Even voor degenen die de 'Visie' (RTV magazine van de Evangelische Omroep -EO-) niet lezen, of niet alles lezen; een tijdje geleden stond er een stukje in over het onderwerp 'De Bijbel draagt ons op onze tienden te geven', in het oude testament wordt gesproken over tienden; tien procent van wat je verdient, moet worden teruggegeven aan de Heer. Vraag was, of dat nu nog geldt of dat we dat anders moeten zien. Omdat dat mij momenteel ook best wel bezig houdt, heb ik het artikel meteen gelezen maar eerlijk gezegd werd ik er niet zoveel wijzer van.
Er kwamen veel ingezonden brieven op dat artikel bij de EO, en sommigen daarvan publiceren ze dan in een volgende 'Visie'. Die rubriek lees ik ook altijd ;-)
En er kwamen veel reacties. Reacties van mensen die zeiden dat dat nu zeker nog geldt, en teksten noemden uit het Nieuwe testament uit de Bijbel. En mensen die zeiden dat het nu niet meer geld, en dat 10% wel heel veel is, en dat veel mensen dat helemaal niet kunnen betalen, dat je dan failliet kan gaan, en een tekst werd aangehaald waar Paulus schrijft dat het niet de bedoeling is dat je door anderen te helpen zelf in moeilijkheden raakt. Ik werd er nog steeds niet veel wijzer van.
Tot vorige week... er stond weer een ingezonden brief in, die voor mij spijkers met koppen sloeg... een enorme eye opener, voor mij dan ;-)
"Tienden geven" (5e reacties op dat artikel)
Ik wil graag reageren op de ingezonden brief van Elise uit Rotterdam. (Visie 18)
Ook wij moeten rondkomen van een zeer laag inkomen. Toch geef ik God wat Hem toebehoort; namelijk mijn tienden. God is zo liefdevol dat Hij voorziet in een inkomen, en 90% hiervan mag ik houden. Slechts 10% wil Hij hiervan teruggeinvesteerd zien in Zijn gemeente. Ik zou me een dief voelen als ik Hem niet geef wat van Hem is. Bovendien getuigd het niet geven van je tienden van weinig vertrouwen in God. Mijn God is een geweldige God en Hij zal altijd voor mij zorgen. Zodra het geld op de rekening staat, worden de tienden afgeschreven. Als eerste, en niet als er toevallig iets overblijft, want dat is nooit het geval. En God zegent! Hoewel we op alles moeten bezuinigen, komen we niets tekort.
Slechts één ding is er waar ik echt niet op wil bezuinigen en dat is mijn gastvrijheid. Regelmatig komen er mensen bij ons eten - alleenstaanden of mensen met problemen. God zegent deze momenten.
Hoewel we voor Nederlandse begrippen arm zijn, behoren we nog steeds tot de rijkste 4% van de totale wereldbevolking. Regelmatig bemoedigd God ons met een vette knipoog uit de hemel. Een fiets voor onze zoon, nieuwe kleren voor de kinderen, een kerststol, een volle tank benzine, potten zelfgemaakte jam, groenten uit de moestuin, en zo kan ik nog heel lang doorgaan. Mijn God is geweldig, mijn gemeente is geweldig, omdat ze luisteren naar Gods stem en gehoorzaam zijn. Ik word gezegend, maar ik kan ook de gemeente tot zegen zijn. Met bemoedigende woorden, praktische hulp en een dankbaar hart. Dan maar niet naar een pretpark, bioscoop of zwembad, daar kun je wel zonder. Maar zeg nou zelf, is Gods zegen niet veel heerlijker dan geld?
Anita Timmer, via email."
Doordat ze het omdraaide; 90% mag ik houden, ipv alleen maar te zeggen dat ze 10% weggeeft, 'zag' ik dat pas. 90% is hartstikke veel. 10%... en we mogen zelf ons hart volgen waar we dat in Gods koninkrijk willen besteden...
Bovendien belooft God ons te zullen zegenen als we geven...
Ik weet wat me te doen staat...
