maandag 26 oktober 2009

Jij bent jij...

Heel de dag door hadden we afgelopen zaterdag visite, we vierden Loïs' 2e verjaardag, en ook nog van Micha & ik, we zijn eerder in oktober jarig.
We hebben een grote familie met inmiddels veel neefjes en nichtjes, dus zo'n dag is gezellig, maar ook druk.
En dat is, met name voor Job, wel eens te veel. En het lastige is vaak, dat daar op dat moment moeilijk op in te spelen is, omdat die visite er nu eenmaal is, en het dus gewoon druk is. Dat het afgelopen zaterdag de hele dag regende, maakte het er ook niet rustiger op natuurlijk...
En ik heb dan wel begrip voor hem, maar dat geldt niet voor iedereen. Dat weet ik, en als moeder voel en merk je dat natuurlijk....
Daar dacht ik over na toen ik 's avonds drinken in stond te schenken, en ik keek Job aan, die een beetje verstopt op de leuning van de bank zat. En ik bedacht me; hoe lief ik 'em vindt. Ik keek een beetje langer dan anders naar hem, en hij lachte wat onzeker naar me, omdat ie niet snapte waarom ik zo naar hem keek. Ik ging weer zitten en hij kroop bij me op schoot.
Toen we de andere dag de cd 'Thuis' draaiden van Elly & Rikkert en het lied 'Jij bent jij' via ons nieuwe dolby surround systeem voorbij kwam, sprongen de tranen in m'n ogen...


Je slaapt en ik bekijk je
m'n zoon, zoals je daar ligt,
dan denk ik; op wie lijk je,
die trekken in je gezicht.
Soms op je vader,
en dan weer op mij,
een beetje op allebei.
Maar eigenlijk ben je uniek mijn zoon,
want jij bent jij,
Jij bent jij.

Ik zag je vandaag op je skateboard,
je scheurde bij ons door de straat,
misschien ga je ooit in beweegsport,
of wordt je het liefst acrobaat,
een visser, een jager, een drummer, een clown,
of iets in de maatschappij,
maar eigenlijk maakt het niet uit m'n zoon,
want jij bent jij.
Jij bent jij.

Nu heb je nog je dromen,
nu lijkt het leven een dans,
maar als er stormen komen,
en raak je ooit uit balans,
dan zal er Iemand achter je staan,
Iemand sterker dan jij,
en samen zal het wel gaan m'n zoon,
Hij en jij,
Jij en Hij.

Onthou dat m'n zoon,
je bent buitengewoon,
jij bent jij,
jij bent jij,
jij...bent jij!!

*****

En stormen zijn er al geweest in z'n leventje, hij werd in een storm geboren, want hij verloor meteen zijn een-eiige tweeling helft...
En vooral dat laatste deel van het liedje vind ik zo prachtig, ik hoop hem dat mee te geven, '...en sámen zal het wel gaan m'n zoon, HIJ en jij... en jij...bent jij...'

9 opmerkingen:

Nelleke zei

Heel erg mooi om zo naar je kinderen te kijken! Het lied ontroerde me al lang voor ik zelf kinderen had maar nu nog veel meer!
Dank je voor alles wat je steeds met ons deelt via je weblog.
Nog van harte gefeliciteerd met alle verjaardagen, voor jullie allemaal een goed, gezond, gelukkig en gezegend nieuw levensjaar!

Miranda zei

He San,

nou zeg, wij draaien hier die cd ook heeeel vaak ;-) en heel toevallig zat ik dit liedje van de week ook te luisteren en was ik ook in tranen. Het is waar, ieder kind is anders en reageert op iedere situatie verschillend. Jij bent jij....
Als moeder zijnde soms naar, als jij je kind begrijpt en een ander dan net weer niet dan :-s

Liefs, Miranda

Anoniem zei

Erg mooi verwoord!
Enne ... nog van harte he!

groetjes Sas

Fleur zei

Prachtig! Diep raak in mijn hart.

Bree zei

snif....

Neeltje zei

Ik zong dit mooie liedje vroeger vaak voor m'n oudste zoon (nu inmiddels ruim 18 en 1.85 lang!) Het is zo'n mooi liedje en hij was vroeger zo verlegen en teruggetrokken, ik zei altijd: hij is te goed voor deze wereld.

Mirjam zei

*zucht*
ja!
:)

Anoniem zei

Oef, wat ontzettend prachtig! Oudste zit naast mij op de bank en terwijl ik dit lees kijk ik af en toe opzij ... dikke brok in m'n keel.

Fokelien zei

prachtig... daarom ben ik ook zo'n "fan" van Rikkert, hij kan zulke mooie teksten maken!
Koester zulke momenten met je zoon!
Groetjes,
Fokelien