Puzzelen

Puzzelen is blijkbaar iets wat veel mensen doen in de wintermaanden. Dat heb je eerst niet zo door, totdat je zelf begint; dan zie en hoor je opeens van meer mensen dat ze ook puzzelen, grappig is dat, dat dat zo werkt. Je hebt verschillende soorten puzzelaars; van mensen die van die ingewikkelde, met heel veel stukjes-puzzels maken, met véél stukjes blauwe lucht, natuur en gebouwen, en mensen zoals ik; luie puzzelaars. Boven de 500 stukjes; daar kijk ik liever alleen maar naar, en af en toe help ik met de randjes leggen, maar dat heeft dan meer te maken met het feit dat ik het niet kan uitstaan dat die rand nog niet áf is. 
Loïs neemt van haar zaterdagbaantje (haar bazin legt ook graag een puzzel) regelmatig van die Jan van Haasteren puzzels mee, en vooral Lief is daar 's avonds aan bezig, maar de meiden leggen ook regelmatig mee. Ik bewonder en verwonder mij slechts. Ik bedoel; je moet er best doorzettingsvermogen voor hebben, en geduld enzo. Maar daar heeft Lief ook veel van. En dat heb ik ook best wat hoor ;-) Maar blijkbaar niet zo voor puzzelen.

Ik vind vintage puzzels het leukste, en dan liefst met kabouters. Dat heeft zeker z'n ontstaan in een herinnering; wij hadden bij ons thuis vroeger een dubbele puzzel van 60 stukjes van kabouters, en die heb ik heel vaak gelegd, mijn moeder hielp dan vaak mee. Ik ontdekte dat er nog meer varianten van waren, en struinde op marktplaats wat rond. Ik vond iemand die er 2 aanbood en besloot die over te nemen. Er werd betaald en verpakt en verstuurd. En afgewacht. Track en trace codes gecheckt. Ondertussen raakten we via de mail aan de praat, over het Zeeuwse volkslied, kinderboeken en kunst; en in plaats van te balen dat het zo lang duurde voor de puzzels aan kwamen, vond ik het wel gezellig! 
Uiteindelijk werd na dik 2 weken het pakje bezorgd, en konden we gaan puzzelen.
En zo is de cirkel rond en zit ik met mijn dochter de kabouterpuzzels te maken ;-)