Deze post is het vervolg op deze post. -klik-
Hierbij, op het nippertje, de opdrachtjes voor in de december-kalender+1, ik vind het mooi om op nieuwjaarsdag een soort van symbolisch te beginnen met geven ;-)
Zelf heb ik een tak opgehangen, en 32 kleine envelopjes gemaakt (allemaal anders, want uit de losse hand ;-) en daar komen de uitgeprinte opdrachtjes in.
De meeste opdrachtjes heb ik van deze site vertaald, en sommige heb ik zelf aangevuld/bedacht.
1. Je bent gezegend als je een bijbel hebt. Een derde van de wereld heeft geen bijbel. Geef 50 cent voor elke bijbel in jullie huis.
2. Bijna de helft van de wereldbevolking -dat zijn 3 biljoen mensen- leven van minder dan 2 euro per dag. Is God jou zo genadig dat jij bij de andere helft hoort? Als dat zo is, geef dan 2 euro met een dankbaar hart.
3. 880 miljoen mensen hebben geen toegang tot goede gezondheidszorg. Geef 10 cent voor alle keren dat je dit jaar naar de tandarts bent geweest.
4. Als jij eten in je koelkast hebt, kleren aan je lijf, een dak boven je hoofd en een fijne plaats om te slapen, ben je rijker dan 75% van de wereld. Geef 25 cent voor elk bed in jullie huis.
5. Meer dan 30% van de wereld, twee biljoen mensen, kunnen niet lezen. Geef 1 euro voor de zegen dat je kan (leren) lezen.
6. Geef 10 cent voor elk schoencadeautje wat je hebt gekregen, en 20 cent voor elk cadeautje dat voor jullie in de zak van sint zat.
7. De negenjarige Jeovani Mongounou zat in de zondagsschool toen drie raketgranaten in het kerkgebouw en de tuin explodeerden. Zijn verwondingen waren zo erg, dat zijn beide onderbenen geamputeerd moesten worden. Angst voor overvallen van de rebellen overheerst: regelmatig heeft hij nachtmerries daarover.
Hij zat met allemaal andere kinderen in de banken van de zondagsschool toen rebellen raketten afvuurden op het afgeladen kerkgebouw. De negenjarige Jeovani werd tegen de grond gedrukt. Zijn verwondingen waren zo erg, dat beide onderbenen geamputeerd moesten worden.
Jeovani vindt het moeilijk om thuis te moeten blijven, terwijl zijn vrienden naar school gaan. “Ik wil zo graag naar school. Ik ben verdrietig dat dat niet kan. Later wil ik ambtenaar worden en dan kan ik ons gezin beschermen. Ik bid steeds weer dat God ons zal beschermen tegen de Sélékarebellen en ons voorziet in alles wat wij nodig hebben.
Heb je vandaag in alle rust naar de zondagschool en/of kerk kunnen gaan? Dank God daarvoor, en geef voor iedereen in jullie gezin die naar de zondagschool/kerk is geweest 20 cent.
Bidt voor Jeovani, en stuur hem eens een mooie tekening of kaart ter bemoediging! Kijk hier voor zijn volledige verhaal en het adres.
8. Jezus zei: Ik ben het licht. Geef 5 cent voor elke lamp in je huis.
9. 24000 mensen, sterven per dag aan oorzaken die met honger te maken hebben. Geef 1 euro als je vandaag te eten hebt gehad.
10. Als jij geld op de bank hebt, in het laatje van je kast, je portomonee, spaarpot of een ouwe sok, dan hoor je tot de 8% van de rijke mensen van de wereld. Geef iets van je spaargeld, zodat anderen kunnen leven.
11. Haiti is het armste land van het westelijk halfrond. Ongeveer 75% van de bevolking van Haiti heeft geen toegang tot veilig drinkwater. Geef 20 cent voor elke kraan in je huis.
12. Meer dan 418 miljoen mensen zijn gestorven van honger en slechte hygiëne in de afgelopen 50 jaar. Dat is bijna 3x de hoeveelheid mensen die de afgelopen 100 jaar zijn gestorven in de oorlog. Geef 1 euro voor het feit dat je mag leven.
13. 05.00 uur: Wakker worden.05.30 uur: Tellen van de gevangenen en wassen. 06.00 uur: Ontbijt, twee of drie eetlepels rijst in een metalen bekertje. 08.00 uur: Marcheren naar buiten het kamp waar we op land moesten werken. We werkten tot twaalf uur zonder pauze. Gevangenen hebben geen recht op rust. 12.00 uur: Terug naar het kamp voor weer een paar happen eten. 14.00 uur: Terug naar het land. 18.00 uur: Terug naar het kamp, waar we een kritieksessie hadden. Daarna weer een paar eetlepels eten. 20.00 uur: Ideologische training. Dit was het moeilijkste moment van de dag. Onze ogen vielen dicht van vermoeidheid, maar we moesten opletten. Anders werden we gestraft. 21.30 uur: Tellen van de gevangenen. 22.00 uur: Eindelijk slapen.
