donderdag 28 april 2011

Brieven schrijven aan tiener-sponsorkinderen


Voor jonge sponsorkinderen zijn er best wat dingetjes te verzinnen waar je over kunt schrijven en wat je mee kunt sturen, zoals stickers, knutselwerkjes, kleurboek, kleurplaten enz. Maar naar een tiener stuur je geen kleurboek meer of stickers van Winnie de Pooh. Gevoelsmatig kan het schrijven ook lastiger worden, interesseren tieners zich nog wel voor de details van een kinderverjaardagsfeestje of het feit dat iemand in het gezin een (zwem)diploma heeft gehaald?
Onze sponsordochter Noemi uit Bolivia is nu 14 jaar, en Swalehe uit Tanzania waar ik mee mag schrijven, is 15 jaar, en ik liep echt tegen die dingen aan.
Ik heb er de laatste tijd over nagedacht, en wil hier wat ideetjes/gedachten delen.

Qua onderwerpen is het denk ik wel zo, dat tieners zich voor alles interesseren wat hun sponsor schrijft, maar daarbij vind ik het zo mooi dat je juist bij tieners dieper op het geloof in kunt gaan. Met Swalehe schrijf ik nu iets meer dan een jaar, en ik voelde me de laatste tijd een beetje ontmoedigd omdat ik het gevoel had dat onze schrijfrelatie niet zoveel inhoudt. Hij blijft zo oppervlakkig in z'n brieven terwijl hij toch zelf schrijft en ik vaak concrete vragen stel. Tot ik van de week zijn brieven nog eens doorlas, om inspiratie op te doen terwijl ik hem schreef. Opeens werd ik erg geraakt door het feit dat hij altijd, in elke brief, mij verteld welke Bijbelverzen hij heeft geleerd op het project. Soms vertelt hij er nog iets over of vraagt mij om het vers ook te lezen. Ik heb er wel een keer op gereageerd, maar eigenlijk had ik de waarde er van nog nooit zo gezien.
Nu heb ik meteen m'n Bijbel gepakt, en het vers doorgelezen, en teruggeschreven wat het voor mij betekende. Ook heb ik een Bijbelvers in m'n brief genoemd dat de laatste tijd veel voor mij heeft betekend, en in het kort de achtergrond daarvan.
Swalehe schrijft ook regelmatig dat hij op het project een studie heeft gehad over een bepaald onderwerp, bijvoorbeeld over hygiëne, maar pas over 'God gehoorzaam zijn' en 'Sterk zijn in je geloof'. Ook van Noemi hoor ik regelmatig dat ze speciale studies krijgt, ze vertelde me een keer dat ze op het project had geleerd over lichamelijk/seksueel misbruik en hoe je dat kan voorkomen/mee om moet gaan als tiener.

Ik vind het ontzettend goed dat ze daar op het project over leren.
Als sponsor geef je een maandelijkse bijdrage zodat je sponsorkind de kans krijgt om die studies te volgen en zo groeit in zijn of haar ontwikkeling en zijn of haar persoonlijke geloof, maar, als sponsor kan je daarbij nog een belangrijke bijdrage geven aan je kind; door je in je brieven betrokken te tonen en je hart te delen. Als je kind schrijft over een studie die het heeft gevolgd, kom daar in je volgende brief dan op terug, schrijf dat je het fijn vindt dat het dat geleerd heeft, en als het kind een memorisatie vers met je deelt (dat is een Bijbelvers dat ze geleerd hebben op het project) zoek het op, en reageer erop in je volgende brief. Wat betekend dat vers voor jou? Deel het Bijbelvers met je tiener-sponsorkind wat je op je hart hebt, en als je er even geen hebt, schrijf dan over de tekst van afgelopen zondag in de kerk, of een gedeelte van een lied wat je mooi vindt.
Op die manier laat je merken aan je sponsorkind dat God en Zijn woord belangrijk voor jou zijn, en dat zal het sponsorkind ook stimuleren om God beter te leren kennen en zich te verdiepen in Gods plan met zijn of haar leven.

Vergeet niet dat jij, als zijn of haar sponsor, een van zijn of haar grootste voorbeelden bent.
Misschien wel het enige voorbeeld.
Misschien, wel de enige met wie hij of zij persoonlijk iets van/over zijn geloof kan delen, omdat de rest van het gezin (nog) niet in God gelooft....
(ik heb een schrijfkindje bij wie dat zo is.)


