Sara's 4e verjaardag

Ik weet het nog zo goed. Op 1 april was ik uitgerekend. De nacht van 31 mei op 1 april braken mijn vliezen. Het zou mijn 1e bevalling worden daar de jongens met een keizersnee gehaald waren destijds, en ik voelde de adrenaline meteen al door mijn lijf schieten; nu ging het gebeuren!
Ik liep naar beneden en Micha ook, en daar keken we elkaar aan: wat nu? Toch maar weer terug naar bed, en verder geslapen tot de andere ochtend. Elk uur had ik een wee. Pff, schoot niet echt op. 1 april was een stralende dag en Micha bleef thuis. Ik deed binnen eerst iets, en mijn hoofd wachtte... en wachtte... en af en toe had ik een wee...
's Middags ben ik in de tuin plantjes gaan verplanten, en dat was deze bodembedekker die je in de collage ziet. Ik vind em prachtig! Hij hoort nu bij het verhaal van mijn bevalling van Sara, ik moet er altijd weer aan denken als ik hem zie bloeien. Ik had nu een paar weeen in een uur en dan ging ik even zitten om em weg te puffen. 's Avonds belden we, en als het vannacht niet doorzette, moesten we morgenochtend komen om in te leiden.
Die nacht heb ik op het andere bed gelegen, en bijna niet geslapen, want ik had nog steeds 4 weeen in een uur, die ik wel weg moest zuchten omdat ze toch best pijnlijk waren...
's Morgens naar het ziekenhuis... die hele dag en nacht weeen had 3 cm ontsluiting op geleverd... ik werd aan de weeen opwekkers gelegd, en 's middags om half 5 werd Sara na anderhalf uur persen geboren. De werd op mijn buik gelegd en plaste me meteen helemaal nat, toen was de opluchting compleet; ze plast, ze heeft nieren!!

Afgelopen donderdag werd mijn lieve meisje 4 jaar. Ze telde al weken af, en ze heeft genoten, het was prachtig weer! Haar prinsessencakejes trakteren op school, haar muts, de kaartjes, haar roze kwarktaart met kaarsjes en bloemetjes en haar pop die ze al zo lang wou hebben; ze vond het allemaal even prachtig!