Echo en feestje

De uitslag van de echo was (is) goed!!

Wat ontzettend bijzonder is het toch om met zo'n apparaat toch een soort van klein kijkje al in je buik te kunnen nemen ;-)

De hersentjes, het bovenlipje, het hartje en de nieren van verschillende kanten, maag- en blaasvulling, we konden het allemaal heel mooi zien. Doordat ik in de vorige zwangerschappen ook best wat echo's gehad heb, kan ik zelf ook veel dingen thuisbrengen die ik op het beeldscherm zie. Op het laatst vond ik het dan ook leuk om zelf te kijken of ik het geslacht kon zien van de baby. Bij alle kinderen wisten we dat van te voren, ik vind dat nu eenmaal gewoon leuk. En jawel, ik zag iets voorbij flitsen, en vroeg me af of ik het goed had gezien, toen we nog eens beter keken, bevestigde de verloskundige mijn vermoeden. ;-)

We zijn blij en opgelucht dat tot hiertoe alles zo goed gaat.

Vrijdagmiddag was dan Sara's meidenfeestje met -ivm een afmelding vanwege ziekte- 8 meisjes! Meteen uit school allemaal mee, en thuis gingen ze meteen met de paarden spelen die de huiskamer hier wel domineren ;-) Ik warmde de worstjes met broodjes, en na het eten werden eerst alle cadeautjes in de tuin verstopt, en Sara had er werk aan om er zoveel terug te vinden! Daarna deden we de spelletjes die Sara had uitgekozen: ballonnetje trappen, snoep happen van een touw, schipper mag ik overvaren en verstoppertje. Ik had een knutselwerkje van te voren klaargelegd, en die gingen de meiden maken aan tafel. Ik printte de groepsfoto die ik had gemaakt tijdens het spelletjes doen. Inmiddels waren de poppen gekleurd en 'aangekleed' en lagen te drogen op tafel. Ik gaf elke pop een groepsfoto in de hand; die plakte ik vast met stukjes (kleefbare) klittenband. Ondertussen was een groepje nog buiten aan het spelen, en een ander groepje speelde in de kamer weer met de paarden. Lief kwam thuis en het was alweer half 4, en tijd om de meisjes naar huis te brengen. Sara deelde de snoepzakjes nog uit en toen op pad.

Ik weet nog dat ik vroeger als tiener maandelijks zulke spelletjes middagen deed/organiseerde met de kinderen uit de straat en/of de vriendinnetjes van m'n zusje. M'n passie voor (werken met) kinderen zat er al vroeg in ;-) Maar op één of andere manier kost het me nu toch meer energie ofzo ;-) (al had ik ook een minder goede nacht gehad; vast ten gevolge van de spanning om de echo enzo) maar het was een leuk feestje, en nu hebben we de foto's nog ;-)

P.s: de poppen-aankleed-knutsel vindt je HIER

Het is nl ook een leuke knutsel om uit te printen en naar je sponsorkind op te sturen. Of er een te maken (met je kinderen) en dan op te sturen. Je print de pop eerst uit, (let op; als je de pop op A4 grootte uitprint, is hij te groot voor de onderdelen. Qua grootte moet hij/zij horizontaal op de helft van een A4 passen.) en dan zijn er allemaal aparte bladen bij met 'onderdelen' zoals haar, jurkjes/rokjes/broekjes/shirtjes, schoenen, strikjes/haarbanden/kroontje en speldjes. Er zit ook kroeshaar bij en haren met kraaltjes zoals sommige sponsorkinderen soms ook zo mooi hebben, aansprekend om een versie te maken die op hen lijkt. (Sara maakte gister -als enige- een donker popje; op de foto middelste rij, rechtse popje ;-)

20-weken-echo

Vanavond hebben we de 20 weken echo.

Daar kijk ik -we- al zo lang naar uit, maar nu het dichterbij komt merk ik steeds meer hoe spannend ik het eigenlijk weer vind. Sinds een week of 4 voel ik het kindje heel regelmatig bewegen, en wat mij betreft is dan de fijnste tijd aangebroken ;-)

Ach, en ik weet de voors- en na's van zo'n zgn termijnecho. Ze kunnen niet alles zien en (goed) inschatten, en soms worden er foute inschattingen gemaakt. Daar zijn we immers mee bekend; tijdens onze eerste zwangerschap is niet gezien tijdens de termijnecho (de andere echo's, en later speciale echo in Erasmus) dat Jonathan* geen nieren en blaas had. Toch wegen voor mij de voors van zo'n echo zwaarder dan de tegens, (naast het feit dat ik echo-kijken zo leuk vind ;-) het kindje is hoe dan ook welkom, maar als er iets aan de hand is op het medische gebied, is het vaak fijn, soms zelfs noodzakelijk, dat ze daar meteen na de geboorte naar kunnen kijken.

