Ik ben bij je...

Wil je weten hoe'k je liefhad
In het jaar dat bijna achterligt
Hoeveel maal Ik als je moe was
Je gesterkt heb en weer opgericht
Hoeveel keer Ik bij je waakte
Zelfs als jij al uren vredig sliep
En hoe Ik je kon bereiken
Als jij angstig: "Vader, help mij!" riep?

Wil je weten of'k je zorgen
En je stille beden wel vernam
En waarom dat ene antwoord
Ondanks innig smeken nog niet kwam
Wil je weten of'k de namen
Die je Mij vertelde ook verstond
Of de schat die je moest missen
Boven in Mijn armen vreugde vond?

Wees eens stil en sluit je ogen
Zie je Mij niet duid'lijk voor je staan?
Als Ik zeg dat Ik je liefheb
Zijn dan nu veel vragen weggegaan?
Leg je hand maar in de Mijne
Dan leid Ik je heen door elk gevaar
En dit zul je steeds ervaren:
Ik ben bij je in het nieuwe jaar!

I can only imagine....

30 days of happiness: Top 100 van 2009 (day 9)

Per kwartaal door onze hoogtepunten van 2009...in woord en beeld...


A doll for Precious - zwemmen - Job - sneeuw - samen dansen - samen bouwen- muziek maken - veertje - weekendje weg - lachje - Job - concert Marcel en Lydia Zimmer - Allana's jaardag - appeltjes met kaneel - Lief - rollen van het duin - hartje - ijs - krokus - Tibors verjaardag - Sara - creatieve bruidstaart - strand - drietal - spaanse margrietjes.


Brommeren - varen - Sara's 4e verjaardag - lelietjes van dalen - chocoladepaashazen - koesteren - tuinieren - 1e Compassionschrijfkind John - moederdag - barbequen - bellen blazen - Pasen - jaardag nichtje Naomi* - voetje - wafels - schoonzus Petra uit Angola op verlof in NL - 1e tv opname dag - koninginnedag - bloesem - vader en zoon - strandmeisje - uitwaaien op het water - Sara in de wolken - blauwe druifjes - voorbereidingen voor de reis naar sponsorkind Jonathan in de Dominicaanse Republiek.


Druivenoogst - afscheid van juf Karina - Tibor uit Hongarije weer bij ons - kozijnen vervangen - zeilen - spelen in het zwembad - op bezoek bij Jonathan in de DR - rennen op de heide - kamperen in de caravan - tomatenoogst - varen in de Biesbosch - 2e Compassionschrijfkind Raihim - op bezoek bij Willy van Gekakel - reunie bij Compassion van de tv uitzending - vuurtje stoken - Sara en de muis - broer/zussen liefde - Job's 6e verjaardag - handje van Jonathan* - kamperen in de Belgische Ardennen - sponsor zoeken voor Anthony - perenoogst - Compassion brieven schrijven - naar 'De Vliegende Speeldoos.


Kaarsjes - roses of love - aardappels rapen - boterkoek - feestje - schaapje Sara - Izzie! - met opa naar het bos - Loïs 2 jaar! - schoenendoos actie - chocolademelk - Loïslachje - slapen - Compassionkerstkaartjes schrijven - 8 jarige trouwdag - kerststal - sneeuwpop maken - houtkachel - watervallen van Coo - 3e Compassionschrijfkind Swalehe - achterkamer klaar - naar het zwembad - Precious 9e verjaardag vieren - kerstster - in Plopsaland - sponsor worden van een Roemeense familie.

'Mary did you know'....

Vorig jaar tijdens de kerstnachtdienst van onze zustergemeente, hoorde ik voor het eerst het lied 'Mary did you know'. De volgende dag schreef ik dit in een dagboek:

"....maar ik werd zó geraakt door dit liedje. Beeldde me in hoe dat geweest moet zijn voor Maria, en voor Jezus. Wat heeft Hij toch ongelofelijk veel voor de mensen overgehad toen Hij naar de aarde kwam... en wat heeft Maria veel geloof gehad!!
Tranen in mijn ogen als ik steeds het zinnetje 'Mary did you know, that your babyboy...' dat woordje babyboy en dan vaak Maria op het filmpje met haar baby in haar armen, deed me veel aan Jonathan* denken. Op het lijstje hier in de kamer met zijn foto in, staat 'Special baby boy'... en hoe het op dat moment samen kan qua gevoel weet ik niet, maar feit is dat ik hem miste als ik dat hoorde, en mijn verdriet voelde tegelijk met mijn grote dankbaarheid naar Jezus toe dat Hij zoveel voor mij heeft overgehad!"

