Bíjna Koninginnedag

Héérlijke herinneringen heb ik er aan. Aan koninginnedag. Versierde straten (dat zie je nu trouwens nauwelijks meer viel mij op) spelletjes doen op school, en de liederen zingen die bij koninginnedag horen. Van de week moest ik opeens aan het Zeeuwse volkslied denken. Ik kan het eerste en laatste couplet nog steeds uit m'n hoofd, en grinnikend dacht ik eraan hoe ik dat altijd trots uit vólle borst mee zong op school, vooral dat 'Ik worstel moedig en ontzwem' en 'Oranje en Zeeland, da's de leus!' kon je er zo heerlijk uitknallen ;-)
Ik heb de tekst eens opgezocht, en het 2e couplet herken ik niet meer zo...

Geen dierder plek voor ons op aard,
Geen oord ter wereld meer ons waard,
Dan, waar beschermd door dijk en duin,
Ons toelacht veld en bosch en tuin;
Waar steeds d'aloude Eendracht woont,
En welvaart 's landsmans werk bekroont,
waar klinkt des Leeuwen forsche stem;
'Ik worstel moedig en ontzwem!'

Het land, dat fier zijn zonen prijst,
En ons met trots de namen wijst,
Van Bestevaer en Joost de Moor,
Die blinken zullen d'eeuwen door;
Waarvan in de historieblaên,
De Evertsen en Bankert staan,
Dat immerhoog in eere houdt,
den onverschrokken Naerebout.

Gij, Zeeland, zijt ons eigen land,
Wij dulden hier geen vreemde hand,
Die over ons regeeren zou,
Aan onze vrijheid zijn wij trouw.
Wij hebben slechts één enk'le keus:
'Oranje en Zeeland!' da's de leus!
Zoo blijven wij met hart en mond,
Met lijf en ziel: goed Zeeuwsch goed rond.

Onze 'koninginnedagboom' staat ook al vol op in bloei, precies zoals het hoort. Dit is de foto nog van vorig jaar.

Ik hoop dat we morgen gewekt worden door het zonnetje, lekker vroeg uit de veren en op pad naar de rommelmarkt en 's middags een rondje touren met de auto, en wel zien waar we uitkomen.
Ik lijk wel een kind, ik kijk er de hele maand al naar uit ;-)
Nog één nachtje slapen....;-)))

Schrijf je sponsorkind over Koninginnedag

Het afgelopen weekend heb ik al onze Compassion kids weer een brief geschreven. Meestal heerlijk buiten in het zonnetje. Ik stuurde Noemi o.a een trouwfoto van ons, Swalehe de foto van z'n verjaardagstaart, Raihim alvast een verjaardagskaart en een rekenblad van Job, John een 3D kaart, Jonathan een spaanstalig dun boekje en Adonay de fotocollage van Sara's (en haar!) verjaardag en een geborduurde kaart van Sara. Adonay schrijf ik tot nu toe elke 2 weken; Sara heeft haar zo vaak wat te vertellen ;-)
Toen ik Noemi schreef kwam ik op het idee om haar iets over koninginnedag te vertellen. Noemi (12 jr) schrijft mij zelf namelijk altijd heel uitvoerig over hun Boliviaanse feesten, en daarom denk ik dat ze het erg leuk vind om over koninginnedag te lezen. Ik legde kort uit dat wij hier een koningin hebben, en dat ze op die dag haar verjaardag viert. Dat dat heel gezellig is met versierde straten, mensen die spelletjes op straat doen en spulletjes verkopen, liedjes zingen, en de koningin die op bezoek gaat in het land om 'mee te feesten' ;-)
Ik beloofde haar om in de volgende brief te schrijven wat we gedaan hebben op koninginnedag, en tegelijk rees toen de gedachte om dat op foto's vast te leggen. Een foto van ons huis-met-Hollandse-vlag, een foto de rommelmarktjes, spelletjes en versierde straten die we zullen zien. En liefst natuurlijk nog foto's van onze kinderen die koninginnedag vieren en van onszelf. Met oranje muts en oranje ijs etend ofzo ;-) En hoewel Koningin Beatrix hélemaal naar Zeeland hoopt te komen die dag, zal ik van haar geen plaatjes schieten denk ik, maar ik zoek op internet wel een foto van haar op om te laten zien wie ze is.
Kinderen houden van feestjes, uitbundige kleuren, blijdschap, foto's en brieven van hun sponsors...dus...wie doet er mee en laat zijn/haar sponsorkind op afstand mee genieten van onze Hollandse koninginnedag? ;-)

