Ontmoeting en herkenning...

Afgelopen zaterdag kwamen Miranda & Paul bij ons langs. Miranda en ik 'kennen' elkaar al een paar jaar. Via de kidzsite die we toen allebei bij hielden met de ontwikkelingen van onze kinderen. Haar jongste zoontje en mijn Loïs zijn 2 weken na elkaar geboren ;-)
Ondanks dat we elkaar al jaren mailen en zo met elkaar mee leven, is het altijd spannend of het 'in het echt' ook zo klikt, en hoe het onderling met de kinderen en mannen gaat ;-)
Ik vond het heerlijk om Miranda eindelijk in het echt te zien (we wonen maar 3 kwartier rijden bij elkaar vandaan!) en het klikte geweldig tussen ons, het was gewoon net als in de mail, alleen konden we elkaar nu aankijken als we praten ;-)
Erg leuk om elkaars kinderen (en man ;-) nu te zien, en zo leuk dat de kinderen zo lief samen speelden. De 4 kinderen van Miranda wisten niet waar ze het eerst mee moesten spelen ;-) dat overkomt eigenlijk bijna alle kinderen die hier komen, grappig om te zien altijd.
Na de koffie met tompouchen (die Miranda meebracht) en appeltaart (die ik ter ere van het bezoek en Miranda's 27e verjaardag die dag gebakken had) bezochten we even de fair die aan het eind bij ons in de straat werd gehouden die dag. Niet bijzonder groot, maar wel heel leuk. En een springkussen voor de kinderen, doet het altijd goed he ;-)
Met z'n vieren letten we op elkaars kinderen, en Miranda en ik raakten maar niet uitgepraat ;-)

Ze bleven lekker frietjes eten, en de frietjes die over waren werden door Loïs en Matt aan de kippen gevoerd ;-) Jaydon vond het erg spannend om eens aan de snavel van de kip te voelen, hij was helemaal trots! En gelukkig was het een van de rustigere kippen, en pikte hij niet meteen, want we hebben er ook een paar bij die wel vaak pikken, en aangezien ze geen geknipte snavel hebben, schrikken kinderen daar vaak wel even van.
Loïsje werd wel erg moe, en kroop even op de rieten bank om bij te komen ;-) Het bankje staat onder het afdak, en kijkt uit op de tuin, ik zit daar zo graag!

Toen was het tijd om naar huis te gaan, en namen we afscheid. We hopen binnenkort eens bij hun langs te gaan, en wie weet, eens een keertje naar hetzelfde park op vakantie...!?