Bos

Afgelopen weekend gingen we naar het bos. Moeten we eigenlijk vaker doen ;-)
Ik wilde graag een gezinsfoto maken, om onze volgende Compassion brieven mee op te vrolijken ;-)

Oh het is zo'n heerlijk kind he, die laarsjes ♥
Het was zo leuk om haar bezig te zien in het bos, ze was helemaal enthousiast, en rende alle kanten op, het liefst níét over de paden, maar daarnaast, door de bladeren. Ze viel nog al eens, dat snap je. We kwamen nogal wat heuveltjes tegen, en om dan op die korte beentjes naar beneden te lopen, viel niet mee. Een keer ging het mis, en maakte ze een onverwachtse koprol. Maar geen traan, en terwijl wij verder liepen en omkeken of ze met ons mee liep, zagen we dat ze nog een keer het heuveltje was opgelopen en klaar stond om het nog eens te doen... Lief was er net op tijd bij, al was ze het er niet mee eens ;-)

Onderweg kwamen we nog een ander gezin van de kerk tegen. Onze kinderen wilden graag nog op de zandheuvel spelen; Job had er de dag ervoor een diepe kuil gegraven toen hij met een ander gezin mee was naar het bos, en was benieuwd of die kuil er nog was. Maar hij was gedicht. Geen probleem, hij groef samen met Sara gewoon een nieuwe ;-)
Loïs begon te slepen met takken, die ging een hut bouwen. De andere kinderen gingen haar helpen, en na een tijdje stond er een gave takkenhut. Job en Sara zochten ook een tak, en zetten die midden in hun diepe kuil (samen met Lief) en gooiden die dicht, en bouwden daar ook een hut. Inmiddels was het echt etenstijd en moesten we naar huis. Oh wat was dat jammer. Ze wilden zo gauw mogelijk nog een keer, en dan eten mee nemen om in de hut te eten,
en liefst een hele dag blijven ;-)