or you can smile because he has lived.
You can close your eyes and pray that he'll come back,
or you can open your eyes and see all he's left.
Your heart can be empty because you can't see him,
or you can be full of the love you shared.
You can turn your back on tomorrow and live yesterday,
or you can be happy for tomorrow because of yesterday.
You can remember him only that he is gone,
or you can cherish his memory and let it live on.
You can cry and close your mind,
be empty and turn your back.
Or you can do what he'd want:
smile, open your eyes, love and go on.
--David Harkins
Dit kaartje had ik vorig jaar gemaakt t.h.a Jonathan* en tegelijk met een uitnodigingskaartje van Job naar de familie gestuurd. Ik vind hem nog steeds erg mooi. Het gedichtje is precies hoe ik het voel...
Maar wat Willy me als reactie op mijn stukje(s) schreef, trof me ook...
'Het is mijn ervaring dat na een verlies je hart telkens opnieuw breekt. Af en toe vergeet je je verlies even, dan gebeurt er iets waardoor je je het ineens weer herinnert. Je hart breek keer op keer. Laat het maar gebeuren. Pas wanneer je je hart laat breken, kan het helen.' -Saskia de Bruin-
6 opmerkingen:
Ik denk aan jou en jullie vandaag!
dikke kus van Jessica
Ik heb aan je gedacht vandaag.
(Las gisteren aan Merel voor uit de kinder prentenbijbel over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Waar je een leeuw naast een mens zag zitten. Waar geen verdriet en pijn meer is. Wij werden er samen best even blij van. Zou leuk zijn nu wij zo internetterig contact hebben dat André jouw Jonathan even opzoekt en knuffelt. André was dol op baby's. Ik weet zeker dat hij graag met hem wil spelen. Totale fantasie van mij. Maar zo denken, troost mij vaak en maakt mijn hart blij.)
Ook ik heb vandaag aan je gedacht..
Wat een prachtig gedichtje!
Wat een mooie logjes heb je geschreven de laatste dagen. Ik hou me in momenten als ik m'n vader zo mis, voor ogen, dat er een dag komt dat we al onze geliefden terug zullen zien en oneindig lang vast mogen houden. Ik kijk er zó naar uit! En elke dag brengt ons een stukje dichterbij!
Heel veel sterkte!
@Fleur:
wat een bijzondere gedachten...het zou heel goed kunnen inderdaad dat André en Jonathan elkaar al zijn tegen gekomen...
Bijzondere gedachte...troostend inderdaad..dat vind ik ook...
Beste Sandra,
In de Visie las ik jullie verhaal en vandaar dat ik dus even op je blog ben gekomen. Ik werd erg getroffen door bovenstaand gedichtje. Het raakte me en het is heel mooi. Vooral vandaag, nu ik met mijn broer, schoonzusje en neefje op de begraafplaats was om de steen te zien voor mijn moeder, die afgelopen voorjaar is overleden.
Veel liefs en Gods kracht gewenst in alles!!
Mettje
Een reactie posten