-Try not to become a man of success, but a man of value-

Wat kan je bijvoorbeeld meesturen bij een brief aan tieners?
- Foto's. Te denken valt aan iets mbt hobby's, (klein)kinderen, huisdieren, kerk, werk. Stuur bijv. een foto mee van een (klein)kind met z'n zwemdiploma, een foto van je moestuin of jou in je voetbaltenue, of wat gedacht van een foto als je aan het werk bent, zo heeft je sponsorkind meteen een beeld wat je doet voor werk.
- Boekenlegger.
- A4 grote poster of kaartje.

Via OC heb ik ooit eens een site getipt gekregen waar je echt onvoorstelbaar veel knutselwerkjes ed kunt uitprinten, hele leuke dingen staan erop. Ook deze plaatjes met quotes staan op posterformaat op de site. Je kan ze gratis downloaden en uitprinten op A4 papier, of kleiner formaat. Ik heb er eentje gebruikt als verjaardagskaartje voor Swalehe.
Als je hier klikt, kom je op een pagina van activityvillage.co.uk (even iets verder naar beneden scrollen) waar 8 pagina's staan met wallpapers met quotes op, die je kan gebruiken voor kaartjes of posters naar je tiener-sponsorkind.

dinsdag 26 april 2011

Paasweekend


Voor het eerst heb ik dit paasweekend hot cross buns gebakken, vooral Lief vond ze heel erg lekker, en wat hem betreft eten we die elk weekend ;-)
Helemaal origineel zijn ze niet, want omdat het kruis boven op niet goed genoeg gelukt was, heeft Sara die met wat poedersuiker wat witter gemaakt.


Tweede paasdag zijn we er voor het eerst dit seizoen met ons bootje op uit getrokken. Het liefste varen we op het Veerse meer, maar omdat dat nog al een eindje rijden is voor ons zagen we daar maar vanaf. Onze vrienden R. en A. zouden namelijk meegaan met hun baby N. R. had deze week bij ons achter het bootje wat hij sinds een tijdje had, opgeknapt, met wat hulp van Lief. Hij was er vreselijk trots op en natuurlijk moest de zeewaardigheid worden getest. Zowel R. als A. zijn momenteel (nog) niet in het bezit van een autorijbewijs, dus het was voor mij een raadsel hoe we 2 bootjes mee zouden kunnen nemen. Maar, Lief en R. herinnerden mij er aan dat ik ook met een kar mag rijden. Ja, mág. Dat is nog iets anders dan durven he....
Maar ik werd flink moed ingesproken, aanwijzingen werden gegeven, trailer van 5 meter met boot erop aangekoppeld en we reden ik met zweet in m'n handen richting Wemeldinge, ik in de sporen van Lief ;-)
Gelukkig ging het allemaal goed, en we hebben erg genoten van ons dagje op het water. Tussen de middag aten we kibbelingen, kwamen we nog 2 broers van Lief tegen in hun zeilbootjes met hun vriendin, die bijna droog lagen, te wachten op de wind ;-)
We sleepten ze naar dieper water, en zetten toen weer gezamelijk koers naar een zandplaat, zodat we even de benen konden strekken en de kinderen konden spelen in het zand en met hun schepnetjes diertjes konden zoeken.
Ze vonden 2 zeesterren, dat vonden ze reuze interessant. Ik had die ook nog nooit levend zo van dichtbij gezien. De kinderen vonden het heel bijzonder om te zien hoe de zeester zich met zijn zuignapjes aan hun handjes vasthield. Toen we verder gingen varen brachten ze alle kwalletjes, zeesterretjes en kleine visjes weer terug in de zee.


En dan hebben de kids nu 2 weken vakantie!
Heerlijk met dit prachtige weer!

vrijdag 22 april 2011

He chose the nails...


Heb je je ooit weleens afgevraagd waarom God zoveel geeft? We zouden het met zoveel minder kunnen doen. Hij had de wereld vlak en grijs kunnen laten; we zouden het verschil niet hebben geweten. Maar dat deed Hij niet.

Hij spatte de zonsopgang oranje
en goot de hemel blauw.
En als je de ganzen wilt zien verzamelen
is die kans er voor jou.

Moest Hij de staart van een eekhoorn zacht maken?
Was het verplicht dat de vogels zingen konden?
En de grappige manier waarop kippen kakelen
of de majesteit van de rollende donder?
Waarom voedsel een smaak draagt? Waarom er een geur op bloemen ligt?
zou het kunnen zijn
dat Hij geniet
van de blik op jouw gezicht?


