Al vroeg in het voorjaar had ik het geboekt, toen ik door de lockdown op de randjes van mijn kunnen liep; een 1 persoons-tiny-house op een boerenerf in Ooltgensplaat, via natuurhuisje.nl. Inmiddels gaat het gelukkig weer wat beter, maar ik blijf merken dat ik snel overprikkeld raak, wat te maken heeft met dat óf ik alles een beetje ontwend ben, of toch verder over m'n grenzen ben heen geweest dan ik zelf inschat(te). Langzaam kwam de datum dat ik zou gaan dichterbij, en had er zin in. Ik twijfelde nog even of ik nog aan mijn #faceyourdragons 'project' wilde werken, maar dat zette ik al snel opzij; het houdt me nu wat minder bezig, en ik besloot om alleen maar te gaan ontspannen, niks-moeten en te genieten van de stilte.
Ik vertrok vrijdagmiddag en werd hartelijk ontvangen door Anneke, die me het tiny house liet zien, en me vertelde hoe ze dat vorig jaar gemaakt/gebouwd hebben, en het in oktober 2020 in de verhuur hebben gedaan, en het bijna voortdurend volgeboekt zit. Ongelofelijk toch!?
Het is dan ook een heerlijk plekje. Het is een sfeervol omgebouwde pipowagen, met een bedstee (met beweegbare bedbodem) er in, een keukentje en sanitair en een houtkacheltje. Via de openslaande tuindeuren kijk je zo vrij uit over het land. Het huisje staat op een hoekje van het erf, met een 'eigen stukje tuin', waardoor je veel privacy hebt.
Het is dan ook een heerlijk plekje. Het is een sfeervol omgebouwde pipowagen, met een bedstee (met beweegbare bedbodem) er in, een keukentje en sanitair en een houtkacheltje. Via de openslaande tuindeuren kijk je zo vrij uit over het land. Het huisje staat op een hoekje van het erf, met een 'eigen stukje tuin', waardoor je veel privacy hebt.
Ik had m'n harp en ukelele mee genomen, en heb 's avonds tot laat buiten muziek zitten maken ♥
Ik zette 's avonds de wekker op 5.00 voor de volgende ochtend, en bleef daarna nog lekker een poos lezen. Toen de wekker ging, en ik naar buiten keek, was het best nog heel donker. Ik had me voorgenomen om te gaan wandelen 's morgens vroeg, maar zo in het donker trok me niet zo aan. Dus ik pakte m'n boek er nog even bij. Uiteindelijk trok ik om 6 uur er op uit. In het huisje had ik de beschrijvingen van 3 wandelingen gevonden, waar Anneke me op gewezen had, die ze zelf heeft gemaakt en neergelegd, en ik had de wandeling 'In de rust' uitgekozen om te wandelen. In 20 minuten liep ik over polderdijk en het landweggetje naar een klein natuurgebied 'Galathese kreek'.
Het was daar heerlijk rustig, ik heb er zo'n uurtje rondgezworven, vond veertjes, allemaal verschillende bermbloemen en een lief klein padje.
Het was daar heerlijk rustig, ik heb er zo'n uurtje rondgezworven, vond veertjes, allemaal verschillende bermbloemen en een lief klein padje.
's Middags kroop ik in de bedstee; deed een hazenslaapje en pakte toen m'n boek erbij, en heb ik uren zitten lezen; heerlijk!! Ik had bedacht dat ik eind van de middag nog even naar Ooltgensplaat zou rijden, maar toen het ging regenen rond die tijd vond ik dat helemaal niet erg. Ik stak een kaarsje aan, appte met thuis, was blij om te horen dat het goed ging, zette thee en genoot van het niks-hoeven.
De dag daarna sliep ik uit tot een uur of 8, las weer verder in m'n boek ;-) en keek uit naar het ontbijt. ;-)
Na het ontbijt reed ik naar Ooltgensplaat, daar wilde ik de Fort Prins Frederikroute (5km) wandelen.
Het was inmiddels drukkend warm. Na even wandelen kwam ik al aan bij het fort van Prins Frederik, gebouwd rond 1800, om Nederland te beschermen tegen de Engelsen. Lees hier meer over de geschiedenis van het fort. Ik heb er een tijd rondgekeken, en ik stelde me voor hoe de Franse soldaten daar rond liepen en wacht hielden.
Ik liep terug de brug over, en vervolgde de route, die vooral over de verhardde weg ging, langs de dijk buitenom Ooltgensplaat. Er passeerden fietsers, soms auto's en verschillende wandelaars en na een tijdje bleek een deel van de route afgezet te zijn. Ik besloot de kortste route naar de auto te nemen, ik miste de rust die ik gewend ben geraakt bij het wandelen in het bos en het langzame beleven tijdens de wandeling de vorige ochtend.
Na het ontbijt reed ik naar Ooltgensplaat, daar wilde ik de Fort Prins Frederikroute (5km) wandelen.
Het was inmiddels drukkend warm. Na even wandelen kwam ik al aan bij het fort van Prins Frederik, gebouwd rond 1800, om Nederland te beschermen tegen de Engelsen. Lees hier meer over de geschiedenis van het fort. Ik heb er een tijd rondgekeken, en ik stelde me voor hoe de Franse soldaten daar rond liepen en wacht hielden.
Ik liep terug de brug over, en vervolgde de route, die vooral over de verhardde weg ging, langs de dijk buitenom Ooltgensplaat. Er passeerden fietsers, soms auto's en verschillende wandelaars en na een tijdje bleek een deel van de route afgezet te zijn. Ik besloot de kortste route naar de auto te nemen, ik miste de rust die ik gewend ben geraakt bij het wandelen in het bos en het langzame beleven tijdens de wandeling de vorige ochtend.
Wat een verademing om weer bij het tiny house aan te komen, met de tuindeuren open genoot ik van de lunch en trok me voor even voor de laatste keer terug in de bedstee, om in het gastenboekje te schrijven. Daarna was het echt tijd om in te pakken en op te ruimen. Ik bracht m'n spullen naar de auto en maakte nog een praatje met Anneke, en toen begon het te regenen.
Tijd om naar huis te gaan ;-)
