Met papa naar het strand

Ternauwernood kon ik afgelopen maandagmorgen nog een kampeerplekje boeken op een campinkje op Walcheren. Bijna alles zat daar al bomvol natuurlijk met dit mega-strandweer. Vol goede moed vertrokken ze, maar toen ik rond lunch-tijd belde, waren ze nog niet op de camping, want ja, file die kant op. O. Ja natuurlijk.
Maar het kwam goed, en ze kwamen aan en zetten de tent op. 's Middags naar het strand, en 's avonds tegen mama hele verhalen door de telefoon over blauwe kwallen en hoe leuk het was samen in de grote zwemband.
De volgende morgen had papa het rustig, want de meisjes speelden zo lekker met de andere kinderen op de camping en samen. Over het algemeen kunnen onze meisjes het heel goed samen vinden, en uren achteréén spelen. (jep, uitzonderingen zijn er ook, ze hebben ook wel eens ruzie ;-)
's Middags weer naar het strand en samen een frietje gehaald.
De volgende morgen mochten ze samen een broodje kopen, bij de bakker die langs de camping kwam, en natuurlijk moest daar, volgens een goede gewoonte, een gebakken eitje op ;-)
Toen hebben ze samen alles weer ingepakt, en kwamen weer naar huis.
Met foto's en nóg meer verhalen.
Simpel kan zo leuk zijn he ;-)

Ik was thuisgebleven met Job. Ik was benieuwd hoe dat zou gaan; een bijna-10-jarige samen thuis met z'n hoogzwangere moeder, die door dat bloedhete weer niet veel puf heeft. Maar dat is best goed gegaan. We zijn twee keer naar het strand geweest (als Lief thuis was geweest, had ik hem gestuurd, maar dat kon nu niet he ;-) maar het was best goed uit te houden dankzij een briesje) deden spelletjes, en hebben veel gepraat, oa over (as) veranderingen, baby's, broertje/zusje, 'later' en zijn interesses.
Ik ben dankbaar voor die tijd samen.
Het was heel goed. Voor ons. Voor hem.
Voor nu.
En voor straks...
als de baby er is,
en de aandacht nog wat meer verdeeld zal moeten worden...

Het was die dagen bijna te warm voor mij om wat te doen, maar ik denk dat we dit weekend alles wel rond krijgen wat voorbereidingen voor de baby betreft.
Kunnen we volgende week wellicht nog een paar dagen kamperen ;-)

Zeilen

Zeilen.
Als tiener leerde Lief het van een vriend, een paar jaar geleden kocht hij een klein zeilbootje. Voor af en toe. Als het eens lekker waaide. Met één van z'n broers, die dan ook wel ff wou uitwaaien. Een uurtje ofzo.
Ik hoefde nooit zo nodig mee. Iets met scheef gaan eng, en watervrees, zeg maar. Hoge golven, wind, wat slingeren, maakt me niet uit, maar scheef gaan beneemt me de adem.
Verder gingen we altijd met ons motorbootje op stap, als het een beetje weer was.
Maar zéílen, dat is toch anders, zei Lief. Het spel met de wind, het geklapper van de wind in de zeilen, geen motor die ronkt. Wat zou hij graag een zeilbootje hebben waar we met z'n allen in konden, en dan met z'n allen van dat zeil-leven genieten.
Ik vond het dan ook best sneu dat ik zijn enthousiasme niet kon delen....
In ons buurtje is er een man, die wel eens het één en ander koopt en verkoopt, maar de laatste jaren ook in bootjes. *zucht* Ook in zeilbootjes.
En vorig jaar lag daar opeens DE zeilboot van Lief's dromen. Oh. watnutedoen
Ik wist het al, lekker laten liggen, wordt vanzelf verkocht.
Maar ja, aangezien Lief ook serieus met mijn *dromen* omgaat (weetjenog, reis naar Bolivia enzo) probeerde ik me in zijn *zeilboot-waar-je-in-kan-slapen-droom* te verplaatsen, en luisterde ik waarom dit nou ECHT HET bootje was.
Lang verhaal kort; het zeilbootje werd verkocht en verhuisde.
Aan Lief, het schoof een eindje op, naar ons huisje, en afgelopen winter een dorp verderop bij Lief's broer op een weitje.
Twee maanden geleden werd zeilbootje hier de werf weer op geschoven. Er werd in de spaarzame vrije uurtjes flink wat geschilderd, gepolyesterd en eikenhout vervangen, samen met vriend R. die ook zijn bootje op wilde knappen.
die kwam ook van burig buurtje ja
Samen is alles leuker, en afgelopen week was het dan zover, de boten waren klaar (nou ja... zo goed als dan) en gingen het water in.
En ach... het is toch ook mooi om die mannen zo opgetogen en trots te zien, genietend van hun werk, hun boten en de natuur.
Lief en zoon besloten om er eens een dagje/nachtje op uit te gaan met de zeilboot.
Ik was benieuwd wat Job daar van zou vinden, en vroeg me af of hij zich niet snel zou gaan vervelen.
Maar 's avonds waren het allemaal enthousiaste verhalen door de telefoon; het was nog leuker dan ze dachten! Inmiddels waren ze naar het Veerse meer gezeild, en bleven daar *ergens*, vastgelegd aan een steiger, slapen.
Omdat ze anders weer de volgende dag voor zonsopgang moesten vertrekken om er in het durpje verderop nog uit te kunnen (ivm eb en vloed) besloten ze om er nog maar een dagje aan vast te plakken, en ging het de volgende dag op Zierikzee aan.
Na een nachtje Zierikzee kwamen ze, bruin verbrand en ruikend naar zeewier en zout, weer thuis ;-)
Deze week zijn de meisjes aan de beurt om met papa op stap te gaan, maar die willen niet zeilen.
Die willen kamperen, aan het strand.
Dat is ook vast een uitvoerbaar plan.
*wordt vervolgd*

