Boulderen

 

Dit weekend zijn we wezen 'boulderen', en dat kwam zo; op mijn jaarwensen-lijstje voor dit jaar heb ik bij nr. 14 'Elke maand een gezinsweekend/activiteit plannen', geschreven. Daarbij speelde in mijn gedachten mijn punt 18 van het vorige jaar; de wens om dat jaar een paar keer een gezinsavond te doen, zoals we dat deden toen onze oudste 3 de leeftijd van Michal hadden. Dat kwam er niet van, om verschillende redenen. Daarom had ik bedacht om zoiets dit jaar weer op te nemen in m'n lijst, en het dan meer te plannen en zelf het voortouw te nemen. 

We hebben wel eens vaker gedaan, jaren geleden, dat elk kind om de zoveel tijd mocht bedenken waar het eens heen wilde met het gezin. Toen gingen we een keer naar de dierentuin, tandemen etc. 
M'n idee is dat elke maand 1 (of 2) gezinslid/leden (samen) bedenken wat we gaan doen, en Lief & ik zouden het eerste team zijn. We brainstormden even wat we zouden kunnen gaan doen, maar kwamen niet zoveel verder, 'klimmen' werd wel genoemd. We zijn al een aantal keer in een klimbos geweest, dat vinden we allemaal leuk, maar ik dacht; misschien nu iets anders, maar wel met klimmen. En toen vond ik boulderen; klimmen op wanden tot 4 meter hoog, zonder touw, klimgordel of andere hulpmiddelen. 

Twee weken van tevoren hadden we al besproken dat we die dag 'iets' zouden gaan doen, ik had het een poos geheim gehouden wát we precies gingen doen, maar de helft van het gezin hier (en daar val ik ook onder) houdt niet zo van verrassingen en/of verrast worden, dus ik had de dag er voor gezegd dat het iets met klimmen te maken had, waarop er prompt op los gegoogled werd ;-) 

Wij gingen klimmen in Antwerpen bij The Island. Toen we aankwamen was het heerlijk rustig, we huurden schoenen, deden onze jassen uit en kregen uitleg over de routes, wat je wel en niet moet doen, hoe je je het beste kan vallen op de dikke matten, en we gingen van start. De één is hier wat sportiever dan de ander, ik ben het minst sportief van allemaal, maar ik heb wel een aantal roze routes (de makkelijkste ;-) geklommen. De pubers hebben ook veel routes geprobeerd en Lief kwam ook vaak bovenaan! Het meest fanatiek bleek toch onze jongste, die het leuk vond om sommige routes juist meerdere keren te doen, 'omdat je ze steeds beter en sneller kan'. Als ze naar een nieuwe route toe liep, stond ze eerst even stil om hem te bekijken, hoe is de start-positie, waar kan je het beste je voeten zetten en waar zit het allerlaatste klimstuk dat je aan moet raken, ten teken dat je de route helemaal gehaald hebt. Want we zagen ook bij de andere (ook meer geoefende) klimmers dat er best wat techniek bij komt kijken. 

Na een tijdje kregen een aantal toch zere handen, en gingen we lunchen; we hadden thuis een wrap met kipfilet en rauwkost klaar gemaakt en mee genomen. Daarna hebben we nog gebruikt gemaakt van de tafeltennistafel die er stond, en sommigen wilden nog even klimmen. 
Uiteindelijk was het mooi geweest, vonden de pubers, maar onze jongste wilde eigenlijk nog wel een poos doorklimmen. 
Ik ben heel benieuwd naar de komende maanden; naar de keuzes van onze kids qua activiteit. We hebben een budget vast gesteld, om het praktisch (en in de hand) te houden ;-) en het moet iets zijn wat op 1 dag kan, we wonen in Zeeland natuurlijk, dus uren rijden het land in, is niet zo praktisch. 
De activiteit van deze maand was in elk geval wel geslaagd ;-)

Wat kinderen mij schrijven (2)

 Ik schreef HIER al eerder over m'n notitieboekje dat ik gekregen heb van Compassion, waarin ik stukjes van brieven van de sponsorkinderen in opschrijf, dingen die ze schrijven die ik niet wil vergeten, omdat ze informatief of grappig zijn, of m'n hart raken. 
Ik heb momenteel schrijfcontact met 70 kinderen, in alle 25 landen waar Compassion werkt. Sommige kinderen sponsor ik zelf financieel, maar de meeste worden gesponsord door bedrijven of particulieren, die het schrijfcontact niet kunnen of willen onderhouden. 
Inmiddels zijn er al best weer wat stukjes in m'n notitieboek bij gekomen, en ik dacht; ik maak er weer eens een post over, om te delen én te onthouden ♥