Zo zag een dag eruit voor Hea-Woo (70) toen ze een aantal jaren in een Noord-Koreaans strafkamp zat. Daar was ze terechtgekomen nadat ze in China was gearresteerd. Wie vlucht naar China – en dus de ‘heilstaat’ Noord-Korea verlaat – is een landverrader. (bron)
Geef 1,50 als niemand van jullie ooit in een strafkamp heeft gezeten, dank God daarvoor en bid voor alle gelovigen die daar hun dagen doorbrengen.
14. Ben je vandaag naar de kerk geweest, zonder dat je bedreigd bent met de dood of mishandeling? Dank God daarvoor, en geef 1 euro.
15. Een derde van de derde wereld bevolking leeft van minder dan een euro per dag. Geef 1 euro als je (papa en mama) een baan hebt.
16. Amigour biedt in Israël hulp aan behoeftige en eenzame ouderen en overlevenden van de Sjoa/Holocaust. Vandaag de dag leven nog ruim 250.000 Sjoa-overlevenden in Israël, van wie 80.000 onder de armoedegrens. Het project richt zich op deze laatste groep. Het is de laatste generatie overlevenden van de Sjoa. Zij zijn in de leeftijd van 70 tot 90 jaar, de meesten van hen waren dus nog een kind of tiener toen de oorlog uitbrak. Na de oorlog hadden de meesten van hen hun ouders, broers en zusters en verdere familieleden verloren. De huren zijn in Israel voor woningen extreem hoog en ouderen hebben vaak minimaal inkomen en kunnen daarom zichzelf niet onderhouden. Op het moment dat iemand een plek krijgt toegewezen in een van de Amigour appartement-complexen krijgt deze persoon een studio met eigen badkamer en kitchenette. De ouderen omringen zich met lotgenoten en geven hun oude dag nog zin door gezamenlijk activiteiten te ondernemen zoals wandelen, kaartspelletjes en zingen. Voor velen komt Amigour als een geschenk uit de hemel. (Bron)
Hoeveel mensen ken jij die de oorlog hebben meegemaakt? Geef voor één persoon 20 cent.
17. In september waren er in India en Pakistan overstromingen, waardoor 400 mensen overleden en 4000 mensen dakloos werden, hun huizen waren verwoest. Geef 1 euro als jij nog nooit mee hebt hoeven maken dat je alles verloor wat je bezat.
18. In heel Azië, worstelen dagelijks 525 miljoen ondervoede mensen om tenminste elke dag iets te eten te hebben. Geef 50 cent voor elke keer dat je naar de supermarkt bent geweest deze week.
19. Voor sommige mensen in Rusland, duurt het 6 maanden voor ze genoeg geld hebben gespaard om een jas te kunnen kopen. Geef 25 cent voor elke jas aan jullie kapstok.
20. In het jaar 2000, waren er 9 miljoen kinderen in Africa die wees zijn geworden omdat hun ouders waren overleden aan de ziekte Aids. Geef 50 cent voor elk van je ouders die, door Gods genade, nog steeds leeft.
21. Wist je dat er in Colombia nu 5 kerken momenteel geen voorganger (dominee) hebben? Ze werden met de dood bedreigd door door de guerillas. De voorgangers zijn in veiligheid gebracht door deze gemeenten, maar hun gezinnen leven nog in de dorpen. Bid voor hun veiligheid en de vrede van God in hun harten. Dank God dat onze voorganger(s)/dominees in vrijheid hun gemeente mogen dienen. (bron) Geef voor elke voorganger/dominee in jullie gemeente 50 cent.
22. In de derde wereld sterven elke dag 30 000 kinderen aan ziekten die voorkomen hadden kunnen worden. Geef 25 cent voor elk gezond kind in jullie gezin.
23. In Honduras, een land met 6 miljoen mensen, heeft minder dan 3% van de mensen hun eigen telefoon. Geef 50 cent voor elke telefoon in jullie huis.
24. Veel mensen moeten blootsvoets door het leven gaan. Geef 10 cent voor elke paar schoenen die je hebt.
25. Stel je eens voor dat je Christus een geschenk zou kunnen geven. Wat zou het dan worden? Hoe kun je in vredesnaam een geschenk uitkiezen voor Degene die niet alleen alles heeft, maar die ook alles heeft gemaakt? De wijzen deden het wel. We kunnen een voorbeeld aan hen nemen. Naast het goud, de wierook en de mirre gaven ze de Verlosser geschenken die wij Hem vandaag de dag ook kunnen geven: hun hoop, hun tijd en hun aanbidding.
De reizende wijze mannen gaven Jezus hun hoop. Toen ieder ander mens de nachtelijk lucht zag, zag dit groepje mannen het licht. Het zien van de ster ontstak een verlangen in hun hart dat er voor zorgde dat ze hun spullen pakten. Ze gingen, op zoek naar Jezus. Wat zie jij als het nacht wordt in jouw wereld? De duisternis of de sterren? Hopeloosheid of hoop? Soms, net als Hij lang gelden deed, gebruikt God de duisternis om zijn sterren te openbaren - 'Het licht schijnt in de duisternis' (Joh. 1:5). Als jouw hart word overschaduwd door de duisternis van eenzaamheid of verdriet of teleurstelling, ga dan op zoek naar het licht dat alleen Hij kan geven. (....)