Als wij geschenken geven om onze liefde te tonen, hoeveel te meer zal Hij dat dan doen? Als wij -bevlekt met grillen en hebzucht- ervan houden om geschenken te geven, hoeveel te meer houdt God, die puur en volmaakt is, ervan om ons geschenken te geven? Jezus vroeg: 'Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal jullie Vader in de hemel dan het goede geven aan wie Hem daarom vragen?' (Matth. 7:11)
Gods geschenken laten Gods hart zien. Gods goede en gulle hart. Jezus' broer Jakobus zegt; 'Elke goede gave, elk volmaakt geschenk komt van boven, van de Vader van de hemellichten'. (Jak. 1:17)
Ieder geschenk onthult Gods liefde.... maar er is geen geschenk dat Zijn liefde meer laat zien dan de geschenken van het kruis.
Ze kwamen, niet in papier verpakt, maar in passie. Niet onder een boom, maar onder een kruis. En niet met een lint erom, maar besprenkeld met bloed. De geschenken van het kruis.
Er is veel gezegd over het geschenk van het kruis zelf, maar de andere geschenken dan? De spijkers, de doornenkroon? De kleding die de soldaten meenamen. De kleding voor de begrafenis. Heb je er de tijd voor uitgetrokken om deze geschenken open te maken?
Hij hoefde ze niet te geven. De enige daad, de enige vereiste daad voor onze redding was het vergieten van bloed, maar Hij deed meer. Zoveel meer. Bekijken het plaatje van het kruis eens en zie wat je daar aantreft.
Een in wijn gedrenkte spons.
Een teken.
Twee kruizen naast Christus.
Goddelijke geschenken bedoeld om dat moment in beroering te brengen. Dat onderdeel van een seconde waarop jouw gezicht opklaart, je ogen groot worden en God je hoort fluisteren: 'Deed U dit voor mij?'

De diadeem van pijn
die uw vriendelijke gezicht bekraste,
drie spijkers die vlees en hout doorboorden
om U op uw plaats te houden.

Ik begrijp dat er bloed nodig was.
Uw offer grijp ik aan.
Maar de bittere spons, de snijdende speer,
de spuug op uw gezicht? Moest het een kruis zijn?

Bestond er geen mildere dood
dan zes uren te moeten hangen tussen leven en dood,
alles aangezet door de kus van een verrader?
'O, Vader,' vraag je,
ademloos van verwondering
'Het spijt me dat ik het vraag, maar ik moet het weten,
deed U dit voor mij?'


Durven we zo'n gebed te bidden? Durven we zulke gedachten te denken? Zou het kunnen zijn dat de heuvel van het kruis rijk is met Gods geschenken?
Pak Gods geschenk van genade, het kruis, uit terwijl je nadenkt over wat de kribbe voor jou betekent.
En als je het hout van het kruis voelt, met je vinger langs de gevlochten kroon gaat, de punt van de spijker aanraakt - sta dan even stil en luister.
Misschien hoor je Hem fluisteren:
'Ik heb dit speciaal voor jou gedaan'.

Uit: Het geschenk - Verwondering bij de kribben van Max Lucado


woensdag 20 april 2011

Tokkie en Flappie

Een tijdje geleden hebben we van familie 3 kipjes erbij gekregen. De kipjes waren gewend om bij kinderen te zijn, en zo kwam het dat Job de kip van z'n neefje onder z'n hoede nam. Hij noemde hem 'Tokkie', en elke middag uit school haalt hij Tokkie op uit de kippenren. Tokkie mag dan, onder Job's toeziend oog, in de tuin scharrelen. In het begin moest Tokkie wennen aan zóveel groen en vrijheid, maar nu vindt ze het fijn, en loopt ze, op haar gemakje pikkend, door de tuin. Job let op dat ze niet in de borders gaat, ruimt haar poep op ;-) zorgt voor water, en, van tijd tot tijd neemt hij Tokkie bij zich om te aaien. Van de week vond ik ze samen in de hangmat, Job Tokkie's veertjes aaiend, en Tokkie zat ontspannen in Job's arm, met haar ogen dicht zonnestralen te vangen.
Job geniet hier enorm van, en Tokkie laat goed weten wat ze wil, soms wil ze liever gras pikken dan knuffelen, dan vliegt ze van zijn schoot en pikt weer verder ;-)
Ik heb nog nooit zo'n tamme kip gezien, ze heeft de kinderen nog nooit gepikt, en vindt het zichtbaar fijn om aandacht te krijgen.