9 opmerkingen:
en zo is het, god zegt, zal ik je niet rijkelijk belonen en de sluizen van de hemelen openzetten?!
ik ken zoveel verhalen van mensen die tienden geven en juist daardoor gezegend worden en nog noooit honger hebben gehad, en je krijgt een tevredenheid vanbinnen en je leert afhankelijk te zijn van de allerliefste vader, die altijd zorgt en zijn kinderen noooit in de steek laat.
wat neem jejezelf af, als je geeen tienden zou betalen...!
Moeilijk onderwerp...
Vroeger toen ik mijn eerste zakgeld kreeg, een gulden, moest ik een dubbeltje (10% dus) daarvan in een apart potje doen. Voor de 'arme kinderen'. Eens in de zoveel tijd gaven we dat dan aan een goed doel.
Ik ben er dus wel mee opgevoed, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik op dit moment geen idee heb hoeveel procent van ons inkomen we aan goede doelen geven. Ik vrees dat het lang geen 10% is...
Wat een bijzonder mooi stukje weer dat je geschreven hebt en het is zo waar!Negentig procent voor onszelf en wat zijn we dan al ontzettend rijk. Dit heeft mij ook de doorslag gegeven met een nieuw adoptiekindje nemen, ik had het afgezegd omdat ik alleen met drie kleine kids kwam te staan.En ook ik mag ervaren dat er voor mij gezorgd wordt, vaak als ik iets nieuws nodig heb als een stofzuiger, koffiezetapparaat, kleding voor de kids ( en nog zoveel meer!) dan krijg ik dat en dat maakt me ontzettend dankbaar dat God voor mij zorgt. juist op die momenten als ik het financieel even zelf niet meer rond krijg.Zo bijzonder. Om stil van te worden!
Ja, 't werkt écht zo! We komen (juist?) nooit tekort....:o))
Dat zeggen wij ook regelmatig tegen elkaar...
Wat een goede brief zeg, in de Visie! Had 'm zelf nog niet eens gelezen:-) (normaal lees ik die rubriek ook ongeveer als eerste).
Gelukkig had Jos al de goede gewoonte om meteen zodra 'ie z'n maandelijkse geld kreeg, z'n tiende weg te schrijven, dus sinds we getrouwd zijn doen we dat samen. Ik vond het altijd een gigantisch bedrag, maar inderdaad: we komen niks tekort en God zorgt! En wat ik heel leuk vind, is om lekker te struinen naar doelen waarvoor je (een stuk van) die tiende graag zou willen geven - echt tof! En één ervan is nu in elk geval Zunaida, sinds een paar maanden.
Zou Anita ook een blog hebben? Ik weet zeker dat ze (net als Teunie) een groot inspiratie zou kunnen zijn voor velen van ons.
Zal het stuk eens aan mijn man laten zien (wij hebben i.v.m. financiën geen Visie meer). Misschien kunnen ook wij een voorbeeld aan haar nemen. Het is en blijft een moeilijk punt als je elk dubbeltje al om moet keren. Maar dan denk ik toch weer: wat zij kan... ;-)
Het hele verhaal doet me trouwen sook denken aan de brede en smalle weg. Ook zo iets. De poster hangt, we zien hem elke dag, maar het doen en volhouden...
Wat geweldig! Wij hebben het zeker ook zo, en God heeft ons geweldig gezegend. Hij doet wat Hij belooft, dat Hij de sluizen van de hemel openzet en zegen in overvloed over ons uitgiet. Belangrijk is voor ons ook dat wij äl ons geld beheren in dienst van God, en het niet zien als 90% die we voor onszelf kunnen besteden. Al met al een hele avontuurlijke weg!
Ik voel me schuldig....
10%...het lijkt niet te kunnen...
@Maureen,
Oh lieverd maar ik vind het ook niet zo 'simpel' hoor, ik weet dat wij nog niet aan die 10% zitten, en ga daar dus een dezer dagen eens voor zitten om dat te bekijken. Want een kasboek oid heb ik nog nooit bijgehouden om te kijken wat ik nou precies binnenkrijg en weggeef.. maar wel es een goed idee om dat wel te doen.
Bovendien ben ik ook van mening dat 'tijd' ook een investering in Gods koninkrijk kan/mag zijn. En ik kan me de lieve 'give-aways' die jij pas voor de kerk gemaakt had, nog goed herinneren...!!
Een reactie posten