Herfstvakantie

Inmiddels is de herfstvakantie hier al weer bijna voorbij. De slingers zijn weer opgeruimd, en Loïs verheugd zich al op volgende week; dan mag ze net zoveel en vaak naar school als Sara ;-)


Maandagmiddag was Loïs' feestje druk bezocht. Haar paardentaart, gemaakt door een kennis, vond ze prachtig! En ál die paardencadeautjes, al helemaal. Ze kreeg paardenplaymobil, een 'glitter-barbie-paard' die al maanden op haar verlanglijstje stond, en ik dus al weken in huis had ;-) paardenknutsel/tekenspulletjes, paardenkettinkje, paardenstickers, en elke keer glunderde ze als ze weer een paardenkop te voorschijn zag komen ;-)
Voor de rest zijn de oppaskindjes natuurlijk nog geweest deze week, kwam m'n zusje weer eens (eindelijk ;-) logeren, maakte ik voor het eerst zelf hopjesvla, gingen er weer 2 porties kefir op de post, zijn Sara, en vooral ik, nog ziek geweest (hoesten-snot-koorts-verkouden-geen stem-slecht slapen) en heb ik mijn aller-allereerste fotoshoot gemaakt van een 2 weken oud babytje. Zo lief, en heerlijk om te doen. Het resultaat was niet helemaal wat ik in gedachten had (het was ook avond, dus geknutseld met een lampje enzo) maar de ouders waren tevreden, en de geboortekaartjes, (waar dus een van de foto's op komt te staan) besteld.
Elke keer leer je weer wat (bij), denk ik maar ;-)

P.s: oh ja, en ze kreeg haar eerste oorbelletjes! ;-)
En gelukkig deden ze ze allebei tegelijk, want hoe zeker ze ook was van haar zaak, 'als ik 4 jarig ben, trijg ik oorbelletjes',
vielen er toch nog wel traantjes, die nu allang weer vergeten zijn overigens.

Vier-jarig-Jetje

Het begon met één actie....

Beguens Theus uit Haïti groeide op in armoede.
Iemand zoals jij en ik gaf hem via Compassion de kans om uit armoede te ontsnappen.
Nu is Beguens gekozen tot lid van het parlement in Haïti.

Het begon met één actie:
iemand,
die besloot om sponsor te worden van Beguens Theus.
Eén actie kan grote gevolgen hebben,
voor een kind,
voor een land.

Bekijk hier een filmpje (van 3,5 minuut) over Beguens Theus.

Van die momenten...

Zojuist, in de auto...

Ik: (kijkend in m'n achteruitkijkspiegel)
Loïs...
wat ben je toch mijn mooie meisje he...

Loïs: -staart naar buiten-

Ik: ...met je blauwe oogjes, en je lieve wangetjes ;-)

Loïs: (kijkt me via de spiegel met een lachje aan)
God heeft me gemaakt.
(en ze kijkt weer naar buiten)



Ik glimlach.

10 jaar getrouwd!

Vandaag, viert Lief zijn 35e verjaardag,
én,
zijn wij 10 jaar getrouwd!

'Eens in je leven gebeurd het,
een onbegrijp'lijk wonder,
alsof God, die dingen heeft geleid,
hij hield jou misschien wel apart,
voor mij en mijn eenzame hart,
een liefde gegeven van Boven voor altijd.

Wat ben ik zonder jou,
ik draag je in mijn hart,
bij alles wat ik doe,
wat ben ik zonder jou,
geen mens komt tussen ons,
ik ben een deel van jou.
God heeft ons samen één gemaakt,
toen ik zei: ik word je vrouw,
ik heb alles wat ik wou,
want wat ben ik zonder jou.

Wat ben ik zonder jou,
jij draagt me in je hart,
bij jou word ik niet moe,
wat ben ik zonder jou,
jij stopt waar ik begin,
en ik begin in jou,
en als het stormt,
dan blijven wij,
geborgen in Gods trouw,
ik heb alles wat ik wou,
ja, wat ben ik zonder jou.

Liedje is te horen op de dvd '10 woorden voor jou'.

God's zegen

'God's zegen betekent niet altijd voorspoed,
het betekent wél altijd vooruitgang
het betekent altijd groei (in je geestelijk leven)
en dat is altijd tot eer van God'.

