Zomaar wat losse berichtjes ♥

Op facebook post ik af en toe iets, dat voelt dan net 'te weinig' voor een blogje, maar is vaak best leuk om toch te delen. Vandaag een aantal van die berichtjes/foto's van afgelopen weken op een rij:

Vanmorgen op een rommelmarkt gekocht,  ik ♥ van die lieve oude plaatjes ♥  en nu zingt de hele ochtend al die psalm in m'n hoofd ;-)

Zondag was Ronny Heijboer bij ons in de gemeente, die man, die al jaren op Borneo woont, en daar al meer dan 500 kinderen helpt in zijn eigen gebouwde Living water village, en voor ze zorgt. Ik lees nu een jaar zijn nieuwsbrieven, en in de laatste las ik over Leti, die een hazenlip had, en nu bij hem woont en geopereerd is. Toen we daar kwamen, zag ik haar foto, tot m'n verbazing, op de tafel liggen. Ik zag meteen dat zij het was. Tijdens zijn verhaal wist ik het; ik wil haar sponsoren ;-) en nu staat haar foto in de kamer, bij de bloemen die ik vorige week van Lief kreeg ;-)

Sinds we de serie van Dr. Quinn (op het gemakje) kijken, is Loïs helemaal weg van de indianen. Ze speelt vaak indiaantje met haar vriendinnetje W. En toen ontdekte ze dat er ook indianen-playmobil is. Joh. Ze spaart niet echt ergens voor, dus wilde ze meteen 'iets' van playmobil indianen, afgelopen maand gekocht en ze speelt er elke dag wel even mee. Afgelopen week hebben we de playmobil uitgezocht; we hadden zo veel... alleen al zo'n 35 pony's en paarden denk ik... wat dingen weggedaan, en dat leverde 40 euro op. Met z'n drietjes speurden we op marktplaats... en ja, daar zagen we een huifkar én een postkoets, 'kijk mama, er staat zelfs Denver op, dat zit ook in de filmpjes van Dr. Quinn!' Dus, dat werd het. En vanmiddag speelde ze uren met vriendinnetje W. met de playmobil. Ik was alvast aan het koken, de kindjes lagen op bed, en vind het dan zo heerlijk om ze te horen spelen ♥

En ik vond nog een mooi verhaal:

There was a farmer who grew excellent quality corn. Every year he won the award for the best grown corn. One year a newspaper reporter interviewed him and learned something interesting about how he grew it. The reporter discovered that the farmer shared his seed corn with his neighbors. “How can you afford to share your best seed corn with your neighbors when they are entering corn in competition with yours each year?” the reporter asked.

“Why sir,” said the farmer, “Didn’t you know? The wind picks up pollen from the ripening corn and swirls it from field to field. If my neighbors grow inferior corn, cross-pollination will steadily degrade the quality of my corn. If I am to grow good corn, I must help my neighbors grow good corn.”

So is with our lives... Those who want to live meaningfully and well must help enrich the lives of others, for the value of a life is measured by the lives it touches. And those who choose to be happy must help others find happiness, for the welfare of each is bound up with the welfare of all...

Stephen Kaczor

Vandaag was niet zo'n m'n dag, ik voel me niet zo fit. Maar, fijne momenten zijn er altijd! Zo werd ik er blij van om m'n dochters weer naar ponyrijles te brengen vanmorgen. Sara rijdt nu al jaren, en heeft er altijd zo'n zin in en hele verhalen achteraf. Het is gewoon zo leuk als je ziet dat je kind daar zo van geniet ♥

Heel veel fb vriendjes en vriendinnetjes hebben me afgelopen week gefeliciteerd met m'n verjaardag, waarvoor dank!
Vraag van de week ;-) is het bij iedereen zo dat het seizoen waarin je geboren bent je favo seizoen is? Ik vind de herfst zo prachtig ♥ als ik ons straatje in rijd, en die rij bomen met gele bladeren zie, de paddestoeltjes in de tuin en de geuren overal ♥
Het landje voor ons wordt vandaag geploegd, dat hoort er ook zo bij.  ‪#‎blij‬-worden van simpele dingen ;-)

