Breath of heaven

Ik hou van de combinatie drama en (simpele) dans,

de mooie vrouwelijke kleding die de vrouwen dragen

en de mooie invoelende manier waarop zij dit lied,
gedachten en gebeden van Maria,
 'vertellen'.

Simple living ~ Stuart Townend

Vanmorgen hoorde ik op Grootnieuwsradio onderstaand lied voorbij komen.

Verse 1

A rich young man came to ask of Christ

"Good teacher, will you tell me

What must I do for eternal life

I've kept your laws completely."

"Sell all you have, give to the poor

Then heaven's treasure shall be yours."

How hard for those who are rich on earth

To gain the wealth of heaven

Verse 2

Now Jesus sat by the off'ring gate

As people brought their money

The rich they filled the collection plate

The widow gave a penny

"Now she's outgiven all the rest

Her gift was all that she possessed."

Not what you give but what you keep

Is what the King is counting

Verse 3

O teach me Lord to walk this road

The road of simple living

To be content with what I own

And generous in giving

And when I cling to what I have

Please wrest it quickly from my grasp

I'd rather lose all the things of earth

To gain the things of heaven

Bron tekst

(Nav het verhaal van de weduwe die haar laatste penningen in de schatkist van de tempel deed)

'Niet wat je (weg)geeft,

maar wat (hoeveel) je voor jezelf houdt,

is wat telt voor de Koning'.

Dat zet ons westers (tienden) geven in zo'n schamel licht voor mijn gevoel...

Als je bedenkt hoeveel (luxe) we hier in ons rijke westen voor onszelf hebben/houden,

tov velen in de wereld.

Veel hebben is een grote verantwoordelijkheid.

Eigenlijk.

Dat besef ik me alleen veel te weinig...

De Rabbi en de zeep

December

Hun cadeautjes die ik voor 'sinterklaas' had gekocht, hadden ze 2 weken terug al uitgepakt. Ze lagen op de kast, Lief keek ernaar en zei: 'Waarom moeten we eigenlijk wachten tot 5 december?' Het sint-virus heeft ons nog nooit zo kunnen besmetten, het blijft bij schoen zetten ('mama, ga je er snoep in doen, of een cadeautje vanavond?' ;-), een cadeautje krijgen en sinterklaasjournaal kijken.

Nu ze op een school zitten waar geen sinterklaas meer wordt gevierd (en dat betreur ik helemaal niet) hebben we dit jaar zelfs geen sint gezien, behalve die op tv, en ja, dat is toch de 'enige-echte' niet waar? ;-) (tssss ;-)

En zo komt het dat de kinderen al 2 weken met hun ('sinterklaas')cadeaus spelen; de meisjes met het dierenarts-kinderboerderij-en nog veel meer accesoires/dieren van playmobil en Job met zijn windmotor energie bouwpakket.

Tja en van het één komt het ander. Toen besloot ik; zodra de kalender december aangaf, ook maar het houten kerststalletje tevoorschijn te halen ;-) Toen de meisjes alles hadden uitgestald kwamen we tot de verschrikkelijke ontdekking, dat de kop van de kameel er af lag. Gevalletje nek gebroken. Loïs had zo met 'em te doen. Het werd opzij gelegd tot papa thuis zou komen. Die boorde, geassisteerd door Loïs, diezelfde avond nog het gaatje uit, en met flink wat lijm werd de nek van de kameel er weer in gestopt. Nu is zijn nek wat korter, maar ach, nu mag hij in elk geval weer van de partij zijn bij de stal ;-)

(De kerstboom blijft in de grond, en de ballen in de kast ;-)

Ik voel me er steeds meer unheimisch bij.

Maar daarin ben ik een van de weinigen geloof ik.

Ik voel me soms bijna eigenwijs ofzo...)

Voor meer Count your blessings, kijk bij Anki.