Zie hier; mijn aanrecht, na een uurtje appeltaartjes maken met 3 peuters.
En dat was alleen het aanrecht. Zo ongeveer zag ook de vloer en de barkrukken waarop ze zaten bij het aanrecht, er uit.
Maar na het handjes wassen gingen ze in de kamer spelen en kon ik mooi het ergste opruimen. Daarna was het smullen van onze eigen gemaakte taartjes!
Zo, kind, jij kan eten ;-)
Dit, is een prins in de pap.
Tja, als je je custard-pap een keer aan de voortafel mag eten, en omdat het nog te heet is ga je er in roeren, en als die poppetjes daar dan op staan te kijken... is dit zo gebeurd ;-)
Mmmm, wie wil er een hapje? ;-)
Dit is een my little pony overleg, op de bureaustoel op Loïs' kamer ;-)
Arme Bobbi.
Opgeknoopt met het touw van de kraan.
Kinderen hebben met regelmaat fases dat ze erg geinteresseert/bezig zijn met iets. D. was in de fase van knopen leggen. Als hij touwtjes of linten vond, dan ging hij van alles aan elkaar knopen. Op zijn manier. Daar kon hij lang mee bezig zijn. Erg leuk om te zien vind ik dat. Tja, en toen op een dag vond ik Bobbi dus zo ;-)
En zo is S. al maanden in de ban van dieren. Hij kijkt er graag boekjes over, maar heeft zich ook al letterlijk uren vermaakt met de doos met plastic speelgoed dieren die ik heb. Hij selecteert ze graag, zet ze op maat, kleur, diersoort of wat hij ook die dag bedenkt, op een rij. Met andere kinderen erbij speelt hij er ook rollenspellen mee, maar als hij alleen is, doet hij dit het liefst met de dieren.
Het lijkt de rij naar Noach's ark wel.
Tussen bovenstaande 3 foto's zit een beetje tijd, en dan zie je dat de manier van opstellen steeds preciezer wordt ;-)
In mei hebben we in onze kerk een maand lang gespaard voor de 2 Compassion-kinderen die we ondersteunen met de zondagschool. Dat deden we oa door activiteiten. En op 2 dagen hadden we workshops voor de kinderen georganiseerd, en in een van die workshops gingen kinderen een 'boomhuis' aankleden. Die boomhuizen had Micha samen met mij gemaakt, en die stonden dus ook een tijdje hier in de kamer.
En als je dit neer zet, en Loïs ziet dat, die heeft er meteen allerlei ideetjes bij hoe je daar mee kan spelen, en in Michal heeft ze dan meteen een speelmaatje.
Het nijlpaard mocht de kruimeltjes op eten geloof ik ;-)
Als ik zoiets op tafel zie staan, moet ik glimlachen. Dit heeft waarschijnlijk Loïs gedaan; die ziet in de spin meteen een juf, en dan is de rest ook zo neer gezet ;-)
Ja, kijk, dit bedoel ik dus, met 'niet alles leent zich voor een foto' ;-)
Deze foto heb ik gemaakt, na een drukke werkdag. Als de kindjes naar huis zijn, is het avondeten mijn eerste prioriteit, en daarna pas het opruimen. Dat komt meestal na het avondeten, maar deze keer moest ik ergens heen vroeg in de avond, en even daarvoor was Lief met alle kids even naar het tuintje vertrokken. En blijkbaar had niemand er aan gedacht om even op te ruimen...
M'n fototoestel lag binnen handbereik, en na de foto ben ik weg gefietst.
M'n over-oma, die ik overigens nooit heb gekend, zei altijd: ''t Is drôhe vuulte', met andere woorden; Relativeer! Het is maar speelgoed en makkelijk op te ruimen. (En meestal kwam er dan iets achteraan in de trant van: geniet er nog maar van zolang ze nog 'klein' zijn ;-)
En ze heeft gelijk, nog steeds! ;-)