We hebben allemaal evenveel

Op een warme zomerdag danste en zweefde de eendagsvlieg rond de kruin van een oude boom. Ze voelde zich gelukkig. Toen ze even zat uit te rusten op de grote, frisse bladeren, zei de boom: "Arm klein ding! Je hele leven duurt maar één enkele dag! Wat kort! Wat triest!"

"Triest?", antwoordde de eendagsvlieg. "Wat bedoel je daarmee? Alles is zo heerlijk licht, zo warm en mooi, en ik ben zo gelukkig!"

"Maar slecht één dag en dan is alles voorbij!"

"Voorbij!", zei de eendagsvlieg. "Wat is dat voorbij? Ben jij ook voorbij?"

"Nee, ik leef wel duizenden van jouw dagen en mijn dagen vormen telkens seizoenen. Dat is zo lang dat jij het jou zelfs niet kunt voorstellen!"

"Nee, want ik begrijp je niet! Jij bent duizenden van mijn dagen, maar ik heb duizenden ogenblikken waarop ik blij en gelukkig kan zijn! Houdt dan al het mooie van deze wereld op als je sterft?"

"Nee", zei de boom, "dat duurt zeker veel langer dan ik kan denken."

"Dan hebben we toch evenveel! We rekenen alleen anders."

Hans Christian Andersen

Broeds...

Twee van de zeven kippen zijn broeds op het moment, en dus hebben we 4 eieren gemerkt om te laten liggen. Het zijn dus niet de eieren van de foto, want daar zitten de mama's om beurten op, dus die krijg ik niet te zien. ;-)
Loïs kijkt iedere morgen hoe het met haar gaat, en ook van de andere kippen krijgt het broedende kipje vaak bezoek. Ik ben benieuwd of deze eieren bevrucht blijken te zijn en er dus over een maandje kuikentjes uit komen. Aan de liefde van de hennen zal het niet liggen ;-)

Our Compassion family world map ;-)

Ik had het een keer op OurCompassion gezien bij iemand, het leek me altijd eens leuk om te maken, en gisteravond had ik er zo eentje in elkaar geknutseld. Eerst een wereldkaart opzoeken via google, foto's van alle sponsorkids gescand, en met Picasa er een collage van gemaakt, en daarna met Paint nog een aantal lijntjes getrokken van de foto's naar de landen waar diegene woont.
Ik ga 'em als foto bestellen bij Kruidvat, op het grootste foto formaat, en ik stuur 'em naar allemaal. Vooral oudere sponsorkinderen zullen dit leuk vinden, ook als je 1 sponsorkind hebt is het leuk om te maken, en dan aan te geven waar jij woont, (ik heb dat ook gedaan, met een foto erbij) en waar het kind woont.

Worden als een kind...

