We hebben nieuwe overburen! ♥
Op het akkertje voor ons huis verbouwde de boer jarenlang allerlei gewassen, meestal (winter)tarwe ofzo, dat vond ik altijd al prachtig, in alle seizoenen. Maar sinds begin dit jaar staan er schapen op, echt leuk!
Ze hebben allemaal een stempelafdruk op hun achterste, dus als ze moeten lammeren zullen ze er wel weer afgehaald worden, maar zolang ze er zijn, genieten we er van!
Oh sneeuw! Wat hadden we daar naar uit gekeken! Toen er dus een miniscuul laagje lag, wilden ze meteen van de dijk afsleeën enzo. Ik dacht dat dat nog niet kon, maar omdat het lange gras ook bevroren was, ging het net.
Dat was erg leuk! Wie weet kunnen we ook nog eens schaatsen deze winter!
Bij ons in de gemeente/kerk ondersteunen we vanuit de zondagschool (bij ons 'parelkids' genoemd) 2 kinderen via Compassion. Patrick en Aidah uit Uganda. Ze zitten in hetzelfde project.
De kleuters en de bovenbouw sparen voor Patrick, en de onder-en middenbouw sparen voor Aidah. Afgelopen jaar had ik het idee opgevat dat het leuk zou zijn om met alle kinderen de verjaardagen van de sponsorkinderen te vieren.
Ik wil het hier delen, er zijn vast wel meer mensen die met een groep/samen een kind sponsoren. Het is een leuke manier om samen aan het sponsorkind te denken en als je er foto's van maakt en opstuurt, voelt dat voor een sponsorkind ook heel speciaal.
Benodigdheden:
- verschillende (soorten) slingers* en ballonnen*
- taart of schepijs met (eetbare) ijsbekertjes
- ingrediënten om de taart/het ijs mee te versieren; denk aan hagelslag, slagroom, smarties, discodip
- stiften en/of kleurpotloden*, klein formaat kleurplaatjes met als thema verjaardag, eventueel stickers*, feestelijk briefpapier voor kinderen die iets willen schrijven en in-kleur-bijbeltekst-kleurplaten (klik)
- kartonnen bordjes*, vorkjes* en mes om aan te snijden(als je voor taart kiest), ijsschep in geval van ijs en een taartschep als je voor taart hebt gekozen
- foto accessoires op stokjes*
(je weet wel, zo'n bril of snor die je op een stokje voor je gezicht houdt,
vinden vooral oudere kinderen leuk)
- confetti kanonnen*
- optioneel: kaarsjes* om uit te blazen en aansteker*
(kies voor dan voor zo'n huishoud gasaansteker,
zodat (oudere) kinderen veilig hun eigen kaars aan kunnen steken)
- optioneel: roltoeters*
- optioneel: bounce-ballonnen*
De dingen waar een * bij staat heb ik bij de action gekocht, meest bij de feestartikelen-afdeling.
Dan nog iets over de kleurplaatjes en kinderbriefpapier, ik heb die op internet gevonden, dan gedownload en 4 tegelijk op 1 A4 papier uitgeprint. Omdat je er later een boek van wil maken, moet je werken met kleine bijdragen, omdat anders je boek te dik wordt ;-)
Ik besprak met de betreffende leiding wanneer ik zou komen, nam dan alles mee, en eenmaal in het lokaal startte ik eerst met iets te vertellen over het sponsorkind, het land waar het woont, leuke weetjes, hoe oud het kind wordt, over het gezin etc, interactief, want kinderen weten zelf vaak ook al van alles over het kind, of willen iets delen. Die informatie heb ik dan vooral uit de brieven van het kind, en soms heb ik iets op internet opgezocht.
Daarna bid ik voor het sponsorkind, en de kinderen die willen bidden, mogen dat ook doen.
