are no longer where they were,
but always where we are..."
Vanmorgen vroeg kreeg ik een schokkend telefoontje. Miriam, de mama van Allana*, een (mail)vriendin van me en een zuster uit onze gemeente, is gister overleden. Ze is 30 jaar geworden...
"In een moment van verstandsverbijstering zag ze geen andere uitweg", schreef haar man vanmorgen op haar weblog...
Ik ben er erg verdrietig van. Job kroop op m'n schoot en troostte me en Sara moest er ook van huilen. Miriam had al een paar keer mee gedraaid als juf in de Parelkids (zondagschool) bij het groepje van Sara. Bovendien praat Sara maandelijks vaak nog over Allana*, die volgende week 6 geworden zou zijn. We hebben samen al een blauw vlindertje gekocht om naar haar grafje te brengen...
Mijn gedachten en gebeden gaan uit naar haar man Jan-Kees en hun 2 zoontjes Jamison (2 en half) en Matthieu (nog geen jaar) die haar heel erg zullen (gaan) missen...
36 opmerkingen:
Ik zit hier tussen het koken in even te lezen....en kan mijn tranen nu niet meer terughouden. Ik heb vorige week nog op haar blog gelezen.....ach ik heb er geen woorden voor.....
Allemachtig wat een vreselijk nieuwss. Wat erg voor haar man en kinderen.... Ze is nu bij Allana.. maar oh hoe moet dat nu met haar zoontjes zo zonder moeder...
En hoe vreselijk voor Miriam dat ze zich zo totaal verward voelde..Sprakeloos ben ik er eigenlijk van.....
Heel veel sterkte ook voor jullie San, ik weet dat je veel om haar gaf...juist ook omdat ze haar kind verloor....
ooo meid... ik check op mijn werk ff snel internet en dan zie ik dit!!
ik ga maar naar huis. kijken of ik iets kan doen voor JK..
Hoi Zeeuwse mama,
wat vreselijk verdrietig. Ik bid voor haar nabestaanden en voor jou en je gezin.
Gods nabijheid toegewenst.
liefs van Marijke (stille meelezer)
@ Juudske:
ja...weet je dat ik het nog steeds niet kan geloven..?
@ Mama Jesje:
he wat ik vind ik het naar dat je dat nu op je werk leest... ik dacht dat je het al wist...
Ongelooflijk, wat ontzettend erg! Ontzettend veel sterkte!
Anne, een stille meelezer, zowel op jouw, alsmede haar weblog!
Veel sterkte. Dit is niet te bevatten.
Aritha
Ach, wat moet je daar nou op zeggen... Een poosje heb ik haar blog gelezen, daar zie je zo'n vrolijk en leuk mens... Ik kan me voorstellen dat je het nog niet kunt geloven, het is zo ontzettend onomkeerbaar. Wat kun je je dan machteloos voelen. Ik hoop en bid dat haar man de troost kan vinden die hij zo nodig heeft, warmte van mensen dichtbij (jullie gemeente), en uiteindelijk rust. Jij ook sterkte!
Liefs, Karien
Lieve San,
Verschrikkelijk he? Ik kan het ook nog steeds niet bevatten.... Werd vanmorgen wakker van de deurbel, stond Marja voor de deur om dit te vertellen! Ik kon het niet geloven, vond het zoooo onvoorstelbaar! Aan de andere kant was ik al heel lang bang dat dit nog een keertje zou gebeuren, ze was vaak zo in de war dat ze niet meer wist waar ze het zoeken moest. Ik hoop en bid dat ze nu rust mag hebben, de rust waar ze al zo lang naar verlangde. Maar och wat moet het vreselijk zijn voor JK en de kindjes......
Liefs, Anke
Oh meid, wat verschrikkelijk!! Woorden schieten hier tekort...zeker als ik dan dat lieve jongenskoppie op haar weblog zie...ik zal bidden voor haar achtergebleven man en jongens, en ook voor jou! Liefs!
Ik kwam vaker op haar log, door jou, en lees nu de afgelopen week door...en lee dan dit :
Heer schenk mij kracht om door te strijden,
schenk mij de moed om door te gaan.
Al gaat de weg langs pijn en lijden,
Heer, wees het licht in mijn bestaan.
Laat mij toch vreugde weer ervaren,
na zoveel tijd van droefenis.
Heer laat mij zien doe mij verklaren,
de weg die ’t beste voor mij is.
Laat mij bij U op adem komen,
met alles wat mijn hart bezwaard.
En uit mijn hart de tranen stromen,
die U in liefd’ voor mij vergaard.
Mijn hart doet Heer in stilte schreeuwen,
slechts U bent ’t die mijn kreten hoort.