Onverwachts kwam het: kleine Gasper van zeven jaar moest plotseling worden opgenomen in het ziekenhuis. Als zovelen moest ook bij hem de blinde darm verwijderd worden.
Toen hij de operatiezaal binnengereden werd, keek hij met angstige ogen rond. Met de openheid van een kind vroeg hij aan de chirurg: "Wat gaat u met mij doen?" "We zullen die pijn uit je buikje eens even wegnemen", zei de dokter vriendelijk. "Maar ik heb helemaal geen pijn", zei Gasper. "Neen, maar als we er niets aan doen, komt de pijn morgen weer terug en word je ziek." "Hoe gaat u de pijn wegnemen, dokter?" Je gaat gewoon slapen, Gasper, en als je wakker wordt is alles gebeurd en dan ben je gauw weer beter." "Ik heb helemaal geen slaap." "Dat komt wel, ik ga je in slaap maken, hoor, je voelt er niets van." "Ga ik werkelijk slapen, dokter?" "Ja Gasper, werkelijk." " Maar dan moet ik eerst bidden", zei Gasper.
Voor iemand er op verdacht was gleed hij op de grond; hij knielde en legde zijn handjes gevouwen op de rand van de brancard. Het was doodstil in de zaal. De chirurg, de beide assistenten, de zusters, niemand bewoog zich. Allen keken naar dat kleine figuurtje in het midden van de zaal. Helder en zuiver klonk zijn kinderstem:
Ik ga slapen, ik ben moe.
k Sluit mijn beide oogjes toe.
Heere, houd ook deze nacht
Over mij getrouw de wacht.
't Boze dat ik heb gedaan
Zie het, Heere, toch niet aan
Schoon mijn zonden vele zijn,
Maak om Jezus' wil mij rein.
Dit kinderlijk gebed van Gasper is het keerpunt geworden in het leven van de chirurg. Het liet hem niet meer los. Hij is die avond neergeknield voor God en heeft precies hetzelfde gevraagd: "Schoon mijn zonden vele zijn, maak om Jezus' wil mij rein.
Voorwaar zeg Ik u: Zo wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt gelijk een kindeke, die zal in hetzelve geenszins ingaan.

Ik geloof, zij niet

Ik geloof, zij niet. Al jaren hebben we wekelijks contact. En eigenlijk zijn we echt vriendinnen geworden, we praten over veel dingen samen. Ook over het geloof, zij respecteert mij, en ik haar. Ze is niet gelovig opgevoed. Ja, ze geloofde wel dat er 'wat' is, maar wat dat dan is, dat weet ze niet, zei ze toen het gesprek weer eens op het geloof kwam n.a.v onze TV uitzending van 't Zal je maar gebeuren, wat haar dan toch wel weer aan het denken had gezet.
'Ik had net toch een gesprek, en toen ik zei dat ik geloof dat er niks is, kréég ik me daar toch een felle reactie en ze keken me zo raar aan', vertelde ze vorige week. Ze keek me een beetje vragend aan... en vertelde nog wat verder over het gesprek. 'Ja ik ben gewoon atheist, ik geloof niet dat er 'iets' is', vervolgde ze. Ik schrok en zei: 'Maar een tijdje terug zei je nog dat je wel geloofde dat er 'iets' was maar dat je er nog achter moest komen 'wat'?'
Ja, dat was een tijdje terug, maar nu heeft ze de deur maar gewoon helemaal dichtgegooid, en besloten dat er niets moet zijn, ja anders blijf je er ook maar over na denken he.
Ja. Dat weet ik. En daar had ik nu juist mijn hoop op gevestigd. Ik heb vroeger ook wel eens van die felle reacties gegeven vertelde ik haar. 'O.' zei ze, en ze kon het zich blijkbaar niet voorstellen. Maar door de jaren heen ben ik daar (gelukkig) in veranderd. Alhoewel ik het liefst het hele dorp voor de voeten van Jezus zou slepen, werkt het zo gewoon niet. Mensen hebben hun eigen keus, en zo moet je daar ook mee omgaan, en dat betekend voor mij respect voor elkaar. Wel bidden, écht contact hebben en proberen Jezus liefde uit te dragen in het dagelijks leven.
Maar het gesprek hield me dagen bezig. Atheist. De deur dichtgegooid. En ik had zó gehoopt... ik geef zoveel om haar... 'en het is nu eenmaal zo Vader dat ik het liefst iedereen om wie ik veel geef terug wil zien in de hemel Vader, dat begrijpt U toch wel?'...
God begreep het. Hij had het gesprek ook gehoord. Hij was erbij geweest. Dat besefte ik toen ik dit verhaal las...
Ik moet bekennen dat ik niet zo'n heel trouwe Bijbellezer ben, maar God weet me toch wel te vinden op de plaatsen en dingen waar ik me mee bezig hou om Zijn gedachten aan me te vertellen. Internet he, God weet ook dat ik daar vaak op te vinden ben. Mama Jesje is toevallig net een boek gaan lezen en heeft besloten om daar stukjes over te delen. Daar stond ook iets in over de gedachten van een atheist. En toen ik een boekje zocht van Corrie ten Boom in onze kerkbieb, omdat ik gewoon eens een boekje van haar wil lezen, ging het op de eerste bladzijde al over de atheist...
In het gesprek met haar kwam het nog op het Godsbesef. Ja dat had die andere christen ook al aangehaald haar mee om de oren geslagen.
Ik geloof nu eenmaal dat God in ieder mens een Godsbesef heeft geschapen, daarom zeggen ook zoveel mensen dat ze weten dat er 'iets' is. Maar ja dat is natuurlijk de draai die ik er aan geef he, die mensen ontkennen dat natuurlijk. Zij ook, zij het nog met een spoortje twijfel in haar ogen.
Gister liep ik buiten. Gewoon in onze tuin, en zag ik dit...

