God's chisel... you're a masterpeice...

30 days of happiness: Vandaag... (day 29)

...was zo'n dag vol van 'gewone' happiness...

...zo'n dag waarop je zo hoog mogelijk op de trampoline springt, en samen schommelt.
...zo'n dag waarop je met z'n drietjes madeliefjes zoekt in de boomgaard en je op de schoot van je zus van de glijbaan af gaat het en het dan uitgiert van het lachen.
...zo'n dag waarop je eindelijk echt leert trappen op je driewieler, waar je al weken op oefent.

Een dag waarop je je af en toe heerlijk terug trekt in je eigen hut, terwijl papa en mama de hele tuin netjes maken en alles aanvegen. Mama met haar 'kabouterbezem' zoals papa die noemt ;-)
De dag waarop m'n Compassion (schrijf)kind Swalehe 14 jaar is geworden, en we daarom met chocopasta zijn naam op de cake kwasten, en de vrolijke letters van 'happy birthday' bijna omver geblazen worden als er een paar enthousiaste kindjes tegen blazen ;-)

Zo'n dag dus....

Foto's voor Sara's uitnodigingskaartje

Een paar weken voor de verjaardag van een kind knutsel ik vaak een uitnodigingskaart voor de familie in elkaar. Zomaar, omdat ik dat leuk vind om te doen, een mailtje is eigenlijk veel makkelijker en net zo doeltreffend, maar goed ;-)
Begin april hoopt Sara 5 jaar te worden, en dus wilde ik even een paar foto's van haar maken voor op het kaartje.
De kaartjes zijn inmiddels de deur uit, en hier even een selectie van de leukste foto's.

*...een beetje van mezelf, en een beetje van Picasa...* ;-))

30 days of happiness: Voorjaar in huis (day 28)

Wat een heerlijk zacht weer heeft er sinds vorige week zijn intrede gedaan in Nederland. Je ziet het meteen in de tuin, overal lentebloeiers en knopjes aan de bomen en struiken. Afgelopen weekend hadden ze overal regen voorspelt geloof ik, maar hier was het 's middags lekker zonnig. Samen met Lief heb ik de laatste hand aan de tuin gelegd wat betreft knip- snoei- en zaagwerkzaamheden. Dat laatste laat ik natuurlijk aan Micha over, ik durf zo'n Stihl kettingzaag niet te gebruiken ;-)
De pruimenboom is flink terug gesnoeid, geen idee of dat nu nog wel mocht, maar Micha's broer die hovenier is had een beetje gezegd hoe hij hem moest snoeien, dus maar hopen dat het goed gelukt is, en dat ie nog pruimen geeft van de zomer...;-)
Een klein deel van de takken heb ik mee naar binnen genomen voor decoratie....

Vorig jaar had ik decoratie eitjes gekocht hier op het dorp, en ik postte toen deze foto:

Ik heb ze weer opgediept, en ze in m'n glazen potten bij het raam gedaan. (Die glazen potten hebben na de kerstballen dus een tijd leeg gestaan...;-) Grappig dat de eitjes precies bij m'n nieuwe stijl en kleuren van de kamer passen ;-)

30 days of happiness: Weekend-voorjaars-gevoel (day 27)

Terwijl ik aan het afwassen was, zag ik ze bezig....

.....hout vanuit het ene houthok...



...in je kruiwagen laden en dan onder weg naar...



...het andere houthok...


...waar je samen met je broer en zus alles netjes opstapeld...



....en in gedachten ga ik al naar het voorjaar...de zomer.... als we 's avonds na het eten en in het weekend met z'n allen zoveel in de tuin vertoeven... samen vegen en werken in de tuin...

Nu de dagen langer worden, komt dat ook allemaal weer dichterbij. Heerlijk!

Een Peruaans (tweeling ;-) zusje

Het was moeilijk kiezen voor Sara. Met het papier met de foto's van de sponsormeisjes voor zich, twijfelde ze om de 5 minuten of ze Adonay wilde gaan sponsoren of toch Gloria. Ik voelde dat mijn gedachten steeds meer uitgingen naar Adonay, en dus heb ik de knoop doorgehakt en besloten we dat Adonay uit Peru het sponsorplaatsje van Precious in neemt.

Adonay had ik afgelopen weekend op de site gezien, haar lieve snuitje en mooie naam bleven me bij, en ik vond het erg leuk dat ze op dezelfde dag is geboren als onze Sara, ze zijn dus precies even oud!