De combinatie van de tekst van het liedje met beelden uit Jezusfilms is zo treffend. Wat heeft Hij veel voor ons mensen over gehad. Alles. Het filmpje kijkend, zie ik alleen maar Zijn grote liefde voor de mensen. Hoe Hij ze genas, te eten gaf, ze aan kijkt, en met en tegen ze sprak. Hoe klein Hij zich maakte dat Hij een baby werd.
En dan Zijn Majesteit. Alles op aarde was (IS!) ondergeschikt aan Zijn macht. Hij liep over het water en stilde de storm. De dood treed terug op Zijn woord.
En dat is dan nog maar een filmpje....

Kerst... Jezus kwam... met Zijn liefde en majesteit, met 1 missie: de mensheid redden!



Korte Nederlandse vertaling van het achtergrondliedje bij het filmpje:

Maria, wist je dat jouw kind eens over water zou lopen?
Dat Hij onze zonen en dochters en ook jou zou bevrijden?
Het kind dat jij het leven schonk
zal binnenkort jou het leven schenken.

Dat hij de blinden het gezicht weer terug zou geven en een storm door Zijn hand zou doen verstillen?
Wist je dat Hij heeft gelopen waar engelen hebben gelopen?
En dat je, toen je een kus op Zijn gezicht gaf, God hebt gekust?

De blinden zullen weer zien en de doden zullen opstaan.
De lammen zullen lopen en de stommen zullen het Lam prijzen.

Wist je dat jouw kind de Heer van de Schepping is en op een dag over alle natiën zal regeren?
En dat Hij hemels' perfecte Lam is?
Wist je dat het slapende kindje dat je nu vasthoudt de machtige God is?

Bron: http://www.ikjk-challenge.nl/lyrics/mary-did-you-know.html

Pray for the peace of Jerusalem....

-klik-....'Het uur van de waarheid'....-klik-

Nog wat laatste sneeuwpret...

Volgens mij is het lang geleden dat er zo'n dikke laag sneeuw is gevallen. Prachtig was het, zowel om naar te kijken als om in te spelen ;-)
Samen met de kinderen had ik de eerste dag al een sneeuwpopje achter gebouwd, maar papa deed het nog eens dunnetjes met ze over.
En, wat een lol, hij maakte er een voor ons huis, zodat we de sneeuwman goed kunnen zien staan en het net lijkt of hij bij ons naar binnen kijkt. Lief en de kinderen met de manshoge sneeuwpop werden een spontaan fotografeerobject van mensen die langs kwamen lopen om hun honden uit te laten ;-)
Loïs kwam al snel naar binnen met koude handjes en samen keken we achter het glas naar papa, Job en Sara die de sneeuwpop afmaakten met een wortel, spruiten voor de ogen en takken voor de armen. En de muts van papa. En lol dat ze hadden ;-)
Toen begon het sneeuwballen gooien, en werden wij ook 'bekogeld'. Toen de buurman voren kwam zag ik de twinkeling in Lief z'n ogen en ik wist al hoe laat het was ;-) en jawel, een sneeuwbalgevecht was geboren. Job bleef maar gooien, ook toen Lief en de buurman nog even stonden te praten.

Nu is de sneeuw hier al aan het dooien en vooral langs de wegen is het een vieze boel. Maar, het land waar ons huis op uitkijkt is nog mooi wit ;-)
Maar vanaf nu zal het vooral bij kijken blijven, want er mee spelen gaat niet meer, je wordt er veel te nat van.
Maar...het was geweldig!

Kerstkaartje...

Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht
dat we zijn als kaarsjes; brandend in de nacht
En Hij wenst dat ieder tot Zijn ere schijn,
jij in jouw klein hoekje, en ik in 't mijn...

30 days of happiness: Sneeuw! (day 8)

Voor wie nog niet zo in de kerststemming was, zal dat nu toch wel komen met die laag sneeuw die er nu in ons landje ligt!
De kinderen vinden het geweldig!
Vanmorgen ben ik er met Loïs op de slee op uit getrokken, en hebben we nog een kleine sneeuwman gemaakt in de tuin ;-)

Na een tijdje kreeg ze toch wel koude voetjes en handjes, en gingen we binnen bij de houtkachel op warmen.
Ze kroop op het bankje, ik legde lekker een fleecedekentje over haar heen, en toen ik later even keek...was ze vertrokken naar dromenland ;-)

-Zie je 'beh', haar onafscheidelijke schaapje liggen? Als je goed kijkt zie je z'n snuitje van tussen haar armpjes steken-

Vanavond is het kerstfeest vieren op de basisschool van Job en Sara, ze zijn al helemaal in de stemming zo. Een heerlijk begin van de kerstvakantie met deze sneeuwpret!

30 days of happiness: Family happiness (day 7)

Vandaag was een dag die vól was van happiness voor mij. Vanmorgen nog wat mail weggewerkt, het hele huis gestofzuigd en de was gedaan, pakte ik de video camera erbij, om Loïs eens te filmen als ze 'sinterklaas' zegt en poesje mauw zingt. Dat doet ze nl zo lief. En ik weet van Job en Sara dat zulk soort dingen zo geweldig zijn om later terug te zien. Ze wilde niet helemaal mee werken, maar er staat toch wat op.
Nadat ik met Loïs nog lekker een frisse neus had gehaald buiten was het tijd om Job, Sara en ons oppaskind D. op te halen van school.
Nadat we een boterham hadden gegeten, was het tijd om te vertrekken naar de peuter/kleuterdansles waar Sara wekelijks heen gaat. Ze vindt dat heel leuk, ondanks dat ze er geen één kindje kende in het begin. Het is zo'n 12 minuten rijden met de auto, en met 4 kinderen altijd een heel gedoe eerlijk gezegd, maar omdat ze het zo leuk vindt houden we het gewoon vol ;-)
En vandaag, mochten de mama's er een les bij blijven om te kijken. Dat leek me erg leuk en ik had de video camera meegenomen om wat op te nemen. Tot mijn grote opluchting mochten Loïs, Job en D. ook gewoon deelnemen aan het dansuurtje, want ik had er van te voren al een zwaar hoofd in dat die 3 kwartier stilletjes langs de lijn zouden toekijken.... dat is dus gewoon niet mogelijk!
Ik heb heel erg genoten van het kijken naar (en meedoen met) de kinderen. Sara kende alle liedjes en spelletjes natuurlijk al en deed heel enthousiast mee, met Loïs in haar kielzog, die ook alles na deed, en dat was vaak erg komisch.

Daarna weer iedereen aan kleden, in de auto, D. thuisbrengen en naar huis. Daar ging ik voorbereidingen treffen om een pizza te maken. Elke week vraag ik aan het begin van de week als ik boodschappen ga doen; en, wat zullen we nog eens eten van de week?
Iemand roept dan steevast 'kipkerrie!!!', een rijstgerecht met kipkerrie saus die ik zelf maak met ananas en perzik erin. Dan roept Job vaak lasagne maar bijna altijd zeggen Job en Lief wel een keer; pizza!! Maar omdat ik dat zoveel werk vind doe ik dat meestal alleen in een weekend. Maar nu had ik een uitzondering gemaakt ;-)
Ik maakte dus het deeg, dat een half uur moet rijzen en ondertussen bakte ik het vlees en de groente die erop moet. Toen de pizza in de houtkacheloven stond begon ik aan de rauwkostsalade. Sara pelde de eieren, dat doet ze graag ;-)
Toen Lief thuis kwam kon hij zo aanschuiven, en smaakte alles heerlijk!

En ondertussen staan m'n roosjes er nog net zo mooi bij als toen ik ze kreeg van 't weekend!