J-K de Feijter

(Gister preekte J-K (volgens mij voor 't eerst) in onze gemeente.
Hier en hier schreef ik over zijn overleden dochtertje en vrouw.
Inmiddels is J-K opnieuw getrouwd, en volgende maand verwachten zij een kindje.
Als geen ander weet hij dat het leven niet altijd over rozen gaat.
Zijn preek/getuigenis raakte me, en deze uitspraak is me erg bijgebleven.
Klik hier of hier om zijn hele preek te luisteren.)

Cadeautjes

Op dit moment is er een groep sponsors uit Nederland op 'sponsortour', zoals dat dan heet, naar Peru. Peru, het land waar onze Adonay woont. Wat wás ik graag mee gegaan, samen met Sara, om Adonay te ontmoeten! We hebben alle oude sokken binnenstebuiten gekeerd, maar helaas was er niet eentje waar nog 4000 euro inzat ;-) en dus konden we niet mee.
Maar, ik had wel eens gehoord dat je met zo'n groep sponsors die naar een land reist, bij hóge uitzondering, een kléín cadeautje mee mag geven voor je sponsorkind, wat men dan afgeeft in het hoofdkantoor.
Dus ik heb gemaild... en ja, het mocht, maar: klein en lichtgewicht.
Ik wilde graag iets persoonlijks, en heb lang zitten denken en zoeken. En na een tijdje wist ik het; een vriendschapskettinkje! Een zoektocht op internet kwam ik op de site van Names4ever terecht, en daar heb ik dit mooie kettinkje gekocht. Sara draagt nu (af en toe) de helft met Adonay haar naam erop, en de andere helft met de naam van Sara erop, is onderweg naar Adonay. Ook liet ik een T shirt bedrukken met een foto van Sara en mij waarop we Adonay's fotootje vast hebben. Ik wilde daar graag een tekst bij hebben, maar dan wel in het spaans, zodat ze het zelf kan lezen. Een vriendin van een vriendin, die me ook heeft geholpen met de liedjes te vertalen voor mijn reis naar de Dominicaanse Republiek, vertaalde de zin 'Wij zijn trots om de sponsors van Adonay te mogen zijn'.
Ik ben zooo benieuwd wat Adonay er van zal vinden ;-)


Volgend jaar, in oktober 2012, staat er een sponsortour naar Bolivia gepland door Compassion. Het is mijn droom om mee te gaan, en daar onze sponsordochter Noemi te ontmoeten, die we dan zo'n 6 jaar sponsoren. Sinds een tijdje leg ik af en toe geld opzij, en ben ik zo voor de reis aan het sparen. Als actieve vrijwilliger voor Compassion, kan ik ook voor korting sparen. En misschien kunnen (sommigen van) jullie me daarbij helpen. Sommige van mijn lezers laten me wel eens weten dat ze via het lezen van mijn weblog in aanraking zijn gekomen, en enthousiast zijn geraakt met en voor het werk van Compassion, en een kind zijn gaan ondersteunen. Dat is een deel van het werk wat ik doe als vrijwilliger van Compassion, mensen enthousiast maken voor het werk dat Compassion doet, en het persoonlijke contact dat je met je sponsorkind kan hebben. Als je besluit om sponsor te worden, of recent hebt besloten om sponsor te worden, door het lezen van mijn blog, kan je een email sturen aan info@compassion.nl en daarin aangeven dat je via mij sponsor bent geworden. Compassion voert dat dan in bij mijn gegevens, en zo kan ik kan ik sparen voor een bepaalde korting op een sponsortour.
Ik ben echt benieuwd of ik volgend jaar (als God het wil) wél in het vliegtuig richting Zuid-Amerika zal zitten?!

Edit: Deze week heb ik van Compassion te horen gekregen dat de manier zoals ze die handhaafden om als vrijwilliger te kunnen sparen voor korting op een sponsortour, is komen te vervallen sinds juli 2011. Helaas...

Tuinhuis-bewoonster

Alweer een week is er voorbij sinds mijn schoonzus, en Lief's oudste zus, is gearriveerd vanuit Angola in ons land voor een verlof van 6 weken.
Voor haar komst hebben we afgelopen zomer aan ons tuinhuisje gewerkt.


Vol trots liet (vooral) Job het tuinhuisje zien, en ze heeft er haar intrek genomen ;-) en meteen helemaal 'haar huisje' van gemaakt door nog meer van haar eigen spulletjes van zolder te halen en het verder in te richten, echt erg leuk!!