Volgende week ga ik weer naar alle sponsorkinderen een brief schrijven, en dan sturen we deze bovenstaande foto mee!

P.s: Oh ja, en Annemiek belde me van de week nog dat ik ben 'goedgekeurd' als vertaler voor Compassion! Er zaten, tot mijn verbazing, geen foutjes in mijn proef-vertaal werk. Ik vind het echt zoooo gaaf!

Sara kiest haar nieuwe Compassion-vriendinnetje

Final letter...

Vechtend tegen m'n tranen schreef ik afgelopen donderdagavond meteen maar m'n afscheidsbrief aan Precious. Met zoveel vragen in m'n hart.
Ik postte dit berichtje op Our Compassion (een soort hyves van Compassion waar in je profiel de foto's van je sponsorkinderen te zien zijn):

"Yesterday Compassion called that my sponsordaughter Precious moved to another place in Ghana. And there is no project of Compassion, so I can't sponsor her anymore. The reason that she moved is because her father has a mental illness and in that other place he can get better help for that. She has no mother, and since a few months she called me 'mama'. I sponsor her for 5 years, she is 9 now.
I'm so sad about it. She was so precious to me. We wrote each other very often. We were dreaming of meeting each other. When I wrote her my final letter, I could not stop crying. It was so unexpected....

Goodbye Precious. Be a good girl. You becomes a piece of my heart... I will never forget you and I continue to pray for you. Stay close to Jesus your whole life, and I hope I'll see you in heaven..."

En net als hier, bleven ook daar de lieve reacties niet uit:

"I'm sorry that Precious will be leaving the program. I hope the fact that her father will be receiving better care if they move, will soften the blow a little and make it easier to accept. I hope that God will comfort you and give you peace about the situation. Know that He has a plan for this childs life and that for a time you were a part of that plan. I am sure she will always remember you her "mama" and the love that you have shared with her will help to sustain her in the years ahead.You gave her the best advice she could ever receive "Stay close to Jesus your whole life". He will take care of her."

"I could feel your tears and anguish. I'm sure she will carry you in her heart, just as you will carry her."

"I'm so sorry for you and also for Precious. It sounds you were each special to the other; what a good gift you each have in the other. I'm happy for you, that you had such a special relationship with each other!
I pray maybe Compassion will start a project in her new area at some time.. that would be so great to get reconnected again. In the meantime, I pray for peace for you and her.
Know your influence on her hasn't ended. She will probably turn to your letters she has kept from you, and glean from them more than ever. You're still a part of her heart and life, I'm sure of that. Love and special relationships don't end even if there is a close of communication. Just as you think of her often, and of how you have been blessed by her, and learned from her, be sure it's the same on her end. Imagine her being alone in a new place with a mentally ill dad.. she needs the love and encouragement you've given her, and her thoughts still turn to you.Your letters and whatever else you've sent her is surely being pored through, as reminders of your love for her.. she won't forget. She will still learn and/or be reinforced from your writing lessons she still needs for her new life.
She is probably praying for you as you are her..."

Al jullie, en deze reacties, vond ik zo bemoedigend, en plaatste alles in perspectief. Met name bovenstaande reactie heb ik zo in m'n hart gesloten....
Het is goed zo. Ik ben dankbaar dat God mij een deel liet zijn van Zijn plan met Precious' leven. We zullen elkaar nooit vergeten.
Morgen ga ik nog een blaadje toevoegen aan het eerste blad van m'n laatste brief aan haar, en daar zal ik de bovenstaande dingen in verwerken, en ook wat Petra zo mooi schreef als reactie op m'n laatste stukje over Precious:

De Heer zij voor je, Precious,
om je de juiste weg te wijzen.
De Heer zij naast je
om je in de armen te sluiten en te beschermen
tegen gevaren van links en rechts.
De Heer zij achter je
om je te bewaren voor gemene aanvallen
van anderen.
De Heer zij onder je
om je te troosten als je verdrietig bent.
De Heer zij om je heen
om je te verdedigen als mensen over je
heen vallen.
De Heer zij boven je om je te zegenen.
Moge God zich over je ontfermen, Precious,
Nu en altijd...