Dankjewel Lief....

...het zien van deze rode rozen...


....bracht 'ons' liedje uit onze verkeringstijd in m'n gedachten...

Koude kerstdagen voor 3660 ontslagen Triumph-arbeiders

De kerstdagen staan voor de deur, maar voor duizenden ontslagen Thaise en Filippijnse arbeiders van het wereldberoemde lingeriemerk Triumph wordt het geen warm feest. Arbeiders en vakbondsvertegenwoordigers zijn naar Europa gekomen om aandacht te vragen voor de rechten van de mensen die tot voor kort luxe bh's en slips in elkaar naaiden.

In juli raakten ruim 3600 arbeiders hun baan kwijt door massaontslagen bij drie Thaise en Filippijnse fabrieken – waar vakbonden het sterkst vertegenwoordigd zijn. Triumph geeft aan dat deze maatregelen nodig zijn door de economische crisis. Maar volgens de arbeiders gebruikt Triumph de crisis als excuus om de vakbonden monddood te maken. “De productie is uitgebreid naar een fabriek in Noord-Thailand, waar geen vakbond is”, aldus Jittra Cotshadet van de Triumph International Thailand Labour Union (TITLU).

Triumph heeft de economische noodzaak niet hard kunnen maken, en niet tijdig en transparant onderhandeld met de bonden. Hiermee schendt Triumph internationale normen, waaronder ILO conventie 158 en de OESO-richtlijnen voor multinationals. Om aandacht voor te vragen voor deze zaak reizen arbeiders en vakbondsleiders uit de Filippijnen en Thailand deze weken door Europa. Op 17 december zijn ze in Nederland.

Meer info: www.schonekleren.nl

Hier kun je checken of bekende kledingmerken en -winkels bijdragen aan een eerlijkere kledingindustrie.

30 days of happiness: Kerstsfeer... (day 6)

De afgelopen 2 jaar had ik een boom gekocht. Een 'kerstboom'. Eígenlijk heeft dat hele ding niks met het kerstverhaal te maken, maar goed, je kunt alles zo symbolisch maken als je zelf wil......of toch niet?
Het optuigen vonden de kinderen geweldig. En daar stopte het dan ook mee. Ja en Sara moest heul veul discipline opbrengen om per dag maar 1 kerstkransje eruit te eten. ;-)
Dit jaar besloot ik: tot opluchting van Lief geen boom. Maar om toch wat op te tuigen te hebben (is dat een zin?) knipte ik wat takken uit de den uit onze tuin en zette die in de rode vaasjes, en jawel, Job en Sara hingen de takjes vol met hun knutseldingetjes, Israël-sterren, de fotolijstjes en kleine kerstballetjes. Die fotolijstjes vinden ze elk jaar erg leuk om hun foto van vorig jaar in terug te zien. Job hing het lijstje met het fotootje van Jonathan* erin in zijn tak 'want Jonathan* hoort bij mij, he mam?'.

Verder heb ik 'iets' met rood. En met hartjes. En sterretjes natuurlijk. Dus kocht ik een doosje kleine rode kerstballen en bij de Xenos deze geruite hartjes en sterretjes. En die worden dan heel subtiel overal aangeknoopt, in/aangehangen en neergelegd ;-)

30 days of happiness: Precious 9e verjaardag 'vieren' (day 5)

Morgen is de 9e verjaardag van ons sponsorkind Precious uit Ghana.

Een goede reden om vandaag een tulband te bakken en samen met Sara mooi te versieren. Nou, die vindt dat geen straf hoor ;-)
En omdat de (bijna) jarige zelf natuurlijk niet aanwezig is, mag Sara de 9 kaarsjes uitblazen, en maak ik er een foto van om aan Precious te sturen komende maand.

Als het goed is heeft Precious onze verjaardagsgift weer ontvangen, en daarvan zal ze waarschijnlijk nieuwe kleren en/of schoenen krijgen voor haar verjaardag.

