woensdag 30 maart 2011

Doe-het-zelf-pakketje


'Je hebt in het leven niet veel meer nodig dan de Tien Geboden, maar wat je daarmee doet, heb je zelf in de hand. Je wordt op de aarde gezet en krijgt een soort startpakket. Vervolgens moet je aan de gang. Dat startpakket is in feite een doe-het-zelfpakket van talenten en karaktereigenschappen. De ingrediënten zijn er, en knutsel maar wat. Het leven is een grote knutseltocht; zo zie ik dat. En als het goed is, maken we die tocht met elkaar, want 't gaat sneller, beter en professioneler als je het samen doet. Maar het feit blijft dat we ons eigen knutselwerkje moet maken. Je kunt een ander wel helpen, maar het werk niet van hem of haar overnemen.

......het hele leven is een zoektocht naar wijsheid. In ons doe-het-zelfpakketje krijgen we een basiswijsheid mee en daarmee kun je doen wat je wilt. Als het goed is, vermeerdert je wijsheid naarmate je langer onderweg bent.

.......gunst kun je dan lezen als: de instemming van de Heer. Als er een God is, zal Hij blij zijn als je de wijsheid hebt gevonden die Hij jou heeft aangeboden. Misschien is Hij ook trots als we ons doe-het-zelfpakketje goed hebben gebruikt en iets moois hebben geknutseld. '

- Hella Van Der Wijst, in een interview in 'Visie', nummer 14 - 2011

dinsdag 29 maart 2011

Nog 4 nachtjes...dan wordt ze 6 jaar...

Je hebt iets uit de hemel meegenomen
Je hebt iets van een engel meegebracht
Je bent een ster die flonkert met haar stralen
die licht brengt in het donker van de nacht


Laat het zien, laat het voelen aan de wereld om je heen
en probeer iets van dat wonder uit te stralen
Laat het zien, laat het voelen geef het weg aan iedereen
Wat jij hebt dat is met goud niet te betalen.


Je hebt iets uit de hemel meegenomen
Je hebt iets van dat stralend witte licht
Je draagt iets van zijn warmte in je ogen
Je leest iets van zijn glans op je gezicht


Laat het zien, laat het voelen aan de wereld om je heen
en probeer iets van dat wonder uit te stralen
Laat het zien, laat het voelen geef het weg aan iedereen
Wat jij hebt dat is met goud niet te betalen.


We hopen dat wanneer jij op zult groeien
Het stukje hemel in je blijft bestaan
En dat dat beetje paradijs van boven
je hele leven met je mee mag gaan


Laat het zien, laat het voelen aan de wereld om je heen
en probeer iets van dat wonder uit te stralen
Laat het zien, laat het voelen geef het weg aan iedereen
Wat jij hebt dat is met goud niet te betalen
Wat jij hebt dat is met goud niet te betalen...

Tekst: R. Schroder en M. Busser, muziek: M. Zimmer

maandag 28 maart 2011

Verven

Eerlijk gezegd heeft het best een paar dagen geduurd voor de teleurstelling over het 'voorlopig niet kunnen verhuizen' -idee uit m'n gedachten was. Als je als vrouw eenmaal dingen in je hoofd hebt he... ;-)
Maar het is weg, en samen met Lief maakte ik nieuwe plannen. Die plannen hebben vooral betrekking op de tuin, we hadden net wat tuin magazine's doorgekeken, en daar stonden wat leuke dingen in. Omdat het financieel niet haalbaar is om grote dingen te doen op het moment, is het een uitdaging om te bedenken hoe we onze plannen kunnen verwezelijken van en met materialen die we nog hebben liggen.
Lief bewaard veel te veel, is erg goed in creatief denken (én maken ;-) en we werden steeds enthousiaster toen bleek dat we de meeste materialen voor onze plannen hebben liggen. Plan 1 is al tot uitvoer gekomen....daarover later in de week foto's ;-)

Verder hebben we in de tuin heel veel schuurtjes en houthokjes staan die we hebben gepotdekseld met ruwe planken. Die hebben we destijds zwart geverfd, maar dat is jaren geleden, en dus is alles aan een nieuw laagje toe. Dat is mijn werk ;-) Af en toe halen we een potje zwarte verf (25 euro voor 1 liter) en omdat het ruwe planken zijn gaat er nog al een potje door... maar het knapt wel op!
En het is echt een werkje voor mij. Netjes hoeft het namelijk niet. Ik schuur de planken grofweg af met een staalborstel, zodat alle losse verf eraf gaat, en dan is het een kwestie van insmeren.
Een werkje waar zelfs Loïs prima bij kan helpen.... ;-)



maandag 21 maart 2011

Afhankelijk....