(Bloesem aan de kersenboom)

(Bloesem aan de pruimenboom)

(Bloesem aan de perenboom)

...en ik dacht; zonder te spreken, geen enkel woord, wordt Gods stem door de natuur in de hele wereld gehoord... maar je moet het willen, durven en kunnen zien....
Ik dacht aan onderstaand lied, en ik weet zeker, dat een ieder die dat lied met hart en ziel zingt, dan in zijn ziel voelt dat dát is waarvoor God de mens gemaakt heeft. Zo niet, dan is dat
alleen mijn ervaring ;-)

"De hemel vertelt van Gods heerlijkheid,
het uitspansel spreekt van zijn macht.
De dag zegt het voort aan de dag die komt,
de nacht aan de volgende nacht.
Zonder te spreken, geen enkel woord,
wordt hun stem over heel de wereld gehoord.

Halleluja
God van de hemel
God van de aarde
Halleluja
God van het land en de zee
Halleluja
God van de dieren
God van de mensen
Halleluja

Alles getuigt met ons mee
De schepping verkondigt zijn majesteit,
de zee bruist van blijdschap voor Hem.
De regenboog spreekt van zijn grote trouw,
de bergen verheffen hun stem.
Zonder te spreken, geen enkel woord,
wordt hun stem over heel de wereld gehoord.

God van de hemel
God van de aarde
Halleluja
God van het land en de zee
Halleluja
God van de dieren
God van de mensen
Halleluja
Alles getuigt met ons mee

God heeft vanaf het begin van de tijd
zichtbaar gemaakt dat Hij leeft.
Hij toont zijn kracht en zijn goddelijkheid
in wat Hij geschapen heeft.

Halleluja
God van de hemel
God van de aarde
Halleluja
God van het land en de zee
Halleluja
God van de dieren
God van de mensen
Halleluja
Alles getuigt met ons mee"

(Liedtekst: Marcel Zimmer)



Het idee dat ze dit jaar waarschijnlijk gaat verhuizen en we dan minder contact zullen hebben, vond ik erg moeilijk afgelopen week. Maar God heeft me rust gegeven daarin. En ik blijf voor haar bidden. Dat doet geen zeer, is niet fel of aanvallend en kan veranderingen teweeg brengen die een mens verstelt doen staan....