Gedachten vliegen voort als meeuwen,
waarin steeds ’t kwetsend woord gehoord.
Heer, moeizaam strompelend ga ik verder,
zie toch Uw kind dat tot U vlucht.
Dat U steeds zoekt, de goede Herder,
wat schreeuwt om adem en om lucht.
En ik huil...
Wat verschrikkelijk zeg.
Ik bid voor haar gezin en natuurlijk ook voor jou. Veel sterkte.
Wat een schok is dit!!
Sterkte...
Hier zijn geen woorden voor, wat een verschrikkelijk nieuws.
Heel veel sterkte!
Gerdine
Wat verschrikkelijk. Radeloosheid. Bij haar, bij de mensen om haar heen. Sterkte gewenst!
Verschrikkelijk verdrietig wat er is gebeurd, voor haar, voor haar gezin, voor jou. Heel veel sterkte met alles wat er op je afkomt.
Wat verschrikkelijk! *geen woorden*
Lieve Jezus, wilt u bij het gezin en de vrienden en familie zijn? Laat uw glorie schijnen door de duistere wolken van verdriet en wanhoop.
Wat schrik ik hiervan... Zo triest! Ik wil je heel veel sterkte toewensen!
liefs, Chantal
Verschrikkelijk verdrietig wat er is gebeurd, voor haar, voor haar gezin, voor haar familie en vrienden en ook voor jou natuurlijk.
Heel veel sterkte voor haar man en haar kindjes, ook heel veel sterkte voor jou en je gezin.
Gods troost toegewenst.
Mariam
Ach nee toch... wat een vreselijk bericht! (voor mij deze week het tweede bericht van iemand die geen raad meer wist)...
God, ontferm U over en troost hen die achterblijven. Laat ons mogen schuilen bij U, want we hebben geen woorden meer...
Heb hier even geen woorden voor ...
Ik bid jullie heel veel sterkte toe de komende dagen, maar vooral ook daarna!
groetjes Sas
Heel veel sterkte voor iedereen die haar moet missen.
Amai wat een verdriet. Ik kan me voorstellen dat je erg geschrokken en verdrietig bent.
Sterkte. Ook voor haar man en kinderen. Enorm heftig.
Heel veel sterkte.
Voor jou en voor haar gezin.
Lieve San, sterkte! Met het bevatten en verwerken. Dikke knuf!
((()))
Ja , ik las het al , op haar log ;((
Wat erg , wat moeilijk he , als iemand gewon niet over de dood van haar kind heen komt.
Wat een schrik voor jou .
Mijn gedachten gaan steeds naar haar man , wat zal het ook voor hem super zwaar zijn ;(
Sterkte allemaal
Wat zal ik zeggen? Ik wens jou, haar dierbaren en ieder die haar kende heel veel sterkte en kracht. Ik hoop dat haar man en kinderen gedragen zullen worden door jullie , maar vooral ook door hun Vader. Sterkte.
Oh joh, ik lees dit nu pas...en dan jouw lieve reaktie bij mij vandaag. Heel vaak is lijden en pijn voor ons mensen gewoon niet uit te leggen, te begrijpen of te verklaren. Wat moet ze het moeilijk hebben gehad..en wat een verdriet voor haar man en kinderen...
Heel veel sterkte Sandra!
O meid, wat verschrikkelijk verdrietig! Voor haar man, haar kleine kindjes, en ook voor jou/jullie!
Gek, ik ken je eigenlijk niet, maar toch moet ik de hele dag aan je denken!
Veel sterkte, heel veel sterkte! Ik bid voor hen en jullie.
Wat is er dan nog te zeggen?
Ik neem eindelijk de tijd om eens een bezoekje terug te brengen op je log en ik scheik me te pletter. Wat afschuwelijk om geen andere uitweg te zien dan dit. Twee kindjes achterlaten...afschuwelijk!
Heel veel sterkte meid, de komende tijd...
sjonge...
...
xp
Hoi Sandra, (dacht dat ik al gereageerd had...) een digitale knuffel en ik wens jou, en de mensen om je heen, veel sterkte om dit verlies een plaatsje te geven. Ook veel sterkte en kracht om vele rollen op te kunnen pakken, schouder om op te huilen, rots om op te staan... Ik denk aan je en jullie.
groet Wiek
Eigenlijk sprakeloos.
Hele dikke knuffel!
Heel veel sterkte vandaag!
Wat vreselijk! Ik las ook wel eens bij haar, via jou. Ze deed zo haar best om positief te blijven ondanks de depressies...
Ik wens jou, haar man en kinderen heel veel sterkte!
Een reactie posten