'Anyuka'

Toen T. hier vorig jaar 3 weken was, is het me nooit duidelijk geworden hoe hij me nu noemde, niet bij mijn naam, maar ook geen mama of iets anders, als hij iets wou vragen kwam hij me gewoon halen of tikte op m'n arm.
Micha noemde hij vanaf de eerste week 'Apa' of 'Papa'. Sinds een paar dagen noemt T. me steeds 'anyuka' (spr. uit: anjoeka) als hij me wat wil vragen of wil laten zien. Ik kende het woord niet, en het online woordenboek op internet ook niet. Het Hongaarse woord voor moeder is 'anya', dat vond ik wel. Maar toen ik de tolk belde, zei zij meteen dat 'anyuka', 'mama' betekend in zijn taal. Ach...
Dat ontroerde me erg.

Op heel veel momenten merk of zie ik aan hem dat hij voelt dat we echt veel om hem geven, en reageert hij net zo open terug, en op net zoveel momenten zie ik hem terug in z'n schulpje kruipen en afstand creeeren, zonder dat hij dat wil of bedoelt waarschijnlijk, het is meer zelfbescherming denk ik. Dit weekend zijn we wezen zwemmen, en dat was erg leuk. Samen met hem en de kinderen in de stroomversnelling was zo'n moment dat hij open was en heel erg genoot, als daarna de stroomversnelling aan was, kwam hij me steeds halen; 'Anyuka, djere!!' Hij kon er net niet staan, en hoewel hij op zwemles zit in Hongarije, kan hij nog niet zwemmen volgens mij, maar hij is totaal niet bang, en kan zich wel een tijd boven water houden, of hield zich aan mijn arm vast.
De glijbaan durfde hij eerst niet, maar daarna wou hij daar ook samen met mij en Sara af, en hij vond het geweldig! De keer erna wou hij alleen, en zijn oogjes stonden trots toen hij naar me zwaaide terwijl hij alleen de glijbaan ingleed. Hij wachtte beneden op ons en keek lachend om het hoekje terwijl wij vanuit de glijbaan het water in roetsten.
Het maakt me ongelofelijk happy om hem zoveel plezier te zien hebben!
Het is vaak best pittig, maar wat ben ik toch blij met m'n lieve Hongaartje en wat hou ik toch veel van hem ;-)
Nu is de laatste school week voor Job en Sara begonnen, doen we weer een beetje rustig aan hier thuis ;-)