Ik had em natuurlijk al gezien, de vorige dag bij Compassion. Het was erg leuk om iedereen van 'de DR-groep' weer te zien, en erg leuk om binnen in het werkende hart van Compassion te zijn en iedereen daar te ontmoeten. Martijn gaf me nog een heuse rondleiding ;-)
Ik vond het erg spannend om de uitzending te kijken, en niet te weten wat Ida er in had gestopt ;-) maar ik vind het een mooie uitzending geworden.
Natuurlijk zijn de beelden over de gebeurtenissen rondom onze Jonathan*, erg confronterend om terug te zien. Ook het gedeelte waar het gaat over de wissel die het verlies op ons huwelijk trok, grepen me aan. Maar ik vond dat Ida de 'zware stukjes' mooi had afgewisseld met de luchtige gebeurtenissen in de DR.
En nu krijg ik de hele dag al hele lieve reacties binnen, van jullie allemaal, die het programma hebben gekeken, en dat vinden we erg fijn natuurlijk ;-)
Enorm leuk vond ik ook het telefoontje dat ik vanmiddag kreeg van mijn oom Flip, die vertelde dat hij (en mijn tante) zojuist een sponsorkindje uit de DR van de site van Compassion hadden uitgezocht om te gaan sponsoren! De kleine Esmeralda is (bij mijn weten) dus de eerste die n.a.v het programma een sponsor heeft gevonden, en dat maakt mij ontzettend blij en dankbaar! Dat was voor mij een van de drijfveren om mee te doen aan het programma, dat mensen door het programma zien, wat Compassion betekend voor sponsorkinderen en hun familie! En ik hoop dat er veel mensen zijn besluiten om ook hun geloof, hoop en liefde te gaan delen met een kind in armoede!
Een ander iets is het delen van onze huwelijksproblematiek na het overlijden van Jonathan. Geloof maar dat ik daar lang over nagedacht heb of ik dát, zo gevoelige, gedeelte, ook aan zoveel mensen wilde laten 'zien'....
Ida zei me meteen dat het een wezenlijk onderdeel van het verhaal is, en dat voelde ik natuurlijk ook goed aan. Toch hebben we er lang samen over gepraat en kwamen we allebei tot de conclusie dat we dat toch met al die mensen wilden delen, met de hoop dat we mensen konden bemoedigen, kracht konden geven die er nu op dit moment door heen gaan, of er ook zo voor staan...
Toen ik daar zo over nadacht, kreeg ik een reactie binnen van Menrike, en ze schreef:
"Ik worstel en kom boven..." is toch van Zeeland? Vond ik wel toepasselijk voor jullie.
Ja, 'Luctor et Emergo' staat er onder de leeuw in het Zeeuwse wapen!
Het bracht een glimlach op m'n gezicht, en als rasechte Zeeuwse, vind ik het een dubbel compliment! ;-)
7 opmerkingen:
Zojuist heb ik de aflevering via internet bekeken. Wat een ontzettend mooi document is het geworden.
Heel erg ontroerend.
;-)
Ik heb de aflevering nog steeds niet kunnen zien helaas...gisterenavond lukte het me niet...ga het vanavond weer proberen!!
Heel mooi van Menrike!
Liefs Naat!
Helaas hebben wij voorlopig geen tijd om zoveel tijd uit te trekken om het programma te bekijken. Ik vind het wel heel jammer, maar ik neem mij voor om daar tzt als de gelegenheid zich aandient, voor te gaan zitten. Gelukkig kun je nu met internet veel terugzien. En het verhaal over je huwelijk lijkt me heel waardevol, m.n. voor mensen die in een soortgelijke situatie komen of zitten, en jullie zijn er toch heel goed uitgekomen samen? Juist door je zwakheden kun je vaak een hulp zijn voor anderen, ik bedoel het laten zien ervan en hoe je eruit bent gekomen.
Hoi Zeeuwse mama,
Gisteravond heb ik (eindelijk) de uitzending gezien.
Het heeft diepe indruk op me gemaakt. Waarbij ik meteen wil zeggen dat je heel beeldend kunt schrijven, veel dingen kwamen me ( na je blogjes) gewoon bekend voor!
Een ontroerend en prachtig verhaal. Indrukwekkend hoe jullie uit zoveel verdriet iets prachtigs kunnen halen.
En hoe eerlijk jullie beide vertellen over de moeilijke tijd, en hoe je gelukkig weer samen verder kon.Een prachtig document.
Met vriendelijke groet, Franca.
Heb de uitzending gezien natuurlijk en het was ontroerend om te zien hoe jullie beiden met dit zijn omgegaan. MIJN complimenten ook voor Micha dat hij je is blijven steunen in die moeilijke periode. Dat hoor je vaak anders dat een huwelijk juist door dit soort verdrietige dingen helaas kapot gaat, maar jullie zijn er sterker uitgekomen. Mooi....
Werd vanmorgen weer gebeld door Compassion: ze hebben een tweede schrijfkind voor me! Een meisje van 16. AS maandag stuurt ze alles op, dus weer aan de slag. Ben er blij mee, zo kan ik ook mijn steentje bijdragen en zeker voor een ouder meisje. De meeste mensen willen toch een jonger kind en dan blijven de oudere vaak achter.
Liefs van Marian
Ik had gister gereageerd, maar volgens mij ging er iets mis. Dus nog maar even een nieuwe reactie. We hebben het programma via internet bekeken. De reis moet indrukwekkend geweest zijn. Ik heb me gelijk voorgenomen weer eens een brief naar onze sponsorkindjes in Guatamala te sturen. Dat doen we veel te weinig. En voor die kinderen betekenent het zoveel! Ze zijn zo dankbaar voor een stickervelletje.
Groetjes,
Ria
Een reactie posten