Over vogeltjes en een boerinnetje

Het 'vogelhok-project' is al een tijdje klaar, maar ik heb het hier nog niet laten zien. Het hok is samen met de kinderen donkerblauw geverfd, en mij leek het leuk om er nog iets op te sjabloneren. Dat bleek moeilijker dan het hier zo simpel neer te zetten ;-)) maar het is gelukt, het hokje hangt op en al een tijdje wonen er 3 vogeltjes in. Een paartje zebravinkjes (gekregen van familie) en een dikke gele mannetjes kanarie. Die laatste fluit heel goed als het mooi weer is. De man waar Lief hem gehaald heeft had dat ook verteld. Hij kweekt die beestjes en Lief wist dat omdat hij een paar jaar terug bij die man een schuur heeft helpen zetten. Hij kreeg het vogeltje met nog wat wijze raad zo mee ;-)
Mijn vader, die al sinds ik me kan herinneren volieres in de tuin had, bracht diezelfde avond nog vogelzaad en nog wat benodigdheden.
Nu willen de kinderen er graag een nestje in hangen, omdat het ze zo leuk lijkt dat er jonkies komen van de zebravinkjes.

We hebben ook 2 broedse kippen op het moment, dus willen we ook weer een paar eieren 'merken', zodat we die laten liggen en dat die uitgebroed kunnen worden. Vorig jaar is het mislukt, toen hadden we er een stuk of 5 onder laten liggen maar die bleken toch niet bevrucht. Het jaar dáár voor zijn er 4 eieren uitgekomen en dat bleken ook nog eens allemaal kipjes te zijn, dat was erg leuk! het jaar daar voor zaten er 2 haantjes bij, die konden we nergens kwijt en dat was eh...minder leuk...vooral voor de haantjes zelf he...

En dan onze Little Loïs... ;-)

... die kan sinds een week op de grote trekkers rijden die hier staan. En dat vindt ze helemaal stoer. En het grappige is dat mensen die het zien zeggen: 'Zoo, jij lijkt/word vast wel een boerinnetje' ;-)

Hem liefhebben

Een zendeling sterft en komt bij de hemelpoort aan. De man bij de receptie vertelt hem dat Petrus niet aanwezig is en dat hij de inschrijving doet.

Hij pakt een formulier en vraagt de zendeling te vertellen wat hij allemaal heeft gedaan. "Heel mijn leven heb ik elke dag, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat, voor honderden mensen gesproken. In mijn campagnes zijn velen tot bekering gekomen." De receptionist zegt: "Nog een laatste vraag wil ik u stellen, ik moet dit aan iedereen vragen, dus ook aan u: "Hebt u de Here Jezus lief?" De zendeling reageert verontwaardigd: "Ik heb u alles verteld wat ik gedaan heb en u vraagt mij of ik de Here Jezus liefheb? Natuurlijk heb ik Hem lief!" De receptionist bedankt de zendeling en vraagt hem plaats te nemen op een van de stoelen in de gang.

Twee uur later komt een evangelist binnen. Ook hij krijgt de vraag wat hij allemaal gedaan heeft. "Ik heb tijdens al mijn campagnes honderden mensen genezen van de meest verschrikkelijke ziekten en bij ontelbare boze geesten uitgedreven, geweldig hè?" De receptionist zegt: "Nog een laatste vraag moet ik u stellen, iedereen krijgt deze vraag: Heb je de Here Jezus lief?" Het hoofd van de evangelist loopt rood aan en hij barst uit: "Hoe durft u mij, na deze spectaculaire verhalen nog te vragen of ik de Here Jezus liefheb?" De receptionist vraagt de evangelist plaats te nemen naast de zendeling.

