vrijdag 22 januari 2010
God is dichtbij
Er is eens een ziek man gestorven met de hand op de stoel naast zijn bed. De mensen dachten: waarom zou hij die hand toch op die stoel gelegd hebben? Later zei de dominee, dat die man er soms zo'n moeite mee had om te bidden." De Here Jezus is zo ver weg," zei hij dan. Toen had de dominee een lege stoel naast zijn bed gezet: 'Asjeblieft, je moet altijd maar denken dat de Here Jezus daar op die stoel zit, naast je bed. Zó dichtbij is Hij. Je kunt heel gewoon met Hem praten, zoals op 't bezoekuur.' De stoel is daar blijven staan. Altijd als die man ging bidden, legde hij zijn hand op die stoel. Alsof hij de Here Jezus een hand gaf. En zó is hij gestorven: met zijn hand in de handen van Jezus. Jezus is vlakbij. Je hoeft je hand maar uit te steken, - en je hebt al contact.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Mooi. Ik weet van een meisje die het moeilijk vond op de (middelbare) school, en die een lege stoel naar achteren schoof, net alsof daar ook iemand aan het tafeltje zat. Zo kon ze zich beter voorstellen dat Jezus bij haar was.
wouw! Zo ken ik een verhaal (moet je maar eens lenen;-)), over een straatarme Chinese familie die een prachtige bewerkte schommelstoel in hun huis had staan. Niemand zat er ooit op. Het was de stoel van Jezus!
Dankjewel zeeuwse mama voor je reacties op mijn blog, ik kom zeker nog eens bij je langslezen.
Groeten: Ada ( daatjesweblog)
Een reactie posten