30 days of happiness: Kerststal (day 4)

Twee jaar geleden was ik op zoek naar een kerststalletje. Eentje, die leuk was, niet te groot, en waar de kinderen mee konden spelen, en liefst van hout, zodat ie niet zo makkelijk kapot kan gaan. Lang heb ik gezocht, en bij babywalz vond ik er zo eentje. Ik heb even gezocht, en volgens mij is ie in Nederland niet meer leverbaar ;-(
Maar hier een link naar een andere site waar het stalletje ook te krijgen is voor 19.95 euro: kerststal.

Toen we vorige week de kerstspullen naar beneden haalden, ontfermde Sara zich meteen over de kerststal. Een poos is ze er zoet mee geweest...

Toen ik na een tijdje ging kijken moest ik wel grinniken om hoe ze het had neergezet, de stal stampvol met mensen en dieren die een blik in het kribje willen werpen, terwijl een ezel en het kameel zich buiten te buiten gaan aan een hapje palmboom ;-)

".... dat de herders tot elkaar spraken: Laten wij dan naar Bethelehem gaan om te zien hetgeen geschied is en ons door de Here is bekend gemaakt. En zij gingen haastig en vonden Maria en Jozef, en het Kind, liggende in de kribbe..."
- Lucas 2: 15, 16-

Over 'identiek' gesproken...

Gebouwd door Job.
Onze een-eiige 'lone-twin'....

30 days of happiness: Middagdutje (day 3)

M'n happiness van vandaag is een middagdutje. Samen met Loïs. Op de bank. Onder een dekentje. En zij, net als baby destijds, liggend op mijn borst. Samen met haar speen en schaapje was ze zo vertrokken. Heerlijk zo lekker warm en zo lief! En natuurlijk heb ik zelf ook nog even een oogje dichtgeknepen ;-)
En toen begon m'n happiness nog maar, want ik pakte het boek erbij wat ik zondag van m'n schoonzus kreeg. Zondag was ik er meteen in begonnen, (terwijl de kinderen om me heen speelden) en ik zei later nog tegen Lief: 'Hmm, het is niet wat ik verwacht had, maar ik zal het nog eens pakken op een rustiger moment, misschien scheelt dat.'
En ja, dat scheelde. Het boek 'De werkelijke waarde van een vrouw' gaat in op waar ik na het lezen van het vorige boek, gebleven was. En verdiept dingen waar ik op dit moment erg mee bezig ben.
Het is erg persoonlijk geschreven, en de schrijfster haalt veel bijbelteksten aan en beschrijft eigen ervaringen.
Ik heb het nu 'uitgelezen', maar ik ga het deze week nog een keer lezen, en wil er dan nog dieper in duiken en mee aan de slag...

"De werkelijke waarde van een vrouw ligt niet in de talenten en mogelijkheden, die God haar gegeven heeft, maar in haar trouw om ze te gebruiken tot eer van de Meester."

Lisa Bevere in 'De werkelijke waarde van een vrouw'.

30 days of happiness: Mijn favoriete kerstliedje... (day 2)

De eerlijkheid gebied me te zeggen dat, sinds de dagen zich december mogen noemen, de kerstliedjes al klinken hier in huis.
Mijn favoriete cd is 'Een boom vol kerstliedjes' van Elly en Rikkert.
Anders dan de titel van het album doet vermoeden, staan er hele mooie liederen op over de enige echte boodschap van kerst.
En mijn favoriete nummer van die cd is 'Als je veel van iemand houdt'... om de prachtige tekst en de lieve stem van Elly die het zingt...



Als je veel van iemand houdt
Geef je 't mooiste wat je hebt
Da's heel gewoon
Omdat God van mensen houdt
Gaf Hij 't mooiste wat Hij had
Zijn eigen Zoon
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet

Als je veel van iemand houdt
Geef je 't mooiste wat je hebt
Da's heel gewoon
En de wijzen brachten goud
Mirre en wierook voor het kind
Als eerbetoon
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet

Als je veel van iemand houdt
Geef je 't mooiste wat je hebt
Da's heel gewoon
En als jij de Heer vertrouwt
Leg je leven in Zijn hand
Hij is Gods Zoon
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet

30 days of happiness: Swalehe (day 1)

Met veel plezier heb ik bij Willy haar 30 days of happiness gevolgd, en na dag 15 dacht ik; dat 'stokje' neem ik over als zij haar 30 days of happiness af heeft.
En nu Willy een paar dagen terug haar 29e day of happiness heeft geblogd, vind ik het tijd om het stokje over te nemen ;-)
In 30 days of happiness wil ik 30 dagen stil staan bij iets wat die dag een gouden randje gaf. Iets wat me blij maakte, wat me raakte, of waar ik van genoot.
Ik zoek dat in elke dag, en ik wil dat nu in '30 days of happiness' delen...