Hoera voor Loïs! Toen ik haar een maand geleden vroeg om eens na te denken wat ze voor haar verjaardag wou hebben, kwam ze na een dag nadenken naar me toe en zei: 'Mam, ik weet wat ik graag voor m'n verjaardag wil; een pijl en boog'. Ik beet op m'n tong -zodat ik niet kon zeggen 'maar dat is toch voor jongens? want wie of wat bepaald(e) dat eigenlijk?- telde tot 10 en zei: 'O, een pijl en boog? Nou, dan zal ik daar eens naar op zoek gaan'. 'Ja', zei ze 'want ik speel toch zo graag indiaantje net als bij Dr. Quinn? Nou, dan is het nog echter'.
Ja. Dus vanmorgen kreeg ons meisje een pijl en boog ♥

Werk enzo

In maart schreef ik hier al dat m'n gastouder-werkzaamheden dit jaar goed gaan! Behalve 2 peuters en een bijna-dreumes, heb ik sinds september er ook weer een baby-meisje bij in de opvang voor 2 dagen per week. Nooit gedacht dat drukker, ook juist leuker kan zijn; Michal en de andere oppaskindjes vinden de baby heel lief en het is zo leuk om dingetjes te ondernemen met de grootste oppaskindjes.
Sinds begin dit jaar werk ik met maand thema's via de leuke boekjes van Monica Maas over Bobbi en zijn vriendjes. In de zomer heeft het wat stil gelegen ivm vakantie en het vele buitenspelen, maar nu zijn we er weer ;-)
Deze maand lezen we uit 'Bobbi naar het bos' en 'Bobbi in de herfst'. Met alle oppaskindjes (behalve de baby ;-) ben ik een keertje naar het bos geweest, hebben we 'nootjes' gezocht, en echte paddestoelen gezien, en tja, ook bevoeld ;-)
(die vliegenzwammen zijn ook zooo mooi!)

Thuis maakten de kinderen hun eigen paddestoel; kartonnen bordjes werden rood geverfd en daarna beplakt met stippen. En ik zorgde er voor dat Bobbi er in kwam wonen ;-)
Tijdens het fruit moment in de ochtend pakken we de paddestoelen er vaak bij, en doen ze zelf het waxine lichtje (op batterijen) aan dat onder het bekertje staat. Dan heeft Bobbi een lichtje in z'n huisje! Elke keer weer vinden ze het prachtig ;-)

In 'Bobbi in de herfst' bakt hij samen met zijn vriendjes een appeltaart, en dat hebben wij ook gedaan; de appels in stukjes snijden, de vormpjes invetten met boter, de rozijnen en kaneel door de appels roeren, het (van te voren klaargemaakte) deeg plat drukken en met een beker vormen uit drukken, vergis je niet; dat kunnen peuters prima!
En natuurlijk moet je er wel rekening mee houden dat je een appel extra moet schillen; er verdwijnt nl regelmatig zo'n net afgesneden stukje in een peutermondje ;-)

Tuin-maandag!

Sjonge... wat gaat zo'n seizoen toch snel. In de zomer vind ik het altijd zo mooi om met het avondzonnetje foto's te maken van de rozen. Het geeft zo'n mooi licht.