'Ik ben heel blij om je eerste brief te ontvangen en meer te weten te komen over je familie. Groet je man en kinderen van mij, zeg hen dat ik blij ben om hen te leren kennen, en te weten dat ik een familie heb buiten Kenia.'
♥ Joy (17) Kenia

'Je bent als een moeder voor me.'
♥ Raihim (19) Burkina Faso

'Ik wil je bedanken voor de liefde en zorg die je me gegeven hebt, sinds je in m'n leven bent gekomen. Mijn grootste wens is om je een keer in het echt te ontmoeten. Ik zou nog meer willen schrijven, maar dit is alles voor nu'.
♥ Caleb (14) Kenia

'.... we hadden zoete aardappels geplant, en taro, cassave en bonen, en God heeft ons geholpen en we hebben geen honger geleden. (in corona tijd)
Heel erg bedankt voor de brief die je gestuurd hebt, dat gaf mij en mijn familie zoveel vreugde. Ik was ontroerd dat je aan mijn verjaardag had gedacht'. 
♥ Solange (16) Rwanda

'Ik wil je graag vertellen dat het goed met me gaat op school; ik heb veel (studie) boeken en een heel erg mooi uniform'. 
♥ Christine (12) Kenia

'Op school gaat het supergoed en ik vind het erg leuk. Ik bedank je nogmaals dat je m'n schoolgeld betaald, zodat ik kan studeren, zonder bang te zijn om naar huis gestuurd te worden omdat het schoolgeld niet betaald is. Ik waardeer je support heel erg.'
♥ Caleb (16) Kenia

'Sorry, dat je moeder is overleden, maar God is de ouder van alle mensen'. 
♥ Wasswa (15) Uganda

'Bedankt voor de brief, Patrick zegt dat het een teken van liefde is voor hem, en daar dankt hij God voor. Hij is blij met de brief en houdt veel van je.'
♥ Patrick (16) Uganda

'De directeur van mijn Compassion project is een rolmodel voor me. Hij begeleidt ons als jeugd en leert ons levenslessen om goed om te kunnen gaan met de uitdagingen die we tegenkomen in ons leven. Ik ben trots op mijn project!'
♥ Abel (21) Kenia

M'n 2023-jaarwensen-lijstje

Zo, mijn lijstje is weer af! Ik heb deze foto als leidraad genomen, hier zie je een taartje (of soepje, dat weet ik niet meer) gemaakt door één van m'n oppaskindjes (ik werk als gastouder), ik zit dan op de schommelbank, en dan komen ze me dat brengen. De finishing touch was een paardenbloem, die heeft ze nog in haar handjes en ging ze er nog netjes boven op leggen. 

Met andere woorden, de leidraad; ga op zoek naar kleine, gewone of grootse dingen in het leven die je blij maken, en vermenigvuldig die, doe die vaker, of meer ervan. 
 
'Notice what makes you glad to be alive. 
Keep choosing those things.'
~ Sara Jackson coaching

 

1. Ervaar & onderzoek  'menuha' (Hebreeuws voor 'rust')

2. Op m'n vrije dagen, na de lunch even in het hoekje van de bank kruipen (of ergens anders) om uit te rusten

3. Dag minder werken; en van de dag die vrij komt (de vrijdag) 'schrijfdag' maken, o.a bloggen

4. Serie van de 'Zeven zussen' uitlezen

5. Bijbeltekst kiezen en memoriseren

6. Michal's baby-fotoboek afmaken

7. Boeken van Henri Nouwen lezen; met stip op 1: 'Eindelijk thuis'

8. Veel, heel veel (verschillende) zonnebloemen zaaien, vooral die bruin-rode zijn m'n favoriet

9. Hot-tub afmaken en in gebruik nemen

10. Dvd van de uitzending van 'De tweede Jonathan' weer eens kijken met het gezin

11. Een slowcooker aanschaffen en uitproberen

12. Met z'n allen een nachtje naar een hotel

13. 'Muziekkwartier' in m'n gastouderopvang gaan doen

14. Elke maand een gezinsweekend/activiteit plannen 

15. Serie van 'All creatures great and small' kijken

16. Naar Opwekking/Pinksterconferentie in Biddinghuizen, wel vanuit een camping in de buurt 

17. Dagje naar Middelburg om rond te dwalen bij Dille & Kamille

18. Klusjesrooster van het gezin bijschaven en na een paar weken evalueren. Volhouden ook vooral ;-)

19. Vaak pannenkoeken bakken, verschillende recepten, ook zonder tarwe

20. In het voorjaar veel zon-uren vangen in de hangmat ;-)

21. Met ons caravannetje een weekend op een camping staan; in m'n eentje

22. Elke maand uit 'wereldkeukens' eten

23. Fietsen in het (vroege) donker, in de mist of juist als het helder is, zodat je de sterren kan zien