Koekjes bakken

Ze wilde het weer eens zo graag; koekjes bakken.

Ze bladerde in m'n map met recepten, en vond een koekjes-recept.

Ze zocht alles op uit de kasten, en zette alle ingredienten op het aanrecht.

Alles afwegen, mengen, en toen het leukste werkje: met de koek-vormpjes aan de slag.

Samen maakten we de mooiste koekjes, ze kletst heel wat af en je ziet ze genieten.

Job en Loïs speelden samen (en dat gebeurt niet zo vaak, ze willen vaak allebei met Sara spelen ;-) maar Sara vond dat helemaal niet erg, zij zal zich niet snel vervelen ;-)

De koekjes gingen de oven in, en ik ging regelmatig kijken; ik heb nl niet zulke goede ervaringen met koekjes bakken. Daarom doen we het ook bijna nooit. Ik heb gewoon HET recept nog niet gevonden. De koekjes zijn dan te 'bloemig/droog' (net of je een hap bloem neemt, ieuw!) saai van smaak en vaak te hard, dan zijn ze volgens mij te lang gebakken, dus daarom bleef ik in de buurt.

Dit was een recept met boter, zelfrijzend bakmeel, gemberpoeder, kaneel, een ei en suiker natuurlijk... 

Na een kwartiertje zagen ze er goed uit, en dus lieten we ze afkoelen.

Daarna proeven... maar helaas... weer te 'bloemig' en saai ;-)

Heeft iemand betere ervaringen met koekjes bakken, en wellicht het goede recept?

Deel 3 ;-)

'Want alles komt van God,

alles bestaat door God

en alles eindigt in God.

Voor Hem is alle eer,

voor altijd

en eeuwig.

Amen.'*

En dan,

op het moment dat je geloofsleven een klein beetje veel op z'n kop staat voor je gevoel,

je het gevoel hebt dat alles groter is dan jezelf,

en de 'waarheid' ergens ver achter de horizon is,

en het enige dat je nog heel zeker weet, is, dat God God is.

Dan,

dan bemerk je, dat Hij,

nieuw leven in je schoot heeft gevormd.

Ik kan niet in woorden omschrijven hoe diep me dat raakt(e).

Bijzonder...

lijkt dan opeens zo'n leeg woord.

Dankbaar,

klinkt zo 'eindig'...

Genade...

Alles...

alles komt van Hem,

alles draait om Hem,

en Hem komt alle eer toe.

*Rom. 11:35 uit Het Boek

De tekst die hierboven staat, hebben we de kinderen ergens vorig jaar een keer uit het hoofd laten leren. Sindsdien zeggen we hem regelmatig op, als een soort 'gezinsbelijdenis'. Meestal voor het eten ipv bidden-met-je-handen-samen-en-je-ogen-dicht. En elke keer weer maakt het zo'n indruk op me als we het samen zo opzeggen.

We verwachten de baby eind augustus.

Behalve wat lichte, typische zwangerschapskwaaltjes, voel ik me verder goed.

Van al mijn zwangerschappen heb ik altijd erg genoten, en we vinden het heel bijzonder dat ons dit nog een keer gegeven is.

De keuken

De tweede reden waarom ik niet tot bloggen kwam, is omdat we in de kerstvakantie (eindelijk ;-) aan de verbouwing van de keuken zijn begonnen. We hadden geen grootse plannen zoals bijv. muren uitbreken oid, maar wel gewoon alle kastjes, aanrecht etc eruit, plafond eruit, en al dat lelijke groen op de kozijnen schilderen naar creme. En daar gaat ook best wat tijd inzitten, vooral omdat Lief alles zelf doet.
Inmiddels zijn we al een heel eindje; Lief heeft een balkenplafond (net als in de kamer) gemaakt, het mooie zwartstenen aanrechtblad wat al jaren in de gang stond te wachten zit op z'n plaats, en ook het mooie fornuis (weet je nog; in die doos ;-) is in gebruik genomen!
Ik wilde rustige kleuren, zoals creme en zandkleur, als basis in de keuken, maar lavelblauw-kleurige deurtjes. Het voorste gedeelte van de keuken is nu voorzien van deurtjes (alles gemaakt door Lief), en ik ben er echt heel blij mee, blauw is best gewaagd, maar ik vind het heel mooi.

Nu gaan we aan het achterste gedeelte van de keuken beginnen; daar komen een vries- en koelkast, die ingebouwd worden in een kast, en daar tegenover nog een ondiepe hoge kast over de hele muur, voor voorraad. Dan moet de houten vloer er nog in, en dan kunnen alle in de jaren opgespaarde dingetjes voor in de keuken een plaatsje krijgen ;-)

Ook al heb je best veel rommel van zo'n verbouwing, toch genieten we er ook van. De kosten zijn erg beperkt gebleven, doordat we bijv. het fornuis, het aanrechtblad en de vloer al jaren hadden liggen. We hoefden alleen verf, balken, wat kleine dingetjes en ja, best wel wat hout voor de deurtjes, plafond, lambrisering en kastjes bij te halen. Tegeltjes hebben we gekregen en de handgreepjes hebben we hergebruikt.

Vorig jaar had Lief eiken balken van mijn vader gekregen, als je ze zag liggen zou je er geen cent voor geven, maar Lief haalde er een paar cm af, en er kwamen mooie balken te voorschijn. Die heeft hij gebruikt om een mooi hoekje te maken van het fornuis, dat was hét grandioze idee waar hij (tijdens de zoveelste brainstormsessie 'HOE wordt de indeling van de keuken') op kwam, en wat ook meteen de doorslag gaf om aan de keuken te beginnen ;-)

Ik kan altijd erg genieten van zijn leuke ideeen (alleen: waarom kom ik daar nou nooit op?!? ;-)) en om samen (nou ja, samen... hij doet het meeste werk he) onze ideeen vorm te geven.