Lief had een week voor haar komst nog een mini-keukenblokje gemaakt bij het wasbakje en de boiler. Daaronder staat een camping-koelkastje, en daar heeft hij een kastje omheen gemaakt met een hardstenen blad erop waar het wasbakje in ligt. En P. heeft zelf van de week een (kleine) electrische kookplaat gekocht, die precies bruikbaar is in dat hoekje, zodat bijv. melk opwarmen ook kan als de houtkachel niet aan is.
Echt heerlijk om P. weer voor een tijd in ons 'familie-midden' te hebben ;-)

God's armen om je heen....

Hoe zou het voelen als God Zijn armen om je heen slaat...
De prachtige foto's in het filmpje brengen dat gevoel heel dichtbij...
Wat kan ik daar vaak onbeschrijfelijk naar verlangen....



Hier gelezen/gezien.

Melk-kefir (yoghurtplantje)

Een paar maanden hebben we het al in huis, gekregen van een meneer die het gratis op MP aanbiedt. Lief kende het nog van vroeger, dat hadden ze thuis ook wel eens gehad, ik had er bij Teunie van het blog 'Eenvoudig Leven' over gelezen, maar dat ging via poederzakjes geloof ik. De kefir die wij van de meneer thuisgestuurd kregen, zijn net kleine bloemkoolroosjes. Job was reuze benieuwd hoe of dat nu zou gaan. Nu zijn we een aantal maanden verder en drinkt vooral Lief elke dag een portie. Meestal met wat suiker er door, en/of wat (zelfgemaakt) dik vruchtensap of jam. Maar elke 2 á 3 weken verdubbeld de hoeveelheid kefir zich, we hebben al een paar keer weggegeven, maar nu is de kefir weer aan een splitsing toe ;-)
Nu dacht ik; misschien zijn er lezers die ook eens kefir willen uitproberen. Ik vond de aanpak van de meneer waar wij het van hebben gekregen, een goed idee om voort te zetten:

Wie belangstelling heeft voor de kefir, stuurt een mail naar mijn mailadres, dat kun je vinden in mijn profiel.
Daarin schrijf je dat je graag een portie kefir wilt, en ik stuur je dan mijn adres toe. Neem dan een klein formaat bubbeltjes-envelop (heet dat zo?) en schrijf daarop je eigen adres, plak er 2 postzegels op, en die envelop stuur je dan, in een normale envelop naar mijn adres. Ik stuur je dan een portie kefirkorrels toe, voldoende voor ongeveer 250 ml melk. (Op internet zijn de meningen verdeeld over hoeveel korrels je op een hoeveelheid melk moet gebruiken. Ik weet dat de kefirdrank in het begin nogal dun was toen wij begonnen, dan gebruik je de volgende keer wat minder melk. Is ie juist te dik (of te zuur) naar je zin, dan doe je er de volgende dag, als je 'oogst', meer melk bij dan de dag ervoor.)

Wat heb je nodig om kefir te maken?
- een weckpot of andere goed afsluitbare (luchtdichte) pot (niet van metaal)
- een plastic zeef of fijnmazig vergiet
(kefir korrels mogen niet in aanraking komen met metaal)
- een houten of plastic spatel

Lees hier een stap-voor-stap beschrijven over de bereiding van melk-kefir. Het is wel aan te raden om je wat in te lezen over melkkefir, zo is het nodig om te weten dat je de kefir niet elke keer moet afspoelen, dat de kefir niet tegen warm water kan, en dat je de weckpot met heet water schoon moet maken, maar liever niet met schoonmaakmiddel. Het is ook goed om te weten dat de kefir zuurder wordt naarmate je hem langer laat staan, en omdat het 'plantje' groeit, moet je steeds iets meer melk toevoegen, of een gedeelte weggeven/doen. Melkkefir is meestal ook geschikt voor mensen met een lactose intolerantie.
Kijk hier en hier voor meer foto's en informatie over deze melkkefir. Hier staan nog wat recepten, bijvoorbeeld een smoothie maken of pannenkoeken bakken met kefir ipv melk. En als je de kefir toch niet lekker vindt, kan je het altijd nog gebruiken voor een gezond melkkefir masker voor je gezicht of voeg een paar liter toe aan je badwater, en het resultaat is een zachte en soepele huid, volgens de laatste link. (ik heb dat nog niet uitgeprobeerd ;-)

Nou, wie durft ;-)

Bijna 4...