En toen voelde ik dat het tijd was om aan een ander sponsorkind te denken. Ik had al een meisje uit Peru op de site gezien, maar belde toch met Annemiek van Compassion om nog naar meisjes uit Ghana te vragen. Ze stuurde me foto's van lieve 4/5 jarige meisjes... die me tranen in de ogen brachten omdat ze me zo herinnerden aan die eerste foto van Precious...zij was ook zo oud toen ik haar ging sponsoren...
Ik heb de foto's van de meisjes op A4 gezet en uitgeprint zodat Sara een sponsorvriendinnetje kan kiezen uit die leeftijdsgenootjes. Maar gister kwam ze er niet uit. Maar vandaag gaan we beslissen wie Precious haar plaatsje in gaat nemen. Wordt het Zita, Gifty, Eunice, Gloria (Sara ging gelijk zingen: In de gloria, in de gloria, hieperdepiep! Hoera! ;-) of toch Adonay?

Stoere Lief

En gelukkig kwam hij afgelopen weekend gezond en veilig terug, mijn stoere Lief ;-) (in blauw/witte jas)
Hij is vorige week een midweekje wezen wintersporten in Oostenrijk (Kaprun) met een groep vrienden.

Dag lieve Precious....

Ik word net gebeld door Compassion. Ik dacht dat Annemiek gebeld had over het vertalen, maar de medewerkster zei dat dat niet zo was, maar dat ze voor iets anders belde. Het ging over Precious. Ze vertelde me dat ze een mailtje hebben ontvangen dat ze is verhuisd. Dat heeft te maken met de gezondheid van haar vader stond erbij.
Tranen springen in m'n ogen, ik wil het niet begrijpen. Precious, die ik al sponsor vanaf toen ze nog een klein lief kleutertje was in haar te grote gele jurk..... ik wilde haar blijven sponsoren tot ze haar droom had verwezenlijkt: verpleegster worden!
Lieve Precious, ze is me zo dierbaar...ze begon met net zélf te schrijven...
Ik vraag de telefoniste uit over de mogelijkheden dat ze nog terug komt, maar het mailtje gaf daar geen uitsluitsel over.

Ik ga nu eerst m'n tranen de vrije loop laten. Ja echt. Ik geef er niks om. Zoveel betekende ze voor me. Ik ga haar nog een afscheidsbrief schrijven, al kunnen ze me niet garanderen dat die bij haar terecht zal komen. En morgen ga ik op de site van Compassion kijken. Naar al die lieve koppies. Samen met Sara. Een nieuw meisje zal Precious sponsorplaats innemen. Maar haar plaatsje in m'n hart en gebeden zal ze altijd blijven houden.

Wall of fame...

...of our Compassion-kids!!!



en zoals je ziet kan er nog altijd eentje meer bij ;-)

30 days of happiness: Nooit te druk (day 26)

Zojuist lazen we aan tafel uit 'Het dagboek voor kleine schatjes'. Maar ook voor grote mensen is het erg bemoedigend.

'Ik houd van de Heer, want Hij hoort mijn gebeden en geeft mij antwoord.' Ps. 116:1

Soms praat je met iemand die niet echt naar je luistert. Dat is niet leuk. Je wordt er een beetje verdrietig van. Vooral als je iets wilt vragen. Of als je iets wilt vertellen en iedereen heeft het te druk. Maar God heeft het nooit te druk! Als je Zijn naam noemt, luistert Hij al. Je kunt Hem alles vertellen.

Heer, U hebt gelukkig alle tijd.
U woont immers in de eeuwigheid.

Uit: Dagboek voor kleine schatjes
ISBN: 90-6067-971-7

Voor de anonieme havermoutkoekbakster

Een lezeres had mij een vraag gesteld over het recept van de havermoutkoek, en omdat die nogal een eind in het archief staat, zet ik het antwoord maar in een apart berichtje op m'n blog ;-)
Als maat stond er een thee mok/beker te gebruiken, maar daar zit nogal verschil qua grootte natuurlijk. De mok die ik gebruikt heb, daar gaat ong. 125 gram bloem in.
En dan lukte de koek goed. Wel stevig aandrukken in het boterkoekblik en na het afkoelen in blokjes snijden.