Vrijdagavond.

Ik breng Sara naar bed. En dan kletsen we nog even. Knuffelen nog wat. En vaak komen dan de vragen. Zo ook nu.
'Mama, hoe kan je weten wat je later moet gaan doen?'
'Nou, toen God jou heeft bedacht en gemaakt, heeft Hij je talenten gegeven.'
'Wat zijn talenten?'
'Talenten..... iets, waar jij speciaal goed in bent, waar je plezier aan beleeft als je dat doet of daar mee bezig bent. Het is goed om in gedachten te houden welke talenten God aan je gegeven heeft als je er over nadenkt wat je wil gaan doen als je groot bent.
God wil graag, dat je je talenten goed gebruikt, zodat God daardoor ge-eerd wordt'.
'Wat is eer?'

Ik kijk in haar mooie grote blauwe ogen, die me, in afwachting van een antwoord aan kijken. In m'n hart vraag ik God om wijsheid. Haar vragen en gebedjes zijn zo puur, zo echt. Ze gelooft echt als een kind, dat ontroert me zo vaak. De laatste tijd weken heeft ze vaak met nieuwe vriendjes gespeeld, en 's avonds vertelde ze dan dat ze gevraagd had waar dat kind in geloofde. Die vriendjes bleken allemaal nergens in te geloven. 'Ik geloof in de Here Jezus', had ze dan gezegd, waarop die vriendjes haar dan nietszeggend aan keken. Dat raakte haar, en ze raakte er maar niet over uitgepraat.

Zaterdagavond.

Ik breng eerst Sara naar bed, en loop dan naar Job's kamer. Als ik binnen kom, ligt hij boven op zijn stapelbed. Ik zie dat hij ge-emotioneerd naar zijn geborduurde geboortetegel zit te kijken. Daarop heeft schoonzus allerlei tweeling-dingetjes verwerkt, tijdens onze tweelingzwangerschap. Allerlei dezelfde beertjes, en het hangt er al zolang Job er slaapt.
Maar hij kijkt er naar of hij het voor het eerst ziet.
Hij kijkt me aan met niet-begrijpende, tranende ogen.
'Mama, waarom kon Jonathan niet leven?'
Tranen wellen op in mijn ogen als ik het gemis, waar hij voor het eerst woorden aan geeft, in zijn ogen zie.
Lone twin.

Op zijn hoe en waaroms heb ook ik de antwoorden niet.
In mijn hart roep ik tot God bij het voelen van dit dubbele verdriet.
Verdriet om het verdriet en gemis van m'n kind.
Verdriet en gemis om m'n andere kind.

Eens te meer voel ik me op zulke momenten afhankelijk.
Afhankelijk van mijn Vader in de hemel.
Ik sluit m'n ogen en voel Zijn grootheid.
Hij heeft alle wijsheid, overzicht en troost.
Hij overziet alles.
En dat is goed om te weten,
als het allemaal even zo anders voelt.
Als ik me klein en nietig voel bij zoveel vragen,
bij zoveel verdriet en gemis.
Me afvraag hoe God het aan heeft gedurfd om ons kinderen te schenken,
wat een vertrouwen,
wat een verantwoording.
Opvoeden,
tot Zijn eer,
in afhankelijkheid.

In m'n hart zingt het;

U die mij geschapen hebt,
U wil ik aanbidden als mijn God.
In voor- en tegenspoed,
Uw liefde doet mij zingen.

U die mij geschapen hebt,
U wil 'k danken hoe ik mij ook voel.
En U gehoorzaam zijn.
Heer U bent mijn doel.

Ik hoop zo dat we die levenshouding aan onze kinderen mogen meegeven....

