Ik vind het ongelofelijk, en het ontroerd me.
Toen ik vanmiddag na de paasdienst Job en Sara bij de zondagschool op ging halen, sprak een medewerker me aan. Hij zei: 'We hebben ook nog een sponsorkindje gekozen hoor!'
Ik zei hem dat ik dat zo fijn vind dat hij me dat verteld, dat ik er steeds weer zo blij van wordt als mensen me aanspreken om dat te vertellen. Die zondagochtend zat er geen kindje tussen waarvan ze voelden dat ze het zouden gaan sponsoren, en die avond keken ze op de site vertelde hij, 2 kinderen spraken hen aan, en toen ze een jaartal in typten omdat het hen leuk leek dat het kind even oud zou zijn als hun jongste kind, kwam er 1 van die kinderen weer naar voren. Met ingehouden adem vroeg ik hem hoe het kind dat ze gekozen hebben heet.
"Blessy" zei hij.
Ik was/ben sprakeloos. Wat geweldig. Later sprak ik met zijn vrouw en vertelde haar waarom ik me zo sprakeloos voelde; ik bad al weken voor een sponsor voor Blessy toen ik die maandag na de zondag voor kinderen in armoede via de site zag dat ze gesponsord was, en dat ik een beetje hoopte dat het door iemand uit onze kerk was, zodat ik af en toe nog kon vragen hoe het met haar gaat.
Dat kan nu dus, en dat vind ik echt heel leuk!
Die lieve Blessy heeft echt al een plaatsje in hun harten; 'Haar foto staat op mijn nachtkastje'....
3 opmerkingen:
Geweldig he, hoe God alles in de gaten houdt en jouw wens uit liet komen :)
Groeten en nog een fijne 2e Paasdag morgen
Marian
Hé, da's fijn!!
:o)))
Wauw wat gaaf!
Een reactie posten