Onlangs postte ik een foto van een van m'n zonnebloemen op fb, en schreef dit:
Bij ons achter groeit een zonnebloem van 2 meter hoog; ik zie hem als ik uit m'n keukenraam kijk. Vorig jaar heeft er daar een gestaan, en nu kwam er als vanzelf weer een op. Omdat de caravan daar staat, zag ik hem heel lang niet. Totdat hij op een goede dag zijn kop, met toen nog 1 bloem, triomfantelijk boven de caravan uitstak. Ik dacht altijd dat ik niet van zonnebloemen hield. Geel, bruin, groot, niet handig in een vaas enzo. Maar sinds ik bij de Aldi eens een potje kocht met allemaal verschillende soorten zonnebloemzaadjes erin, heb ik ontdekt dat ik ze prachtig vind. Vooral die met rood-gele bladeren. Ik zaai ze voor in het voorjaar, en dan plant ik ze overal uit, en na een tijd heb je dan overal van die enorme gele vrolijkerds in je tuin.
Pas las ik in een krantenknipsel (over een ouder echtpaar dat een moeder die op straat leefde met een dochtertje met down in huis nam) 'Toen zeiden wij: Kom bij ons. Zie ons huis als het jouwe en eet evenveel als wij. De bijbel en de koran leren ons om het goede te doen', zegt buurman G. 'Wij sterven ooit en laten alleen onze daden na'.
Het zette me aan het denken, onder de afwas. Ik ken maar weinig van de koran, meer van de bijbel. Ik keek naar de zonnebloem en dacht; wat voor daden laat jij na? Je zaadje is ontkiemt, en je bent dapper 2 meter hoog gegroeid. Je hebt verschillende bloemkoppen gemaakt en daarin zitten samen wel honderden zaadjes die weer tientallen nieuwe bloemen zullen geven, of zullen dienen als voer voor de mussen. Je doet waarvoor je bent gemaakt. Voor jou is het zo simpel. Tenminste, zo lijkt het, voor ons als mens...

Uit het kindermoestuintje hebben we dit jaar een klein oogstje aardappels gehaald, de bloemkolen waren opgevreten en voor de rest floreerden vooral de bloemen heel goed ;-) ja en aardbeien hebben we er ook veel uitgegeten. Maar dat lijkt alweer zo lang geleden ;-)
Over het houten geraamte heeft nog een tijd een net gezeten; tegen vogels die de aardbeien pikten. Toen er daadwerkelijk een keer een (jong) vogeltje in vast zat, en echt helemaal verstrikt zat en los geknipt moest worden door de meisjes en mij, en toen nog een hele middag zat uit te hijgen in een hoekje van de tuin, moest het net meteen weg van de meisjes ;-) ze vonden het zo zielig.

Samen met de meisjes heb ik pas het tuintje helemaal opgeschoond; alleen een paar kruidenplantjes mochten blijven staan. En de aardbeien natuurlijk ;-)

De kas. De tomatenplanten woekerden maar voort, en langzaamaan kregen we steeds meer tomaten. Sara was degene die er de meeste tijd door bracht, en Lief gaf ook vaak water. Ik vind het ook leuk, maar als het zo vol gegroeid is, overzie ik het niet meer zo, en vind ik het vooral gezellig om samen met Sara tussen het groen te zoeken naar komkommers en tomaten. De komkommers vond ik de grootste hit. De snackkomkommer deed, en doet het nog steeds, heel goed. En de geur en smaak van een komkommer uit je eigen tuin vind ik wel zo geweldig! Ik ben echt een komkommerfan, en ik mis ze dan ook altijd heel de winter. Die uit de winkel smaken dan naar grond vind ik, dus die koop ik nooit. Zodra er bij staat dat ze weer uit Nederland komen, dan probeer ik het weer ;-)
Dus voor het komende jaar; minder tomaten, en méér komkommers in de kas!

O, en ik heb ondervonden dat we pompoen-soep ook erg lekker vinden. Dus die willen we komend jaar ook graag planten. Maar dat kan beter in de volle grond geloof ik.

Voor op het land groeiden dit jaar uien. Dat is voor het eerst sinds we hier wonen (12 jaar nu toch al) meestal staat er tarwe op. De randen werden vrijgelaten, en dus konden de kinderen het hele jaar door op het land spelen, dat vinden ze erg leuk. Inmiddels zijn ook de uien vorige week gerooid. Lief en de kinderen hebben 's avonds nog uien geraapt, van wat was blijven liggen en nog goed was. Een flinke mand vol.