Vandaag bracht de post me een envelop van Compassion. Daarin zat de informatie van mijn nieuwe schrijfkind waarover ik gister werd gebeld. Het is een 14 jarige jongen uit Tanzania. Swalehe heet hij.
Gister had ik meteen mijn profiel op Our Compassion ge-updated.(dat is een soort hyves/facebook van Compassion, waar, als je je aanmeld met het email adres dat bij Compassion bekend is, de foto van je sponsorkind(eren) in je profiel komt te staan)
Toen had ik z'n koppie al gezien. En z'n blik. Hij kijkt wat onzeker de camera in...
Vandaag kreeg ik de foto in m'n handen, en briefpapier om hem meteen te kunnen schrijven, en kan zijn foto worden toegevoegd aan m'n 'Compassion-wall-of-fame' hier aan de muur ;-))

'Je had een echtgenoot voor je kinderen kreeg - dat mag je niet vergeten..'

Een paar weken geleden kwam er op de Christelijke AP maillijst (over opvoeden) een boekentip voorbij, die me wel interessant in de oren klonk, dus ik ging naar Bol.com om meer informatie. De titel is 'De juiste verzorging en voeding van echtgenoten', geschreven door de Amerikaanse Dr. Laura Schlessinger.

Omdat het boek niet zo duur was, en het me leuk leek om eens te lezen, bestelde ik het maar meteen.
Toen ik het eenmaal thuis had, heb ik het in een paar dagen uitgelezen. Het is wel lekker Amerikaans geschreven trouwens hoor. Het heeft me veranderd en veel nieuwe inzichten gegeven.

Dr. Laura Schlessinger heeft een radioprogramma in de VS waarin zij adviezen geeft over huwelijksproblemen. Ze neemt geen blad voor de mond, (daar hou ik van!) en in het boek staan heel veel dialogen die in haar radioprogramma gevoerd zijn. Juist die voorbeelden vind ik leuk om te lezen, maar ook soms (schokkend ;-) herkenbaar.
Mijn beeld van mannen, en wat zij nodig hebben/graag willen/in elkaar zitten is danig veranderd. Ten positieve, trouwens. Lief slaakt al weken zuchten van verlichting omdat ik hem zo goed en zo snél, begrijp enzo ;-)
Ik heb, voor mij zelf, ingezien in hoe een grote mate het 'feminisme' gezeteld is in de maatschappij, familie, vrienden, kennissen, en vooral...in mijn hoofd. En hoe weinig feministisch God is, Hij heeft nl exprés mannen en vrouwen andere kwaliteiten gegeven. Waarom? Zodat, als ze het goed doen, elkaar aan kunnen vullen.
Ik had er vaak moeite mee dat ik voor de maatschappij 'niet mee tel' omdat ik geen baan heb buitenshuis. (Want gastouder-zijn wordt alleen door de belasting als 'baan' gezien. ;-) Ik voelde me vaak klein worden als mensen er naar vroegen 'of ik nog werk' en keek op tegen moeders die wel een goed betaalde baan hebben.
Maar door het lezen van dit boek ben ik dingen weer in z'n perspectief gaan zien.
Want wat is nu belangrijk?
-'Wat is voor God, naast je gezin op de eerste plaats, belangrijk?' vroeg iemand in een eerlijk gesprek aan me.
'Ehm, dat je de talenten die God je gegeven hebt, goed gebruikt'.
-'Juist ja. En dat kan op allerlei manieren, en een (betaalde) baan is daar één van. Eén.'

Got it.