Dan nog een update over Flappie. Flappie heeft z'n draai al goed gevonden. Hij geniet van z'n bewegingsvrijheid en van de aandacht van de meisjes. Elke morgen komt hij naar Sara toe als ze hem eten komt geven. 's Middags krijgt hij vaak een wortel of iets van groenvoer. We hebben nu 2 krukjes in de kippenren gezet, omdat de kinderen nu zo vaak bij de dieren willen. De meisjes gaan daar dan zitten, en Flappie komt dan naar ze toe om zich te laten aaien (daar gaat hij echt voor zitten ;-) en te ruiken of ze iets lekkers bij zich hebben. Als Sara naar school is, wil Loïs regelmatig alleen in de ren, en na een tijdje sprong Flappie op het krukje naast haar en legde z'n kopje in haar schoot om zich eens goed te laten aaien ;-)
Dat zag er erg grappig uit ;-)


En na zoveel aandacht, wil je ook wel eens rust aan je hoofd, dan zoek je een plekje in de zon en strek je je eens lekker uit ;-)


Ik vind het echt leuk om te zien hoe de kinderen met de dieren bezig zijn. We hebben al jaren kippen, de kinderen keken er naar, en raapten de eieren en dat was het. Maar dit is zoveel leuker.
In mijn hoofd heeft zich al een plannetje gevormd om een konijnenverblijf in onze tuin te maken, zodat Flap een eigen plekje heeft en er nog 2 vriendjes voor hem bij kunnen. Ruimte zat ;-) maar Lief heeft momenteel geen tijd om er aan te beginnen, dus blijft het nog even bij plannen maken, oriënteren, en tekeningen te maken. Ik vraag me bijvoorbeeld af of je verschillende konijnenrassen bij elkaar kunt doen in 1 verblijf, als er iemand is hier die daar ervaring mee heeft, zou ik dat graag lezen!?

vrijdag 15 april 2011

Corrie-ten-Boom-wijsheid

Wij zijn er niet toe geroepen lastdragers te zijn,

maar kruisdragers en lichtdragers.

Onze lasten moeten wij op de Heer werpen.


Corrie ten Boom

dinsdag 12 april 2011

Lente beloften (2)

'De HEERE is mijn Herder,
mij ontbreekt niets.'
(Psalm 23:1)


'Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven,
noch engelen, noch overheden, noch krachten,
noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen,
noch hoogte, noch diepte,
noch enig ander schepsel
ons zal kunnen scheiden
van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere.'
(Romeinen 8: 38, 39)


Elke lente zet ik deze Goede Herder
weer terug op het grafje van ons zoontje.
Elke lente,
als God me door Zijn jubelende schepping,
laat weten dat de dood niet het laatste woord heeft.

maandag 11 april 2011

Lente beloften

Het lijkt alsof ik elk jaar meer uitzie naar de lente. En elke keer lijkt de verwondering over het blijvende enthousiasme van de schepping groter. In de winter kan ik me vaak niet meer voorstellen hoe mooi groen alles 's zomers was. Dan wordt het lente en zie je alles letterlijk langzaam ontwaken.
Groen worden.
Kleur krijgen.
Jubelen.
Eer geven.
Aan de Schepper.
Mijn hart jubelt mee.
In de schepping, zie ik Gods zorg, Zijn liefde, Zijn geduld.

Echt, als je goed naar al dat prachtigs kijkt, zie je Gods hart...


Teer groen in de kindermoestuin...


Twee kipjes broeden samen vol geduld op 9 eitjes...


Uitbundige bloesem aan de pruimen-boom...

donderdag 7 april 2011

Flappie

Afgelopen zaterdag, vierden we Sara's 6e verjaardag. Het was een prachtige zonnige dag, en we hebben heerlijk in de tuin 'gevierd'. Nadat Sara in de kamer alle cadeautjes bij elkaar had 'gespeurd' werd alles uitgepakt. Mooie stevige fietstassen, 2 setjes oorbellen, een (rooooze met roezzzelzzz) verjaardagsjurk, en een spelletje, Uno, en nog wat kleine dingen. Daarmee was haar verjaardagsgeld al besteed. (En ze wilde ook nog zo graag een roze cd speler, dat ging helaas niet meer, dus dat wordt sparen en op koninginnedag goed opletten op de kleedjesmarkt ;-)
Daarna maakten we de taarten, en werden de kaarsjes uitgeblazen. Onze gedachten waren ook de hele dag bij Adonay, Sara's Peruaanse Compassion 'tweelingzusje' die ook haar zesde verjaardag vierde. Wat zou zij gekregen hebben van de verjaardagsgift die we hebben gestuurd??