Dan ging ik uitleggen aan de kinderen wat we gingen doen; we verdeelden de kinderen in 3 groepjes in geval van taart, en 2 groepjes als je voor ijs kiest, en elk kind mag kiezen in welk groepje het deelneemt.
- een groepje ging een muur in het lokaal versieren met slingers en ballonnen
- een groepje ging een briefje/kleurplaat maken
- een groepje ging de taart versieren, in stukken snijden en op de bordjes klaarzetten (dit groepje bestaat uit max. 2 kinderen per taart)
De groepjes van de taart en het versieren vragen wat begeleiding, het kleur-groepje kan zelfstandig aan de slag. Maar het handigste is wel dat er bij elk groepje iemand is om te begeleiden.
Meestal zijn alle groepjes wel ongeveer tegelijk klaar, kinderen die eerder klaar zijn kunnen bij het kleuren aanschuiven. Loop zelf regelmatig rond om foto's te maken van het proces.
Dan is de muur versierd, de taartjes staan klaar, en de kleurplaatjes liggen in het midden van de tafel. (Als je voor ijs hebt gekozen, is het nu de tijd om het uit de vriezer te halen, zodat het straks goed schepbaar is) Dan is het tijd voor een vrolijke groepsfoto!
(Vanwege de privacy een wat vage foto ;-)
Leg de foto accessoires op tafel, en laat de kinderen die dat willen iets kiezen. Als je ook roltoeters hebt meegenomen, mogen kinderen die ook kiezen. Vanaf dan krijg je het niet meer stil ;-) wees gewaarschuwd ;-) Positioneer de kinderen voor de muur. Het is ook leuk om tijdens het fotomoment 'Lang zal ie leven' te zingen. Ik had zelfs een groep waarbij de leiding op een gitaar meespeelde! Maak een paar leuke foto's en geef dan een paar kinderen, die het kunnen en durven ;-) een confetticanon. Tel af met de groep en laat de confetticanonnen knallen. Maak op dat moment verschillende foto's. (Kleuters vinden dat soms eng, het geeft een knal, wie wil mag z'n handen op z'n oren houden ;-)
Daarna samen aan tafel met de bordjes met taart. Als je kaarsjes hebt, deel die uit, en laat de aansteker rondgaan. Blaas tegelijk het kaarsje op je eigen taartje uit. En dan; smullen maar!
En dan is het feestje afgelopen. De toeters mogen ze meenemen en als je bounce-ballonnen hebt gekocht, deel je die nu uit. En natuurlijk; liefst allemaal samen; even opruimen! Maar als je zot wordt van al het getoeter en gebounce, doe je het wellicht liever in een weldadige rust alleen ;-)
Thuis maak je zelf met de foto's en de kleurplaatjes een boek van (liefst gekleurd) A4 papier. Op de achterkant van het voorste blad, schrijf ik dan (in het engels) dat we de verjaardag hebben gevierd, maar meestal spreken de foto's wel voor zich. Je kan er ook een losse brief bij doen, waar je dat op schrijft, als het kind geen engels spreekt, is dat wellicht een betere optie. Ik heb daarna het voorste en het achterste blad gelamineerd. Schrijf op de achterkant van het boek de naam en sponsorgegeven van het kind en van jezelf.
Ik heb gaatjes geprikt in de zijkant en daar een lintje door gebonden.
Dit is het boek van Aidah.
Hieronder op de foto kan je zien hoe ik de bladen heb ingedeeld/vorm gegeven.
Op een zondagmorgen heb ik ook de foto's van de feestjes aan het begin van de dienst laten zien via de beamer aan de gemeente, om zo ook hen erbij te betrekken.
En dit is het boek voor Patrick. Hij is in maart jarig, en dus is dat al lang bij hem aangekomen. Hij heeft er ook al op gereageerd, en dit is wat de Compassionmedewerker schreef: 'Bedankt voor alles wat je hebt opgestuurd. Hij vindt de foto’s en tekeningen geweldig. Hij is blij dat jullie zoveel om hem geven, en hij zag dat op de foto’s. Hij zegt dat hij het leuk vindt dat je met zoveel kinderen zijn verjaardag hebt gevierd.'
