Met nu 3 pubers in huis, hoeven we nog maar 1x per jaar een kinderfeestje te organiseren; die van Michal.
Afgelopen maand dacht we er al over na; wat wil je dit jaar doen op je feestje?
Meestal doen we iets knutselen in combinatie met spelletjes, dat vinden ze lang leuk.
Maar bij Sara hebben we een keer een speurtocht in het bos gedaan, met ballonnen. Sara weet het nog en begon er over te vertellen; dat Lief op de mountainbike door het bos reed om de ballonnen (met daarin de opdrachten) in de bomen te hangen, dat we ze daarna gingen zoeken en na afloop iets lekkers aten op een picknickkleed.
Michal was meteen enthousiast; dat wilde ze wel doen op haar feestje!
We begonnen met het verzinnen van de opdrachten.
Ik was er al snel over uit dat ik coöperatieve opdrachten wilde, ipv met een wedstrijd element.
Dat maakte het zoeken op internet naar opdrachten wel lastiger, want meestal hebben spelletjes juist wel een wedstrijd element.
Maar uiteindelijk hadden we toch 14 opdrachten, (per kind 2 opdrachten) een paar voorbeelden:
'Tel samen hardop tot 10, en als je bij 3 bent gaat iedereen hinkelen'.
'Leg met blaadjes of takken het woord ‘hallo’ op de grond.'
'Zoek samen blaadjes van 5 verschillende bomen.'
'Dieren verstoppertje; 2 of 3 kinderen verstoppen zich, de rest wacht met ogen dicht tot ze verstopt
zijn, dan gaan de verstopte kinderen een dierengeluid maken, en de anderen moeten hen zoeken.'
'Blinddoek het kind die de ballon geprikt heeft, wijs 3 kinderen aan die iets in het bos zoeken, en het
kind met de blinddoek met voelen en raden wat het is.'
'Bedenk met z’n allen 5 dieren met de letter e(e).'
'Lekkerrrr, een snoepjes ballon!! Eet allemaal een snoepje!'
'Ga in 10 tellen van groot naar klein staan.'
En zo togen we met 5 meisjes en 2 jongens naar het Inkelse bos hier een paar dorpen verderop. Daar is het heel geschikt, omdat er een bospad precies om een 'watertje' heen loopt, dat precies lang genoeg is voor de kids om te lopen, en het komt uit op een grasveld.
De cadeautjes hadden we mee genomen, want die gingen de kinderen eerst verstoppen op een veldje met knotwilgen vlakbij, en Michal moest ze zoeken en daarna uitpakken. Ondertussen was Lief met z'n mountainbike en ballonnen onderweg om de route uit te zetten. Toen we klaar waren met de cadeautjes, was Lief ook net klaar. Ze popelden om te beginnen!
Het was zacht nazomer weer met een zonnetje, heerlijk voor een boswandeling.
Om de beurt prikten de kinderen een ballon kapot, en werd de opdracht voorgelezen, en met z'n allen met enthousiasme uitgevoerd. De papiertjes en restjes van de ballon werden steeds netjes aan mij gegeven voor thuis in de prullenbak ;-)
Sommigen konden nog niet of nog niet goed lezen, en die gaven soms het briefje aan een kind dat wel (goed) kon lezen. Ook was er één die niet van blinddoeken hield, toen zijn opdracht precies een blinddoek-opdracht was, koos hij iemand uit die dat wel wilde doen, en vervulde hij in de opdracht een andere rol.
De gele ballon zou de laatste ballon zijn, maar toen we die vonden, waren er nog 3 kinderen, die nog maar 1 opdracht hadden gedaan...hé...we hadden blijkbaar 2 ballonnen gemist. Dat was nou jammer... terug gaan was ivm moeheid van de meeste kinderen geen optie, en alle 3 de kinderen wilden echt deze laatste ballon prikken.
Ik keek naar die lieve snoetjes, en vroeg me af wat te doen. Ik besloot ze zelf mee te laten denken naar een oplossing. Dus ik verwoordde 'ons' probleem, en vroeg hoe we dat nou eens het beste op zouden kunnen lossen.
De stilte duurde 2 sec en toen waren er al 2 kinderen met een idee. Eén opperde dat ze het prikken/opdracht voorlezen konden verdelen tussen hen drietjes, en dat er dan 2 kinderen de prikpen vasthielden. We kwamen er achter dat Micha nog 2 lege ballonnen in z'n zak had, en toen zei een ander dat we die ook op konden blazen, zodat ze in elk geval allemaal konden prikken.
'Ja', zei een meisje, 'ik wil wel een lege ballon prikken, want ik vind het prikken het leukst!'
En zo kwamen we tot een oplossing, vanuit de kinderen, waar iedereen zich in kon vinden.
Ik vind dat echt gaaf! Als ik als volwassene 1 kind uit de 3 had uitgekozen, hadden ze dat vast geaccepteerd, omdat ik nu eenmaal de volwassene ben, maar afgezien dat het lastig kiezen is, waren er dan 2 kinderen niet aan de beurt gekomen. Door ze zelf mee te laten denken, stimuleer je creativiteit en samenwerking, je hoeft dan alleen maar bij te sturen (bijv. als ze door elkaar gaan praten, beurten geven zodat ze naar elkaars ideeën luisteren).
En ik weet best; het was niet het einde van de wereld geweest als er 2 kinderen niet aan de beurt waren gekomen, en dit duurde wat langer, maar we hadden de tijd en het was zo'n leuk moment!
Maar het werkt niet altijd, en soms heb je er gewoon de tijd niet voor, en dan kies je voor een eigen/andere oplossing.
De laatste opdracht was; zoek de picknick mand met lekkers! En ja hoor, die stond ergens tussen de planten verstopt, het kleed werd uitgespreid en we dronken allemaal wat met een zakje chips.
Ze speelden nog een tijd in het bos, vonden tóch nog 1 ballon ;-) en toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.
Wat een heerlijk bos-feestje was dat ♥
