Zichtbare balken in 3 verschillende kleuren

Vanmorgen om een uur of 9 bracht ik onze 3 kinderen naar m'n schoonzus, omdat ik van mening was dat we bij een plafond uitbreken geen kinderen konden gebruiken, het leek me zelfs wat gevaarlijk. Ik was bang dat, toen ik na 20 minuten weer terug arriveerde, Lief alle gipsplaten er al uit had liggen maar dat was wat overdreven. Hij was op de helft van de woonkamer zag ik toen ik binnenkwam. En ik zag nog meer. De hele vloer lag bezaaid met (droge) muizepoep. Ik begon meteen met de gipsplaten, die er ook onder zaten ;-( naar buiten te dragen. Toen ik terug kwam liet Micha me het muizenest zien, wat naar beneden viel toen hij een gipsplaat los trok. 2 van de 7 muizekinderen waren meteen dood, en de rest bewusteloos... vader en/of moeder in geen velden of wegen te bekennen. Dat er vaak muizen over het plafond vertoefden wisten we wel, want we horen ze vaak genoeg tippelen. Het zijn hele mooi spitsmuisjes, maar ik wil ze liever niet in mijn huis eigenlijk...
Micha haalde alle gipsplaten eraf en ook alle houten latten. Ik droeg alles naar buiten; de latten naar de schuur, voor hergebruik en/of kachelhout ;-) en de gipsplaten naar de bus, en die reed Micha aan het einde van de morgen linea recta naar de stortplaats.
Het voorste gedeelte van de kamer bleek een mooi safari-bruin balkenplafond te hebben, het middenste gedeelte van de kamer een paars, en het achterste gedeelte een vies bruin-groen kleurtje. Micha had dus toch gelijk met z'n 3 kleuren plafond ;-)

Het safari kleurtje vind ik nog wel leuk, maar nu de avond valt zie ik dat het toch erg donker is allemaal. Dus ik ga het plafond toch echt een lekker creme kleurtje geven denk ik. Gelukkig is er niet door de balken geboord, dus hoeven we bijna geen balken te herstellen, behalve dan het opstoppen van de schroef-en spijkergaten, en ja, dát zijn er heel wat natuurlijk. De vorige bewoner heeft de electriciteitbuizen gewoon tegen de balken aangeschroefd. (*zucht*) De electriciteit gaat Micha dus opnieuw aanleggen, tegen het plafond aan, en daarover heen maken we dan brede houten delen zoals die nu te zien zijn, en dan verven we alles. Maar zover zijn we nog lang niet...;-) Het gaat heeeel veel werk worden, maar dat wisten we wel van te voren natuurlijk, maar ik wil dit al zoooo graag zooo lang! Al denk ik wel dat, als ik over een paar jaar de foto's terug kijk, dat ik denk: man, hoe hébben we dat zien zitten toen met 3 kleine kinderen! Want verbouwen hebben we al heel veel gedaan, alleen veel tussendoor, en echt zo'n grote verbouwing nog niet sinds we kinderen hebben. Maar ik vind het wel weer ontzettend leuk. Van die gipsplafonds zijn zo niet-ons-ding... en we werden allebei errug enthousiast toen we de balken in het oog kregen en zagen dat het er nog zo redelijk uit zag, echt grappig ;-)

Om half 12 was alles eruit, bracht Lief alles naar de stortplaats en ik veegde en stofzuigde alles. Dat oogde al een stuk beter. Daarna fietste ik om de kinderen. We namen nicht Felicia (9) mee terug, en bij thuis komst bogen zich die meteen over de emmer met de muizenfamilie. De 5 overgebleven muisjes waren wat bekomen van hun val, en piepten af en toe. Ze werden opgepakt, geaaid en opbeurend toegesproken. Het mocht niet veel baten, hun oogjes bleven dicht en eentje had zelfs een evenwichtsstoornis (of flinke hersenschudding) overgehouden van z'n val want hij viel heel de tijd om. Ze liepen er mee rond en kwamen op het idee om een bedje voor ze te maken. De rest van de middag is er druk getimmerd, gezaagd en geschroefd in de schuur door Job en Felicia, en voila, vanavond net voor het naar bed gaan was de muizenbedstee dan klaar. Een dikke laag gras erin, en de muisjes werden er, mét nog een beetje van 'hun' glaswol waar ze in zijn geboren, in gevleid. Ik heb ze er nog maar even mee laten doen, want ik denk dat de kans groot is dat de muisjes morgen dood zijn. En het laat geen twijfel dat ze dan met nog eens zoveel liefde worden begraven...
Ik heb beloofd vanavond, voor ik ga slapen, nog even te kijken of ze nog goed in hun holletjes liggen.

Vanmiddag was het veeel te warm om te klussen, dus zijn we nog naar het strand geweest en Micha heeft nog gevaren met ons bootje en z'n kano.
Morgen gaan we weer verder, ik meen dat hij de kozijnen aan gaat voegen, en misschien met het electrisch beginnen. Ik kan voorlopig niet veel doen, en daar baal ik wel van. Ik zie zoveel werk, met name schilderwerk, maar ik zal toch nog een poosje geduld moeten hebben. Van de week toch alvast eens langs de Dumphallen rijden, een winkel waar ze overschotten verf van groothandels verkopen, scheelt veel geld, maar ze hebben natuurlijk maar een beperkt assortiment en kleuren. Maar zeker de moeite waard om (weer ;-) eens te gaan kijken.