Al vanaf dat Sara 3 jaar werd, wil ze graag een konijntje voor haar verjaardag hebben. Maar Lief zag al dat wekelijkse gedoe met hokjes verschonen niet goed komen hier, dus hield hij de boot altijd af. Maar onze vrienden A. en R. hadden via via een konijn gekregen een tijd geleden, maar ze hadden al een paar keer gezegd dat ze hem wel door wilden geven. In overleg met m'n vriendin besloten we dat ze het konijntje dan voor Sara's verjaardag zouden geven. We besloten het te proberen, of het konijn bij de kippen in de ren zou kunnen. We hebben een grote kippenren, dus verschonen is dan niet aan de orde. Maar.... ik was bang dat onze hanige haan 'Hansje' met z'n 7 hennen het arme diertje kaal zou pikken. Spannendste moment was dus ook toen we Flappie (zo genoemd door vriend R, ik moet dan altijd aan dat liedje denken.....) in het kippenhok neer zetten. Tot mijn grote verbazing stoven de kippen uit elkaar zodra ze Flappie in het oog kregen. Ze kropen weg achter de boom en vlogen op het dakje van het leghok, en zelfs Hans vond het veiliger om deze witte indringer eerst eens van een eind te bekijken. De rollen waren dus anders verdeeld dan ik verwacht had. Nu een paar dagen later, beginnen de kippen er meer aan te wennen, maar nog maken ze netjes plaats als Flap er aan komt, en mag hij eerst eten ;-) Sara is erg blij met haar konijn, maar kan en durft hem nog niet zelf op te pakken om te knuffelen. Dat proberen we de komende tijd te leren.

dinsdag 5 april 2011

Volgen via email

Vanaf vandaag is het mogelijk om de updates van mijn blog te volgen via email. In de linkerbalk staat een vakje 'Follow by email', en als je daar je emailadres in typt, op 'submit' klikt, opent zich een nieuw venstertje, waarin je een code over moet typen, als je dat goed doet, wordt er een bevestigingsmailtje naar je emailadres gestuurd. Als je die opent, staat daar een blauwe link in, waar je op moet klikken, en als je dat gedaan hebt, krijg je als het goed is, elke keer een mailtje als ik hier een nieuwe blog heb gepost.

vrijdag 1 april 2011

Kindermoestuin

Bovenstaand plaatje, uit het blad 'Bloemen & planten' 24e jaargang, aug. 2010, vormde een paar weken geleden de eerste inspiratie. Toen Job een peuter was, heb ik wel eens 1 seizoen gepoogd om helemaal achterin onze tuin, een moestuintje te houden. Maar dat werd een fiasco, en het volgende jaar straatte Lief het dicht toen hij weer een partijtje stenen te pakken kreeg.
Maar nu, met een grotere zoon die van tuinieren houdt en duidelijk groene vingers heeft, werden met bovenstaande foto nieuwe moestuin-plannen gesmeed.
De 3 meter hoge bamboe aan de zijkant, werd flink gekortwiekt, zodat we wat meer licht zouden hebben in het toekomstige moestuintje. De stenen werden er door mij en de kinderen uitgehaald, en naar de schuur gereden, waar Lief er vakkundig een nieuw paadje van legde.
Zand werd eruit geschept en de grote meerpalen die we onlangs van mijn vader hadden gekregen werden door Lief met vereende krachten in een vierkant gelegd. Daarnaast hebben Lief en vriend René met engelengeduld een paadje van mini kinderkopjes erin getikt.
Daarna werd het hardhouten vierkant volgegooid met grond, en zodra Job dat zag, zocht hij alle zaadjes op die hij in huis maar kon vinden, en wilde meteen aan de slag ;-)
Samen met opa, werden er op de tuintafel zaadjes in een potje gezaaid...


... en in de volle grond, onder toeziend en aanmoedigend oog van opa, die zelf ook al jaren ervaring heeft op dat gebied.




Job heeft er echt plezier in, en zorgt goed voor z'n tuintje. Als het niet regent, zeult hij elke dag met de gifgroene 10 liter gieter die ik voor hem gekocht heb, steeds van voor naar achter in de tuin, om z'n tuintje te voorzien van water. En zijn werk wordt beloond, van de week kwam hij opgewonden naar binnen rennen, en vertelde hij dat de raketsla en de rucola al bovenstaat.


Het fijne van dit tuintje is dat de kinderen er op hun knietjes voor kunnen zitten of op de balken om in het tuintje te werken en het is goed overzichtelijk. Nu geef ik niet om vieze kleren, maar nog een voordeel van het werken met deze vierkanten tuin is dat ze alleen vieze handen krijgen ;-) Als Job water moet geven loopt hij over de balken heen, en dan kan hij net in het midden gieten ;-)
Helemaal klaar is het allemaal nog niet, er zal nog een composthoop gemaakt worden, maar zo wordt het meest vergeten hoekje van onze tuin, nu een fijn hoekje, waar allerlei moois en lekkers groeit, en waar de kinderen, met of zonder onze hulp kunnen tuinieren.