij ook wel, hij liet de bal weg rollen. Naast m'n stoel stonden deze pannetjes, met nep diamantjes er in. En als dreumesen ergens goed in zijn, is het met bakjes en pannetjes en dingetjes spelen. Hij ging zitten, en deed de steentjes steeds in het andere pannetje. En weer opnieuw. Hij roerde er eens in. Ik deed er madeliefjes bij.
Die ging hij eens goed bekijken. Nog eens roeren.
Het eendje erbij. En zo ging dat door, tot papa hem kwam halen.
Heerlijk, ik ♥ dreumesen!
En vandaag was de laatste blokfluitles van dit seizoen. Dat is meestal een zgn 'voorspeelmiddag', waarbij ouders/oma's/vriendinnetjes komen luisteren, maar dat kon nu niet doorgaan. Maar we hebben er toch een gezellig uurtje van gemaakt. En vanwege het heerlijke weer kon dat lekker in de tuin!
We speelden tweestemmig liedjes en elk meisje speelde een liedje alleen, waarbij de anderen moesten raden welk liedje het was. Er was chips en sap.
De hen met haar kuikens scharrelde ook rond, en de meisjes hebben dan ook allemaal de kuikentjes vast gehad.
Na de pauze kwam het gedeelte muziekkennis, en dat ging interactief, met de poppenkast.
Dat is altijd weer een hit. Alle meisjes kiezen een handpop. Eén meisje met pop gaat achter de poppenkast, en daar liggen kaartjes met noten en bijv. muzieksleutel/maatsoort/herhalingsteken etc op staan. Het kind kiest een kaartje, en laat dat zien mbv de pop. De kinderen die het antwoord weten, steken hun handpop in de lucht, en dan kiest het kind achter de poppenkast een meisje uit die het antwoord mag geven. We wisselen net zo lang, totdat elk kind een poosje achter de poppenkast heeft gezeten.
Het is echt leuk om te zien hoe alle kinderen hun eigen ideeën laten zien, de ene stelt moeilijkere vragen en de ander doet leuke stemmetjes.
Het was vreselijk gezellig, zo'n gezellig groepje meiden en zo jammer dat het seizoen dan alweer voorbij is.
Maar goed, ze hebben 2 seizoenen achter de rug, en kunnen al leuk liedjes spelen.
Ik heb besloten dat ik het komende seizoen, in september, weer graag een seizoen melodieharples wil gaan doen, want dat vind ik ook zo leuk, en dan kan meteen Michal haar eerste muziek kennis op gaan doen. ;-)
Het broedseizoen is alweer een tijdje aangebroken, en onze Serama-hennen zijn enthousiast.
Vaak als er een begint te broeden, vindt een ander dat ook wel een goed idee, en komt er gezellig bij zitten. De eieren worden dan verdeeld, ze pakken ze gerust bij elkaar af. Ze stoppen dan hun kop bij de ander onder de veren, en met hun snavel hevelen ze dan een ei over onder hun eigen buik. De hennen die geen zin hebben in broeden, leggen dan braaf hun ei in het nest erbij, als de broedse hennen even aan het eten zijn.
Al een tijd zaten ze onder het hok met z'n viertjes te broeden. Na 3 weken komen de eieren uit, maar ik weet meestal niet precies wanneer ze begonnen zijn.
Na enige tijd zie je dan kapotte eierschalen liggen, dan weet je; het is uitkom-tijd!
Na een dag waren we wel benieuwd hoeveel kuikentjes (in het Zeeuws; tjoeksies ;-) er nu zouden zijn, en bovendien moesten de kuikens binnenkort gaan drinken (na 24 uur) en dus was het tijd dat de moeders met hun kroost onder het hok vandaan zouden komen.
Loïs wou wel mee helpen, en liggend op haar buik haalde ze één voor één de kuikens onder het hok vandaan. De hennen vonden dat niet zo leuk trouwens, maar ze werden al gauw herenigd. We dachten dat het 4 kuikens zouden zijn, maar Loïs blééf maar kuikens aangeven! Uiteindelijk bleken het wel 12 kuikens, in allerlei kleurtjes, zo leuk!
We zetten de kuikens met de moeders apart in een hok. Hierboven op de foto hebben ze net vers water gekregen, en zie je ze drinken, dat ziet er altijd grappig uit, met die kopjes omhoog.
De knikkers in het bakje hebben een functie; die glimmen en daarom pikken de kuikens erin, en dan pikken ze er wel eens naast, en ontdekken dan per toeval dat er water in het bakje zit.
Heerlijk al die lieve donsjes!
Sjors, onze haan, is de vader van het hele spul.
(dit is weer een andere hen, die een week eerder al 2 kuikens uitbroedde)
Sjors is een tamme haan, Loïs loopt vaak met hem rond of hij zit op haar schoot.
Hij is heel zorgzaam, en helpt graag mee de kuikens op te voeden. Ik denk dat de hennen dat weten, want hoewel de hun zuster-hennen boos weg jagen als ze te dicht bij de kuikens komen,
laten ze Sjors gewoon toe.
Als je dan wat voer op de grond strooit, dan maken de hen en de haan een tokkend geluid om de kuikens te laten weten dat er eten is, die komen meteen aangerend. De ouders beginnen te pikken, en de kuikens doen dat na. De haan en hen pikken dan iets op, en leggen het voor het kuiken neer, zo van; hier; eten.
Echt prachtig, ik kan er uren naar kijken ;-)
Serama is een klein ras; en hier zie je goed hoe klein de kuikens zijn,
ze verdwalen nog tussen de madeliefjes!
Het was hier lekker weer, en dus liepen ze met de moeders op het gras rond,
en doezelden ze af en toe weg in de zon.
'Ik haal nieuwe adem, en alles begint',
een zin uit het lied 'Zomaar een morgen', van Kinga Ban.
Vandaag is het een jaar geleden dat ze is overleden, en 'nieuwe adem begon te halen',
zoals het zelf liever verwoordde, als ze daarover sprak.
Haar liedjes klinken dagelijks door ons huis.
Onze 6 jarige kan de meeste zo mee zingen, in de auto,
of zomaar zachtjes, tijdens het spelen.
Wat denk je dat er gebeurt als je sterft?
“Met tekstschrijver Roeland appte ik eens over een lied waarin staat ‘Ik haal nieuwe adem en alles begint’. Het laatste couplet gaat over het dochtertje van Jaïrus, dat levend werd toen Jezus kwam. Roeland appte: ‘Misschien is het wel zó. Dat je doodgaat en wakker wordt omdat Hij je nieuwe adem heeft gegeven.’ Dat is dus geen reis door ruimte en tijden, maar gewoon waar je bent. Je wordt wakker in een andere dimensie, dan ben je weer nieuw. Jezus zei niet voor niets tegen de mensen die treurden omdat het meisje dood was: ‘Ze is niet dood, maar ze slaapt. Meisje sta op.’ En dan haalt ze nieuwe adem. Zo gaat het misschien ook wel als we sterven. Dat we aan deze kant de ogen sluiten en dat Jezus aan de andere kant tegen ons zegt: ‘Je slaapt, word wakker, sta op’.” Kinga veegt een traan weg. “En dan halen we nieuwe adem. Ik leer ervan om niet bang te zijn om dood te gaan. Het is zoiets als gaan slapen en Jezus is er dan aan de andere kant.”