En ja... bij Jonathan* waren we er niet op voorbereid, echt totaal niet op voorbereid (jong, naïef, het gaat toch gewoon goed) en daar heb met name ik veel moeite mee gehad. En ik heb meerdere keren gedacht; hoe zou ik gehandeld hebben als ik wel voorbereid was geweest... dat zullen we nooit weten, en ik heb er nu ook vrede mee gekregen dat het zo is gegaan zoáls het is gegaan.

Het lijkt net, of ik me elke keer meer bewuster word wat een groot wonder het eigenlijk is als een kindje gezond geboren wordt en je het ook als moeder goed gaat.

En ik weet Wie dat leven geeft,

en het in Zijn hand houdt.

En ik vertrouw op Hem.

                                                                 Alles komt van Hem,

alles bestaat door Hem,

en alles eindigt in Hem.

Strand en verjaardag

Afgelopen maandag reden we weer eens naar het puntje van Zeeland om uit te waaien aan het strand. Nou, dat is goed gelukt, wat een wind stond daar! ;-)

Daarna reden we nog een stukje verder, en gingen we nog even langs bij Lief's zus, die daar op vakantie was, en op het punt stond om naar huis te gaan, nadat ze nog even naar het strand zouden gaan. Wij staken ook weer mee het duin over, en daar stond veel minder wind. De mooiste schelpjes werden gezocht, en we hadden nog een missie: Job zou de dag daarop zijn eerste spreekbeurt hebben, over... de duinen.

We hebben dus nog wat dingetjes meegenomen, en 's avonds heeft hij met Lief nog een soort maquette gemaakt, waarin hij de meegenomen spullen heeft verwerkt.

Hij vond het toch wel spannend, maar het is goed gegaan; hij heeft een 8 gehaald!

En dan vierden we gister de 8ste verjaardag alweer van onze oudste dochter!

Ze wilde graag een groot knuffelpaard voor op haar bed, en een paardenlaptop. Zweedse klompen en een naam-armbandje stonden ook nog op haar verlanglijstje.

Al 2 maanden voor haar verjaardag ben ik gaan speuren op Marktplaats naar een groot knuffelpaard en een paardenlaptop. De paardenlaptop kost nieuw 40 euro, en zo'n groot knuffelpaard zit nieuw rond de 90 euro. Aangezien wij een verjaardagsbudget van 50 euro hanteren... zou dat eigenlijk niet lukken. Keuzes maken is een goed ding om te leren, maar voor 2ehands gaan is ook een goed ding om te leren. Dan kun je je mogelijkheden ook vergroten. Ik vond een paardenlaptop voor 25 euro (zo goed als nieuw) en een groot knuffelpaard voor 10 euro. (nadat ik eerst een miskoop had gedaan... dat dan weer wel... dat is het risico bij MP, paardje was veel kleiner dan voorgesteld)

Incl. verzenden net niet binnen het budget dus, ivm de miskoop van het kleinere paardje. Daarna vond ik ook nog Zweedse klompen, en aangezien Loïs die daarna ook nog aan kan, en het echt van die merkdingen waren dat Sara ze echt niet zal verslijten, kocht ik die onder het kopje 'kleding en schoenen' maar bewaarde ze tot haar verjaardag.

Het armbandje kon er niet meer bij, maar ze krijgt van familieleden vaak ook wat geld bij haar verjaardag, dus daar kan ze dan zelf voor doorsparen.

Ze trakteerde fruitspiesjes op school, met verse ananas, meloen en kaneelappeltjes eraan.

Ik had een blij-8-jarig-kind ;-)

Héb een blij 8-jarig-kind kan ik wel zeggen, Sara is een bijna altijd goed-gemutst-kind ;-)

Nu telt ze af naar haar meiden-kinderfeestje vrijdag ;-)

Wat ik ook vaak grappig vind; dat Sara ook zo 'vrolijk' tekent; altijd met vrolijke kleuren en poppetjes met een glimlach, dieren en bloemen tekent ze graag, en zelfs de vlinders kijken vrolijk ;-)

Onderstaande tekening is onderweg naar ons sponsormeisje Adonay uit Peru, die gister ook haar 8ste verjaardag vierde!