In het Hebreeuws hebben we een woord dat niet makkelijk is te vertalen. Het is het tweede woord in de Bijbel. Het eerste is 'beresjiet' en het tweede is 'bara'. 'Beresjiet' betekent 'in het begin' en 'bara' komt van het werk woord 'scheppen'. Bara is niet zomaar iets scheppen, zoals een kunstenaar een schilderij maakt. Nee, dit woord wordt alleen gebruikt voor het scheppen van iets vanuit het niets. Wij mensen kunnen niet scheppen zoals God schept. God is de bron van ons leven, en als je de bron van je leven eert, ontvang jij als mens ook de meeste eer. Ben je alleen maar gericht op je eigen prestaties, dan ontvang je misschien wel eer van mensen, maar je zult nooit bereiken wat God speciaal met jouw leven heeft bedoeld.
.............
Ik heb ontdekt dat God onbegrijpelijk genadig is. Hij kan deze hele wereld met één woord vernietigen, maar zijn genade is zo groot dat Hij dat niet doet. Niemand kan Gods genade volledig begrijpen. God kan alles doen, maar tegelijk staat Hij alles toe. Dat doet intelligente mensen twijfelen aan het bestaan van God. Ze vragen zichzelf af: 'Als God almachtig is, waarom staat hij dan zoveel onrecht en ellende toe?'
Dit is precies ons zwakste punt; wij raken in de war als we zelf de controle verliezen. Wij kunnen er slecht tegen dat wij geen controle hebben over de genade van God. Wij zouden het liefst aan God willen vertellen wanneer Hij genadig moet zijn en wanneer niet. En omdat we die controle niet hebben, gaan we iets bedenken dat ons het idee geeft dat we tenminste nog íets controleren.
Wij handelen vaak net als de kinderen van Israël. Toen Mozes naar hun zin te lang wegbleef op de berg, bedachten ze in minder dan geen tijd een vervanger voor de Ene en Enige Ik Ben. De afwezigheid van Mozes, de man van God, bracht hen tot deze domme, fatale beslissing. Als je goed naar de geschiedenis van het nageslacht van Abraham kijkt, kom je slechts een miniem klein beetje wilskracht tegen, dat de Joden aanzet tot het onderhouden van Gods geboden.
En omdat ze het niet uit vrije wil deden, kwamen er steeds meer geboden bij. Het is Gods liefde dat Hij ons grenzen aanwijst waarbinnen we veilig zijn. En dat bedoel ik zowel in overdrachtelijke als in letterlijke zin.
Daarom geloof ik dat de beste plaats voor een mens is om vlak bij de grens te zijn. Net als wij hier in de Negev, op slechts een kilometer afstand van de grens met Egypte. God wil dat we de grens ook in geestelijk zin ervaren en daardoor niet verslappen in waakzaamheid.
Mijn verbondenheid aan God is het wonder van gered zijn en voor een eeuwig doel te leven, dichtbij de Schepper te zijn en vlakbij de grens die Hij mij aangeeft.
Oren Shalom, opgetekend door Peter de Bruijne, in Israël today nr. 105
