Meeting with Jonathan

Dinsdag 16 jun 2009

Een moeilijk begin van de dag... ik heb vannacht gedroomd over het interview.
Ik voelde gisteravond al tranen, maar wist niet precies waarom..
Nu zijn ze er... en weet ik waarom....
Het is een slecht moment dat dit nu aan de oppervlakte van mijn gevoelens komt....het maakt me emotioneel en verdrietig, maar er is nu geen tijd voor om er mee bezig te zijn... ik moet er over heen stappen nu, ik ga immers straks naar Jonathan!!?
Ik baal ervan... en ik hoop dat het bezoek aan Jonathan de goede afleiding is!
Ik ben bang dat Ida gelijk gaat krijgen met haar verwerkingsproces...;-( en terwijl ik me de laatste jaren juist had aangeleerd om te zijn zoals ik me voel, en te laten komen zoals het komt, voelt dat nu als niet mogelijk...ik hoop echt dat ik het 'knopje' vind, voordat, of als ik bij Jonathan ben...'het' zal vast nog ergens zitten...
Ik geloof toch dat het een mooie dag wordt. Ik WIL dat geloven. Ik vertrouw erop. Waar was die bemoediging van vorige week ook al weer?
Oh ja...
'k Stel mijn vertrouwen, op de Heer mijn God, want in Zijn hand, ligt heel mijn levenslot, Hem heb ik lief, Zijn vrede woont in mij, 'k zie naar hem op en weet Hij is mij steeds nabij....
Die was vast ook voor deze week bedoeld...

Avond...
Waar moet ik beginnen? Een dag vol emoties en mooie dingen....
Ik was vanmorgen na het schrijven niet zo opgelucht als ik gehoopt had...beneden moesten we nog een tijd wachten voor we vertrokken. Het shot met Johan, de tolk, moest wel 4x over omdat hij te zachtjes naar de bus liep ;-) Tja, het tempo ligt hier lager dan in Nederland. Met de bus was het ongeveer een half uurtje, met nog wat shots maken. De pastor/voorganger was ook gekomen en reed ook mee. Een aardige man. Ik had mijn emoties nog steeds niet onder controle, en besprak het een beetje met Ron. Hij zei het zelfde als wat ik even daarvoor in m'n dagboek had geschreven...dit ging mijn moment worden, en ik moest alles eruit halen...
Zucht... wish me luck...
Ik vond het frustrerend, ik wilde het wel loslaten, maar het lukte niet. Ik voelde het in heel m'n lijf, ik voelde me al moe...
We gingen van de weg af, een zandpad op en iedereen stapte uit. Ron en Ida gingen even naar de familie om te zeggen dat ik eraan kwam. Daarna liep ik mee terwijl Ida me nog wat vroeg en Ron me filmde.
Ik ging de bocht om en zag in mijn ooghoeken Jonathan en z'n moeder al staan.
Ik probeerde me te concentreren op het zinnetje dat ik geleerd had om hem te begroeten. Hij was erg verlegen toen ik hem een hand gaf. De moeder gaf ik 2 zoenen. Via de tolk praatte ik even met Jonathan en toen was het tijd voor de vader, broertjes en zusje, en voor cadeautjes!! Dat was leuk, Jonathan zette de pet op, en las me voor uit de bijbel die ik hem gaf. Ik had erg de neiging om hem te knuffelen, maar voelde aan dat ik dat beter maar niet kon doen.. hij was al zo verlegen...;-)
Daarna lieten ze het huis zien en gingen we wat drinken, terwijl Jonathan een vrucht uitdeelde. Ter grote van een aardbei, de vorm van een peer en de bite van een appel ;-) Ze lieten me binnen ook de foto's zien en brieven die ik gestuurd had. Het fotoboekje wat ik een maand terug had gestuurd, was duidelijk gelezen. Yandi, de jongste, was ziekjes. Het kind deed me erg denken aan Lois in gedrag.
Jonathan had een playstation (gekregen van een kennis) met een heel slecht beeld en hij liet het me zien. Daarna gingen we eten. Rijst met een saus met groeten en rundvlees erin. Onder het eten was er opeens van het een op het andere moment een plensbui die wel een kwartier duurde. Daarna gingen we met de vader, Jonathan, Ana (zusje), Yoan, Yang, (broertjes) en nog wat kinderen naar het strand, waar Jonathans vader allerlei spelletjes bedacht. HEEL erg leuk, een soort tikspel, en een omgevallen boom veranderde in een wip toen hij er een kind op zette. We speelden ook nog met de bal. Ik voelde me op m'n gemak bij hem, hij deed me aan Micha denken, ook hoe hij met de kids omging. Toen we terug waren hebben ze de ouders geinterviewd, terwijl wij de kids bij ons hielden. Ik was erg geraakt toen ik achteraf hoorde dat de moeder van Jonathan gezegd hadden dat ze mij als 2e moeder van Jonathan zien.
Daarna heb ik samen met de moeder van Jonathan de was gedaan met de hand. Dat vond ik erg leuk, ze is erg aardig. Daarna hebben ze mijn haar nog in de krulspelden gezet. Als laatste gingen ze nog krabben vangen. De krabben hier zijn heel groot en met prachtige kleuren.
Maar ik ben in Nederland al bang van krabben dus laat staan deze....
Toen hebben we nog even gezeten bij het huis, en na een tijdje zijn we teruggereden naar het hotel. Ik voelde me erg moe. Om 8 uur gingen we eten en om 10 uur was ik terug op mijn kamer.
Toen kwamen Ida en Myriam de kleine camera op het statief zetten en vertrokken, en heb ik nog zitten kletsen tegen dat ding, wel een half uur! Toen heb ik van 12 tot 5 geslapen, het tijdsverschil met NL is 6 uur, en dus wekt mijn biologische klok me hier nog wat vroeg.
Daarna heb ik niet meer geslapen, maar ben ik verschillende keren naar de wc geweest, grr, ik heb diarree, erg onhandig!!
Ik hoop dat Myriam morgen een pil oid heeft om er iets aan te doen...