Nadat ik met Loïs nog lekker een frisse neus had gehaald buiten was het tijd om Job, Sara en ons oppaskind D. op te halen van school.
Nadat we een boterham hadden gegeten, was het tijd om te vertrekken naar de peuter/kleuterdansles waar Sara wekelijks heen gaat. Ze vindt dat heel leuk, ondanks dat ze er geen één kindje kende in het begin. Het is zo'n 12 minuten rijden met de auto, en met 4 kinderen altijd een heel gedoe eerlijk gezegd, maar omdat ze het zo leuk vindt houden we het gewoon vol ;-)
En vandaag, mochten de mama's er een les bij blijven om te kijken. Dat leek me erg leuk en ik had de video camera meegenomen om wat op te nemen. Tot mijn grote opluchting mochten Loïs, Job en D. ook gewoon deelnemen aan het dansuurtje, want ik had er van te voren al een zwaar hoofd in dat die 3 kwartier stilletjes langs de lijn zouden toekijken.... dat is dus gewoon niet mogelijk!
Ik heb heel erg genoten van het kijken naar (en meedoen met) de kinderen. Sara kende alle liedjes en spelletjes natuurlijk al en deed heel enthousiast mee, met Loïs in haar kielzog, die ook alles na deed, en dat was vaak erg komisch.
Daarna weer iedereen aan kleden, in de auto, D. thuisbrengen en naar huis. Daar ging ik voorbereidingen treffen om een pizza te maken. Elke week vraag ik aan het begin van de week als ik boodschappen ga doen; en, wat zullen we nog eens eten van de week?
Iemand roept dan steevast 'kipkerrie!!!', een rijstgerecht met kipkerrie saus die ik zelf maak met ananas en perzik erin. Dan roept Job vaak lasagne maar bijna altijd zeggen Job en Lief wel een keer; pizza!! Maar omdat ik dat zoveel werk vind doe ik dat meestal alleen in een weekend. Maar nu had ik een uitzondering gemaakt ;-)
Ik maakte dus het deeg, dat een half uur moet rijzen en ondertussen bakte ik het vlees en de groente die erop moet. Toen de pizza in de houtkacheloven stond begon ik aan de rauwkostsalade. Sara pelde de eieren, dat doet ze graag ;-)
Toen Lief thuis kwam kon hij zo aanschuiven, en smaakte alles heerlijk!
En ondertussen staan m'n roosjes er nog net zo mooi bij als toen ik ze kreeg van 't weekend!
3 opmerkingen:
Wat een heerlijke beschrijving van hoe een doodgewone gelukkige dag er uit kan zien! Met veel plezier gelezen, hartelijke groet Roelien
Nou inderdaad, het geluk spat ervan af! En dat voor een dag in die o zo drukke en voor de meeste mensen stressvolle decembermaand. Ik zou bijna zeggen petje af, maar zo werkt het natuurlijk niet. Beter is: fijn dat je zo ontspannen in het leven kan staan en daar zo van kan genieten!
Hé San, ben benieuwd hoe je dat doet, een gezin sponsoren! Wij moeten ons nu ook beraden wat we gaan doen :(. Wil het liefst een brusje sponsoren, maar dat gaat niet, als ze niet in het project zitten (dat gaan ze navragen). Vertel snel dus :).
Een reactie posten