En geef God ook je tijd. Dat deden de wijze mannen ook. Voordat ze ook maar iets gaven, gaven ze hun tijd door er gewoon te zijn. Waarschijnlijk hebben deze mannen wel twee jaar gereisd voor ze de prins van de hemel hadden opgespoord. Voor dat mooiste moment toen ze voor Jezus neerknielden, hadden ze vele momenten, maanden, misschien wel jaren, zoekend doorgebracht, uitziend naar de ontmoeting. Net zoals de wijzen zich toewijdden aan het zoeken van de Verlosser kun jij dat ook: 'Maar ten slotte zult u de HEER, uw God, weer zoeken, en Hem ook vinden, als u Hem tenminste met hart en ziel zoekt.'(Deut. 4:29)
En toen ze Hem gevonden hadden gaven de wijze mannen Jezus nog een geschenk: hun aanbidding. Waarschijnlijk waren de ze mannen rijk. (Hoe konden ze anders aan zo'n uitgebreide reis beginnen en aan het eind ook nog geschenken over hebben?) Waarschijnlijk waren dit mannen met invloed. (Hoe kregen ze het anders voor elkaar om bij Herodus op audiëntie te komen?) Ze moeten intelligent zijn geweest. (Hoe hadden ze anders een route van duizenden kilometers af kunnen leggen door een ster te volgen?)
Mannen met geld, invloed en intellect: wat deden ze toen ze Jezus zagen? '....En ze wierpen zich voor Hem in aanbidding neer'(Matth. 2:11). Aanbidding. Het is een geschenk dat zich ook uitstrekt naar de gever. Door aanbidding gaan we God duidelijker zien. God nodigt ons door aanbidding uit om zijn gezicht te zien zodat Hij dat dat van ons kanverandere. 'Wij allen die met onbedenkt gezicht de luister avan de Heer aan schotn, zullen meer en meer door de Geest van de Heer naar de luister van dat beeld worden veranderd' (2 Kor. 3:18). (...)
Als we in aanbidding zijn, staan we simpelweg voor God met een voorbereid en bereidwillig hart en laten we God zijn werk doen. (...)
De wijzen zochten het kind van God, net zoals God zijn kinderen zoekt.
'De Vader zoekt mensen die Hem zo aanbidden'(Joh. 4:23).
Het geschenk van hoop, tijd en aanbidding.
Drie geschenken die wijzen nog steeds geven.
Uit: 'Het geschenk' van Max Lucado.
Geef 50 cent voor elke wijze.
26. Tekens van rijkdom
De vader van een welgestelde familie nam zijn zoon op een dag mee voor een reis over het platteland. De man had het vaste voornemen om zijn zoon te laten zien hoe rijk en hoe arm mensen kunnen zijn. De man en zijn zoon verbleven een paar dagen op een boerderij van een familie die moeite had om rond te komen.
Toen vader en zoon na een paar dagen weer terugreden naar hun landgoed, vroeg de vader aan zijn zoon wat hij van de afgelopen dagen vond.
"Ik vond het geweldig, vader," zei de zoon.
"Heb je nu ontdekt hoe arm mensen kunnen zijn?" vroeg zijn vader.
"Ja, ik heb veel geleerd," antwoordde de zoon. "Ik zag dat zij vier honden hebben, terwijl wij er maar een hebben. Ik zag dat zij een beekje hebben dat doorloopt tot het eind van de wereld terwijl wij een vijver hebben die maar tot halverwege de oprit komt."
"Wij gebruiken lantaarns, terwijl zij iedere nacht naar de sterren kunnen kijken en ons landgoed loopt maar tot aan de weg, terwijl zij de wereld tot aan de horizon hebben. Wij hebben bedienden die voor ons zorgen, terwijl zij voor anderen zorgen. Wij hebben muren om ons landgoed staan om ons te beschermen, terwijl zij vrienden hebben om hen te beschermen."
De vader zweeg verbijsterd.
Toen sprak zijn zoon: "Dank je dat je mij hebt laten zien hoe arm we eigenlijk zijn." (Bron)
Geef 20 cent als je in de zomervakantie op vakantie bent geweest en geef 1 euro als jullie gisteren en/of vandaag bezoek hebben gehad van familie en/of vrienden.
27. Er zijn wereldwijd ongeveer 215 miljoen kindarbeiders. 115 miljoen van hen moeten gevaarlijk werk verrichten, zoals in mijnen of met gevaarlijke machines. 75% van de werkende kinderen werken op het land en plantages, vaak van zonsopggang tot zonsondergang. Daarbij komen ze in aanraking met gevaarlijke pesticiden en chemicaliën. Geef 10 cent voor elke huishoudelijke taak die je thuis hebt.
