Hoofdpijn en liedjes

Meer (buiten) muziek maken; één van de 21 wens-doe-dingen van m'n lijstje.
Dit weekend had ik weer hoofdpijn. Ik heb er al een paar jaar last van, het komt en gaat, en inmiddels ben ik er achter dat het te maken heeft met ouder worden spanningsopbouw in m'n spieren in nek/schouders/rug. Heel vervelend. Ik bezoek af en toe een fysio, maar een blijvende oplossing lijkt niet voorhanden...
Maar goed, met zo'n hoofd is een flinke wandeling niet haalbaar. En omdat ik ook behoefte had aan rust en stilte besloot ik zelf een ommetje te drentelen lopen. Ik pakte nog gauw m'n  ukelele en een liedboek mee.
Ik heb aan het water gezeten, het was vroeg en heerlijk stil. Ik speelde 'Abba Vader', en m'n gedachten dwaalden af naar een jaar geleden... toen was ik op reis in Uganda, en zong ik dat met Isaac.

 Dan nog een top 3 van liedjes die hier vaak aan staan de laatste tijd:

Op 1:

'Eén grote familie' van Trinity

Ik ben fan van Trinity en ik vind de meeste van hun liedjes leuk. Ik hou van hun onconventionele muziekstijl en hun 'blije ei' zoals we de leadzanger Elbert hier gekscherend noemen omdat hij in de filmpjes meestal zoveel vrolijkheid uitstraalt.

Op 2

'Mijn waarde ligt niet in bezit' van Christian Verwoerd

Met name onderstaand stukje vind ik mooi,
Christian kan het zo puur verwoorden, vaak een beetje 'Psalm-achtig'.

"Ik verheug mij in mijn Redder
Grootste rijkdom
Bron van mijn bestaan
Ik vertrouw op niemand anders
Mijn ziel vindt echte rust in Hem alleen."

Op 3

'Nara ekele' van Tim Godfrey en Travis Green,
hier gespeeld door  de Ugandese Price Love 

Dit was het liedje dat Isaac voor me zong, tijdens de kennismakingsmiddag. Omdat er ook Swahili (taal) in zit, begreep ik niet alles, en had ik gevraagd in een brief of hij me de tekst wilde sturen. Hij stuurde me toen de titel, zodat ik zelf de tekst erbij kon zoeken. Na een tijdje kwam ik deze versie van Price Love tegen, die zichzelf begeleidt op de 'adungu', een Ugandese harp. Sindsdien luister ik regelmatig liedjes van haar.

Refrein:
What shall I render to Jehovah?
For He has done so very much for me
What shall I render to Jehovah?
For He has done so very much for me

Ijsss!

Oh wat waren we hier aan toe hé mensen!
Toe aan mooi helder gezond vriesweer, veel koude frisse lucht en schaatsen! 

 

 

Ik had wel gezien dat ze afgaven dat de temperatuur een tijdje onder nul zou blijven, maar ik kon gewoon niet geloven dat het eindelijk weer eens echt schaatsweer zou kunnen worden, en toen opeens was het zo!
Donderdag na 17 uur toen alle oppaskindjes opgehaald waren hebben we de schaatsen gepakt om toch nog een rondje te gaan doen.
En vrijdagmiddag ben ik -in overleg- eerder gestopt met werken zodat we wat eerder naar het ijs konden!
We bleven tot zo laat mogelijk, zoals te zien aan bovenstaande foto ;-)

Nee, ze is hier niet gevallen, Michal is onze ijsknuffelaar ♥
Behalve Lief, vindt iedereen in ons gezin schaatsen leuk. Voor Michal was het jaren geleden dat ze geschaatst had, en dat was niet op natuurijs toen. Nu wel, en ze verwonderde zich over de bubbels onder het bevroren oppervlak en de vastgevroren blaadjes.

Zaterdag had ik me voorgenomen om extra vroeg te gaan. Als Michal wakker was, zou ze mee gaan, anders ging ik alleen. Maar toen ik net beneden was, stond ze al achter me. Om half 9 stonden we weer bij het ijs, er waren nog maar 2 mensen aan het schaatsen. Ik had 2 vuilniszakken meegenomen; de ene is om op te zitten als je je schaatsen aan doet. Maar de andere gingen we eerst gebruiken, nadat ik me gister had geërgerd aan alle rommel die sommige mensen achter laten (het is in een polder-natuurgebied). Ik besloot m'n ergernis maar om te zetten in actie en we hebben dus eerst 20 minuten rommel geraapt, vooral veel bierdopjes. Daarna bonden we de schaatsen onder, en hebben we nog 2 uur lekker geschaatst.