Bijna 4 jaar ben je nou, m'n kleinste meisje.
Een cadeautje was je.
En een cadeautje ben je.
Het oefenen op de kleuterschool vind je zó leuk, en gaat je zo goed af. En hoewel je ook nog een tijdje naar de peuterspeelzaal bent geweest, en ik dan ook ochtendjes alleen was, voelt het nu zo anders.
Nu voelt het zo 'bijna' en 'straks'...
Bijna 4 jaar, straks zal je zoveel minder bij me zijn.
Nog even, en dan begint weer een nieuw stukje 'loslaten'...
Tussendoor probeer ik die momentjes dat we nog samen zijn, jij en ik, vast te houden. Vooral door samen dingen te doen. En dat doe je zo graag.
Zo gingen we van de week, toen je de herfst al wel rook, maar het weer nog zomer-achtig was, 'herfst-nootjes' zoeken - volgens jou.


Dat deden we 'bij Jonathan' (op de begraafplaats).
Ik was stil, en keek - naar jou


Met je mandje in je handje drentelde je over de paadjes langs de graven.
Alsof het de normaalste zaak van de wereld is,
dat je daar nootjes zoekt.


Terwijl ik zo stilletjes naar je keek, moest ik denken aan het gedichtje op je geboortekaartje:
Er zullen handen zijn die je dragen
en armen waar je veilig bent
en mensen die je zonder vragen
zeggen dat je welkom bent.


Nog heel even,
dan begint dat nieuwe stukje 'loslaten',
maar onze handen en armen,
zullen er altijd voor je zijn.

Zac David en David Zacharias

Soms komt het (weer) zo dichtbij,
ook al ken je elkaar niet,
soms voelt het zo dichtbij,
ook al is het niet je eigen kind,
maar ik weet nog zo goed hoe het voelde,
dat grote gapende gat van gemis,
die pijn van verdriet in je hart,
om je kind.

Maar ook de dragende Vaderarmen onder je,
de meelevende armen van mensen om je heen,
de Troost,
van de Trooster.

Altijd raakt die herkenning me weer als ik er over lees bij lotgenoten, deze week las ik over 2 mooie baby-jongetjes, die na korte tijd bij hun ouders, naar hun hemelse Vader zijn gegaan.
Zac David en David Zacharias.
Zacharias betekent: 'Gevierd door God'.

Ik las bij Adéye die gebed vroeg voor Zac, en later het bericht dat hij veilig in Jezus armen is...
Daarbij stond dit lied, en ik voelde diepe ontroering en verwondering in m'n hart...in tranen luisterde ik het liedje via de link...

You give and take away
You give and take away
My heart will choose to say:
LORD, BLESSED BE YOUR NAME!
"Blessed be the name of the Lord." Matt Redman

Tijdens de zwangerschap van Zac was er geconstateerd dat Zac's hart niet goed was, en sinds die tijd hebben veel broeders en zusters in het geloof voor Zac gebeden, om een wonder, om een nieuw hart voor de baby. Kleine Zac overleed 21 uur na zijn geboorte.
Vandaag las ik op de blog van Adéye, een reactie die iemand op haar blog had achtergelaten:
'Adéye, toen ik afgelopen nacht aan het bidden was voor Zac's genezing, kreeg ik het gevoel dat er een wonder was gebeurd, maar een ander wonder. Misschien is Zac's leven tot zijn doel gekomen in de korte tijd dat hij op de aarde was, misschien is er een medisch medewerker tot geloof in Christus gekomen door het geloof van de familie van deze baby? Misschien werd een arts geleid om NIET te overreden tot een beëindiging van een zwangerschap (van een kindje met een beperking)? Ik weet het niet, maar ik voelde - en ik voel nu, dat er een wonder van andere aard is gebeurd. Niet het wonder waar we allemaal voor hebben gebeden -een gezond hart voor Zac- maar iets anders. Er gebeurt niets waar de Heer niet van af weet. Waar het op uitloopt weten we niet, maar als je het geloof en de liefde van de familie ziet, hoe kan het anders dan goeds zijn? Ze kunnen het nog niet weten, maar ... verbazingwekkende dingen zullen worden geplukt, in overvloed, vanwege hun geloof.'

Bij David Zacharias las ik: "Bij God is er geen risico, bij God is er een Plan." (geschreven een dag voor zijn overlijden)

Mijn hart gaat naar hen uit.

Slaap maar kindje, slaap maar zacht,
in de warme liefde van Gods hart.
't Is diezelfde liefde die mij troost, 't zelfde hart.
Dezelfde schoot, diezelfde armen om ons heen.
Door Hem zijn we toch weer ÉÉN!