28. Nederland staat op nummer 4 van landen waar je het beste geboren kunt worden, na de Verenigde Staten, Australië en Noorwegen. Als je ziek, werkeloos of dakloos wordt, zijn er allerlei voorzieningen en uitkeringen waar je een beroep op kan doen. In veel landen hebben ze die voorzieningen niet, en moet je altijd zelf proberen om je eigen problemen op te lossen. Zoek op wikipedia op het woord 'verzorgingsstaat'. Kijk in het lijstje op welk nummer Nederland staat, en doe dat getal x 10 cent.
29. Microfinanciering is een vorm van financiële steun die op basis van hele kleine bedragen wordt verstrekt in ontwikkelingslanden. Dit zijn series van kleine leningen aan arme mensen zodat zij hun eigen onderneming op kunnen zetten en draaiende kunnen houden. Want vaak zijn de mensen wel gemotiveerd om te werken, maar hebben ze zelf het geld niet om iets op te zetten. Onze eigen koningin Maxima doet al jaren haar best om te benadrukken hoe belangrijk microfinanciering is. Geef je zakgeld van 1 week aan de zegeningen pot.
30. Stel je eens voor, dat je in een hutje zou leven, zonder wc en douche. Geef 25 cent voor elke wc en badkamer in je huis.
31. 130 miljoen kinderen op deze wereld kunnen niet naar school. Geef 10 cent per jaar dat jij al onderwijs hebt mogen volgen.
32. God gebood het volk om na elke periode van 6 jaren het land in het 7e jaar niet te bewerken (Lev.25). Het land was dan een jaar als het ware zonder eigenaar en iedereen mocht er van eten. Dat gebod had God ingesteld zodat zij konden laten zien dat zij in gehoorzaamheid en afhankelijkheid op Zijn Zegen zouden kunnen wachten, zonder daar zelf invloed op uit te oefenen. God verbond er ook daadwerkelijk een belofte aan: bij het naleven van dit gebod zou God hen het jaar voorafgaand aan die sjmitta 3 keer zoveel opbrengst geven en er zou rust en vrede in het land zijn. Maar God waarschuwde ook dat het niet houden van dit afhankelijksgebod rampspoed zou brengen en bij voortdurende ongehoorzaamheid zou de straf 7 keer zo groot zijn. Voor wat dit betreft had het volk zegen en tegenspoed in eigen hand.
Een bijzonder verhaal willen we graag delen: een gelovige wijnbouwer (Ariel ben Sheitreet) had een wijngaard van 4000 jonge druivenplanten in Sichem. Rond 2007, net voor het vorige sabbatsjaar begon, informeerde hij de wijnexperts dat hij zijn druivenstokken een heel sabbatsjaar niet zou aanraken. De wijnexperts waarschuwden hem; het zou de doodsteek worden voor zijn jonge wijngaard. De wijnranken moesten gesnoeid worden en de jonge wijngaard moest juist extra goed verzorgd worden. Als hij dat niet zou doen, zouden de ranken afsterven. De wijnboer informeerde de experts dat hij de Eeuwige geloofde, die beloofde dat de druiven veilig zouden zijn en hij verwachte volgens de belofte een 3x zo hoge productie (Lev 25:21). De experts lachten er wat om, ‘omdat dit eenvoudig weg niet mogelijk was’. Maar toen kwam de oogst: de wijngaard produceerde jaarlijks 4 ton aan druiven, maar in het jaar voorafgaand aan het sabbatsjaar produceerde de wijngaard 14,5 ton. Hoewel de wijnexperts onder de indruk waren van de opbrengst geboden ze de wijnboer de druiven niet voor de wijn te gebruiken omdat de kwaliteit door de hoge productie veel te slecht zou zijn. De wijnbouwer weigerde dit advies op te volgen en in plaats van ze weg te gooien, besloot hij er zelf wijn van te maken.
Wat was het resultaat?
De wijn van deze relatief jonge wijngaard won de Gouden Medaille in Israëls wijncompetitie. Gedurende het daaropvolgende sabbatsjaar rustte de wijnboer. Hij studeerde in de Bijbel en bewerkte zijn wijngaard niet, behalve de benodigde bewatering. In 2010 won hij opnieuw de Gouden Medaille en twee zilveren medailles.
De les is niet dat de wijnboer het sabbatsjaar hield en daardoor de hoofdprijs voor zijn wijn kreeg of dat hij vooraf rekening had gehouden met deze gouden medaille. De wijnboer had allereerst op de Eeuwige gerekend, die voor Hem zou zorgen als hij in onzekere tijden een beslissing nam waarmee hij het vertrouwen in Hem stelde boven zijn eigen denken. (Bron)
In Israël is er er nu weer een sabbatsjaar. Laten wij ook voor het jaar wat voor ons ligt, ons vertrouwen op de Eeuwige stellen, we mogen weten dat Hij voor ons zorgt, ook als er onzekere tijden zijn of komen. Laten we ons vertrouwen ook stellen boven ons eigen denken.
Denk aan je zegeningen van afgelopen jaar, en geef een bedrag wat je hart je ingeeft.