woensdag 16 maart 2011

Recycle your mind - email kalender voor de 40-dagen tijd

Via 'Visie' (het rtv-magazine van de EO) las ik de tip voor de gratis (email) kalender voor de 40-dagen tijd van Tear. Ik vroeg de kalender aan, maar die was al op. Nu ontvang ik hem dagelijks in m'n mailbox. Echt een aanrader, mooie stukjes, tips en weetjes.
Je kan je nog steeds aan melden, HIER, en daar kan je ook de vorige dagen (terug) lezen.
Het stukje van vandaag wil ik in elk geval met jullie delen.
Week 2 Inkeer
Dag 7: Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen.
Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Lucas 12: 33 Onze zolders liggen vol hebbedingetjes waarvan we ooit vonden dat we ze nodig hadden. Door commercie, hypes en omgeving kopen we producten die al verouderd zijn zodra we de winkel uitlopen. Want hebben is belangrijk. Maar daardoor leven we onnodig vervuilend, en we zijn bezig met dingen die er niet toe doen. Jezus maakt steeds weer de beweging van hebben naar zijn. Niet wat je hebt, maar wie je bent is belangrijk. En dan vooral wie je bent in de ogen van God. Wees gul, niet gierig. Vertrouw op God, en niet op geld en goed. Wees rijk met het oog op het koninkrijk en niet met het oog op je omgeving. Leg het accent op wat je bent.Vaak vergeestelijken we de woorden van Jezus. We mogen van onszelf best rijk zijn, als we maar in Hem geloven. Jezus spreekt over de gevaren van letterlijke rijkdom: hebberigheid, ontevredenheid, arrogantie, egoïsme, macht.
P.s: En op www.tear.nl/klimaat kan je jouw CO2 verbruik berekenen.

dinsdag 8 maart 2011

Extra foto's

De afgelopen week werden we verrast door brieven van onze Compassion kids met extra foto's erbij. Sommige landen/projecten hebben de gewoonte om soms een extra foto te sturen, bijvoorbeeld bij kerst. Mijn 2 schrijfkinderen John en Swalehe zitten in hetzelfde project in Tanzania, en van hen krijg ik elk jaar een extra foto waar ze op staan in hun nieuwe kleding die ze van de kerstgift hebben gekregen via het project. Ook zat er een soort 'voortgangs-rapport' bij van de jongens waarop ik hun score van bepaalde vakken kan zien. Ik vind dat erg leuk, zo zag ik dat Swalehe hoog scoort bij Wiskunde (hij is al 15) en John goed is in knutselen en tekenen. Helaas is de schrijfvaardigheid van John (9) nog steeds zeer onvoldoende. Ik weet hoe erg hij dat vindt... die beide dingen ga ik in gedachten houden als ik hem schrijf volgende maand.


Van Adonay (Sara's Compassion-twinsister ;-) hadden we al een tijd niks gehoord. Maar van de week is dat ruimschoots goed gemaakt. We kregen een brief van haar, met een tekening en 2 foto's. De brief wordt altijd geschreven door iemand van het project, en Adonay maakt zelf een tekening. Dit keer had ze een meisje getekend, met aan één kant een grote hand, ze had daar haar eigen handje bij overgetrokken. (Sara legde meteen haar handje 'op' de hand van Adonay om te 'passen' ;-) Midden in het handje stond een rood hartje getekend, en er onder stond dat Adonay zei dat we altijd in haar hart zijn.
Hoe ontroerend lief...
Tekeningen van Adonay worden meestal door Sara mee naar boven genomen om in haar slaapkamer aan de muur te hangen ;-)
Op de ene foto stond Adonay in een wat donkere kamer, maar op de andere foto (zie hierboven) zien we Adonay enthousiast staan zingen met haar handjes in de lucht. De foto is genomen op het project, waarschijnlijk tijdens de kerstviering, ze zingt daar heel waarschijnlijk een liedje voor alle moeders (die daar ook aanwezig zijn) nav Moederdag. Ik heb al in veel brieven die ik moest vertalen voorbij zien komen dat ze Moederdag in dezelfde week als kerstfeest hebben gevierd.
Zo leuk om dat te zien!
Ik kan niet uitleggen hoe blij het me maakt om Adonay te zien genieten (via de foto) op het project.... wat bijzonder om haar dit te mogen geven.
Wat bijzonder om een klein schakeltje naar vreugde te mogen zijn...!

donderdag 3 maart 2011

The look

CHILD: What are you staring at?!

PARENT: You. :-)

CHILD: *Why??*

PARENT: Because I love you so much...
I'm just... amazed!
I never knew I had so much love in my heart...
I feel so blessed...
I'm so happy that you're in my life...
I just want to savor this moment....
I want to burn it in my memory...
I want to remember it whenever I feel disconnected from you, because this Love is so powerful that there's no hurt it can't heal!
Even if I sometimes forget, this Love will always be here...
Right here in my heart...
I will always, *always* love you!

Today -- for no reason at all -- let your heartbust open and give your child "The Look."
You need not say a word: The Look says it all. Re-read the dialogue above and imagine you're the *child* -- on the receiving end of The Look.
Or stand in front of a mirror and give *yourself* The Look.
Isn't it delicious to be seen through the eyes of Pure Love?

www.dailygroove.net