Evenement van 'De vliegende speeldoos'

Vorige week vrijdag belde iemand van Compassion op om wat te vragen, en polste *by the way* of ik misschien die a.s zondag op een evenement wilde staan, ik had me inderdaad niet opgegeven, maar ze hadden nog niemand.... Ik zei dat ik dat toch eerst met Lief ging overleggen omdat ik zaterdag al heel de dag weg zou zijn ivm advocatesdag. Dat was heel begrijpelijk en ik ik moest me niet verplicht voelen. Maar Lief had geen bezwaar. Dus ging ik me eens inlezen waar ik heen moest, ik had nog nooit van 'De vliegende speeldoos' gehoord. Kijkend op de site werd ik een klein beetje enthousiast, en bedacht me om Sara mee te nemen. Die vindt zoiets wel leuk, dacht ik bij mezelf.
Helaas kon ik nergens op de site vinden hoe laat de kinderen er moesten zijn om te starten met oefenen voor de musical, die aan het einde van zo'n dag door een stralend optreden aan het publiek wordt getoond. Ik besloot dus om gewoon er eerder te zijn dan moest. Maar toen ik in Grijpskerke aan kwam, gingen ze al oefenen in de kerk... maar ik sprak nog wat met de hulpmoeders en iemand van de vliegende speeldoos, en als ze nu goed keek, kon ze misschien toch nog wel meedoen. Ik schoof met Saar op schoot in de kerkbank, en we gingen goed opletten.
Het was de musical over Daniël die ze ingestudeerd hadden, en Sara zou, vanwege haar leeftijd, bij de dromertjes horen.
Er werden kleren voor haar gezocht, en nog even apart geoefend. Ondertussen maakte ik de Compassion stand in orde. De kerk stroomde vol met familie en vrienden die naar de kinderen kwamen kijken.
De musical begon, en ik keek m'n ogen uit. Er is zo goed over nagedacht, en doordat de kinderen in groepjes moeten optreden, gaat het altijd wel goed. Het viel me ook op hoe opvallend rustig de leden van de vliegende speeldoos bleven als een kind z'n tekst even niet wist. Ze fluisterden niks voor ofzo, geen ongeduldige blikken, maar een rustige uitstraling en een blik naar het kind van; 'kom op, je weet het best!'
Het verhaal van Daniël was wel in een eigentijds jasje gestoken, en daar moet je wel van houden denk ik. Toen kwam het moment dat Daniël ging slapen, en dat de dromertjes het podium opgingen, in een kring rond Daniël gingen staan..'sssssttt'...een liedje zongen, Daniëls droom uitbeelden (standbeeld) en Daniël wakker maakten.
Sara deed erg haar best, en straalde helemaal ;-)
Op het eind, bij het eindlied, mocht ze nog een keer het podium op, en ik probeerde foto's te maken, maar van zo'n eind lukt dat niet zo, dus de kwaliteit is niet om over naar huis te schrijven ;-(
Maar goed, toch een blik op ons meisje in haar eerste musical ;-)

Ik merkte later achter mijn Compassion stand wel dat de aandacht voor Compassion heel anders is dan bijv. tijdens een concert, ik had ook niet alle benodigde spullen bij me, en dus was het voor wat Compassion betreft niet zo'n heel geslaagde middag.
Maar ik ben echt enthousiast over wat ik heb gezien. De kinderen genoten zichtbaar, en Daniëls trouw aan God kwam er heel goed in naar voren.
En toen ik bij het weggaan 'tot ziens!' zei tegen de leden van 'De vliegende speeldoos', meende ik dat zeker, en hou ik het goed in de gaten wanneer ze weer in Zeeland komen ;-)