Na een kwartiertje komt een oud vrouwtje binnen, haar hoofd naar beneden gebogen. De receptionist vraagt ook haar naar haar activiteiten. Ze antwoordt: "Ik ben slecht ter been geweest en ik kan niet zo makkelijk uit mijn woorden komen. Ik nam wel elke dag de tijd om bij mijn Heer te zijn, Hem te aanbidden en te danken voor het geweldige offer dat Hij voor mij gebracht heeft. "De receptionist vraagt haar tenslotte: "Ik moet deze vraag aan iedereen stellen, dus ook aan u: Hebt u de Here Jezus lief?" Het vrouwtje richt zich op, kijkt met glinsterende ogen de man aan en zegt: "Maar Heer, U weet toch dat ik U liefheb?"

Pitten en appels...

30 days of happiness: Birthday- and beach happiness (day 30)

Afgelopen week is Sara 5 jaar geworden! Al weken telde ze de dagen af, en in de laatste week kwam opeens hét ultieme verjaardagscadeau in haar op: skeelers! Want dat is hier weer helemaal 'in', en ze had het op de skeelers van een vriendinnetje geprobeerd en vond het heel leuk. Ik heb mijn skeelers ook diep onderin de kast opgezocht, en samen gingen we een rondje skeeleren. dat viel nog niet mee Sara vond het he-le-maal geweldig (want voor Sara is samen-dingen-doen hetzelfde als tegen haar zeggen 'ik hou van je') en toen we door de wind geduwd werden en we dus gewoon als kaarsrecht konden blijven staan en tóch vooruit gingen, klapte zíj dubbel van het lachen. O wat had ze een plezier. We hebben dat stuk fietspad nog een keer gedaan, en wéér gingen we vanzelf ;-)
Het idee voor haar traktatie op school had ik hier op party-kids.nl gevonden. Ik kijk daar altijd voor ideetjes als er weer een verjaardag aan komt.

De kwarktaart van Adonay (Sara's sponsorvriendinnetje uit Peru) hadden we samen gemaakt, en haar naam erop gemaakt met suikerhartjes. De verjaardagstaart van Sara was gemaakt door een kennis van me. Echt een prachtige taart had ze er van gemaakt, bijna te mooi om op te eten eigenlijk. Hij was ook heul lekker.

En op 2e paasdag zijn we nog naar de duinen bij Dishoek gereden om lekker uit te waaien. Heerlijk!!

You...YOU raise me up...!

God bestaat...

Een man ging naar de kapper om zijn haar en baard te laten knippen. Ze begonnen te discussiëren en spraken over vele zaken. Al gauw kwamen ze bij de bekende vraag of God wel bestaat.
De kapper zei: "Kijk, ik geloof niet dat God bestaat." "Waarom zeg je zoiets"?, vroeg de man.
"Nou, iemand hoeft alleen maar naar de wereld te kijken en hij zal zien dat God niet bestaat. Als God echt bestaat, zouden daar dan zoveel zieke mensen zijn? Zouden daar zoveel gehandicapte kinderen zijn? Nee, als Hij echt bestond, zou er geen ellende zijn op de aarde. Ik kan me niet voorstellen dat een God dit allemaal kan toestaan."
De man was even stil en zei verder niets. De kapper was inmiddels klaar en de man verliet de zaak. Onderweg naar huis zag hij een oude man op straat met een heel lang haar en ongetrimde baard.
De man ging onmiddellijk weer terug naar de kapperszaak en zei tegen de kapper: "KAPPERS BESTAAN NIET!".
"Maar ik ben toch een kapper en ik sta hier vlak voor je," antwoordde de kapper.
"NEE!", schreeuwde de cliënt. "Kappers bestaan gewoon niet. Als zij echt bestonden, zouden er geen mensen meer rond lopen met lang haar en ongetrimde baarden op de wereld."
De kapper antwoordde: "Ach, wij kappers bestaan zeker wel. Het zijn gewoon de mensen die niet naar ons komen."
"Exact!" ging de man verder. "Dat is het hem nou juist. God bestaat ook zeer zeker wel. Het zijn juist de mensen die niet naar Hem gaan en Hem niet opzoeken. En daarom is er zoveel ellende op de aarde.”