Tja, dat waren natuurlijk feestjes met zondagschoolkinderen, maar als gezin, vriendengroep of collega's die samen een kind ondersteunen kan je dat natuurlijk net zo goed doen! Taart, kaarsjes blazen, samen een kaartje schrijven aan je sponsorkind, slingers ophangen en confetti afschieten, dat is toch altijd leuk om te doen!?
(Probeer van te voren te inventariseren of er kinderen zijn met een allergie oid. Neem eventueel contact op met die ouder(s) om te bespreken wat het kind wel kan/mag eten, zodat er ook voor hem/haar wat is. Dat kan jij meenemen, of de ouder, en dat aan jou geven. Er zijn ook kinderen die geen ijs of (slagroom)taart lusten. Ik had daarvoor een cake achter de hand.)
(Sommige foto's zijn gemaakt door mij, andere door Jessica van Klik!)
In mei afgelopen jaar schreef ik al dat we plannen hadden om ons huis aan de buitenkant op te knappen. De vorige bewoners hebben de stenen wit geverfd, en dat moest nodig weer eens gebeuren. We wonen er al 13 jaar, en hadden nog nooit wat aan de buitenkant gedaan...
En dat is gelukt! Lief heeft de overstekken, met wat hulp hier en daar, vervangen, en de goten en ook de dakkapellen werden grondig nagekeken. Onze vriend heeft het schilderwerk gedaan. Daar zitten heel wat uurtjes geduld in hoor, sjonge, ik heb er bewondering voor.
De buitenkant oogt nu heel anders, het is erg opgefrist. De blauwgrijze luiken die Lief gemaakt had in de afgelopen winter, maken het, wat ons betreft, echt heel mooi af.
Lief heeft er ook echt plezier in (gekregen) en de luiken gaan regelmatig dicht 's avonds. Naast het huis heeft hij ook de boel (lees: járen opgespaard oud ijzer) opgeruimd, en hij gaat nu verder met de overstekken van de schuur. Ach, er is nog genoeg te doen, maar voor alles is een tijd.
Afgelopen jaar is het bloggen er veel (te vaak ;-) bij ingeschoten. En het is zoals het is; alles heeft z'n reden. Maar ik merk dat ik het wel mis, soms buitelen de ideeën over elkaar in m'n hoofd, maar het kost 'tijd alleen 's avonds achter de computer', en die is zowel sporadisch als kostbaar. En dat zit hem dan vooral in dat woordje 'alleen'. Met overdag de (oppas)kids en 's avonds een puberzoon die later gaat slapen, zijn de 'alenige' uren vervallen tot minuten soms.
Toch heb ik voorgenomen om weer meer te gaan bloggen, gewoon, omdat het voor een mens goed is om dingen te doen die je graag doet.
Ik hou niet zo van al dat ge-nieuw-jaar-wens enzo. Maar, dit lied is zo mooi, dat ik het iedereen toe wil wensen vandaag. Als een soort uitgebreide vervanging van 'Gelukkig 2017!' ofzo.
En voor iedereen die vandaag (nog) geen zin heeft in een leuk vrolijk liedje, dit is wat ik in gedachten heb ;-)
Ik wens jou een dak boven je hoofd
Dat je huis een thuis mag zijn, je tafel vol met brood
dat je rustig slapen kunt, de hele nacht
dat de liefde van je leven op je wacht
Ik wens jou genoeg om door te gaan
dat je rijkdom vindt door ook van weinig te bestaan
ik wens jou -volle dagen toe - en vrije tijd
met kinderen om je heen, tot aan het eind
‘k wens jou vrede toe om wie je bent
dat je lacht en huilt met alle mensen die je kent
dat de liefde aan je hart vervulling geeft
in elk van de seizoenen dat je leeft
