Het stalletje met de houten ster erboven is ons enige 'kerstding'. Ik vind het nog steeds zo lievig. De kinderen spelen er nog steeds af en toe mee, al hoor ik af en toe wel wat 'alternatieve kerstverhalen' langskomen.
Hier werd het kindeke uit de kribbe meegenomen door de wijzen naar het oosten... ;-)
Gister zijn we naar de dienst in onze gemeente geweest met aansluitend daar een goed verzorgde koffietafel, waar iedereen iets voor mee neemt en/of bakt, vinden de kinderen altijd heel leuk; van alles proeven!
's Middags gingen we nog naar een bos, leuk, lekker heuvelachtig, dat vinden de kids altijd heel interessant. Gewoon in onze kerstjurk- en rokjes, met laarzen eronder. Geven wij erom ;-) We waren daar helemaal alleen ;-)
Eenmaal thuis waren onze vrienden met kids al gearriveerd en hebben we samen gegeten.
Vandaag komt mijn familie bij ons eten.
Verder doen we lekker rustig aan, we rommelen wat buiten en doen spelletjes.
Ook staat er nog een interne verhuizing op het programma; de kinderen gaan verwisselen van kamers.
Afgelopen zondag is onze dochter Michal opgedragen in onze gemeente.
Veel van onze familie en vrienden waren daarbij aanwezig, en dat voelde heel bijzonder. Ik mocht ook de liederen uitkiezen voor de dienst, en speelde er ook nog een paar mee op m'n panfluit.
Hoewel Broeder W. sinds een tijdje geen oudste meer is (hij is met pensioen ;-) had ik gevraagd of hij Michal toch op wilde/mocht dragen. Dat kon. Hij is degene die ons 12 jaar geleden heeft getrouwd, die bij ons heeft gestaan bij Jonathan's graf... en die al onze andere 3 kinderen ook heeft opgedragen; dat geeft wel een speciale band.
Hij heeft voor onze Michal gebeden, en voor ons als gezin, en kleine Michal gezegend nav de zegen in Numeri 6 en onderstaand gedichtje.
De Heer zij voor je,
om je de juiste weg te wijzen.
De Heer zij naast je
om je in de armen te sluiten en te beschermen
tegen gevaren van links en rechts.
De Heer zij achter je
om je te bewaren voor gemene aanvallen
van anderen.
De Heer zij onder je
om je te troosten als je verdrietig bent.
De Heer zij om je heen
om je te verdedigen als mensen over je
heen vallen.
De Heer zij boven je om je te zegenen.
Moge God zich over je ontfermen,
Nu en altijd...
Dit gedichtje kreeg ik jaren terug eens van Petra, toen ik onverwachts afscheid moest nemen van ons sponsorkind Precious, ik heb haar dit gedichtje toen in een afscheidsbrief gestuurd.
Daarna werd haar/ons dit lied toegezongen.
'Zegen haar Heer...
U, die hemel en aarde gemaakt heeft,
zegen haar Heer.
Dank U Heer,dank U Heer.
U, die hemel en aarde gemaakt heeft,
dank U Heer.'
Tot in m'n ténen was ik vervuld met ontzag,
en dankbaarheid.
Vandaag, op vrijdag de 13e van 2013, wordt onze Ghanese sponsordochter Precious 13 jaar!!
Ik maakte vandaag voor het eerst een mokkataart, volgens dit recept.
Hij is eh... lekker zoet.
Bij 'Mix nu lepel voor lepel de vla door de botercreme', dacht ik na een paar lepels, ja daaag, en mikte ik alles bij elkaar. Maar dat stond er dus niet voor niets, want dan mengt het niet zo goed uiteindelijk. Al maakt dat voor de smaak verder niets uit ;-)
Wat ik niet zo snap is hoe bakkers hun taarten die je af moet smeren, zoals slagroomtaarten en zo'n mokkataart enzo, zo netjes afgewerkt eruit kunnen laten zien. Daar zijn ze vast bakker voor natuurlijk. Bij mij wordt het altijd zo'n smeerboel ;-)
En nu ga ik m'n slagveld keuken opruimen. En nog een lange gezellige online brief aan mijn lieve Precious schrijven. Want het was er helemaal niet van gekomen dit jaar om haar op tijd een verjaardagskaart te sturen.
...die lieve blauwe onschuldige baby-oogjes.
Ik verwonder me elke week nog over het feit dat we dit nogmaals mee mogen maken.
Die zachte babywangetjes.
Die samen-momentjes tijdens het voeden.
Het snelle ontwikkelen van zo'n mooi gemaakt kindje.
Oja, en elk uur moet ik ze een ander truitje aan trekken omdat ze zo kwijlt (slabbetjes zijn ook niet aan te slepen...;-) en de nacht is nog steeds verdeeld in hele kleine stukjes slaap ;-) en jongste begint nu pas wat 'hee-ik-ben-van-m'n-jongste-plekje-verdrongen'-symptomen te vertonen die vragen om goede begeleiding waar ik niet altijd even goed (lees: geduldig) in ben
Dat even voor wat evenwicht in het verhaal, maar toch he... ;-)
...Sara die een kaarsje van de chanoeka kandelaar aansteekt.
We lazen het verhaal van chanoeka en Sara kleurde een chanoeka-kandelaar.
...ik geniet zo van de kaarsjes en de lichtjes nu het 's avonds zo vroeg donker wordt.
...de hanger met (geplastificeerde) herfstschatten die Job en Sara 2 jaar terug op hun vorige school maakten, hangt alweer een poos voor het raam, ze zijn nog steeds zo mooi!
