Al begin maart hadden we weer kuikentjes; ik keek er al weken weer naar uit. En dus had ik weer eieren gespaard van m'n eigen serama toompjes, en die in m'n broedmachientje gedaan.
Het is leuk om steeds meer ervaring er mee te krijgen, en telkens weer wat bij te leren.
Haha, zie je die kuikens kijken?
De eerste dagen staan de kuikens in de bak in de kamer,
Hier waren er kinderen met de speelgoed diertjes aan het spelen,
Ze knuffelt en snuffelt wat af met die kippen joh ;-)
Hierboven met kip Saartje en hieronder met kip Alice.
Eén van de leuke dingen van kuikentjes vind ik om de verschillende kleuren te zien; hoe ze ontwikkelen van pluis naar verenpak, en ook dat verenpak verandert nog in de loop van de maanden. Pas na een half jaar kan je zien hoe dat verenpak echt wordt.
Na ongeveer 3 weken zie ik wat hennen en haantjes zijn. Soms zie ik het eerder; sommige haantjes vertonen namelijk al heel vroeg haantjes-gedrag ;-) en/of gaat de kam al snel groeien.
Tot nu toe was het ons nog nooit gelukt om de kippen zelf te laten broeden, ze hielden er te vroeg mee op en we hebben een keer gehad dat de kuikens werden dood gepikt. Maar het leek me zo leuk om het nog een kans te geven. Dus heb ik me uitgebreid ingelezen, en zodra er weer een hennetje broeds werd, hield ik haar goed in de gaten.
Na een tijdje merkte ik de eieren met potlood, en nam de overige eieren steeds weg. Ik twijfelde heel erg of ik haar apart moest zetten of niet. Het lastige vond ik, dat je niet precies weet, wanneer de eieren uitkomen.
Ik besloot om haar toch apart te zetten, en toen bleek dat ze helemaal onder de veerluis zat ;-(
Ik behandelde haar, en zette haar toch apart. Dat vond ze eerst maar niets en ik vreesde voor de eieren... maar uiteindelijk ging ze er toch op zitten en na een dag kwam er zelfs een kuiken uit!
Er kwam er daarna nog een uit, maar die ging na een paar dagen dood omdat moeder het verstootte; het wou (of kon?) niet eten en drinken, en de natuur is dan hard...
En dan de haan; Rex, die had ik onlangs via Marktplaats opgehaald in Breda.
't Is wat hoor; zo'n hanen-leven. Twee van z'n 3 hennen zaten al een tijdje te broeden op 4 eieren, dus die had ik apart gezet. De andere hen was inmiddels ook broeds geworden, dus liep hij de hele dag moederziel alleen in de ren rond. Je zag dat hij er niks aan vond. Zodra het over gebleven hennetje haar kop buiten het hok stak, vloog hij blij op haar af, maar zij spreidde dan luid tokkend haar vleugels: de boodschap was duidelijk; blijf uit m'n buurt, ik heb geen zin in je pleziertje. Dus gingen hij en z'n hormonen maar weer terug op z'n trappetje zitten.
Op een middag mocht hij er even uit, en liep hij door de tuin. Al snel had hij het rennetje ontdekt met daarin zijn 2 hennen. Die hadden inmiddels zijn kroost uitgebroed. Heel lang bleef hij er rond lopen, en er naar staan kijken. Uiteindelijk ging hij er een tijdje naast zitten, zoals te zien op de foto hierboven, met z'n staart zelfs in de 'rust-stand'. Daarna ging hij op zoek naar lekkers, en toen hij een spin had gevonden, legde hij die op een meter afstand neer van de ren, en ging hij ze 'roepen'.
Helaas, ze keken wel, maar daar bleef het bij ;-)
Onder protest heb ik hem net weer in z'n eigen ren gedaan.
De andere dag besloot ik het te proberen, en heb de hennen en de kuikens terug bij hem in de ren geplaatst, en daar was hij helemaal mee in z'n sas.
Ze mogen regelmatig buiten de ren lopen, en dat vinden ze heel leuk.
Ik vind het heel mooi om te zien hoe de haan en hennen met de kuikens omgaan en ze opvoeden. Hoewel kuikens uit de broedmachine ook wel alles (van elkaar) leren en groot worden, zie ik wel verschil in het gedrag van de kuikens.
Ik vind het echt leuk, kan er uren naar kijken ;-)
Dit zijn de jongste kuikens die we nu hebben; zij worden door Rex en de hennen opgevoed.