Zing samen het lied 'k Stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God.
P.s: de bedragen kan je natuurlijk aan je eigen gezinssituatie én budget aanpassen.
P.s2: ik heb kleingeld kunnen regelen via iemand van de kerk (briefgeld wisselen met klein geld van bijv. de collecte) maar je kan natuurlijk ook van papier vierkantjes knippen en daarop '10 cent', '50 cent', '1 euro' etc schrijven en die gebruiken als 'geld' om in een spaarpot te stoppen. Dan tel je op het laatst alles, en kan je eventueel nog met briefgeld (en/of munten) laten zien hoeveel jullie gespaard hebben.
P.s3: ik zag dat ik per ongeluk bij punt 16 en 29 hetzelfde had staan. Ik heb nu bij punt 16 iets anders ingevuld.
De advent/kerst/aftelkalenders. Voor de kinderen heb ik al zo'n goedkope variant gekocht, waar chocolaatjes inzitten, met zo'n door disney geinspireerde voorkant. Heel fout. Maar ze vinden dat elk jaar weer heel leuk, en ik weet nog, dat ik er vroeger ook ooit eens een kreeg van m'n tante uit Duitsland. Ik weet nog hoe leuk ik dat vond.
Dus ja, gewoon nostalgie. Dit jaar kocht ik er vier, want ik zag het al voor me dat kind 1, 2 en 3 elke ochtend zo'n chocolaatje eruit peuterden, en dat de dreumes daar dan gillend met haar vingertje probeert om het eerder te pakken.
En als zoiets dan 24 dagen duurt, hebben ze dat zo door hoor, dat kleine spul.
En de andere glommen al bij het idee dat dreumes er ook een zal hebben, en elke dag samen (in vrede ;-)) een deurtje open kunnen maken. Maar goed, waar was ik?
Oh ja, dat ik zoveel leuke ideeen bij iedereen had gezien enzo, en op pinterest.
Maar ja, ik heb nog steeds zo'n dubbel gevoel bij kerst he. Ik weet niet goed wat ik er mee aan moet, qua heidense invloeden enzo en ja wat is 'vieren' eigenlijk?
Is dat de kerstkerkdienst, samen pakjes uitpakken (onder de eventuele kerstboom), samen (uit) eten?
Hoewel ik het heel gezellig vind allemaal, vind ik het nog steeds verwarrend.
Dus ik wilde die de adventkalender maar laten voor wat ze waren, tot ik dit idee zag.
'31 dagen van geven. Deze december wil ik met mijn gezin meer focussen op geven dan ontvangen. Elk gezin zal zijn eigen spaarpot (zegeningen-pot) hebben. Op nieuwjaarsdag zullen mijn 2 kleinzonen van 7 en 4 jaar in de Compassion cadeau catalogus kijken, en helpen beslissen welk cadeau of cadeaus we zullen sturen aan anderen. Ik hoop dat het leuk is voor de kinderen, en dat het de volwassenen helpt om 'de dingen' in perspectief te blijven zien...'
En ik dacht: Ja! Dat past bij mij/ons!! ;-))
Ik werd gewoon al blij van het idee alleen al ;-)
Kijk, zij deden het ook. Ze hadden ervoor gekozen om voor een koe te gaan sparen, uit de Compassion cadeau catalogus. In plaats van dat de kinderen elke dag iets kregen, legden ze elke dag geld op zij, gebaseerd op dingen waarmee wij zijn gezegend in ons leven en huis. En ja, op het laatste hadden ze genoeg geld om iemand een koe cadeau te geven. Als herinnering aan de gift, kocht ze voor haar gezin een klein beeldje van een koe, pakte het in en legde het onder de kerstboom voor kerstochtend.
Toen zag ik nog dit filmpje:
The Gift of Livestock from Compassion International on Vimeo.
En dit filmpje:
Gift Catalog FY15 - How it Works - Short from Compassion International on Vimeo.
En ik was om ;-)
Toen begon het oriënteren, vertalen, ideeën sprokkelen en kleingeld regelen.
Misschien vind jij het ook wel wat.
Hier nog wat linkjes:
Via Compassion Nederland kan je een cadeau geven aan een kind, gezin of project in een ontwikkelingsland. Kijk maar eens hier op Compassioncadeaus.nl
Wat dacht je van een naaimachine (25 euro) waarmee een gezin zelfvoorzienend kan worden, kippen (25 euro) of een geit (35 euro).
De flinke spaarders kunnen overwegen voor de koe te gaan. Een gezin een koe cadeau geven kost 85 euro, dan kan het gezin melk drinken en verkopen.
Maar ik heb geen last van tunnelvisie ofzo ;-) er zijn nog heel veel andere goede doelen natuurlijk!
Hieronder nog een paar die mij ook aanspreken:
Geef via Open Doors een Bijbelpakket (34 euro).
Of geef een winterpakket (38 euro) aan soldaten in Israël.
Plant een boom in Israël, (15 euro) je mag zelf de plaats kiezen waar je hem hebben wilt en krijgt een certificaat als herinnering.