Als de keuken helemaal klaar is, zal ik nog eens wat foto's plaatsen, misschien dat ik ergens nog foto's van de oude keuken heb, voor voor- en na-foto's ;-)

Stukje zoektocht

Ja het was nogal een tijdje stil hier he.

Al meerdere lezers hadden het opgemerkt, en vroegen hoe het ging ;-)

Tja, eigenlijk zijn er 3 redenen waarom ik niet tot bloggen kwam, en ik heb lang na gedacht of ik de belangrijkste reden wel wil delen op het www, maar ik wil er toch wel iets over kwijt.

Al langere tijd ben ik er mee bezig hoe het nu toch mogelijk is, dat het christendom zoveel gebruiken/feesten/gedachten etc van de heidense afgodsdiensten heeft geintegreerd in haar (manier van) geloof. (terwijl wij ook geloven dat God afgodendienst gruwt) Het was toch veel logischer geweest dat we alles van de Joodse godsdienst (feesten/manier van leven/gedachten) overgenomen zouden hebben, omdat Jezus immers Joods was? Waarom is dat niet zo gegaan, en WAAROM vinden de meeste christenen het heel normaal en geen probleem dat die vermenging er is? (niet als beschuldiging, maar als vraag bedoeld)

Is het wel zo 'okee'/niet zo erg/wat maakt het uit/dat is nu eenmaal onze cultuur/onschuldig/zolang we ook maar naar de kerk gaan...?

Ik weet het nog steeds niet ;-)

Maar van het één (lezen) kwam ik in het andere. Ik begon me af te vragen, wat de reden is, dat de meeste Joden zo afwijzend staan tegenover Jezus (als messias), zij verwachten immers toch ook de messias, wat is er dan anders aan de messias die zij verwachten? Ik had geen idee, jij wel?

We zeggen vaak zo makkelijk; Ja, de Joden kunnen dan wel het uitverkoren volk(je) zijn (al zijn er ook veel die dat niet -meer- geloven) als ze niet in Jezus als messias geloven, dan komen ze er ook niet, want ja je weet het, Jezus zei zelf dat we alleen via hem tot de Vader kunnen komen.... dus...

Maar je verdiepen in wat de Joden al eeuwenlang als messias verwachten... dat is wel een beetje vergezocht onnodig he (want wij hebben toch de waarheid, dussss)

Ik deed het toch.

Onderstaand een filmpje van een Rabbi, die (in het engels) antwoord geeft op vragen over Jezus.

Toen vond ik nog een heel artikel over 'De Messias, de Joodse visie en de Christelijke visie'. In dat stuk worden de verschillen heel goed (ik vond het zelfs een beetje 'shocking') duidelijk. Het is nog al een lang stuk, van 7 A4tjes en duidelijk geschreven door een Joodse bril. Pas op: het is mogelijk dat tijdens het lezen je haren recht overeind gaan staan ;-)

(Het artikel opent niet meteen, het is een document, je kunt op 'openen' klikken om het te lezen.)

Van daaruit kwam ik terecht bij dit artikel 'Joodse visie: Noachidische of Joodse wortels christendom?' Heb je wel eens van de Noachidische geboden gehoord? Ik had geen idee.

Het zit zo: Op de berg Sinaï ontving het Joodse volk van God de wet, die zij Tora noemen, met 613 verplichtingen (mitsvot). De rest van de mensheid moet zich houden aan de Zeven Wetten van Noach (het Noachidisch Verbond dat God sloot met de mensheid na de Zondvloed). -Lees er hier meer over-
Dat is dus hoe de (gelovige) Joden het zien.

Intussen was ik al heel wat wijzer over de christelijke roots, en ook een beetje over de Joodse gedachtegangen. En ik vond het tegelijkertijd verhelderend en verwarrend. Ik wist niet dat dat kon ;-)

Ik heb nu meer kennis én begrip waarom het voor Joden moeilijk is om Jezus als Jood en messias te zien. Verhelderend.

Wat betreft vermenging in het christendom, heb ik gezien dat er, gaandeweg de geschiedenis, steeds meer wat bijgekomen/toegevoegd/voorzichtig veranderd is. Het is stilaan gegaan. Behalve wat geschreven en ongeschreven regels, doet iedereen 'waar hij/zij zich goed bij voelt', c.q 'wat hij of zij denkt dat God volgens de Bijbel bedoeld, (getuige ál die verschillende kerken) soms nog wat aangevuld door kerkelijke of persoonlijk (opgelegde/geinterpreteerde) regels.

En dat is niet lelijk of beschuldigend bedoeld; ik hoor daar zelf ook gewoon bij.

Het was meer een soort warrige conclusie.

En zo was ik weer een stukje wijzer.

Of toch niet?

Wie het weet, mag het zeggen ;-)

Nou trouwens, toch niet, want ik heb de optie om te reageren op dit blogje uitgezet,
omdat het een persoonlijke zoektocht is, waar ik wél iets van wil delen, maar niet over discussieren hier op mijn blog ;-)
Mocht je toch willen reageren, dan is mijn emailadres te vinden in mijn profiel.

Reden 2 en 3 waarom het zo lang stil was... komen later deze week ;-)