(En toen hij me vervolgens een vraag stelde; 'Als je mag kiezen; een betaalde baan in bijv. de kinderopvang of .... (en hier noemde hij een bepaalde tak van (vrijwilligers) werk in de kerk), wat kies je dan?'
En toen zei ik meteen, wat m'n gevoel zei. Namelijk, dat laatste. We keken elkaar aan en schoten in de lach.)

En dan hebben Lief en ik er natuurlijk veel over gepraat. Lief is erg blij met dat boek. Zegt dat ik in de afgelopen jaren geen 10 euro zó zinvol heb besteed, dus dat zegt wel genoeg denk ik. Want de titel van het boek heeft dat ook bewerkstelligd in onze relatie.
En Lief zei toen iets, wat ik nooit heb geweten. Wat ik nog nooit zo heb bekeken. Omdat ik geen man ben. Natuurlijk.
Hij zei, dat hij er trots op is dat ik thuisblijfmama ben. Ja echt. Hij is daar trots op. Trots. Om allerlei redenen trouwens. Ik heb hem een tijd lang aan zitten staren. Kijk, dat, toen we kinderen kregen dat zo samen hadden besloten dat ik thuis zou blijven, omdat kinderopvang geen optie voor ons was, en het best te doen moest zijn van 1 loon, dat wist ik wel. Maar trots, dat is toch wel een stapje verder...bedacht ik me...
En toen dacht ik; als hij daar nou trots op is, waarom zou ik dat dan niet zijn? ;-)
En die leuke baan buitenshuis, die komt wel weer als de kinderen groot zijn! ;-)
Misschien.
Misschien niet.

Als laatste nog een stuk uit het boek:
'Ik moet zeggen dat het keerpunt zich aandiende toen ik u op de radio hoorde, Dr. Laura. U sprak met een vrouw die zat te mokken over futiliteiten. U vroeg haar: 'Zorgt je man goed voor je gezin? Zijn je kinderen gezond? Mag je bij hen thuisblijven?' enz. Ze beantwoordde al die vragen positief. Toen zei u: 'Houd dan op met dat gezeur! Je weet niet meer wat dankbaarheid is.'
Het was of God me bij mijn schouders beetpakte en zei: 'Hallo! Dat gaat over jou!' Op dat moment zat ik in de auto en dankte ik God ter plekke voor mijn echtgenoot en al zijn kwaliteiten. Sindsdien doe ik bewust moeite om de volgende dingen te doen:

* God danken voor zo'n fantastische vent, en ik noem dan specifieke kwaliteiten op waarvoor ik dankbaar ben.

* Dagelijks manieren zoeken om een zegen te zijn voor mijn man (proberen erachter te komen wat hem plezier doet, stilstaan bij zijn behoeften enz.)

* Mijn menstruatiecyclus bijhouden en mezelf er tijdens mijn mensturatie aan herinneren dat de gevoelens die ik dan heb niet echt zijn, er niets over zeggen en ze voorbij laten gaan.

* Boeken, tijdschriften en tv programma's vermijden die gaan over hoe je huwelijk, gezin en en echtgenoot zouden moeten zijn, bewust moeite doen om dankbaar te zijn voor wat ik heb, en niet de mensen om me heen willen veranderen.

* Verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen emotionele welzijn; stress vermijden, niet te veel hooi op mijn vork nemen en daarover vervolgens klagen en contact houden met vrienden met een positieve invloed.

* Me richten op het creëren van een gezellige thuishaven voor mijn gezin en eraan denken dat dit mijn hoogste roeping en verantwoordelijkheid is, en van eeuwige waarde. Hoe vaker ik dat doe, hoe gelukkiger en tevredener ik ben.

En dat laatste geldt ook helemaal voor mij. Voor mij was het boek een eyeopener op veel punten, voor wie er nog (privé)vragen over heeft of het wil lenen, mail me maar ;-)
Meer info over het boek en voor bestellen, kijk hier.

Sinterklaas kapoentje, gooi wat in m'n schoentje...

(Tip voor de Sint:
hier te bestellen.
Maat 20.5.
En die prijs is voor u vast een lachertje.
Hoop ik.)