Presentatie in de kerk a.s zondag over reis naar de DR

A.s zondagmorgen mag ik een korte presentatie houden bij ons in de Christengemeente in Tholen waar wij altijd heengaan. En dus ben ik nu druk bezig om de presentatie in elkaar te zetten. Foto's selecteren om mijn gemeente een beeld te geven wat ik gedaan heb tijdens mijn reis, en, niet te vergeten, ze de foto's laten zien van de cadeautjes die ik op het project heb uitgedeeld, waar de gemeente me zo enthousiast voor gesponsord heeft!
De foto's heb ik allemaal al, en nu het moeilijkste nog; de tekst erbij maken. Eigenlijk is dat niet moeilijk, maar wel als je je aan 10 minuten spreektijd 'moet' houden ;-))

Dit, is Anthony. (uitgesproken op z'n engels ;-) Hij is 8 jaar oud. Ik heb hem ontmoet op mijn reis. Hij is het buurjongetje (en volgens mij ook neefje als ik het goed begrepen heb) van Jonathan. Hij woont bij zijn oma (volgens mij Victoria) en heeft nog 1 broertje. Hij is gehandicapt; hij is slechtziend, liep een beetje moeilijk en loopt een paar jaar achter in ontwikkeling, zei Jonathans moeder. Zijn prestaties op de basisschool liggen onder het gemiddelde. Zijn broertje die iets ouder is, heeft hetzelfde, die liep alleen nog wat moeilijker...
Anthony was erg lief, en zodra wij aankwamen, week hij niet meer van onze zijde. Toch was hij onopvallend aanwezig. Hij was niet opgenomen in het project, en toen ik terug kwam in Nederland heb ik meteen gemaild naar Compassion of het mogelijk was dat Anthony opgenomen zou worden in het project. Ze lieten me weten dat ze dat gingen bekijken en dat ik er nog van zou horen. Na een paar weken kreeg ik een mailtje dat Anthony was ingeschreven, en dat ik (op mijn verzoek) een sponsor voor hem zou mogen gaan zoeken!!
Wendy mailde me dat ze zijn informatie pakketje naar me toe had gestuurd, en de volgende dag lag die op de mat. Nieuwsgierig opende ik de envelop, en toen ik de foto van Anthony zag kreeg ik een brok in m'n keel...

Z'n oude kapotte kleren hebben plaats gemaakt voor een keurige broek en een witte blouse, wat een kereltje! Trots en blij poseert ie voor de foto...! De blijdschap straalt van z'n gezichtje, en hij heeft nog niet eens een sponsor! Laat staan hoe dat snoetje zal stralen als hij hoort dat hij een sponsor heeft! Ik ben ZO blij dat hij opgenomen is in het project, en ik ga enorm mijn best doen om een lieve, bemoedigende sponsor voor Anthonio (zijn naam volgens de papieren) te vinden!
Ik ga dus zondag aan het eind van mijn verhaal een oproep doen, en ik hoop en bid dat er iemand in de gemeente is die Anthonio in z'n hart sluit!
Als ik die vind, heb ik me voorgenomen om meteen een foto van mij samen met de sponsor van Anthonio te maken, en die in A4 formaat op te sturen, zodat ie hem goed kan zien!
Zijn smile op z'n snuitje is mijn drive!

P.s: natuurlijk neem ik nog een paar sponsorpakketjes mee, oa van Samuël uit Ghana, en nog een 3 tal andere kinderen uit de DR, je weet maar nooit ;)