Natuurlijk kan het spaarpotje ook geven aan iemand/een gezin die je kent, waarvan je weet dat die dat goed kunnen gebruiken. Maar het leuke van de bovenstaande 'cadeaus' vind ik dat het zo tot de verbeelding van kinderen spreekt; sparen voor een koe, Bijbels of een boom.
En misschien heb jij nog een andere goede tip?
Dus... ik ben druk met vertalen van de 'opdrachtjes' die 32 dagen lang in de envelopjes (oid) zullen zitten, die post ik later nog ;-)
Gister kreeg ik een mail van Compassion, dat het project waar onze Jonathan heen gaat, gaat sluiten per januari 2015. Ik schrok. Vandaag heb ik met Compassion gebeld om te kijken hoe de opties waren dat hij naar een ander project in de buurt kan, zodat ik hem kan blijven sponsoren. Maar die kans is nihil, het is waarschijnlijk veel te ver reizen voor hem. Ik heb Jonathan in 2009 bezocht, hij en zijn familie hebben een speciaal plekje in ons hart. We zijn hem gaan sponsoren nav het verlies van ons babyzoontje Jonathan. Ik heb bij Jonathan thuis geslapen, en heb een speciale band met zijn moeder. (we schrijven elkaar een paar keer per jaar) Het is zo bijzonder om zijn sponsor te mogen zijn. Ik kan me niet voorstellen dat het contact met hem zal stoppen... maar dat gaat er toch van komen... gelukkig kan ik hem nog een paar brieven sturen, en een financieel steuntje in de rug naar het gezin dat me zo dierbaar is geworden, wat voelt als een familie-ver-weg.... en, wie weet, kan hij me met de tijd een email sturen ofzo...
Yesterday I got an email of Compassion (Netherlands) that the project of our sponsorson will be closed in january 2015. It is DR127. I was shocked. Today I did a phonecall to Compassion to ask if there are options that he can join another project. But she said to me that there is almost no chance that he is able to do that, because it will be to far to travel for him. I visited Jonathan in 2009, with a tv crew. He is very special to us, we picked him in honour of our babyson Jonathan who died after his birth. During my visit, I slept a night with his family in their house and got a very special relationship with his mother. It was such a special time, being his sponsor is such a present. I just can't imagine I'm gonna lose him...
Compassion said that I may share my emailadress in my last letter to him, but he has no computer at home... my hope is that he can send me maybe at school (he is 15) an email.
I am thinking to send him a last financial gift.
I know this happens sometimes... that projects are closing... but not this project... not my boy.... pff, praying for him and his lovely family...
Afgelopen weekend gingen we naar het bos. Moeten we eigenlijk vaker doen ;-)
Ik wilde graag een gezinsfoto maken, om onze volgende Compassion brieven mee op te vrolijken ;-)
Oh het is zo'n heerlijk kind he, die laarsjes ♥
Het was zo leuk om haar bezig te zien in het bos, ze was helemaal enthousiast, en rende alle kanten op, het liefst níét over de paden, maar daarnaast, door de bladeren. Ze viel nog al eens, dat snap je. We kwamen nogal wat heuveltjes tegen, en om dan op die korte beentjes naar beneden te lopen, viel niet mee. Een keer ging het mis, en maakte ze een onverwachtse koprol. Maar geen traan, en terwijl wij verder liepen en omkeken of ze met ons mee liep, zagen we dat ze nog een keer het heuveltje was opgelopen en klaar stond om het nog eens te doen... Lief was er net op tijd bij, al was ze het er niet mee eens ;-)
Onderweg kwamen we nog een ander gezin van de kerk tegen. Onze kinderen wilden graag nog op de zandheuvel spelen; Job had er de dag ervoor een diepe kuil gegraven toen hij met een ander gezin mee was naar het bos, en was benieuwd of die kuil er nog was. Maar hij was gedicht. Geen probleem, hij groef samen met Sara gewoon een nieuwe ;-)
Loïs begon te slepen met takken, die ging een hut bouwen. De andere kinderen gingen haar helpen, en na een tijdje stond er een gave takkenhut. Job en Sara zochten ook een tak, en zetten die midden in hun diepe kuil (samen met Lief) en gooiden die dicht, en bouwden daar ook een hut. Inmiddels was het echt etenstijd en moesten we naar huis. Oh wat was dat jammer. Ze wilden zo gauw mogelijk nog een keer, en dan eten mee nemen om in de hut te eten,
en liefst een hele dag blijven ;-)
Deze keer een post speciaal voor mensen die een tiener sponsoren. Soms is het, na de boekenlegger, foto's en stickervelletjes, moeilijk wat je hen nog kunt sturen. Sommigen vinden het ook moeilijk qua onderwerpen in de brief, omdat hun sponsorkind het misschien 'te kinderachtig' zal vinden.
Wat dat laatste betreft zou ik me niet te gauw zorgen maken, zoals wij geinteresseerd zijn in het dagelijks leven en de gevoelens van ons sponsorkind, zo zijn zij dat ook naar ons. Dus kleurplaten, een zondagschoolwerkje, of rekenwerkblad van school mee sturen die door je kinderen zijn gemaakt, kan ook naar een tiener, omdat ze het gewoon leuk vinden om over ons leven te lezen.
