December-kalender

Het is alweer bijna half december! De eerste dagen van december lazen we uit het Dagboek voor kleine schatjes, oa 27 juni en toen keken we dit indrukwekkende filmpje daarna op youtube! Wat voel je je dan klein! Zo indrukwekkend te bedenken dat de Maker van dit alles, nog groter is...



We zongen ook regelmatig een lied na het eten, mét muziekinstrumenten erbij. Loïs speelt steeds beter viool, en Sara speelt blokfluit en sinds een tijdje ook panfluit. Ik stofte m'n gitaar weer eens af, letterlijk dus, want dat speel ik zelden meer. Oudste houdt daar niet zo van; zingen na het eten...(tsss) ;-) maar goed, dat geeft niet, je hoeft niet alles leuk te vinden he.
Het eerste weekend maakte ik met Job 'soefganiot', een soort oliebollen die Joden vaak tijdens het chanoeka-feest eten. Bij ons werden het niet echt oliebollen of berlinerbollen, ze zagen er meer uit als bitterballen, haha, maar met jam ertussen smaakten ze prima.
Regelmatig zit er ook als opdracht tussen: 'Zoek het verstopte snoepje!' (lekker verantwoord ja, zo na het eten ;-)) en dat vinden ze allemaal leuk ;-)

Op de avond dat de meesten in ons land hun sint cadeautjes kregen, kregen onze kids (die hadden al eerder die week een decembercadeautje gekregen) een speciale opdracht. Ieder kreeg 5 euro, in een envelop. (dat bedrag was p.p van hun decembercadeautje gehouden, in overleg met hen) Niet voor zichzelf, maar om weg te geven. Iemand bij ons in de gemeente is vrijwilliger voor de stichting Hart tot hart Tholen; die mensen die in financiele problemen zijn gekomen helpen met eerste levensbehoeften. Elke zondag staat er in onze kerk een doos waar je levensmiddelen in kan doen. Ik ging dus met de 3 oudsten en hun 5 euro naar de Jumbo die avond, eentje nam nog 5 euro extra mee. Ze mochten zelf uitkiezen wat ze zouden kopen.  Die zondag stond er een doos klaar voor Hart tot hart Tholen, met een gevarieerde inhoud van een reep witte chocola (want dat vindt ze zelf zo lekker ;-) tot blikken soep, afbakstokbrood, macaroni, een tray met 10 pakken houdbare melk (er was er eentje die snel klaar wou zijn met nadenken wat ze zou kopen ;-) hagelslag, bouillon etc.

Ik had onlangs een prachtige houten menora gekocht (vind ik dan he ;-) en ik besloot die voor het raam te zetten, aangezien ik niet aan kerstversiering doe (nee... ook het stalletje even niet...) maar ik zo heel erg van kaarsjes hou. En ik vind de menora zo mooi, het idee dat er ook een 7 armige kandelaar in de tabernakel en de tempel stond... en het weten dat er weer eens een tempel zal komen in Jeruzalem... ik zie uit naar de vervulling van die beloften, en naar de tijd dat we als gelovigen uit de volken met Zijn volk Zijn feesten (zoals beschreven in Leviticus 23) zullen (mee)vieren.
En dat symboliseert de menora voor mij, uitzien naar...
Het was dus geen chanoeka vieren wat we deden afgelopen week, maar we staken wel elke avond een kaars meer aan, net zoals de Joden met chanoeka met hun chanoeka-kandelaar doen.
Meestal nam Loïs die taak op zich, maar ook Sara, en zelfs Job, hebben het een paar keer gedaan.

Tijdens het aansteken van de kaarsjes las ze elke avond een couplet van dit  (door mij iets aangepaste) lied op.

Eerste licht, kom maar tevoorschijn,
lichtje op de kandelaar.
Laat er alle dagen licht zijn,
heel de week van chanoeka.

Tweede licht, van God gekomen,
Die gemaakt heeft al wat leeft,
die de bloemen en de bomen,
in het licht geroepen heeft.

Derde licht, dat lang geleden,
voor Israël uit ging, in de wolk.
Licht dat de weg wijst hier beneden,
licht voor Israël, Uw volk.

Vierde licht, jij bent gaan wonen,
in de tent in de woestijn.
Om hen onderweg te tonen,
dat ze in Gods handen zijn.

Vijfde licht, dat is ontstoken,
in de tempel, in Gods huis.
Licht dat schijnt onafgebroken,
breng de mensen bij jou thuis.

Zesde licht, jij werd verdreven,
van je plek, dicht aan Gods hart.
Zonder licht kan ik niet leven,
is de wereld zwaar en zwart.

Week vol licht, blijf ons verwarmen,
want toen alle donker leek,
was er toch, door Gods erbarmen,
olie voor de hele week.

Laatste licht, wordt nu maar wakker,
vuur waarvan de wereld droomt,
licht ons altijd bij, zodat er,
vrede op de aarde woont.

Uit: 'Als een lamp voor onze voeten'

En dit weekend bakte ik met Loïs 'rugelach'. Het deeg vonden we een beetje lastig, dus maakten we er rolletjes van, dat lukte ook, en vooral warm waren ze heerlijk.
Sara voelde zich niet zo lekker, en dus was het een perfecte middag voor veel gezelschapsspelletjes; Uno en Wie is het, dat kan prima op de bank ;-)
Loïs wou graag Stratego doen, maar dat is een van de weinige spelletjes die ik echt niet graag doe, gelukkig wou Lief het wel ;-)

*******

'Waar is God?

Warmte of koelte
Je voelt het door je hele lichaam, maar je ziet er niets van.

Geluid
Het is overal. Soms als het heel luid is, doet het pijn aan je oren, maar je kunt er niets, maar dan ook helemaal niets van zien.

Schuld
Je hebt iets verkeerd gedaan en je blijft eraan denken, je voelt je schuldig. Je voelt je zwaar, het lijkt wel of er een steen op je maag ligt. Maar dat schuldgevoel is onzichtbaar. Je kunt het wel weer kwijtraken, dat gelukkig wel. Maar dat kan pas als je het weer hebt goedgemaakt.

Vreugde en verdriet
Vreugde en verdriet voel je, maar je ziet het niet.
Zo is het ook met God. God is onzichtbaar, maar overal aanwezig.  Toen aan een andere rabbijn werd gevraagd waar God is, gaf hij het volgende antwoord:  God, is daar waar Hij welkom is, daar, waar Hij wordt binnengelaten.'

Uit: de adem van kinderen -Awraham Soetendorp