En nu is het weer aan het dooien... het had van mij best nog een weekje mogen duren, maar we hebben genoten ♥

Let it snow

 Jaa, er zat weer sneeuw aan te komen! Een heel blij meisje keek hier al dagen naar uit.
Zaterdagavond ging ze verwachtingsvol slapen. Zondagmorgen hoorde ik haar rommelen bij haar raam, en even laten kroop ze opgewonden in m'n armen bij ons in bed;
'Mam, er ligt zelfs sneeuw op de vlóér buiten!' ;-)
We waren samen als eerste buiten, om even een rondje te lopen, en ze kon er niet over uit; zóveel sneeuw, ze ging er in zitten en wilde er wel in rollen om het helemaal te ervaren ;-)
's Middags wilde ze echt éven Elsa zijn, in de tuin, in de sneeuw.
Ook al is het nog zo koud in alleen zo'n verkleedjurk ;-)

Verder ben ik weer aan het opruimen geslagen. Vorig jaar had ik ook zo'n periode tijdens de lockdown, ook vooral omdat ik meer vrije tijd had toen ivm minder opvang. Dat is nu niet zo, alle kinderen komen gewoon naar de opvang, en het zit best vol, dus dat zijn 3 drukke dagen.
Maar het ging weer kriebelen; ik kreeg wat ideeën voor de bovenverdieping, een muurtje sauzen, het speelgoed re-organiseren enzo, en toen vond ik de doos weer waar nog van alles in lag wat ik wilde wegdoen/verkopen, en die vulde ik weer verder aan... maar ja... de kringlopen zijn nog dicht voorlopig... dus ben ik maar weer begonnen om via fb-verkoop-en-weggeef-pagina's dingen van de hand te doen.
Ik was daarmee gestopt omdat er zoveel tijd in gaat zitten, qua er op zetten, in de gaten houden, berichtjes doen, afspraken maken voor het ophalen, maar nu dus toch weer lid geworden en begonnen met een aantal spulletjes en het gaat best goed. Nu maar doorzetten dus ;-)
Eerder deed ik ook wel verkopen via marktplaats, maar dat duurt meestal veel langer voor iemand interesse heeft, via facebook gaat dat echt een stuk sneller. En aangezien het nu zo druk is bij de post, is het ook wel fijn dat mensen spullen gewoon zelf bij je komen afhalen. Ik ben toch veel thuis ;-)

Zijn jullie ook aan het opruimen?
Wat is jou favoriete manier om van spullen af te komen, nu de kringlopen dicht zijn?

Jarig

Deze maand vierde Joyce, het meisje dat Sara sponsort in Uganda, haar 16e verjaardag.
Sara, die nu in de 3e klas van het VO zit, doet richting Zorg en Welzijn, en heeft daar wekelijks kookles. Dat vindt ze heel leuk, en thuis bakt ze nu ook regelmatig iets lekkers. 

Zo ontstond al snel het plan om ter ere van Joyce' 16e verjaardag een taart te bakken. 

Michal helpt graag bij het bakken! De taart is goed gelukt en samen hebben ze hem besmeerd met jam, botercreme, eetbare bloemen (van eetpapier) en toefjes slagroom.

Met kaarsjes en de foto van Joyce erbij maakten we er foto's van, en die sturen we mee met de brief naar haar. 

We hebben dit al vaker gedaan, een taart bakken rond een verjaardag van een sponsorkind en een foto mee sturen, en de reacties van de kinderen daarop zijn enthousiast. Vaak zeggen ze dan dat ze wensten dat we samen hadden kunnen proeven, en dat ze het leuk vinden dat we hun verjaardag hebben gevierd op die manier en aan hen hebben gedacht.

Dus; als je een keer vergeet een verjaardagskaart te sturen naar je jarige sponsorkind, is dit ook nog een 'achteraf'-idee; bak/koop iets lekkers en maak er een feestelijke foto van om mee te sturen met je eerstvolgende brief!

Toen ik in Uganda was, eindigden de fundays (de dag waarop je je sponsorkinderen ontmoet) ook met taart. De meeste projecten hebben de gewoonte om met regelmaat (elke maand/kwartaal etc) de verjaardagen te vieren van de kinderen die de afgelopen tijd jarig zijn geweest, en dan is er ook meestal taart.
Hoewel het zeker een luxe product is, hebben de meeste kinderen wel eens een stukje taart gegeten.