Ik ruimde de boodschappen op, en met de stromende regen tegen de ramen vond ik het tijd om kaarsjes aan de steken in de huiskamer...
Deze heb ik onlangs bij Intratuin gekocht. Ik kom daar bijna nooit (vind het allemaal zooo mooi, maar zooo duur ;-) maar nu had ik nog verjaardagsgeld te besteden en ik wilde graag wat leuks voor in de vensterbanken ;-)
Nu liggen er nog herfstspulletjes in de glazen potten, maar binnenkort doe ik er kleine kerstballen in. (En van de zomer schelpen ofzo. Dat varieren vind ik erg leuk.)
Zulk weer vraagt er natuurlijk ook om om meteen de houtkachel aan te steken. We hebben sinds kort nieuwe manden voor naast de houtkachel.
Nou ja, nieuw zijn ze niet. Ze zijn al tientallen jaren oud denk ik en hebben gefungeerd als fruitmanden tijdens de pluk vroeger. Vorig jaar waren we bij de opruiming van een oud schuurtje bij een kennis, en daar stonden nog veel van die manden op dat schuurzoldertje. Ze zagen er niet uit, maar wij wilden ze toch graag meenemen, en dat was goed. Maanden hebben ze in de schuur gestaan, tot ik besloot dat ik ze graag binnen wilde hebben. Micha heeft ze voor me schoon gemaakt en in de lijnolie gezet. De handvaten zijn niet helemaal meer heel, en we hebben ze ook niet meer helemaal schoon gekregen van al die jaren hard werken ;-) maar dat geeft niet, dat maakt ze alleen maar meer bijzonder vind ik.
Ik had al een beeldje van de serie Willow tree, een vader met kind op schoot. Zo bijzonder omdat Micha heel vaak zo zat met Job.
Van ons verjaardagsgeld heb ik er nog een paar bijgekocht, en dit is er een van. Ik dacht dat het een man en vrouw waren, maar toen ik ze thuis kreeg, bleek dat niet zo te zijn, want volgens mij hebben ze allebei een jurk aan. Dat vind ik wel jammer, maar ik vind hem nog steeds heel mooi. Ik vind de houding van die 2 mensen zo ontroerend. En herkenbaar, ik voel me altijd zo heerlijk geborgen als ik zo bij Micha sta ;-)
En toen heb ik m'n schrijfspullen gemaakt en ben met een kop warme chocolademelk aan tafel gekropen om een begin te maken met de november envelop met brieven aan onze sponsor/schrijfkinderen van Compassion.
6 opmerkingen:
Ik vind het ook een heel mooi beeldje... Ik vind het ook wel een moeder met een dochter: jij en Sarah... als ze een beetje groter is.
En die manden zijn ook super! Leuk juist dat ze al een leven geleefd hebben en nu jullie woonkamer op mogen sieren!
Ik kende de beeldjes voorheen niet, maar familie van vriendlief uit Canada nam ze vorig jaar mee. Daar schijnen ze echt goed bekend te zijn (hier blijkbaar ook?). Elk gezin kreeg er eentje (behalve wij, want wij zijn nog geen gezin:P). Vind ze echt heel mooi, heel sprekend.
en wat Menrike ook zegt: ik vind je manden erg mooi staan! Past er wel bij.
Wat een sfeervolle foto's, San, prachtig!
Ik vroeg me af waar je die beeldjes vandaan hebt. Ik heb al twee hele mooie moeder-kind beeldjes (eentje gekregen toen ik alleen Elise had, eentje gekregen na de bevalling van Rebecca), maar zag op een site ook het willowtree beeld Tenderness en vind die helemaal supergeweldig! (Doet me denken aan Rosalinde en ik). Zijn ze alleen via internet te bestellen?
@ Menrike:
ja ik heb ze via internet besteld bij http://www.dewegwijzeronline.nl/willowtree/
Ze hebben daar de hele collectie. Tenderness heb ik net bekeken, en is inderdaad ook erg lief. De hele serie is gewoon super! ;-)
Hoi Sandra,
weer even binnenkijken bij jou thuis :-) Wat een gezellig huis heb je toch! Heerlijk, zo'n houtkachel! En die manden passen daar echt mooi bij! Daar moet niet iets moderns staan vind ik. Volgens mij geniet je heerlijk van al je verzamelde ornamenten, lekker verkneukeld achter een mok chocolademelk...hmmmm!
Groetjes vanuit een ook nat Amersfoort!
Fokelien
Een reactie posten