maandag 11 april 2011

Lente beloften

Het lijkt alsof ik elk jaar meer uitzie naar de lente. En elke keer lijkt de verwondering over het blijvende enthousiasme van de schepping groter. In de winter kan ik me vaak niet meer voorstellen hoe mooi groen alles 's zomers was. Dan wordt het lente en zie je alles letterlijk langzaam ontwaken.
Groen worden.
Kleur krijgen.
Jubelen.
Eer geven.
Aan de Schepper.
Mijn hart jubelt mee.
In de schepping, zie ik Gods zorg, Zijn liefde, Zijn geduld.

Echt, als je goed naar al dat prachtigs kijkt, zie je Gods hart...


Teer groen in de kindermoestuin...


Twee kipjes broeden samen vol geduld op 9 eitjes...


Uitbundige bloesem aan de pruimen-boom...

3 opmerkingen:

Jolanda zei

Ja, dat is echt zo. Het herinnert je eraan, dat, zoals God voor Zijn schepping zorgt, Hij ook voor ons, Zijn schepselen zal zorgen.
Groetjes, Jolanda

Lentebloemen zei

Hoi Sandra,

Wat heb je de lente mooi verwoord, je ziet inderdaad Gods hart!!
Prachtig hé de lente, nieuw begin en lief leven.

Voor ons heeft het woord de dubbele bijzondere betekenis! snap je misschien wel ;-)

Ik ben trouwens ook nét een blog begonnen, door alle inspritatie kon ik toch niet laten zelf ook maar mee te doen

groetjes, Linda

Onder de knotwilg zei

Wat heb je dat mooi verwoord. Niets aan toe te voegen...

Groetjes Tineke