-ik hou me in de tussentijd bezig met babykleertjes uitzoeken/wassen, ophangen, wegleggen, en de wieg hebben we nu ook eindelijk naar beneden gehaald, over een maandje verwachten we de baby al, en het ging toch een beetje kriebelen dat ik alleen nog maar wat luiertjes, pakken borstvoedingspads, verschoningskussens en een schapenvelletje had gekocht/klaargelegd... ;-)

Weekendje kamperen

Afgelopen weekend hebben we gekampeerd aan het Veerse meer, de boot mee, en we gingen met 2 auto's, want we namen onze vrienden en hun 2 kinderen ook mee.
Vrijdag was het best frrrrrisjes, er stond nogal wat wind en het bleef maar bewolkt.
Gelukkig hadden we genoeg kleren mee ;-)
Zaterdag werd het al flink wat zonniger, en zondag was het heerlijk.
Echt camping-weer was het toen ;-)
We hebben gevaren, gekletst, boeken gelezen, eten gemaakt, slecht geslapen, Veere bezocht en daar een lekker ijsje gehaald, een kampvuur gemaakt en Lief en Job vonden nog een vlot waar ze natuurlijk eens een ommetje op maakten.

Alhoewel de camping Zilveren Schor maar heel basic is, -we hadden een heel veld aan het water voor ons alleen- er is geen animatieteam ;-) hebben de kinderen zich goed vermaakt (meest van de tijd dan he, want ook als je kampeert zijn er wel eens korte lontjes -weinig slaap he- of 'hebikgeenzinin'-momenten, en als het de kinderen niet zijn... dan de volwassenen wel ;-)
Tja, geef ze water, stenen, kwallen en allerlei andere waterdiertjes, en ze zijn zoet. Er werd een heuse kwallenopvang gemaakt, bestaande uit allerlei op elkaar gestapelde stenen, gangetjes, dijkjes en sleufjes, waar volgens hele theoriën van Job echt een goede kans bestond dat... ja en dan volgde er elke keer weer een nieuwe, vernieuwde uitleg.

Ja en heb je wel eens een veren-taart gemaakt? Ik had er ook nog nooit van gehoord.
Sara en het 3 jarige dochtertje van onze vrienden hadden overal veren verzamelt die op het veld lagen. Er waren nogal wat kale plekken in een ronde vorm op het veld, en de meisjes zochten die op, en maakten er verentaarten van.
Het was een erg grappig gezicht om overal op het veld die rondjes veren zo te zien staan ;-)
Waar kinderen zoet mee kunnen zijn he, ik kan altijd erg genieten van die vaak grappige ideeën van kinderen, en het plezier waarmee ze er mee bezig zijn.

Vakantie-modus

Mede dankzij het mooie weer, hebben we helemaal geen moeite

om in de vakantie-modus te komen ;-)

Nou ja, Lief moet deze week nog werken,

en dan heeft hij ook (de resterende) 4 weken vakantie.

Job speelt veel met een vriendje uit het dorp,

en de meisjes namen dit weekend deze zelfgemaakte fietskar

(vast, ooit, door één van m'n zwagers)

mee bij oma.

Ze vinden het allebei heel veel weg hebben van een koets,

en dus spelen ze... weer paardje ;-)