Bos en hei

Wanneer je blij bent,
kijk dan diep in je hart,
en je zult zien dat wat je verdriet gegeven heeft,
ook vreugde brengt.

Wanneer je verdrietig bent,
kijk dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je huilt
om wat je vreugde schonk...!

Ik weet nog dat ik als kind vroeger erg genoot van de uitgestrekte heidevelden op de veluwe als we daar op vakantie waren. Want hoewel zee en strand wel op nummer 1 staan bij mij, hou ik ook erg van bos en hei. (hmm, dat rijmt ;-)
En gister besloot ik om alle to-do-things even thuis te laten, en samen met m'n meisjes het bos en de hei te gaan. Ja, en hoewel ik in Zeeland woon, hoef ik daarvoor niet eens zover te rijden. Als ik een kwartiertje richting Brabant rijd ben ik bij 'de Heide', de plaats waar wij ook onze trouwfoto's hebben gemaakt.
Hoewel het niet zo'n grote oppervlakte is als op de Veluwe, was de heide er prachtig paars!

Sara rende met wijdopen armen door de heide, terwijl ze riep:'De weide!!!' (Beetje te vaak het filmpje van Bambi gekeken de laatste tijd ;-) Loïs dribbelde achter haar aan met haar schaapje onder haar arm.
Terwijl ik Sara zo rond zag fladderen in haar witte jurkje, sloot ik even m'n ogen en probeerde haar gevoel van vrijheid te vangen...
We liepen ook nog door naar het bos en Loïs wou voorop lopen over de paadjes. Sara zocht eikels en denappels en Loïs gooide af en toe wat dennenaalden in m'n tas ;-)
We waren het alle drie nog lang niet beu, maar toch was het al veel te snel tijd om weer terug te gaan. En met de belofte aan Sara dat we, ook samen met papa en Job, hier snel nog eens terug naar toe gingen en dan ook gingen picknicken, reden we met een lichter hart terug naar huis.