Dan nog een paar links met ideetjes:
Kleurplaten stuur je eigenlijk niet meer naar tieners, maar kleurplaten met quotes (uitspraken/wijsheden) wel!!
Klik HIER om naar een (lange) pagina te gaan, met allemaal kleurplaten met engelstalige spreuken op, zoals deze hierboven, die zegt: 'Vandaag is jouw dag! Je berg wacht op je, dus hup, ga op weg/begin!'
Ik vond hem wel leuk, en heb hem geprint en gekleurd, en je bent er best een tijdje mee zoet hoor ;-)
Ook HIER vindt je nog wat kleurplaten voor tieners, beetje anders (ingedeeld) en met oa ook Bijbelteksten.
Heb je een tiener die graag sport, bijvoorbeeld voetbal? HIER vindt je sport-'certificaten' die je kan personaliseren met de naam van je sponsorkind en die van je jezelf als afzender, of nog leuker: 'your proud sponsor!' ;-)
Heeft je tiener je onlangs iets geschreven waar hij of zij goed in is, of van geniet om dat te doen, denk ook aan hobby's? Of, vindt je tiener iets heel moeilijk, (bijv. lezen of iets anders op school of project) maar weet je door de brieven dat hij of zij doorzet, er erg zijn/haar best voor doet?Dan is misschien een gepersonaliseerde rozet, HIER te maken, een idee. En stuur er dan een extra (een lege) mee, je sponsorkind wil er misschien wel een aan zijn/haar beste vriend/in, lerares of projectmedewerker geven.
HIER staan nog certificaten die met school te maken hebben. Bijna al mijn tieners schrijven wel hoe het gaat op school, de een wat meer gedetailleerd als de ander, vaak schrijven ze over hun 'term-exams', zoiets als citotoetsen hier, of ze die goed hebben gemaakt of niet, én of je daar voor wilt bidden ;-)
Onze Noemi schreef onlangs dat ze niet goed is in engels, dat ze daar van baalt en extra haar best doet.
Dan vond ik nog een prachtige 'devotion' (overdenking) om te sturen aan tiener sponsorkinderen, opnieuw op Seeds of Kingdom. Het gaat over dappere mannen en vrouwen voor/van God. Over waar je die aan kunt herkennen, hun hartsgesteldheid en hoe God krachtig door (jonge) mannen en vrouwen kan en wil werken, als dat hun verlangen is.
Het is wel een beetje een lang stuk, misschien dat er nog iets uit te knippen is, maar ik vind het echt een prachtig stuk om je sponsortiener aan te moedigen om Gods weg te gaan.
God’s Mighty Men and Women
Today I was reading in Samuel about ‘David’s mighty men’ and marvelling at their feats. Through them, God accomplished His purposes and established David’s earthly kingdom. They stood out from the rest of Israel’s army, because they were especially courageous, committed and available to be used. It then dawned on me that each one of us is called to be God’s mighty man or woman. Through us, God wants to prove Himself strong, accomplish exploits, and establish His eternal kingdom. The thought is mind blowing!
What does a mighty man or woman look like, you may well ask. Firstly they take God at His Word, and expect Him to accomplish the impossible through them. They’re not mighty in their own strength, but mighty because God’s anointed them with Holy Spirit, and with power from on high. They know their God as God Almighty, and step out in faith, knowing that all the resources of heaven are at their disposal. No request of theirs is too big for God to answer, so they dare to ask big things of their big God! Their understanding is not limited by their humanity. Their hearts beat with God’s heartbeat, and they see with God’s eyes.
In the coming days, a superficial knowing of God won’t suffice. Such Christians won’t be able to stand. God’s looking for men and women in our generation, called by His name, who’re willing to push against the darkness, and forbid it to advance any further. He’s looking for faithful children who will usher in the Kingdom of God. They will boldly and passionately preach the good news to the poor. Through their sacrificial service God will heal broken hearts, set captives free, bring comfort to those who grieve and transform lives. The lame will walk, the blind will see and the kingdom of darkness will shudder.
These people won’t be obvious choices, either. As the people marvelled at Samson’s supernatural strength in the book of Judges, people will marvel at what God accomplishes through these people. When asked where their strength and ability comes from, they will point to our God. Rivers of life and love will flow through them, and everyone who crosses their path will get wet! They’ll be known in heaven and on earth as God’s mighty men and women. Perhaps overlooked and even despised by mere men, but exalted and honoured in the eyes of our God!
Where do you and I fit into this picture? Believe it or not, we actually get to choose. According to your faith, let it be (Matthew 9:29).. It doesn’t matter much to me if I’m considered great in the eyes of mere men. Often what man applauds, God barely notices, or doesn’t value. But to be known as one of God’s mighty women, that’s an entirely different matter. I want my life to count for eternity. One day we’ll all stand before our God and have to give an account of how we lived our lives here on earth. When I’m asked, “What did you do with the life I gave you?” I want to be able to answer “I lived it for Your glory!” How about you? We’ll have all of eternity to celebrate our victories but only have a few hours on earth to actually accomplish them. Make a decision today that your life will count for the kingdom of God.