Vanalles te doen

Ook ik heb vanmorgen gestemd. Ik vind het altijd fijn dat ik 2 stemmen uit mag brengen (want Lief zet z'n krabbel wel, maar heeft van partijen geen kaas gegeten ;-) want ik vind het altijd moeilijk om te kiezen. Ik heb alle foldertjes doorgelezen over de programma's en plannen die de partijen zouden hebben, maar dan nog leek het vaak een beetje op elkaar. Vond ik. En toen ik dus in het bewuste hokje stond, waar ik tot m'n verbazing met een rood potlood moest stemmen, heb ik over één stem nog lang staan dubben ;-( maar ben toch maar voor 'safe' qua gevoel gegaan. Nou ja, lekker vaag he ;-) zeg maar gewoon CU dus
Verder ben ik een beetje afwezig op het moment en de komende tijd hier denk ik. Want ik weet niet of je het al gemerkt hebt; maar het weer is echt opgeknapt! Al 2 dagen achter elkaar een zonnetje het grootste gedeelte van de dag, heerlijk! En dan gaat het kriebelen he mensen. Ik heb al vanalles op Marktplaats gezet, wat bijna allemaal al weg is. En nu las ik pas bij iemand anders op een blog dat tijdschriften op MP ook goed gaan. Ik heb nog jaargangen van Landleven liggen, een heel beetje, dus die gaan er ook nog es op. Binnenkort. Want. Ik heb het gewoon helemaal druk voor mezelf. Met vanalles.
* De fotoboeken. Ja, dat gaat goed. De 2 jaren van Loïs' leven zitten al in de boeken geplakt. Nu ben ik met Job begonnen. Hij is nu 3 jaar volgens de boeken dus nog 3 jaar te gaan. En dan Sara nog. Die is bij 2 blijven steken. Maar. Dat komt dus allemaal goed. Al gaat er wel veel tijd inzitten zeg.
* De vogelkooi. Vorige week heel ijverig begonnen met de kinderen om hem blauw te schilderen, maar nu bleek het enthousiasme wat gedaald wat het schuur- en schilderwerk betreft. Dus ben ik hem zelf aan het afmaken. Ik had nog een sjabloontje liggen wat ik er persé op wou hebben. Lief lachte maar eens toen hij dat zag liggen. En, grmpfff dat bleek niet voor niets. Vanmorgen de hele morgen bezig geweest zowat, maar, er zit nu dus een lief sjabloontje op. Bloemetjes en een hartje enzo. Heel lief. Nu nog 'de laatste hand' er aan en dan éíndelijk vogeltjes halen.
* Opruimen en poetsen. Hebben jullie dat ook? Vooral als het zonnetje gaat schijnen.... dan is het nooit schoon genoeg. En opruimen kan ik nog wel, maar poetsen...tja, laten we het er op houden dat dat niet mijn sterkste kant is. Al zorgt dat zonnetje dus wel voor veel motivatie. ;-)
* Dan gaat Lief over een tijdje op wintersport met een paar vrienden, wat ook de nodige voorbereiding en voorpret (voor hem dan ;-) vraagt.
* De herhalingscursus van de EHBO voor kinderen die ik vanwege mijn gastouderschap moet volgen. Zeker leerzaam en noodzakelijk vind ik. Omdat de regelgeving voor gastouders nogal is veranderd en strenger is geworden komen ze ook ons huis opnieuw 'goedkeuren'. Eerst van de kinderopvang zelf en daarna nog eens van de GGD. *zucht*
* Begin april is Sara jarig, en daar ben ik ook al over aan het nadenken. In die maand is ook de voorjaarsmarkt van school, waarvoor ik nog een flinke voorraad loempia's aan moet gaan leggen. ;-)
* En de leukste heb ik voor het laatst bewaard. Want, vorige week werd ik gebeld door een collega medewerkster van Compassion dat ik als advocate BRIEVEN mag gaan VERTALEN!! Toen ik me aanmeldde als advocate, was dat mijn grootste wens om te gaan doen, maar daar was helaas nogal een lange wachtlijst voor. Maar, de laatste tijd worden er veel meer brieven geschreven, vertelden ze me van Compassion. Heel gaaf om te horen! En dus, zou ik aan de slag mogen als brieven vertaalster! Ze heeft me een tiental brieven opgestuurd die ik van het engels naar het nederlands moet vertalen. En die brieven zijn DE TEST. Of ik het goed genoeg kan. En ik vind dat afschuwelijk eng. Echt. Ik heb er afgrijselijk mijn best op lopen doen de afgelopen dagen. Maar dat zegt natuurlijk niks. *zucht* Ik zit echt stralend achter de pc te werken dan. Zelfs Lief zag het ;-)
Morgen zit ik bijna tegen m'n deadline aan, dus ga ik ze versturen. En dan afwachten of het een beetje aan de verwachtingen voldoet. Aan mijn enthousiasme zal het niet liggen, maar of dat ook mee telt... ;-)