Prayer: God I want to be one of Your mighty men or women. I commit my life to You afresh today and say, ‘Let your kingdom come and let your will be done. To You, and You alone, be all glory and honour and praise. Amen.
Klik HIER om het op de originele site te lezen.
Vanmorgen was ik met m'n kleine dreumes in een tweedehands kleding zaak. Daarvoor hadden we regenlaarsjes voor haar gekocht, de bakker bezocht en even bij de Action binnen gewandeld. Daarna kwamen we ons oppaskindje nog tegen, waar we even mee hadden staan kletsen. Dreumes begon intussen moe te worden. Soms neem ik haar in de buggy mee, maar als ik niet te veel moet hebben, laat ik haar meestal zelf lopen, zo als nu. (lang in de buggy zitten is trouwens niet aan haar besteed, zeker niet als je stil staat ;-)
Bijna bij de auto bedacht ik me dat ik wel even bij de tweedehands kleding zaak binnen wou kijken, de wintercollectie zou er vast al wel hangen.
En ja hoor, dat was zo. Ik zocht wat tussen de kleding in de rekken, en ondertussen liep Michal wat rond. Ik probeerde ze wat bij me te houden, maar dat lukte niet zo. Toen ze voor de 2e keer met een stel tweedehands laarzen aan kwam zeulen, nam ik haar mee naar het speelgoed, wat altijd aanwezig is in die winkel.
Ik zette de bakken op de grond zodat ze er bij kon, en speelde even mee.
Ik pakte de rokjes en ging de paskamer in. Inmiddels was de dreumes alweer aan het rennen op haar korte beentjes, in de gangpaden. Het speelgoed was niet interessant om er alleen mee te spelen.
Hmm. Ik probeerde haar achter m'n gordijntje te houden, maar tevergeefs ;-)
Behalve de eigenaresse waren er nog 2 dames in de winkel, die kletsen af en toe wat met elkaar, en ik hoorde de ene tegen de ander zeggen: 'Ja, dan laat je ze toch thuis, als je wilt winkelen!' en terwijl m'n dreumes even aan haar been pakte om haar te passeren zei ze 'Hey, ik ben je moeder niet!'.
Het duurde even voor ik door had dat zij zich al een tijdje ergerden aan het gedrag van Michal. Ik voelde me op slag heel ongemakkelijk.
Ik had meteen geen zin meer om te passen, en heb snel een keus gemaakt en de rest terug gehangen. Ondertussen het meidje wel 5x ergens vandaan gevist. Ik liet haar niet meer los, (gil!) en ging snel afrekenen.
De eigenaresse was niet echt vriendelijk, en ik vroeg me af of zij zich ook geërgerd had aan m'n kleintje.
Zo, gauw de winkel uit, en Michal in de auto stoel.
Toen ze zat, bedacht ik me dat ik het speelgoed niet meer op de plaats had terug gezet. Wat nu? Teruggaan? Ik geneerde me al bij het idee. Maar ik deed het toch. Toen ik de winkel binnenstapte, zag ik dat de eigenaresse het net had opgeruimd. Ik zei sorry en dat ik dat was vergeten en net wou komen doen, en vluchtte de winkel weer uit.
Eenmaal in de auto op de terugweg merkte ik dat ik helemaal in mineur stemming was van het hele gebeuren.
Gek eigenlijk, eerder op straat en in de andere winkels hadden mensen lief naar Michal terug gegroet als ze 'Eeeeeeej', riep, ze had een stuk eierkoek gehad bij de bakker en ze waren vriendelijk tegen haar bij de kassa van de Hema toen we de laarsjes betaalden voor de kleine meid. En dan is er een voorval waarbij mensen wat minder aardig zijn over en tegen m'n meisje (en indirect naar mij)
en dan ben ik gelijk uit m'n doen.
Niet iedereen kan evenveel van kinderen hebben, dat weet je toch gewoon.
En al die ándere mensen daarvoor dan, denk daar dan aan... maar op één of andere manier blijft zo'n soort reactie een grotere invloed op me hebben dan ik wil, vooral omdat het uitgesproken is. Als het bij blikken blijft gaat het nog wel, en ook al sprak ze me niet rechtstreeks aan, het voelde wel zo ;-) en het duurt ook thuis nog even voor ik m'n draai weer heb gevonden.
Ik pas het dreumesje haar nieuwe rood-met-witte-stippen-regenlaarsjes, en ze stapt dapper rond.
Vanmiddag een heerlijke gehaktbal-schotel maken voor vanavond bij de sla en aardappelen en nog naar vioolles met Loïs. Huppetee.
Kijk, zo'n mondje maakt ze als je om een kus vraagt ;-)
* Hebben jullie ook zoiets wel eens meegemaakt? Hoe heb jij gereageerd?
